Πέρα απ' τον επικοινωνιακό του χαρακτήρα, ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, έχει στόχο τη δημιουργία ενός σχήματος που, με μεγαλύτερη σταθερότητα και όσο δυνατόν λιγότερες ταλαντεύσεις, θα υλοποιεί μέχρι κεραίας τις αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις και τις δεσμεύσεις του 3ου μνημονίου.
Η επιδίωξη απόδοσης ευθυνών για τα αντιλαϊκά μέτρα, που προκάλεσαν γενικευμένη λαϊκή αγανάκτηση και οργή (π.χ. ασφαλιστικό), σε ορισμένα μόνο πρόσωπα και χειρισμούς, δεν πρέπει να κρύψουν τη συνολική κυβερνητική ευθύνη και πολιτική, την οποία υπηρέτησαν με συνέπεια και τα συγκεκριμένα πρόσωπα.
Ο κυβερνητικός ανασχηματισμός, ένα χρόνο μετά τις εκλογές, σε συνδυασμό με τη συνολικότερη λαϊκή δυσαρέσκεια κι απογοήτευση για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, δείχνει ότι η δυνατότητα μιας κυβέρνησης να παραπλανά και να εγκλωβίζει, σε συνθήκες κρίσης και μνημονίων, επί μακρόν εργατικές – λαϊκές δυνάμεις, έχει περιοριστεί. Το ζήτημα είναι ο λαός να γυρίσει σταθερά την πλάτη σε εκείνες τις πολιτικές δυνάμεις που, μέσω της κυβερνητικής εναλλαγής, του υπόσχονται ότι η καπιταλιστική ανάκαμψη σε όφελος των μονοπωλίων, θα φέρει διέξοδο κι ανακούφιση στα οξυμμένα λαϊκά προβλήματα. Να εμπιστευτεί τη δική του δύναμη και να οργανώσει την αντεπίθεσή του, χωρίς καθυστέρηση, για να βάλει εμπόδια στην αντιλαϊκή πολιτική, στοχεύοντας τον πραγματικό αντίπαλο, το κεφάλαιο και την εξουσία του.
Ελπίδα κι αποκούμπι σ' αυτόν τον αγώνα μπορεί να είναι ένα πολύ πιο ισχυρό ΚΚΕ.
