ΣΚΛΗΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

Θα μαγειρεύατε για αγνώστους;

Θα μαγειρεύατε για αγνώστους; Facebook Twitter
5

Όποιος θέλει να γευτεί πραγματικά ντόπιες συνταγές στα ταξίδια του, πρέπει να ξέρει και ντόπιους. Το πιο αυθεντικό φαγητό κάθε χώρας δεν βρίσκεται μέσα στα εστιατόρια (ή σε λίγα, ή σε συνδυασμό πολλών), αλλά μέσα στις κουζίνες των ανθρώπων. Όμως δεν γίνεται να έχει κανείς φίλους παντού, ούτε φτάνουν τα λεφτά για πολλά εστιατόρια.

Αυτό σκέφτηκε και ο Guy Michlin σε μια επίσκεψή του στην Κρήτη, όπου γνώρισε μια οικογένεια και έφαγε σπιτικό κρητικό φαγητό. Η ποιότητα, οι γεύσεις, οι συμβουλές της οικογένειας για τις καλύτερες ταβέρνες και τα καλύτερα μπακάλικα, αλλά και η ανάλυσή τους για την ελληνική κρίση ήταν η πιο αξιομνημόνευτη εμπειρία του. «Ο καλύτερος τρόπος για να σπάσεις τη φούσκα στην οποία ζεις και να εμπλουτίσεις τη εμπειρία σου σε ένα μέρος, είναι να αλληλεπιδράσεις με ντόπιους μέσα στα σπίτια τους» γράφει στο σάιτ που δημιούργησε με αφορμή αυτή του την εμπειρία.

Το EatWith ξεκίνησε το 2012 από το Τελ Αβίβ και για την ώρα είναι διαθέσιμο σε ενδιαφερόμενους στο Ισραήλ και στην Ισπανία, ενώ βρίσκεται στη διαδικασία να βρει οικοδεσπότες στη Νέα Υόρκη. Οι τιμές για γεύματα στην Ισπανία κυμαίνονται από 8.50 – 44 ευρώ, ενώ προσφέρονται και επιπλέον υπηρεσίες, όπως μαθήματα. Η πλατφόρμα επιτρέπει σε υποψήφιους οικοδεσπότες να δηλώσουν συμμετοχή και στους «πελάτες» να αξιολογήσουν την εμπειρία τους.

Το δίκτυο που σχηματίζεται, φιλοδοξεί να φτάσει το couchsurfing και άλλα παρόμοια δίκτυα που σχηματίζονται από ανθρώπους που τολμούν να κάνουν το διαφορετικό και να εμπιστευτούν αγνώστους, γνωρίζοντας άλλους ανθρώπους ενώ παράλληλα εξοικονομούν χρήματα. Η Ελλάδα δεν υπάρχει ακόμα στον κατάλογο, αλλά αν παρουσιαστεί ενδιαφέρον, θα σχηματιστεί νέα ομάδα.

Εσείς, θα μαγειρεύατε για αγνώστους;

Γεύση
5

ΣΚΛΗΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η αρχέγονη γεύση των θερινών ταξιδιών

Γεύση / Τα παστά ψάρια, η πεμπτουσία της νοστιμιάς της θάλασσας

Πανάρχαιες πρακτικές, που είχαν στόχο να συντηρήσουν τις ψαριές των ναυτικών για να αντέξουν στα μεγάλα ταξίδια, επιβιώνουν ως σήμερα και μας χαρίζουν μεζέδες που στην αλμύρα τους βρίσκεται η κορυφαία θαλασσινή γεύση.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Κρασί από τα αμπέλια των βουνών της Κρήτης

Το κρασί με απλά λόγια / Κρασί από τα αμπέλια των βουνών της Κρήτης

Στο σημερινό επεισόδιο ο νεαρός οινοποιός Αιμίλιος Αντρέι των κρασιών Αόρι μάς εξιστορεί πώς άφησε τις σπουδές στην Οδοντιατρική και ξεκίνησε την πορεία του στον χώρο του κρασιού.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ | ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
Πόσο ελληνικός είναι ο γύρος;

Ιστορία του φαγητού / Πόσο ελληνικός είναι ο γύρος;

Ο γύρος μπορεί να θεωρείται το απόλυτο ελληνικό street food, όμως η ιστορία του είναι πολύ πιο σύνθετη απ’ όσο υποδηλώνει η σημερινή του εικόνα. Με ρίζες που φτάνουν στο οθωμανικό ντονέρ και μια πορεία που διασταυρώνεται με προσφυγικές μετακινήσεις, πολιτικές αποφάσεις και εθνικές διεκδικήσεις, το πιτόγυρο αποδεικνύεται προϊόν μιας μακράς και πολυτάραχης διαδρομής.
M. HULOT
Στην πόλη αυτή δεν υπάρχει πια χώρος για Μουριές

Οπτική Γωνία / Στην πόλη αυτή δεν έμεινε πια χώρος για Μουριές

Αν τελικά το ιστορικό καφενείο των Εξαρχείων κλείσει, οι Αθηναίοι θα πρέπει να αποδεχτούν τη θλιβερή πραγματικότητα: οι μνήμες τους και η γνώμη τους για την πόλη δεν έχουν πια καμία σημασία.
ΝΙΚΗΤΑΣ ΔΕΣΠΟΤΙΔΗΣ
Στην κουζίνα με τη Σίλβια Πλαθ

Nothing Days / Στην κουζίνα με τη Σίλβια Πλαθ

Πίσω από τον μύθο της βασανισμένης ποιήτριας υπήρχε μια γυναίκα που έψηνε κέικ, αντάλλασσε συνταγές και διάβαζε βιβλία μαγειρικής με την ίδια αφοσίωση που διάβαζε ποίηση. Η ιστορία του θρυλικού κέικ με ντοματόσουπα φωτίζει μια καθημερινή, τρυφερή και συχνά παραγνωρισμένη πλευρά της ζωής της.
M. HULOT

σχόλια

5 σχόλια
Πριν πολλά χρόνια σε μια επαρχιακή πόλη της Ηπείρου, ο πατέρας μου είχε σφάξει ένα αρνί και καθώς το προετοίμαζε περνά ένα ζευγάρι από Θεσσαλονίκη που είχε έρθει εκεί εκδρομή και του ζητάν να αγοράσουν κρέας.Ο πατέρας μου τους λέει :"Δεν έρχεστε αύριο σπίτι να το φάμε όλοι μαζί;" Αυτοί δέχτηκαν και διστακτικά ρώτησαν να φέρουν και τους κουμπάρους τους μαζί.... Η επόμενη μέρα ήταν αφιερωμένη στους επισκέπτες μας ...Αφού φάγαμε , μπήκαμε όλοι στην κλούβα του πατέρα μου και μας έκανε τουρ στις γύρω περιοχές. Από τότε χτίστηκε πολύ καλή φιλία μαζί τους...Με βάση αυτή και άλλες πολλές παρόμοιες , ευχαρίστως θα μαγείρευα για αγνώστους...Αυτό που μας λείπει είναι το χτίσιμο ανθρωπίνων σχέσεων χωρίς ανταλάγματα... Γι΄αυτό είμαστε τόσο άδειοι...