Δραματική είναι η έκκληση του Διευθυντή του ΕΚΑΒ Κρήτης, Ανέστη Κιούλπαλη για τα τροχαία στην Κρήτη.
Μάλιστα σε ανακοίνωσή του στα social media παραθέτει τις προτάσεις του για να μπει ένα «φρένο» στα τραγικά στατιστικά του νησιού σχετικά με τα τροχαία ατυχήματα.
Ειδικότερα, με αφορμή τη δραματική αύξηση των θυμάτων από τροχαία στην Κρήτη, ο Διευθυντής του ΕΚΑΒ Κρήτης και διευθυντής της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας του Βενιζελείου Νοσοκομείου Ηρακλείου, Ανέστης Κιούλπαλης, επισημαίνει:
«Πραγματικά δεν αντέχουμε πια να μαζεύουμε νεκρούς συνανθρώπους μας στις πιο παραγωγικές ηλικίες από τους δρόμους. Δεν αντέχουμε πια να νοσηλεύουμε σακατεμένα αγόρια και κορίτσια στα κρεβάτια του πόνου».
Αναλυτικά ο κ. Κιούλπαλης τονίζει:
«Με αφορμή την τραγική, για την Κρήτη, επίπτωση των θανατηφόρων τροχαίων, και την μεγάλη δημοσιότητα που έχουν πάρει στα social media, θα ήθελα να καταθέσω την γνώμη μου, μιας και εμπλέκομαι άμεσα και με τις δυο μου ιδιότητες, ως διευθυντής του ΕΚΑΒ και ως διευθυντής της ΜΕΘ του Βενιζελείου.
Πραγματικά δεν αντέχουμε πια να μαζεύουμε νεκρούς συνανθρώπους μας στις πιο παραγωγικές ηλικίες από τους δρόμους. Δεν αντέχουμε πια να νοσηλεύουμε σακατεμένα αγόρια και κορίτσια στα κρεβάτια του πόνου. Ατέλειωτες ώρες φροντίδας, αφοσίωσης και εξαντλητικής δουλειάς απαιτούνται από όλο το προσωπικό, διασώστες, νοσηλευτές και γιατρούς για να σωθεί έστω και ένας πολύτραυματίας που από την μια στιγμή στην άλλη παλεύει να κρατηθεί στην ζωή. Μια στιγμή απροσεξίας και μετά ο Γολγοθάς. Το μαρτύριο και η απώλεια.
Δεν υπάρχει χειρότερη στιγμή για ένα γιατρό από εκείνη που πρέπει να ενημερώσει γονείς, αδέλφια, φίλους, ότι ο δικός τους άνθρωπος έχει χάσει την μάχη και υπέκυψε στα τραύματα του. Κάθε φορά η σιωπές, το βουβό κλάμα, οι κραυγές απελπισίας, ο απέραντος πόνος σου ξεσκίζουν την καρδιά. Το αιφνίδιο και αναπάντεχο τέλος, τα ανεκπλήρωτα όνειρα, η ακύρωση των προσδοκιών δεν αντέχονται.
Πρέπει να μπει ένα τέλος. Πρέπει να τελειώσει αυτός ο ακήρυχτος πόλεμος.
Δεν έχουμε την πολυτέλεια του χρόνου να περιμένουμε την αυτοβελτίωση μέσω της ανάπτυξης οδηγικής παιδείας και γενικότερα της παιδείας που είναι το ζητούμενο. Δεν μπορούμε να χάσουμε άλλη μια γενιά, θυσία στον βωμό του Μολώχ της ασφάλτου.
Η διεθνής εμπειρία λέει ότι δυο παρεμβάσεις, όπου έγιναν, μείωσαν τα θανατηφόρα τροχαία.
1. Η βελτίωση και ο εκσυγχρονισμός του οδικού δικτύου.
2. Η συστηματική αστυνόμευση.
Χρειάζονται και τα δυο ταυτόχρονα. Για την Κρήτη ειδικά η ολοκλήρωση του ΒΟΑΚ είναι απαραίτητη. Ας ελπίσουμε να μην ακυρωθεί η σύμβαση, όπως ακούγεται και σταματήσουν ξανά τα έργα. Θα είναι εγκληματικό αν συμβεί.
Τα στατιστικά δείχνουν ότι ελάχιστα θανατηφόρα δυστυχήματα συμβαίνουν ακόμα και σε αυτόν τον ατελή και ιδιαίτερα επιβαρυμένο αυτοκινητόδρομο, 6 με 8 των θανάτων στον ΒΟΑΚ από τους περίπου 50 με 60 των συνολικών κάθε χρόνο. Η μεγάλη πλειονότητα συμβαίνει στο επαρχιακό οδικό δίκτυο και στον αστικό ιστό.
Γι'αυτό είναι απαραίτητη και η δεύτερη προϋπόθεση, δηλαδή η αυστηρή και συστηματική αστυνόμευση. Οι συστηματικοί έλεγχοι για χρήση ζώνης, κράνους και αποφυγή αλκοόλ θα εμπεδώσουν στον πληθυσμό την αίσθηση ότι ο κώδικας οδικής κυκλοφορίας και οι κανονισμοί ασφαλείας πρέπει να τηρούνται από όλους μας».
