ΤO «WEAPONS» εκπυρσότησε με κρότο. Οι αντίπαλοι του Μπραντ Πιτ στο «F1» τρώνε ακόμη τη σκόνη του. Οι «Λίλο και Στιτς» αποδείχτηκαν πολύ σκληροί για να ξεχαστούν από τα παιδιά. Η Ντακότα και οι άνδρες της δίχασαν πολλές ρομαντικές ψυχές με το «Ταιριάζουμε;». Ο Κριστιάν Κλαβιέ παραμένει σταθερή μπουφόνικη αξία. Το «47» έκανε μια μικρή καλλιτεχνική έκπληξη ενώ, αντίθετα από την αδιαφορία που περικύκλωσε τον «Σούπερμαν» και το «Fantastic Four», τουλάχιστον οι «Τρελές Σφαίρες» και οι «Επικίνδυνες Αποστολές» προσπάθησαν να σταθούν στο ύψος του βαρύτιμου τίτλου τους, κατά τη διάρκεια του κινηματογραφικού καλοκαιριού που παραχωρεί τη θέση του σε ένα θερμό φθινόπωρο, με Χρυσό Φοίνικα, οικολογικό Λάνθιμο, ζοφερό Οικονομίδη, ένα θρίλερ με pov σκύλου, και φυσικά το απρόβλεπτο, και, απ' ό,τι φαίνεται, ιδιοφυώς ακατάστατο «One battle after another» του Πολ Τόμας Άντερσον με τον Λεονάρντο ντι Κάπριο που περιμένουμε να δούμε κι εμείς μετά τους εκστασιασμένους συναδέλφους από το εξωτερικό, περισσότερο από κάθε άλλη ταινία το επόμενο τρίμηνο!
ΕΝΑ ΑΠΛΟ ΑΤΥΧΗΜΑ
Χρυσός Φοίνικας στον Τζαφάρ Παναχί για ένα έργο μετα-πολιτικό και απέριττα δραματικό. Από «ένα απλό ατύχημα», ένας πρώην κρατούμενος για τα φρονήματά του πέφτει πάνω στον βασανιστή του, έρχεται σε επαφή με ομοιοπαθούντες και όλοι μαζί αντιμετωπίζουν το δίλημμα της μεταχείρισης εν είδει αντιποίνων ή της συγχώρεσης από ανωτερότητα. Πόσο ώριμη είναι η κρίση ανθρώπων που υπέστησαν τα πάνδεινα όταν η μνήμη του τραύματος δεν έχει ακόμη σβήσει, και ποιος ορίζει τον δικαστή σε μια περίπτωση που σηκώνει συζήτηση και αφήνει περιθώριο λάθους; Ο Παναχί κρατά την υπόθεση προσγειωμένη και πάντα ενδιαφέρουσα, προσθέτοντας το στοιχείο του θρίλερ στην κλασική πάλη της ενστικτώδους εκδίκησης με τον πολιτισμό των λογικών επιχειρημάτων. (16/10)
ΒΟΥΓΟΝΙΑ
Ο σεναριογράφος του «Menu» και του «Regime» διασκευάζει την κορεατική σάτιρα επιστημονικής φαντασίας «Save the Green Planet» και ο Γιώργος Λάνθιμος βρίσκει την ευκαιρία να «ανησυχήσει» δημιουργικά με μια πυκνή ίντριγκα, fucked up και ενδιαφέρουσα όπως την χαρακτήρισε ο ίδιος, που χειροκροτήθηκε στο πρόσφατο Φεστιβάλ Βενετίας και σφράγισε περαιτέρω την αλχημιστική συνεργασία του με την Έμα Στόουν. Η δις βραβευμένη με Όσκαρ υποδύεται το στέλεχος φαρμακευτικής εταιρείας που απάγεται από τον συνωμοσιολόγο μελισσοκόμο Τζέσι Πλέμονς, και αναγκάζεται να ομολογήσει ότι ανήκει στο αρχιερατείο του αστερισμού της Ανδρομέδας, αν θέλει να σωθεί από το υπόγειο του απομονωμένου σπιτιού του, ακόμη κι αν ισχυρίζεται πως δεν έχει καμία σχέση με ερπετοειδή και εξωγήινα όντα! Ή μήπως όχι; Bloody fun, με περιβαλλοντικές ευαισθησίες! (6/11)
SPRINGSTEEN: DELIVER ME FROM NOWHERE
Το «σάντουιτς» άλμπουμ του Μπρους Σπρίνγκστιν, που έπεται του ηλεκτρικού «River» και προηγείται, επίσης κατά δυο χρόνια, του αστρονομικά επιτυχημένου «Born in the USA», είναι μια ηθελημένα εσωστρεφής, ποιητική στροφή του Αμερικανού καλλιτέχνη στον στοχασμό, προλεταριακό θεματικά και lofi ηχητικά, που δύσκολα επαναλαμβάνεται και δικαίως κατέχει περίοπτη θέση, όχι μόνο στην καριέρα του αλλά και στην παγκόσμια δισκογραφία. Η ηχογράφηση του «Nebraska» κατά βάση στην κρεβατοκάμαρά του αποτελεί το θεμέλιο του βιογραφικού «Springsteen: Deliver me from nowhere», το οποίο σκηνοθέτησε ο Σκοτ Κούπερ, που χάρισε στον Τζεφ Μπρίτζες το μοναδικό του Όσκαρ και τώρα δίνει ελπίδες και στον Τζέρεμι Άλεν Γουάιτ του «The Bear» – παρά τις όποιες αντιρρήσεις για την ταινία, όλοι συμφωνούν πως είναι καταπληκτικός. (23/11)
ΣΠΑΣΜΕΝΗ ΦΛΕΒΑ
Πέντε χρόνια μετά την «Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς», ο Γιάννης Οικονομίδης επανέρχεται με τη «Σπασμένη φλέβα», περιγράφοντας την υπόθεση ως εξής: «Ο Θωμάς Αλεξόπουλος, ένας μεσήλικας επιχειρηματίας, τα ’χει κάνει όλα μαντάρα! Όταν η κόντρα του με τον τοκογλύφο της περιοχής πάρει απρόβλεπτες διαστάσεις, ο Αλεξόπουλος θα βγει στους δρόμους αναζητώντας απεγνωσμένα βοήθεια. Ο χρόνος που έχει στη διάθεσή του για να σώσει το πολύτιμο σπίτι του είναι λίγος και η πίεση της κατάστασης ασφυκτική. Τα πάντα εναντίον του, δύσκολοι καιροί... Λίγο πριν από τον γκρεμό, ένα απλό σχέδιο της τελευταίας στιγμής φαίνεται να είναι η μοναδική σωτήρια λύση στο φλέγον πρόβλημα του επιχειρηματία». Πρωταγωνιστούν ο Βασίλης Μπισμπίκης και η Μαρία Κεχαγιόγλου, ενώ ο Λεξ συνθέτει και τραγουδά το δηλωτικό θέμα της ταινίας. (27/11)
AFTER THE HUNT
Η αρχοντική, όσο και ψυχρή παρουσία της Τζούλια Ρόμπερτς στο επίκεντρο μιας σειράς δραματικών γεγονότων που αναστατώνουν την ακαδημαϊκή ηρεμία καθηγητών και φοιτητών Ηθικής και Φιλοσοφίας στο Γέιλ ισορροπεί την καβγατζίδικη ένταση του Λούκα Γκουαντανίνο: το «After the Hunt» εκτυλίσσεται στο απόγειο του ΜeΤoo στη σκεπτόμενη Αμερική και κρατά όλους τους πρωταγωνιστές ομήρους σε ένα αδιέξοδο επιχειρημάτων και ευθυνών, αποδίδοντας αδυναμίες και λάθος χειρισμούς προς πάσα κατεύθυνση, ειδικά στο θύμα της υπόθεσης, το οποίο υποδύεται η Άγιο Εντέμπιρι. Η ταινία φτιάχτηκε για να εγείρει συζητήσεις και διαφωνίες, σαν μια διεισδυτική και άνιση μαρτυρία των οξυμένων πνευμάτων μιας μπερδεμένης εποχής. (16/10)
THE SMASHING MACHINE
Κάπου ανάμεσα στον «Παλαιστή» και τη «Φάλαινα», η ιστορία ενός θηριώδους πρωταθλητή των μεικτών πολεμικών τεχνών και ταυτόχρονα η μεταμόρφωση του Ντουέιν Τζόνσον, από τον χαμογελαστό Βράχο που γνωρίζουμε υπερβολικά καλά σε έναν πολυλογά κατσέρ με επίπεδη μύτη, σγουρά κοντά κοκκινοκάστανα μαλλιά, λιγότερο βάρος και στιβαρή σωματοδομή, το «Smashing Machine» είναι το τμηματικό πορτρέτο του στοχοπροσηλωμένου όσο και προβληματικού μαχητή των ρινγκ Μαρκ Κερ, μια αληθινή ιστορία γυρισμένη με παραδόξως συγκρατημένο στυλ από τον Μπένι Σάφντι, ο οποίος τιμήθηκε με το Βραβείο Σκηνοθεσίας στο 82ο Φεστιβάλ Βενετίας. Ο The Rock ήδη συζητιέται για την πεντάδα του Όσκαρ ερμηνείας, και μάλιστα μετά από ένα σερί ασήμαντων ρόλων (και πάλι έρχεται στον νου μας το πρόσφατο παράδειγμα του Μπρένταν Φρέιζερ, μείον την εμπορικότητα), δηλώνοντας ευγνωμοσύνη για την ευκαιρία που του δόθηκε να δείξει τι αξίζει. (2/10)
KISS OF THE SPIDER WOMAN
Ο Μανουέλ Πουίχ έγραψε το μυθιστόρημα «Το φιλί της γυναίκας αράχνης» το 1976. Ο Έκτορ Μπαμπένκο το μετέφερε στον κινηματογράφο το 1985, χαρίζοντας το Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου στον Γουίλιαμ Χερτ, o οποίος υποδύθηκε τον ρόλο του γκέι Μολίνα, που διηγείται το αγαπημένο του μιούζικαλ στον πολιτικό συγκρατούμενό του Βαλεντίν. Η θεατρική διασκευή του 1993 σάρωσε στα Tony και φέτος το μιούζικαλ γίνεται ταινία, με τα τραγούδια των Κάντερ και Εμπ (συν τρία καινούργια), με πρωταγωνιστές τον Τονάτιου, τον Ντιέγκο Λούνα και την Τζένιφερ Λόπεζ ως Μάρτα, την ντίβα που εμπνέει τις μουσικοχορευτικές αποδράσεις από τη ζοφερή πραγματικότητα. Ο Μπιλ Κόντον φιλοδοξεί να καναλιζάρει την τεχνική του Μπομπ Φόσι στο «Καμπαρέ». (16/10)
GOOD BOY
Μετά το «Presence» του Στίβεν Σόντερμπεργκ, όπου παρακολουθούμε ένα horror δωματίου με τα μάτια ενός φαντάσματος, έρχεται το σαφώς πιο πρωτότυπο «Good Boy»: ό,τι συμβαίνει σε μια στοιχειωμένη αγροικία καταγράφεται από την οπτική ενός σκύλου, που προσπαθεί να προστατεύσει το απερίσκεπτο αφεντικό του από το πνεύμα του κακού. Ο Μπεν Λέονμπεργκ όχι μόνο απέσπασε εγκωμιαστικές κριτικές στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο αλλά χρησιμοποίησε τον δικό του σκύλο, τον Ίντι, στον ρόλο του πρωταγωνιστή, χωρίς ψηφιακά παραγεμίσματα και τεχνητούς διαλόγους για να ενισχύσουν την ερμηνεία του! (9/10)
SIRAT
Ο Όλιβερ Λαξ παρατηρεί τον απελπισμένο πατέρα και τους ταξιδευτές της ερήμου έτσι όπως είναι τραχείς, λακωνικοί και ολιγαρκείς, καμένοι από τον ήλιο και τα drugs, και κάποιοι από αυτούς, κυριολεκτικά διαμελισμένοι, σε μια rave τραγωδία που βραβεύτηκε στις Κάννες.
Στη μακρά διαδρομή υπάρχουν ανθρώπινη επαφή, σκόρπια χαρά, στιγμές νηφαλιότητας και έντασης, η ιδρωμένη καθημερινότητα ενός εποχούμενου κοινόβιου με δύο αταίριαστες προσθήκες (τον μπαμπά, τον γιο και το προβληματικό για τέτοιες περιοχές βανάκι τους), συνδυασμένη με μια απόκοσμη, αόριστη αίσθηση πως όλα κινούνται σε ένα μετα-αποκαλυπτικό τοπίο. Το «Σιράτ» είναι μια κινηματογραφική κινούμενη άμμος, μια πρωτότυπη προσέγγιση του τέλους του κόσμου στην άνυδρη απομόνωση, που δεν θα μπορούσε να μη συνοδεύεται από ψυχεδελική ανακούφιση μέσα στην ατελέσφορη αγωνία: εκκωφαντική και αιφνίδια, εκπλήσσει τον θεατή όσο και τους πρωταγωνιστές! (20/11)
ΑΝΕΜΩΝΗ
Ο Ντάνιελ Ντέι Λιούις όχι μόνο επιστρέφει οκτώ χρόνια μετά την αναγγελία της οριστικής αν και ευτυχώς όχι αμετάκλητης απόφασής του να αποσυρθεί από το σινεμά αλλά συγγράφει το σενάριο του δράματος «Ανεμώνη» που σκηνοθετεί ο γιος του Ρόναν Ντέι Λιούις. Την ατμόσφαιρα έχει ήδη ζεστάνει το τρέιλερ, με τον κάτοχο τριών Όσκαρ να ανταλλάσσει απειλές με τον Σον Μπιν και το μυστήριο να κυριαρχεί πίσω από μυστικά και ψέματα μιας οικογένειας. (23/10)
WIM WENDERS ΣΤΗ ΣΤΕΓΗ
Με αφορμή τα 80 χρόνια από τη γέννηση του σπουδαίου Ευρωπαίου δημιουργού της γενιάς του, η Στέγη παρουσιάζει ένα τριήμερο κινηματογραφικό αφιέρωμα με ταινίες του από το 1970 έως και σήμερα, και μια συζήτηση μαζί του στην Κεντρική Σκηνή. (14-16/11)
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
