Τα στοιχειά του δάσους

Τα στοιχειά του δάσους Facebook Twitter
Αντάρτες του Ι τάγματος του 34ου συντάγματος («αρβανίτικο σύνταγμα») του ΕΛΑΣ στα Σκούρτα. Στη μέση ο Θεοχάρης Πολύχρονο με τη γυναίκα του Ασήμω. (Φωτογραφία από το αρχείο της Ασήμως που παραχώρησε ο γιος της Θόδωρος στο geosalemis.blogspot.com)
0

Ακόμα πριν από τον πόλεμο, στα βουνά της Ρούμελης επιβίωναν τα θαυμαστά απομεινάρια των κλεφτών του '21. Άντρες του τουφεκιού, κλαρίτες αψείς και ανυπότακτοι, με άγρια περηφάνια, που στη στένια της Κατοχής πολλαπλασιάστηκαν.

Η πιο δυναμική ομάδα στην Γκιώνα ήταν οι Καραλιβαναίοι, με αρχηγό τον Δήμο Καραλίβανο (Φτεροδήμος), πρωτοπαλίκαρο τον ανιψιό του Θεοχάρη Πολύχρονο και μέλη τους Δήμο Πολύχρονο, Κώστα Σαράντη, Γιώργο και Χρήστο Φουσέκη, Θύμιο Μπάφα, Γιώργο Κασούτα, Λουκά Τζίτζιρα (Πλιατσικολούκας), Πολύκαρπο Καπούρο (Καρπής).

Όλοι το ίδιο σόι, αδερφοξάδερφα, μπαρμπάδες και ανίψια από τη Σεγδίτσα (Προσήλιο) της Γκιώνας.

Παρότι τους είχαν από κοντά ο εκπρόσωπος του ΕΑΜ στην περιοχή Φώτης Τσίγκας και ο Αλέκος Σεφεριάδης του αγγλοελληνικού Προμηθέα, δεν συναινούσαν να ενταχτούν σε αντιστασιακή οργάνωση.

Έπρεπε να φτάσει στην Γκιώνα ο Άρης με την ανεξήγητη σαγήνη για να ενταχθούν στον ΕΛΑΣ. «Όσοι γνώρισαν προσωπικά τον Άρη μιλάνε πάντοτε με κάποιο δέος για την παράξενη δύναμη που φαινότανε να εκτινάσσεται από το βλέμμα του». (Πατατζής)

Οι κάτοικοι του χωριού Κουκουβίστα (Καλοσκοπή), βλέπουν τους φοβερούς Kαραλιβαναίους να ορκίζονται στην εκκλησία με παπά και με σημαία. Kαι σαν να μην έφτανε αυτό, ακούνε το θηρίο τον Δήμο Kαραλίβανο να τους ζητάει συγνώμη και να υπόσχεται ότι δεν πρόκειται να αδικήσει ξανά κανέναν.

Πλάι τους ο Άρης παρακολουθεί μειδιών.

Οι Καραλιβαναίοι φοβεροί σκοπευτές και ατρόμητοι στη μάχη, πολέμησαν σαν θηρία παντού στη Ρούμελη και δικαιωματικά ανήκουν στους ήρωες του Γοργοπόταμου.

Aυτοί οι τρομεροί πολεμιστές ανήκουν πια στον EΛAΣ και όχι μόνο θα τιμήσουν τον όρκο τους, αλλά θα αποδειχτούν τιμή για τον στρατό που κατετάγησαν. Κάποιοι έγιναν καπετάνιοι τμημάτων, όπως ο Καραλίβανος κι ο Θεοχάρης, κάποιοι παρέμειναν μοναχόλυκοι, δεινοί ανιχνευτές και πολύτιμοι οδηγοί στα βουνά.

Μεγάλη εντύπωση προκάλεσε κάτι πρωτόφαντο. Ορισμένοι κατετάγησαν στον EΛAΣ με τις γυναίκες τους. Μαζί στο κλέφτικο μαζί και στο αντάρτικο.

Ο Δήμος με την Παναγιού, ο Θεοχάρης με την Ασήμω κι ο Καρπής με τη Βασίλω. Eίναι οι πρώτες γυναίκες αντάρτισσες του ΕΛΑΣ, μόνο που οι συγκεκριμένες, δεν «γνώριζαν» κανέναν για ανώτερο, πέρα από τον άνδρα τους.

Τα στοιχειά του δάσους Facebook Twitter
Ο Δήμος Καραλίβανος (στην μέση) με την ομάδα του: Σαράντη, Κατσούτα, Καπούρο και Φουσέκη.

O συμπολεμιστής τους, μόνιμος υπολοχαγός Γιώργος Kατσίμπας, θα γράψει συνεπαρμένος για τους Καραλιβαναίους:

«Δασωτά πουρνάρια τα μαλλιά, σπιθαμές τα γενιομούστακα, γεμάτοι άγρια μεγαλοπρέπεια. Aϊτοί. Kείνος ο Kαραλίβανος έτοιμος για πέταμα. Πρώτη μου φορά έβλεπα άνθρωπο να περπατάει χωρίς ν' αγγίζει τη γης. Aστρίτης το μάτι του. Kάθε εκατό χρόνια τα δάσα με τα στοιχειά σκαρώνουν μες τη νύχτα από έναν Kαραλίβανο για να τον καμαρώσουν».

Συμπτωματικά, οι Καραλιβαναίοι είναι οι πρώτοι αντάρτες που αντικρίζουν οι Βρετανοί κομάντο στην Ελλάδα και ένας τους θα γράψει:

«Kαθώς σκαρφαλώναμε πάνω στους βράχους ανάμεσα στα δέντρα, πέντε σκούρες μορφές βγήκαν από τις σκιές λίγο πιο κάτω και μας κοίταζαν σιωπηλά.

»Θα μπορούσαν να είχαν αναδυθεί από σελίδες βιβλίων της Eλληνικής Eπανάστασης του 1821. Όλοι φορούσαν ελληνικά εθνικά κοστούμια με τις βράκες από τραχύ σκούρο ύφασμα και κάποιος φορούσε ένα κατακόκκινο φέσι στο κεφάλι. Tα μαλλιά τους έφταναν στους ώμους τους αχτένιστα, τα γένια τους σχεδόν ως τη μέση τους.

»Στα στήθη τους είχαν σταυρωτές ζώνες γεμάτες με φυσίγγια και στη μέση τους πιστόλια και παλιάς κατασκευής εγχειρίδια. Φορούσαν περιδέραια από χρυσές και ασημένιες εικόνες και αλυσίδες.

»O τρόπος που ήταν ντυμένοι και τα γένια τους έκαναν να φαίνονται αγριάνθρωποι και στην αρχή νόμισα πως ήταν όντα κάποιου ονείρου, φαντάσματα από μια περασμένη εποχή. Eίχαν όμως σύγχρονα τουφέκια του Ελληνικού Στρατού και ένας είχε οπλοπολυβόλο Tόμσον». (Hamson)

Τα στοιχειά του δάσους Facebook Twitter
Πρώτος από αριστερά ο Θεοχάρης και δίπλα του η Ασήμω. (Φωτογραφία του Σπύρου Μελετζή από το geosalemis.blogspot.com)

Οι Καραλιβαναίοι φοβεροί σκοπευτές και ατρόμητοι στη μάχη, πολέμησαν σαν θηρία παντού στη Ρούμελη και δικαιωματικά ανήκουν στους ήρωες του Γοργοπόταμου.

Όταν Άγγλοι σαμποτέρ και Έλληνες αντάρτες κατέβαιναν στο ποτάμι, σταμάτησαν μπροστά σε ένα συρματόπλεγμα των Ιταλών, που θεώρησαν ηλεκτροφόρο. Όπως λέει ο κατ' απονομή λοχαγός του αγγλικού στρατού, Θέμης Μαρίνος, «η αποστολή εξαρτιόταν απ' αυτό, αν δεν το πέρναγαν δεν θα γινόταν η έκρηξη».

Τότε, ο Δήμος Καραλίβανος χωρίς να μιλήσει, άρπαξε περιφρονητικά το συρματόπλεγμα με τα χέρια και το ξεπάτωσε για να περάσουν και μετά μπήκε πυροβολώντας ως τη μέση στο νερό, βαλλόμενος κατευθείαν από ιταλικό πολυβόλο.

Και ο τρόμος των Ιταλών πρέπει να ήταν απερίγραπτος, όταν αντίκρυσαν τους Καραλιβαναίους. Τους δαίμονες Θεοχάρη και Φουσέκη, να τρέχουν στο σκοτάδι, σαν ακροβάτες πάνω στις βρεγμένες ράγες της γέφυρας, με το βάραθρο να χαίνει αποκάτω, και μόλο που τους γάζωναν τρελαμένοι, να χύνονται άτρωτοι καταπάνω τους.

Αυτό που πρέπει να τονιστεί, είναι το ανεπίληπτο ήθος που επέδειξαν αυτοί οι αγωνιστές, από την άλλη στιγμή που ορκίσθηκαν στον ΕΛΑΣ. 

Στον Άγιο Κωνσταντίνο Φθιώτιδας, ο Καραλίβανος τραυματίζεται βαρύτατα από εκρηγνυόμενη γερμανική σφαίρα. Εκεί που τον μετέφεραν, ακούει έναν συναγωνιστή του να απαιτεί από τον γιατρό να τον εγχειρήσει αμέσως και επεμβαίνει σχεδόν ξέπνοος:

«Μην τον πιέζεις τον άνθρωπο, τι θα πει ο κόσμος;»

Όμως, η ενσωμάτωση κλαριτών, και ιδίως των Καραλιβαναίων, που ακόμα και το όνομα ηχούσε τρομαχτικό, έδωσε αφορμή σε κάποιους κύκλους της Αθήνας να διακινούν, ότι ο ΕΛΑΣ είναι μια συμμορία ληστών και εγκληματιών που λυμαίνονται την ύπαιθρο.

Ο λοχαγός Φοίβος Γρηγοριάδης, γιος του στρατηγού Νεόκοσμου Γρηγοριάδη, είναι ψύχραιμος και έμπειρος πολεμιστής, ήρωας του ελληνογερμανικού μετώπου. Το 1943 βγήκε στο βουνό αντάρτης με τον ΕΛΑΣ και έρχεται πρώτη φορά σε επαφή με έναν κόσμο άγνωστο.

Λίγο καιρό πριν στην Αθήνα, οι σχολάζοντες συνάδελφοί του αξιωματικοί, προσπάθησαν να τον αποθαρρύνουν: «Με ποιούς θα πας να πολεμήσεις στο βουνό; Με τους ληστές; Με το Καραλίβανο:»

 

Και τώρα ξαφνικά, τον βλέπει μπροστά του.

Τα στοιχειά του δάσους Facebook Twitter
Η γέφυρα του Γοργοπόταμου.

Γράφει ο ίδιος σε τρίτο πρόσωπο:


«Σε λιγάκι, ψυχή δεν φαίνεται μπροστά στο ίσιωμα.


Όλοι κάπου βολεύτηκαν, όλοι, εξόν από τα καραούλια που έβγαλε ο ίδιος ο Άρης ψηλά στη σκεπή του καμένου μοναστηριού, κοιμούνται πια. Mονάχα ένας αντάρτης, ένας καινούργιος αξιωματικός, κόβει βόλτες εκεί μπροστά, πάνω κάτω σκεφτικός.

 

Kάποια φορά όμως σταματάει ξαφνιασμένος. Πλησιάζει και κοιτάζει κατάπληκτος. Πίσω από ένα πουρνάρι ξαπλωμένοι κατάχαμα κοιμούνται ξένοιαστα ένας άντρας και μια γυναίκα.

 

Ξαπλωμένοι ανάσκελα, το ένα κορμί στην αντίθετη κατεύθυνση από το άλλο, έχουν κοντά μονάχα τα κεφάλια τους. Kαθένας τους έχει για προσκέφαλο τον ώμο του αλλουνού, τα δυο μάγουλα σμιχτά, οι δυο ανάσες μία.

 

Eίναι ο Kαραλίβανος και η γυναίκα του. Mένει ακίνητος, εκστατικός, κρατάει τη δική του ανάσα και κοιτάει εκείνο το ζευγάρι που η θέα του τον φέρνει σ' άλλους κόσμους, μακρινούς και περασμένους.

 

Eκεί μπροστά του βρίσκονται δυο άνθρωποι, ποιος ξέρει ποιανού καιρού! Tα στήθια του άντρα που αργανασαίνουν είναι φορτωμένα με τοκάδες, χαϊμαλιά, γατζούδια και τζοβαϊρικά, χώρια τ' ασημένια κουμπιά της μπλε φουστανέλας του.

 

Aπ' το κόκκινο φέσι η μπλε φούντα σκεπάζει τον άλλο του ώμο. Oύτε στον ύπνο δεν αφήνει την ασημοκαπλαντισμένη καραμπίνα του.

 

O ύπνος έχει γαληνέψει τα χαρακτηριστικά του, που δείχνουν έναν όμορφο γεροδεμένο άντρα. Γραμμένο φρύδι, μακριά τσίνουρα, ψημένη λεία επιδερμίδα, κοντυλένια μύτη.

 

Ποια γυναίκα δεν θα ζήλευε εκείνη την ώρα την ευτυχισμένη καπετάνισσα που έπαιρνε ως τα κατάβαθα της ψυχής της την πνοή του άντρα της, του λεβεντογέννητου Δήμου, του Aϊτού της Γκιώνας;».

Αυτά τα στοιχειά του δάσους που άλλαξαν εντυπωσιακά σε εθνικούς αγωνιστές εξοντώθηκαν ένας ένας. Μόνο ο Λούκας επέζησε και θα γνωρίσει τη φρίκη στην προσφυγιά.

Ο Θεοχάρης σκοτώθηκε στην αθηναϊκή άσφαλτο κατά τα Δεκεμβριανά και θάφτηκε στο Μαρούσι. Ο Σαράντης έπεσε εναντίον των Γερμανών στις Θερμοπύλες. Ο Φυσέκης, σαλπιγκτής των μαυροσκούφηδων, σκοτώθηκε στην Πελοπόννησο στη μάχη των Γαργαλιάνων. Ο Μπάφας στην υποχώρηση του Δεκέμβρη βρέθηκε μπόσικος και τον σκότωσαν σε μια καλύβα έξω από την Αθήνα, κι οι άλλοι χάθηκαν, σε μάχες με τους Γερμανούς στη Ρούμελη.

Τα στοιχειά του δάσους Facebook Twitter
Το ξόδι του Θεοχάρη στο νεκροταφείο Αμαρουσίου σκεπασμένο με την ελληνική σημαία. Δίπλα στο προσκέφαλό του το ελασίτικο δίκωχο. Στα χέρια του δυο βέρες, το ρολόι του και δίπλα τ' άρματά του. Γύρω του η Ασήμω, ο Δήμος Πολύχρονος και ένα άγνωστο πολιτικό στέλεχος. Φωτ.: geosalemis.blogspot.com

Πικρό ήταν το τέλος του Δήμου Καραλίβανου. Μετά την απελευθέρωση βρέθηκε κυνηγημένος από τους χωροφύλακες και η γυναίκα του η Παναγιού στη φυλακή με το μωρό τους στην αγκαλιά.

O Καραλίβανος έφυγε μόνος πλέον στα βουνά, σέρνοντας ένα άλογο λάφυρο από τους Γερμανούς.

Οι τσοπάνηδες τον βλέπουν πού και πού: «Ωρέ, ωρέ, ο Δήμος!... Πέρασε από το μαντρί. Kάτσε να φας, Δήμο, του λέω. Όχι, μου λέει. Πάρε μαζί σου ψωμί. Όχι, μου λέει. Ωρέ, ο Δήμος! Oύτε ψωμί!...»

Ένας αντάρτης του, ο Π. Τούμπας από την Kουκουβίστα, τον συναντάει σε μια ράχη, μόνον και λυπημένο. Δεν θυμίζει σε τίποτα τον παλιό Φτεροδήμο.

«"Tι κάνεις, καπετάνιο;" τον ρώτησα. "Tι καπετάνιο", μου απαντάει, "δεν βλέπεις πώς κατάντησα;". Tον έβλεπα και ήμουνα έτοιμος να βάλω τα κλάματα».

Τον Αύγουστο του 1946 οι χωροφύλακες έκλεισαν τον Φτεροδήμο στα Κανάλια της Γκιώνας και τον σκότωσαν. Του πήραν το πιστόλι, του πήραν και το κεφάλι και το δείχναν καμαρωτοί στην Ντρέμισσα και στα γύρω χωριά.

Αρχαιολογία & Ιστορία
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Η Ελλάδα ως αγγλικό τσιφλίκι

Διονύσης Χαριτόπουλος / Η Ελλάδα ως αγγλικό τσιφλίκι

Η αγγλική παρουσία στην κατεχόμενη Ελλάδα συνιστά μια απροσχημάτιστη, ωμή αποικιοκρατική επιχείρηση που οδήγησε στις συγκρούσεις μεταξύ αντιστασιακών οργανώσεων, στα Δεκεμβριανά και, τέλος, σε αυτό που είχαν οι ίδιοι από το 1943 προεξοφλήσει, τον ελληνικό Εμφύλιο (1946-1949).
ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΧΑΡΙΤΟΠΟΥΛΟΣ
Στέφανος Μαλιάτσης

Δ.Χαριτόπουλος / Στέφανος Μαλιάτσης

Τη νύχτα της 15ης Oκτωβρίου 1943 μια δύναμη περίπου εκατόν είκοσι Γερμανών, με οδηγό κάποιον σύγχρονο Εφιάλτη, κατορθώνει περνώντας από δύσβατα μονοπάτια, να βρεθεί πίσω από τη γραμμή των ανταρτών και βαδίζει εναντίον του χωριού Πύλη.
ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΧΑΡΙΤΟΠΟΥΛΟΣ
Καπετάνισσες, Καβαλάρισσες

Αρχαιολογία & Ιστορία / Καπετάνισσες, Καβαλάρισσες

Στο εαμικό κράτος δεν υπάρχουν διακρίσεις φύλου. Προβάλλεται και επικρατεί «η εικόνα μιας γυναίκας που δεν ζει "στο περιθώριο της κοινωνικής ζωής". Έχει τα ίδια δικαιώματα με τους άντρες και αντίστοιχες υποχρεώσεις», ξεπερνώντας για πρώτη φορά αγκυλώσεις αιώνων.
ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΧΑΡΙΤΟΠΟΥΛΟΣ
Γενηθήτω Αντάρτικο

Διονύσης Χαριτόπουλος / Γενηθήτω Αντάρτικο

Στις 22 Mαΐου 1942 ο κ. Θανάσης Kλάρας θα αναληφθεί για πάντα. Xωρικοί, ληστές, κομμουνιστές, βασιλόφρονες, δημοκρατικοί, αξιωματικοί, παπάδες, χωροφύλακες και ανήλικα θα ενωθούν πίσω του και θα τον λατρέψουν έως θανάτου με το πραγματικό του όνομα: Άρης Bελουχιώτης.
ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΧΑΡΙΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Το Μουσείο Κλινί και η ιστορία του Μεσαίωνα μέσα από 1.600 αντικείμενα

Αρχαιολογία & Ιστορία / Το Μουσείο Κλινί και η ιστορία του Μεσαίωνα μέσα από 1.600 αντικείμενα

Η επαναλειτουργία του Εθνικού Μουσείου του Μεσαίωνα της Γαλλίας αυτή την άνοιξη μοιάζει με αναγέννηση. Το Musée de Cluny (Μουσείο Κλινί) ήταν ένα από τα λίγα γαλλικά εθνικά μουσεία στα οποία δεν είχαν γίνει σημαντικές ανακαινίσεις μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Αγαμέμνων Τσελίκας: «Οι Έλληνες μάθαιναν γράμματα και στην περίοδο της Τουρκοκρατίας»

Αρχαιολογία & Ιστορία / Αγαμέμνων Τσελίκας: «Οι Έλληνες μάθαιναν γράμματα και στην περίοδο της Τουρκοκρατίας»

Ο Αγαμέμνων Τσελίκας, ένας από τους κορυφαίους παλαιογράφους του κόσμου, μιλάει για τη σημασία της παλαιογραφίας και διαλύει όλους τους μύθους για την αγραμματοσύνη των Ελλήνων από την Άλωση μέχρι την Επανάσταση, με αφορμή την έκθεση του ΜΙΕΤ στο παλιό Χρηματιστήριο.
M. HULOT
Σε ένα συμπόσιο της Αρχαίας Αθήνας, με κρασί και ολονύχτια συζήτηση

Ηχητικά Άρθρα / Σε ένα συμπόσιο της Αρχαίας Αθήνας, με κρασί και ολονύχτια συζήτηση

Στην Αθήνα της Κλασικής Περιόδου μια βραδινή έξοδος σήμαινε οινοποσία και ολονύχτια συζήτηση στο σπίτι ενός φίλου. Αυτές οι βραδιές ονομάζονταν συμπόσια, με την έμφαση στην κοινή οινοποσία.
THE LIFO TEAM
Ο αρχαιολογικός και ο προσωπικός κόσμος του Ερρίκου Σλίμαν σε μια μεγάλη έκθεση στο Βερολίνο

Αρχαιολογία & Ιστορία / Ερρίκος Σλήμαν: Οι άγνωστες πτυχές της ζωής του αρχαιολόγου σε μια μεγάλη έκθεση στο Βερολίνο

Ο Ερρίκος Σλήμαν είναι γνωστός ως ο άνθρωπος που ανακάλυψε την Τροία, αλλά ήταν πολλά περισσότερα: επιχειρηματίας, κοσμοπολίτης και συγγραφέας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Οι όχι και τόσο φωτεινές πτυχές της αθηναϊκής δημοκρατίας

Ιστορία μιας πόλης / Οι όχι και τόσο φωτεινές πτυχές της αθηναϊκής δημοκρατίας

Η Αγιάτη Μπενάρδου συνομιλεί με την Ανδρονίκη Μακρή, διδάκτορα Αρχαίας Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, για το μεγαλείο και τις ατέλειες της αθηναϊκής δημοκρατίας.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Το λουτρό ως ιεροτελεστία στην πρώτη έκθεση του νέου Αρχαιολογικού Μουσείου Χανίων

Αρχαιολογία & Ιστορία / Το λουτρό ως ιεροτελεστία στην πρώτη έκθεση του νέου Αρχαιολογικού Μουσείου Χανίων

Το Αρχαιολογικό Μουσείο των Χανίων παρουσιάζει στο νέο του κτίριο ποικίλες όψεις των διαχρονικών λουτρικών συνηθειών στους πολιτισμούς της Μεσογείου, μέσα από 137 αντιπροσωπευτικά αρχαία αντικείμενα, έργα τέχνης, ιστορικά τεκμήρια και αντικείμενα καθημερινής χρήσης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΠΕΜΠΤΗ 12/05 - ΕΧΕΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΣΤΕΙ- Έτρωγαν σκύλους στο Αρχαίο Κορωπί;

Ιστορία μιας πόλης / Τα κατοικίδια των Αρχαίων Αθηναίων

Ο ζωοαρχαιολόγος Άγγελος Χατζηκουμής μιλά στην Αγιάτη Μπενάρδου για τα κατοικίδια και τα εξημερωμένα ζώα της Αρχαίας Αττικής, παρουσιάζει μία απρόσμενη συνήθεια των κατοίκων του προϊστορικού Κορωπίου και εξηγεί γιατί οι Αρχαίοι Αθηναίοι ήταν τελικά πιο ζωόφιλοι από εμάς.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Η πρώτη μοδίστρα του Λυεκού Οίκου, μια μαύρη γυναίκα και η ιστορία της από τη σκλαβιά στην ελευθερία

Ελίζαμπεθ Χομπς Κέκλι / Η πρώτη μοδίστρα του Λευκού Οίκου: Η ιστορία μιας μαύρης γυναίκας από τη σκλαβιά στην ελευθερία

Το όνομά της συνδέθηκε με αυτό της Μέρι Λίνκολν και με ένα σκάνδαλο όταν θέλησε να εκποιήσει την γκαρνταρόμπα της. Τα απομνημονεύματά της είναι ένα χρονικό που φωτίζει την εποχή της σκλαβιάς και τον δρόμο των μαύρων Αμερικανών προς την ελευθερία.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Σπίτα και δρόμοι της Αθήνας μέσα από ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου

Ιστορία μιας πόλης / Δρόμοι και σπίτια της Αθήνας στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο

Η Αγιάτη Μπενάρδου και ο Θανάσης Γεντίμης κάνουν μια «βουτιά» σε σπάνια αρχεία και παλιές ελληνικές ταινίες για να εντοπίσουν τα σημεία των γυρισμάτων στην πόλη αλλά και να αναδείξουν ξεχασμένες ιστορίες από τον ελληνικό σινεμά.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Η ιστορία του χρυσού των Σκυθών, ένα δικαστικό, πολιτικό και πολιτιστικό θρίλερ

Αρχαιολογία & Ιστορία / Ο χρυσός των Σκυθών: Ένα δικαστικό και πολιτικό θρίλερ

565 αντικείμενα του χρυσού των Σκυθών βρίσκονται σε ολλανδικό έδαφος σε καθεστώς «προστασίας», ενώ περίπου 200 κλάπηκαν από τους Ρώσους από το μουσείο της Μελιτόπολης. Σε ποιον ανήκει ο θησαυρός;
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Ανοικτοί Ορίζοντες. Αρχαία ελληνικά ταξίδια και επαφές», μια έκθεση για θάλασσες της αρχαίας ελληνικής ιστορίας

Αρχαιολογία & Ιστορία / Μια έκθεση για τις θάλασσες της αρχαίας ελληνικής ιστορίας ταξιδεύει στη Μελβούρνη

Η έκθεση «Ανοικτοί Ορίζοντες. Αρχαία ελληνικά ταξίδια και επαφές», προϊόν συνέργειας του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου και του Μουσείου της Μελβούρνης ερευνά τον τρόπο που το εμπόριο επηρέασε τον ελληνικό πολιτισμό και στη συνέχεια τον αρχαίο κόσμο.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ

σχόλια

Δεν υπάρχει δυνατότητα σχολιασμού

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ