Το Succession και ο ενδυματολογικός μύθος του «αόρατου πλούτου»

Το Succession και ο ενδυματολογικός μύθος του «αόρατου πλούτου» Facebook Twitter
Ο αόρατος πλούτος υπόσχεται να σε ντύσει με την αυτοπεποίθηση του απεριόριστου χρήματος, αλλά τα παιδιά του Λόγκαν Ρόι είναι μονίμως ανήσυχα μέσα στο στάτους τους.
0


ΜΕΓΑΛΟΣ ΝΤΟΡΟΣ ΕΧΕΙ 
γίνει για το «ταπεινό» τζόκεϊ καπέλο του Κένταλ Ρόι, ενός εκ των επίδοξων διαδόχων της οικογενειακής δυναστείας στην σειρά Succession. Πρόκειται για ένα απλό μαύρο κασμιρένιο καπέλο αξίας 625 δολαρίων, από την ιταλική μάρκα πλεκτών Loro Piana. Είναι αξιοσημείωτο κυρίως για την απόλυτη έλλειψη χαρακτηριστικών του. Υπ’ αυτήν την έννοια, ταιριάζει πολύ με τα υπόλοιπα ρούχα που φοράει ο συγκεκριμένος χαρακτήρας: βαρετά όσο και ακριβά, ιδανικά για έναν τύπο με πολλά χρήματα αλλά λίγες δικές του ιδέες.

Παρ’ όλα αυτά όμως, το καπέλο του Κένταλ έχει εμπνεύσει τον τελευταίο καιρό μια σειρά από άρθρα – από τη Wall Street Journal μέχρι το New York και το Town & Country – που το προσδιορίζουν ως χαρακτηριστικό σύμβολο μιας εκκολαπτόμενης τάσης: του λεγόμενου «αόρατου πλούτου» [stealth wealth] ή της «αθόρυβης πολυτέλειας». Αυτοί οι όροι περιγράφουν έναν ιδιαίτερο τρόπο ντυσίματος που υποτίθεται ότι προτιμούν όχι απλά οι  πλούσιοι, αλλά οι πραγματικά, από γενιά σε γενιά, πλούσιοι πλούσιοι: άψογη ραφή, ουδέτερα χρώματα, διακριτικά φινιρίσματα, πλήρης απουσία λογοτύπων.

Το πραγματικό μυστικό για το πώς ντύνονται οι πλούσιοι είναι ότι οι περισσότεροι από αυτούς δεν ντύνονται καλύτερα από ανθρώπους χαμηλότερης φορολογικής κλίμακας. Οι πλούσιοι άνθρωποι κατά κανόνα ντύνονται ακριβά, αλλά πολλοί από αυτούς δεν είναι απαραίτητα καλοντυμένοι.

Εξέχουσα θέση στο στυλ αυτό κατέχουν φίρμες πολυτελών πλεκτών, όπως η Loro Piana και η Brunello Cucinelli, κοστούμια από Zegna και Tom Ford, καθώς και ο μινιμαλισμός υψηλών προδιαγραφών του The Row και του Max Mara. Αυτά, υποτίθεται, είναι ρούχα για ανθρώπους που δεν έχουν τίποτα να αποδείξουν. Ξαφνικά, προσιτά καταστήματα στους πολλούς, όπως το H&M και το Zara, έχουν γεμίσει με κομμάτια αντίστοιχης αισθητικής και κοψιάς.

Δεν είναι καθόλου σαφές όμως αν και κατά πόσο ο ενδυματολογικός «αόρατος πλούτος» αποτελεί ένα πραγματικό φαινόμενο μεταξύ των ίδιων των πλουσίων. Όπως έγραψε πρόσφατα στην Washington Post η κριτικός μόδας Rachel Tashjian, το πώς ντύνονται στην πραγματικότητα οι πλούσιοι τείνει να είναι πολύ πιο περίπλοκο από μια ενιαία εμφάνιση. Οι άνθρωποι που έχουν πολλά χρήματα να κάψουν δεν είναι λιγότερο επιρρεπείς στις τάσεις και το μάρκετινγκ από εμάς τους υπόλοιπους, πράγμα που σημαίνει ότι κάποιοι πλούσιοι αγνοούν τελείως τη μόδα ενώ άλλοι φοράνε ό,τι πιο ακριβό και «μοδάτο» βρουν μπροστά τους.

Πολλοί πάμπλουτοι φορούν ουδέτερα, καλής ποιότητας ρούχα, άλλοι όμως αγοράζουν κραυγαλέα και γεμάτα λογότυπα ρούχα που η τάση του «αόρατου πλούτου» σε ωθεί να απορρίψεις. Άλλοι πάλι, όπως σημειώνει η Tashjian, προτιμούν τα (ακόμα πιο ακριβά ενίοτε) ρούχα από λιγότερο διαδεδομένων σχεδιαστών, όπως των High Sport και Casey Casey.

Το πραγματικό μυστικό για το πώς ντύνονται οι πλούσιοι είναι ότι οι περισσότεροι από αυτούς δεν ντύνονται καλύτερα από ανθρώπους χαμηλότερης φορολογικής κλίμακας. Οι πλούσιοι άνθρωποι κατά κανόνα ντύνονται ακριβά, αλλά πολλοί από αυτούς δεν είναι απαραίτητα καλοντυμένοι. Αυτό φαίνεται να προσπαθεί να εξηγήσει στις συνεντεύξεις της η σχεδιάστρια κοστουμιών του Succession, Michelle Matland. Τα ρούχα που φοράνε τα αδέλφια Ρόι είναι αντίστοιχα με τα εξίσου κομψά και βαρετά εταιρικά περιβάλλοντα του Μανχάταν και τα ακριβά αλλά μέτρια εστιατόρια που περιφέρονται, χωρίς ποτέ να διασκεδάζουν. Ως τάση, ο αόρατος πλούτος υπόσχεται να σε ντύσει με την αυτοπεποίθηση του απεριόριστου χρήματος, αλλά τα παιδιά του Λόγκαν Ρόι είναι μονίμως ανήσυχα μέσα στο στάτους τους, ζώντας διαρκώς με τον φόβο ότι θα βρεθούν εκτός εξουσίας. Μ’ αυτή την έννοια, ο αόρατος πλούτος μοιάζει να είναι περισσότερο μια φαντασίωση παρά οτιδήποτε άλλο – όχι μια τάση, αλλά η ιδέα μιας τάσης που εμπνέεται από μια λανθασμένη, στυλιζαρισμένη αντίληψη για το πώς οι πλούσιοι ζουν τη λαμπερή ζωή τους.

Πηγή: The Atlantic

Οθόνες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο πόλεμος στο επίκεντρο του 79ου Φεστιβάλ Καννών

Ανταπόκριση από τις Κάννες / Τι θα δούμε στο 79ο Φεστιβάλ Καννών

Η φετινή διοργάνωση φιλοδοξεί να αποτυπώσει την τρέχουσα γεωπολιτική αστάθεια, φέρνοντας στο επίκεντρο ιστορικές συρράξεις, από τον Α’ και Β’ Παγκόσμιο μέχρι τον Ψυχρό Πόλεμο.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ο διάβολος φοράει Prada 2

Οθόνες / «Ο Διάβολος φοράει Prada 2»: Είδαμε την πιο αναμενόμενη ταινία της χρονιάς

Επανέρχονται οι αρχικοί συντελεστές, αλλά το ενδιαφέρον μετατοπίζεται από τη μόδα, και την εντύπωση που προκαλεί, στη «δολοφονία» της δημιουργικότητας και του ταλέντου σε μια εποχή συγχωνεύσεων και πολιτιστικών εκπτώσεων.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Όταν η Κέιτ συνάντησε τον Λούσιαν

Οθόνες / Όταν η Κέιτ Μος συνάντησε τον Λούσιαν Φρόιντ

Τέλη Μαΐου βγαίνει στις βρετανικές αίθουσες τo «Moss & Freud» που αποτυπώνει τη σχέση της Κέιτ Μος με τον Λούσιαν Φρόιντ: το μοντέλο εξομολογήθηκε το όνειρό του να ποζάρει στον ζωγράφο και λίγους μήνες μετά προέκυψε το «Γυμνό Γεύμα» που πωλήθηκε για 5 εκατ. ευρώ.
ΣΤΕΛΛΑ ΛΙΖΑΡΔΗ
Στο «Apex» η Σαρλίζ Θερόν συνεχίζει το ταξίδι της στην υπέρβαση

Οθόνες / Μόνο η Σαρλίζ Θερόν επιβιώνει από το «Apex»

Σε μια ταινία που περιφρονεί τη λογική και αποθεώνει την ομορφιά της, η Νοτιοαφρικανή ηθοποιός επιβεβαιώνει την προτίμησή της σε ρόλους περίπου «εξωγήινων» ηρωίδων που θέλουν να παίζουν με τους δικούς τους όρους.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ντιν Ταβουλάρης (1932-2026): Ο «Νονός» της σύγχρονης σκηνογραφίας

Απώλειες / Ντιν Ταβουλάρης (1932-2026): Ο «Νονός» της σύγχρονης σκηνογραφίας

Ήταν ένας από τους ελάχιστους ελληνικής καταγωγής που βραβεύτηκε με Όσκαρ. Αληθινός αρχιτέκτονας του νέου αμερικανικού σινεμά, αγαπημένος συνεργάτης του Κόπολα, conceptual καλλιτέχνης του production design ισορροπούσε πάντα ιδιοφυώς μεταξύ Τέχνης και τεχνικής.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Michael»: Είδαμε την ταινία για τη ζωή του Michael Jackson

Οθόνες / «Michael»: Είδαμε την ταινία για τη ζωή του Michael Jackson

Με αφορμή την παγκόσμια πρεμιέρα της βιογραφίας του στο Βερολίνο, είδαμε πρώτοι πώς ο σούπερ σταρ βρήκε το κουράγιο να δραπετεύσει από τον πατέρα του και θυμηθήκαμε τη συναυλία που σύστησε τη σκηνική του ιδιοφυΐα σε όλον τον πλανήτη.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Μεγάλα Λάθη»: Μια σειρά που ξεκινάει άσχημα, αλλά μετά το βρίσκει

Οθόνες / «Μεγάλα Λάθη»: Μια σειρά που ξεκινάει άσχημα, αλλά μετά το βρίσκει

Το νέο σίριαλ του Netflix είναι φασαριόζικο, προβλέψιμο και κάπως κουραστικό. Αν όμως αντέξεις τα πρώτα επεισόδια, ανταμείβει την υπομονή σου με χιούμορ, ανατροπές και έναν Νταν Λέβι που ξέρει πώς να μετατρέπει την οικογενειακή δυσλειτουργία σε απολαυστικό χάος.
M. HULOT
ΝΑΤΑΛΙ ΜΠΑΪ, Η ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΗ ΚΥΡΙΑ ΤΟΥ ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΣΙΝΕΜΑ (1949-2026)

Οθόνες / Ναταλί Μπάι: Η χαμογελαστή κυρία του γαλλικού σινεμά (1948-2026)

Έξυπνη, ενστικτώδης και αστεία, κυριάρχησε τη δεκαετία του '80 στο γαλλικό σινεμά, μετρώντας συνεργασίες με τους Τριφό, Γκοντάρ, Ταβερνιέ αλλά και 4 Σεζάρ, χωρίς ποτέ να χάσει την κοριτσίστικη καρδιά που τη διέκρινε από την αρχή της καριέρας της.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Η ζωή του Ρουκέλι, του Ρομά θρύλου της πυγμαχίας, γίνεται ταινία

Οθόνες / Ένας Έλληνας Ρομά ενσαρκώνει τον θρύλο της πυγμαχίας Ρουκέλι

Η ιστορία του Γιόχαν Ρουκέλι Τρόλμαν, που έχασε τον τίτλο του πρωταθλητή στη Γερμανία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου λόγω της καταγωγής του, βασανίστηκε και θανατώθηκε από τους ναζί, γίνεται διεθνής παραγωγή με ηθοποιούς Ρομά.
M. HULOT
Ταινίες τρόμου: Τι έρχεται και τι πραγματικά αξίζει;

Pulp Fiction / Ταινίες τρόμου: Τι έρχεται και τι πραγματικά αξίζει;

Με αφορμή το «Backrooms», ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος και ο Μάκης Παπασημακόπουλος αναλύουν τις πιο αναμενόμενες ταινίες τρόμου των επόμενων εβδομάδων, ξεχωρίζοντας εκείνες που έχουν κάτι νέο να πουν από άλλες που απλώς επαναλαμβάνουν γνωστές συνταγές.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΠΕΞ «Το να νιώθεις αποδεκτός όταν είσαι διαφορετικός δεν είναι δεδομένο»

Στέφανος Τσιβόπουλος / «Το να νιώθεις αποδεκτός όταν είσαι διαφορετικός δεν είναι δεδομένο»

Στην πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, ο εικαστικός Στέφανος Τσιβόπουλος θίγει το πόσο δύσκολο είναι να κτίσεις μια νέα εστία και ταυτότητα όντας ξένος σε έναν τόπο μεγάλων ανισοτήτων.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Γιατί οι Έλληνες δεν αγαπούν τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας;

Οθόνες / Γιατί οι Έλληνες δεν αγαπούν τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας;

Το ελληνικό κοινό, πέρα από μια μικρή σχετικά κοινότητα ορκισμένων φαν, ποτέ δεν τιμούσε ιδιαίτερα το είδος στις αίθουσες, σίγουρα όχι όπως το αμερικανικό. Ο Δημήτρης Κολιοδήμος και ο Αβραάμ Κάουα εξηγούν τους λόγους της περιορισμένης προσέλευσης.  
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
O Χριστός του Παζολίνι, μαρξιστής, σκακιστής και ακτιβιστής

Οθόνες / O Χριστός του Παζολίνι, μαρξιστής, σκακιστής και ακτιβιστής

Η ιστορία του ισπανού ερασιτέχνη ηθοποιού Ενρίκε Ιραζόκουι που στα 20 του ο Πιερ Πάολο Παζολίνι του εμπιστεύθηκε τον ρόλο του Θεανθρώπου, παρά το ότι βρισκόταν μακριά από τα ξανθογάλανα πρότυπα του δυτικού κινηματογράφου
ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΠΟΣΚΟΪ́ΤΗΣ