Το Succession και ο ενδυματολογικός μύθος του «αόρατου πλούτου»

Το Succession και ο ενδυματολογικός μύθος του «αόρατου πλούτου» Facebook Twitter
Ο αόρατος πλούτος υπόσχεται να σε ντύσει με την αυτοπεποίθηση του απεριόριστου χρήματος, αλλά τα παιδιά του Λόγκαν Ρόι είναι μονίμως ανήσυχα μέσα στο στάτους τους.
0


ΜΕΓΑΛΟΣ ΝΤΟΡΟΣ ΕΧΕΙ 
γίνει για το «ταπεινό» τζόκεϊ καπέλο του Κένταλ Ρόι, ενός εκ των επίδοξων διαδόχων της οικογενειακής δυναστείας στην σειρά Succession. Πρόκειται για ένα απλό μαύρο κασμιρένιο καπέλο αξίας 625 δολαρίων, από την ιταλική μάρκα πλεκτών Loro Piana. Είναι αξιοσημείωτο κυρίως για την απόλυτη έλλειψη χαρακτηριστικών του. Υπ’ αυτήν την έννοια, ταιριάζει πολύ με τα υπόλοιπα ρούχα που φοράει ο συγκεκριμένος χαρακτήρας: βαρετά όσο και ακριβά, ιδανικά για έναν τύπο με πολλά χρήματα αλλά λίγες δικές του ιδέες.

Παρ’ όλα αυτά όμως, το καπέλο του Κένταλ έχει εμπνεύσει τον τελευταίο καιρό μια σειρά από άρθρα – από τη Wall Street Journal μέχρι το New York και το Town & Country – που το προσδιορίζουν ως χαρακτηριστικό σύμβολο μιας εκκολαπτόμενης τάσης: του λεγόμενου «αόρατου πλούτου» [stealth wealth] ή της «αθόρυβης πολυτέλειας». Αυτοί οι όροι περιγράφουν έναν ιδιαίτερο τρόπο ντυσίματος που υποτίθεται ότι προτιμούν όχι απλά οι  πλούσιοι, αλλά οι πραγματικά, από γενιά σε γενιά, πλούσιοι πλούσιοι: άψογη ραφή, ουδέτερα χρώματα, διακριτικά φινιρίσματα, πλήρης απουσία λογοτύπων.

Το πραγματικό μυστικό για το πώς ντύνονται οι πλούσιοι είναι ότι οι περισσότεροι από αυτούς δεν ντύνονται καλύτερα από ανθρώπους χαμηλότερης φορολογικής κλίμακας. Οι πλούσιοι άνθρωποι κατά κανόνα ντύνονται ακριβά, αλλά πολλοί από αυτούς δεν είναι απαραίτητα καλοντυμένοι.

Εξέχουσα θέση στο στυλ αυτό κατέχουν φίρμες πολυτελών πλεκτών, όπως η Loro Piana και η Brunello Cucinelli, κοστούμια από Zegna και Tom Ford, καθώς και ο μινιμαλισμός υψηλών προδιαγραφών του The Row και του Max Mara. Αυτά, υποτίθεται, είναι ρούχα για ανθρώπους που δεν έχουν τίποτα να αποδείξουν. Ξαφνικά, προσιτά καταστήματα στους πολλούς, όπως το H&M και το Zara, έχουν γεμίσει με κομμάτια αντίστοιχης αισθητικής και κοψιάς.

Δεν είναι καθόλου σαφές όμως αν και κατά πόσο ο ενδυματολογικός «αόρατος πλούτος» αποτελεί ένα πραγματικό φαινόμενο μεταξύ των ίδιων των πλουσίων. Όπως έγραψε πρόσφατα στην Washington Post η κριτικός μόδας Rachel Tashjian, το πώς ντύνονται στην πραγματικότητα οι πλούσιοι τείνει να είναι πολύ πιο περίπλοκο από μια ενιαία εμφάνιση. Οι άνθρωποι που έχουν πολλά χρήματα να κάψουν δεν είναι λιγότερο επιρρεπείς στις τάσεις και το μάρκετινγκ από εμάς τους υπόλοιπους, πράγμα που σημαίνει ότι κάποιοι πλούσιοι αγνοούν τελείως τη μόδα ενώ άλλοι φοράνε ό,τι πιο ακριβό και «μοδάτο» βρουν μπροστά τους.

Πολλοί πάμπλουτοι φορούν ουδέτερα, καλής ποιότητας ρούχα, άλλοι όμως αγοράζουν κραυγαλέα και γεμάτα λογότυπα ρούχα που η τάση του «αόρατου πλούτου» σε ωθεί να απορρίψεις. Άλλοι πάλι, όπως σημειώνει η Tashjian, προτιμούν τα (ακόμα πιο ακριβά ενίοτε) ρούχα από λιγότερο διαδεδομένων σχεδιαστών, όπως των High Sport και Casey Casey.

Το πραγματικό μυστικό για το πώς ντύνονται οι πλούσιοι είναι ότι οι περισσότεροι από αυτούς δεν ντύνονται καλύτερα από ανθρώπους χαμηλότερης φορολογικής κλίμακας. Οι πλούσιοι άνθρωποι κατά κανόνα ντύνονται ακριβά, αλλά πολλοί από αυτούς δεν είναι απαραίτητα καλοντυμένοι. Αυτό φαίνεται να προσπαθεί να εξηγήσει στις συνεντεύξεις της η σχεδιάστρια κοστουμιών του Succession, Michelle Matland. Τα ρούχα που φοράνε τα αδέλφια Ρόι είναι αντίστοιχα με τα εξίσου κομψά και βαρετά εταιρικά περιβάλλοντα του Μανχάταν και τα ακριβά αλλά μέτρια εστιατόρια που περιφέρονται, χωρίς ποτέ να διασκεδάζουν. Ως τάση, ο αόρατος πλούτος υπόσχεται να σε ντύσει με την αυτοπεποίθηση του απεριόριστου χρήματος, αλλά τα παιδιά του Λόγκαν Ρόι είναι μονίμως ανήσυχα μέσα στο στάτους τους, ζώντας διαρκώς με τον φόβο ότι θα βρεθούν εκτός εξουσίας. Μ’ αυτή την έννοια, ο αόρατος πλούτος μοιάζει να είναι περισσότερο μια φαντασίωση παρά οτιδήποτε άλλο – όχι μια τάση, αλλά η ιδέα μιας τάσης που εμπνέεται από μια λανθασμένη, στυλιζαρισμένη αντίληψη για το πώς οι πλούσιοι ζουν τη λαμπερή ζωή τους.

Πηγή: The Atlantic

Οθόνες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Frederick Wiseman (1930-2026 : O σιωπηλός συλλέκτης της κοινωνικής εμπειρίας

Αποχαιρετισμοί / Frederick Wiseman (1930-2026) : O σιωπηλός συλλέκτης της κοινωνικής εμπειρίας

Ήρεμος κριτής των θεσμών και ευαίσθητος παρατηρητής συνηθισμένων ανθρώπων, ο Φρέντερικ Γουάϊζμαν παρέδωσε ένα εντυπωσιακό αρχείο θεμάτων με έμφαση σε οικονομικές και πολιτικές συνισταμένες, ξεκινώντας από το χρονικό ενός φρικαλέου ιδρύματος και ολοκληρώνοντας το έργο του με ένα gourmand εστιατόριο!
THE LIFO TEAM
76η BERLINALE: Οι γυναίκες στην Berlinale και η αδόκιμη πολιτική υπεκφυγή του Βιμ Βέντερς

76η Berlinale / Οι γυναίκες στην Berlinale και η αδόκιμη πολιτική υπεκφυγή του Βιμ Βέντερς

Οι αντιδράσεις για την απουσία δέσμευσης του 76oυ Φεστιβάλ Βερολίνου όσον αφορά τον πόλεμο στη Γάζα επισκίασαν τη γυναικεία παρουσία, ιδίως την αξιοπρόσεκτη ερμηνεία της Σάντρα Χιούλερ στην ταινία «Rose».
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΠΕΞ Robert Duvall

Απώλειες / Ρόμπερτ Ντιβάλ (1931-2026): Η σιωπηλή δύναμη του αμερικανικού σινεμά

O Ρόμπερτ Ντιβάλ ανέδειξε τα χαρακτηριστικά και τις αντιφάσεις της «λευκής» αμερικανικής ψυχής και πήρε Όσκαρ Α' ρόλου, παίζοντας έναν ρημαγμένο μουσικό της κάντρι σε μία από τις πολλές ιδιοφυείς και εξαιρετικά σύνθετες ερμηνείες του.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Ανεμοδαρμένα Ύψη»: Πώς καταστρέφεται ένα ρομάντζο 150 χρόνων;

Μόδα & Στυλ / «Ανεμοδαρμένα Ύψη»: Πώς καταστρέφεται ένα ρομάντζο 180 χρόνων;

Χωρίς ψυχή, παρά την καυτή χημεία μεταξύ Μάργκο Ρόμπι και Τζέικομπ Ελόρντι, το μυθιστόρημα της Έμιλι Μπροντέ διαβάζεται σαν ένα σύγχρονο μελόδραμα με άπειρα κοστούμια και σουρεαλιστικά σκηνικά.
ΣΤΕΛΛΑ ΛΙΖΑΡΔΗ
«Uchronia»: Τα ΦΥΤΑ πάνε στο Φεστιβάλ του Βερολίνου με μια κουήρ ταινία για τον Rimbaud

Οθόνες / ΦΥΤΑ: «Ήρθε η ώρα να επεκτείνουμε το hate-base μας»

Ο Φιλ και ο Φοίβος, το conceptual duo που αποτελεί τα θρυλικά ΦΥΤΑ, μιλούν στη LifO για τη νέα τους ταινία. Το «Uchronia» είναι εμπνευσμένο από το το βιβλίο του Rimbaud «Μια εποχή στην κόλαση», και είναι η μόνη ελληνική ταινία που συμμετέχει φέτος στο φεστιβάλ του Βερολίνου.
M. HULOT
«Αν θέλεις να ρίξεις πυρηνική βόμβα στη ζωή σου, δοκίμασε κρακ»: Η επιστροφή της Κόρτνεϊ Λαβ

Οθόνες / «Αν θέλεις να ρίξεις πυρηνική βόμβα στη ζωή σου, δοκίμασε κρακ»: Η επιστροφή της Κόρτνεϊ Λαβ

Το ντοκιμαντέρ για την πολυτάραχη διαδρομή της «βασίλισσας του grunge» προβλήθηκε στο Φεστιβάλ του Sundance, προκαλώντας αίσθηση, ωστόσο η ίδια δεν παρευρέθηκε στην πρεμιέρα, για αδιευκρίνιστους λόγους.
THE LIFO TEAM
«Άμνετ»: Από το βιβλίο-φαινόμενο στην οσκαρική ταινία της Κλόε Ζάο

The Review / «Άμνετ»: Από το βιβλίο-φαινόμενο στην οσκαρική ταινία της Κλόε Ζάο

Ανάμεσα στα μεγαθήρια «Μια μάχη μετά την άλλη» και «Sinners», το «Άμνετ» της Κλόε Ζάο, μια τολμηρή, φανταστική ιστορία για το πώς ο Σαίξπηρ έγραψε τον «Άμλετ», διεκδικεί 8 Όσκαρ. Η ταινία παίζεται στις ελληνικές αίθουσες, ενώ στα βιβλιοπωλεία κυκλοφορεί και το ομώνυμο μυθιστόρημα της Μάγκι Ο’Φάρελ, στο οποίο η Ζάο χρωστάει πολλά. Η Βένα Γεωργακοπούλου συζητά με τον Ορέστη Ανδρεαδάκη, διευθυντή του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, για την ταινία και το βιβλίο.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Οι 16 οσκαρικές υποψηφιότητες του «Sinners» δεν είναι έκπληξη!

Pulp Fiction / Οι 16 οσκαρικές υποψηφιότητες του «Sinners» δεν είναι έκπληξη!

Δέκα μήνες μετά την έξοδό του στις αίθουσες, το «Sinners» του Ράιαν Κούγκλερ μετατρέπει ένα τολμηρό μουσικό horror σε κινηματογραφικό γεγονός που διεκδικεί την κορυφή και επιστρέφει στο προσκήνιο ως το απόλυτο φαινόμενο της φετινής οσκαρικής σεζόν.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Winter PREVIEW LIFO ΤΑΙΝΙΕΣ

Οθόνες / Η χρονιά ξεκινά με πολύ καλό σινεμά

Από τον Σαίξπηρ και τη χαμένη του οικογένεια μέχρι rave τραγωδίες στην έρημο, πολιτικά θρίλερ στη σκιά δικτατοριών, απρόσμενα ρομάντσα και γοτθικούς εφιάλτες, η σεζόν είναι γεμάτη με βραβευμένες ταινίες, που βάζουν πλώρη για τα Όσκαρ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ