Το Succession και ο ενδυματολογικός μύθος του «αόρατου πλούτου»

Το Succession και ο ενδυματολογικός μύθος του «αόρατου πλούτου» Facebook Twitter
Ο αόρατος πλούτος υπόσχεται να σε ντύσει με την αυτοπεποίθηση του απεριόριστου χρήματος, αλλά τα παιδιά του Λόγκαν Ρόι είναι μονίμως ανήσυχα μέσα στο στάτους τους.
0


ΜΕΓΑΛΟΣ ΝΤΟΡΟΣ ΕΧΕΙ 
γίνει για το «ταπεινό» τζόκεϊ καπέλο του Κένταλ Ρόι, ενός εκ των επίδοξων διαδόχων της οικογενειακής δυναστείας στην σειρά Succession. Πρόκειται για ένα απλό μαύρο κασμιρένιο καπέλο αξίας 625 δολαρίων, από την ιταλική μάρκα πλεκτών Loro Piana. Είναι αξιοσημείωτο κυρίως για την απόλυτη έλλειψη χαρακτηριστικών του. Υπ’ αυτήν την έννοια, ταιριάζει πολύ με τα υπόλοιπα ρούχα που φοράει ο συγκεκριμένος χαρακτήρας: βαρετά όσο και ακριβά, ιδανικά για έναν τύπο με πολλά χρήματα αλλά λίγες δικές του ιδέες.

Παρ’ όλα αυτά όμως, το καπέλο του Κένταλ έχει εμπνεύσει τον τελευταίο καιρό μια σειρά από άρθρα – από τη Wall Street Journal μέχρι το New York και το Town & Country – που το προσδιορίζουν ως χαρακτηριστικό σύμβολο μιας εκκολαπτόμενης τάσης: του λεγόμενου «αόρατου πλούτου» [stealth wealth] ή της «αθόρυβης πολυτέλειας». Αυτοί οι όροι περιγράφουν έναν ιδιαίτερο τρόπο ντυσίματος που υποτίθεται ότι προτιμούν όχι απλά οι  πλούσιοι, αλλά οι πραγματικά, από γενιά σε γενιά, πλούσιοι πλούσιοι: άψογη ραφή, ουδέτερα χρώματα, διακριτικά φινιρίσματα, πλήρης απουσία λογοτύπων.

Το πραγματικό μυστικό για το πώς ντύνονται οι πλούσιοι είναι ότι οι περισσότεροι από αυτούς δεν ντύνονται καλύτερα από ανθρώπους χαμηλότερης φορολογικής κλίμακας. Οι πλούσιοι άνθρωποι κατά κανόνα ντύνονται ακριβά, αλλά πολλοί από αυτούς δεν είναι απαραίτητα καλοντυμένοι.

Εξέχουσα θέση στο στυλ αυτό κατέχουν φίρμες πολυτελών πλεκτών, όπως η Loro Piana και η Brunello Cucinelli, κοστούμια από Zegna και Tom Ford, καθώς και ο μινιμαλισμός υψηλών προδιαγραφών του The Row και του Max Mara. Αυτά, υποτίθεται, είναι ρούχα για ανθρώπους που δεν έχουν τίποτα να αποδείξουν. Ξαφνικά, προσιτά καταστήματα στους πολλούς, όπως το H&M και το Zara, έχουν γεμίσει με κομμάτια αντίστοιχης αισθητικής και κοψιάς.

Δεν είναι καθόλου σαφές όμως αν και κατά πόσο ο ενδυματολογικός «αόρατος πλούτος» αποτελεί ένα πραγματικό φαινόμενο μεταξύ των ίδιων των πλουσίων. Όπως έγραψε πρόσφατα στην Washington Post η κριτικός μόδας Rachel Tashjian, το πώς ντύνονται στην πραγματικότητα οι πλούσιοι τείνει να είναι πολύ πιο περίπλοκο από μια ενιαία εμφάνιση. Οι άνθρωποι που έχουν πολλά χρήματα να κάψουν δεν είναι λιγότερο επιρρεπείς στις τάσεις και το μάρκετινγκ από εμάς τους υπόλοιπους, πράγμα που σημαίνει ότι κάποιοι πλούσιοι αγνοούν τελείως τη μόδα ενώ άλλοι φοράνε ό,τι πιο ακριβό και «μοδάτο» βρουν μπροστά τους.

Πολλοί πάμπλουτοι φορούν ουδέτερα, καλής ποιότητας ρούχα, άλλοι όμως αγοράζουν κραυγαλέα και γεμάτα λογότυπα ρούχα που η τάση του «αόρατου πλούτου» σε ωθεί να απορρίψεις. Άλλοι πάλι, όπως σημειώνει η Tashjian, προτιμούν τα (ακόμα πιο ακριβά ενίοτε) ρούχα από λιγότερο διαδεδομένων σχεδιαστών, όπως των High Sport και Casey Casey.

Το πραγματικό μυστικό για το πώς ντύνονται οι πλούσιοι είναι ότι οι περισσότεροι από αυτούς δεν ντύνονται καλύτερα από ανθρώπους χαμηλότερης φορολογικής κλίμακας. Οι πλούσιοι άνθρωποι κατά κανόνα ντύνονται ακριβά, αλλά πολλοί από αυτούς δεν είναι απαραίτητα καλοντυμένοι. Αυτό φαίνεται να προσπαθεί να εξηγήσει στις συνεντεύξεις της η σχεδιάστρια κοστουμιών του Succession, Michelle Matland. Τα ρούχα που φοράνε τα αδέλφια Ρόι είναι αντίστοιχα με τα εξίσου κομψά και βαρετά εταιρικά περιβάλλοντα του Μανχάταν και τα ακριβά αλλά μέτρια εστιατόρια που περιφέρονται, χωρίς ποτέ να διασκεδάζουν. Ως τάση, ο αόρατος πλούτος υπόσχεται να σε ντύσει με την αυτοπεποίθηση του απεριόριστου χρήματος, αλλά τα παιδιά του Λόγκαν Ρόι είναι μονίμως ανήσυχα μέσα στο στάτους τους, ζώντας διαρκώς με τον φόβο ότι θα βρεθούν εκτός εξουσίας. Μ’ αυτή την έννοια, ο αόρατος πλούτος μοιάζει να είναι περισσότερο μια φαντασίωση παρά οτιδήποτε άλλο – όχι μια τάση, αλλά η ιδέα μιας τάσης που εμπνέεται από μια λανθασμένη, στυλιζαρισμένη αντίληψη για το πώς οι πλούσιοι ζουν τη λαμπερή ζωή τους.

Πηγή: The Atlantic

Οθόνες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Έχει, τελικά, σημασία η ιστορική ακρίβεια στην ταινία «Καποδίστριας»;

Pulp Fiction / Καποδίστριας: Έχει σημασία η ιστορική ακρίβεια της ταινίας;

Η νέα ταινία του Γιάννη Σμαραγδή για τον Καποδίστρια γέμισε τις αίθουσες, δίχασε το κοινό και άναψε τη συζήτηση στα social media. Είναι όμως το σινεμά πεδίο εθνικής εξύψωσης ή χώρος κριτικής σκέψης; Ο ιστορικός και συγγραφέας Τάσος Σακελλαρόπουλος μιλά για την ταινία, τον μύθο και την αναγκαιότητα της ιστορικής ακρίβειας.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Béla Tarr (1955-2026): «Κάνω ταινίες μ’ επίκεντρο τους ανθρώπους»

Απώλειες / Béla Tarr (1955-2026): «Κάνω ταινίες μ’ επίκεντρο τους ανθρώπους»

O ιδιόμορφος, μοναδικός, αισιόδοξος σε πείσμα του ζόφου που περιγράφει, σημαίνων Ούγγρος δημιουργός ταινιών όπως οι Αρμονίες του Βερκμάιστερ και το Άλογο του Τορίνο έφυγε χθες από τη ζωή. Αναδημοσιεύουμε μια παλαιότερη συνέντευξή του.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Οι 10 τεράστιες ταινίες που περιμένουμε μέσα στο 2026

Οθόνες / Οι 10 ταινίες που θα σπάσουν τα ταμεία το 2026

Από την επιστροφή του Στίβεν Σπίλμπεργκ στην επιστημονική φαντασία και την «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν, μέχρι το φινάλε του «Dune», αυτές είναι οι δέκα ταινίες που θα μονοπωλήσουν το ενδιαφέρον μας τη νέα χρονιά.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
10 ταινίες του 2025 που αξίζουν μια δεύτερη ευκαιρία

Οθόνες / 10 ταινίες του 2025 που αξίζουν μια δεύτερη ευκαιρία

Από την ξεσηκωτική μουσική βιογραφία του Ρόμπι Γουίλιαμς στο εκλεκτό σινεμά του Μιγκέλ Γκόμες κι από μια πολύ προσωπική δουλειά του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ σε ένα animation που δεν αφήνει μάτι στεγνό, αυτές είναι οι ταινίες που άξιζαν να βρουν μεγαλύτερο κοινό.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Brigitte Bardot (1934-2025): Και ο Θεός έπλασε την πιο σέξι ηθοποιό ever

Απώλειες / Brigitte Bardot (1934-2025): Και ο Θεός έπλασε την πιο σέξι ηθοποιό ever

Η θρυλική Γαλλίδα ηθοποιός σόκαρε χωρίς ποτέ να το μετανιώσει, ερωτεύτηκε με όλο της το είναι, έκανε ασταμάτητα ταινίες, αλλά σταμάτησε πρόωρα, στα 39. Την κέρδισε ο φιλοζωικός ακτιβισμός, δραστηριότητα που κράτησε ως το τέλος. Μέχρι το τέλος έμειναν μαζί της και οι ακροδεξιές και ομοφοβικές της απόψεις.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Οι 10 + 1 καλύτερες ταινίες της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου

Η λίστα / Οι 10 + 1 καλύτερες ταινίες της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου

Ζητήσαμε από τέσσερις επαγγελματίες του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης αλλά και από έναν ακαδημαϊκό να ψηφίσουν τις καλύτερες ταινίες της εποχής της ελληνικής αθωότητας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Τι θα δούμε στα σινεμά μέσα στις γιορτές

Οθόνες / 10 ταινίες που παίζουν τις γιορτές και αξίζουν το εισιτήριο του σινεμά

Ένας οδηγός με έξι νέες κυκλοφορίες και τέσσερις που συνεχίζουν να παίζονται με επιτυχία στις αίθουσες, ώστε να προγραμματίσετε τις χριστουγεννιάτικες κινηματογραφικές σας εξόδους.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Γιάννης Οικονομίδης: «Κάνω ταινίες “λαϊκές” κι ας χαρακτηρίζονται σκληρές κι ακραίες»

Οθόνες / Γιάννης Οικονομίδης: «Με τη "Σπασμένη Φλέβα" πήρα ρεβάνς από κάποιους που με πολεμάνε λυσσαλέα»

Με πρόσφατη την επιτυχία της νέας του ταινίας ο σκηνοθέτης μάς μίλησε για όσα ήθελε να πει μέσα από αυτήν, για τη φιλμογραφία του γενικότερα αλλά και για τον τρόπο που βλέπει το σύγχρονο ελληνικό σινεμά.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Φωτιά και σταχτη; Στάχτη και μπούρμπερη; Avatar, θα σε δούμε

Οθόνες / Φωτιά και στάχτη; Στάχτη και μπούρμπερη; Avatar, θα σε δούμε

Είναι ένα από τα ελάχιστα blockbusters που μας έχουν απομείνει και αξίζει τον κόπο. Μαζί με το Avatar έχουμε άλλες τρεις ταινίες που αξίζουν την έξοδο στο σινεμά της πόλης!
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ | ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Είναι το «Singapore Sling» η πιο παρεξηγημένη ταινία του ελληνικού σινεμά;

Βιβλίο / Είναι το «Singapore Sling» η πιο παρεξηγημένη ταινία του ελληνικού σινεμά;

Μια συζήτηση με τη Μαρί Λουίζ Βαρθολομαίου Νικολαΐδου για την ταινία που αδικήθηκε στην εποχή της, αλλά σήμερα προκαλεί εκ νέου το ενδιαφέρον, και για την «επιστροφή» της μέσα από ένα βιβλίο.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Γιάννης Σολδάτος: «Ο μεγαλύτερος εχθρός μου είναι ο μικροαστισμός» ή «Το σινεμά ως μαζικό λαϊκό θέαμα έχει σχεδόν τελειώσει»

Βιβλίο / Γιάννης Σολδάτος: «Το σινεμά ως μαζικό λαϊκό θέαμα έχει σχεδόν τελειώσει»

Μια συζήτηση με τον σκηνοθέτη, εκδότη και συγγραφέα της συνοπτικής «Ιστορίας του Ελληνικού Κινηματογράφου» που πρόσφατα επανακυκλοφόρησε εμπλουτισμένη και σε ενιαία μορφή από τις εκδόσεις Αιγόκερως.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Aν είχα Πόδια θα σε Κλωτσούσα». Σιγά ρε φίλε, ένα σινεμά ήρθαμε!

Οθόνες / «Aν είχα Πόδια θα σε Κλωτσούσα». Σιγά ρε φίλε, ένα σινεμά ήρθαμε!

Κάνουμε χιούμορ, αλλά η ταινία της Μπρόνστιν παίρνει τα περισσότερα αστέρια της εβδομάδας (με ντεμπούτο A$AP Rocky). Άλλες πέντε ταινίες «βγαίνουν» στα σινεμά από σήμερα και υπάρχει κάτι για όλους.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ