Την τελευταία φορά που ο Andrew Lloyd Webber πούλησε τη συλλογή κρασιών του, το 2016, ανακοίνωσε ότι δεν είχε πιει γουλιά εδώ και δύο χρόνια. Συνέλεγε κρασιά από τα 15 του και έπινε καθημερινά — τότε όμως δήλωνε πως το είχε κόψει «εντελώς». Το εξαιρετικό κελάρι του, γεμάτο με σπάνιες φιάλες, είχε αδειάσει. «Τελείωσαν όλα», είχε πει τότε. «Έχω πολύ ισχυρή θέληση».
Αυτό ήταν απλώς μια επίδειξη θάρρους, λέει τώρα ο Lloyd Webber. Η αλήθεια είναι ότι σταμάτησε για 18 μήνες, αλλά μετά επέστρεψε στο ποτό. «Πίστευα ότι χωρίς το ποτό δεν ήμουν δημιουργικός». Είχε γράψει το Cats και την Evita στην εποχή των μεγάλων (οινο)πνευμάτων και είχε συνδέσει τη σύνθεση με μερικά ποτήρια κρασί. «Σκέφτηκα: "Μα έχω πει σε όλους ότι δεν πίνω". Έτσι, άρχισα να πίνω κρυφά».
Ο Lloyd Webber τα εξομολογείται όλα αυτά παρορμητικά, γιατί μετά από χρόνια ψεμάτων, θέλει να πει την αλήθεια. «Είμαι αλκοολικός σε πρόγραμμα απεξάρτησης. Πριν από 16 μήνες αποφάσισα ότι χρειαζόμουν βοήθεια και είναι ό,τι καλύτερο μου έχει συμβεί». Αυτή τη φορά δημοπρατεί πραγματικά το τελευταίο μέρος του κελαριού του και εγκαταλείπει το ποτό οριστικά — με αποτοξίνωση, Ανώνυμους Αλκοολικούς (ΑΑ) και στήριξη από την οικογένειά του.
«Νομίζεις ότι είναι μυστικό, αλλά δεν είναι», λέει ο 78χρονος συνθέτης. «Όλοι το ξέρουν». Πριν από 18 μήνες η οικογένειά του ήταν σε απόγνωση. Η σύζυγός του ένιωθε ότι δεν άντεχε άλλο. Η στροφή ήρθε όταν άκουσε κάποιον άλλον να περιγράφει τη «βλακεία» του εθισμού: τις γελοίες προσπάθειες που καταβάλλεις για να κρυφτείς και να προσποιηθείς. Για καιρό, η μόνη του σκέψη ήταν πώς θα φτάσει στο μεσημέρι για το πρώτο ποτό.
Η στροφή ήρθε όταν άκουσε κάποιον άλλον να περιγράφει τη «βλακεία» του εθισμού: τις γελοίες προσπάθειες που καταβάλλεις για να κρυφτείς και να προσποιηθείς. Για καιρό, η μόνη του σκέψη ήταν πώς θα φτάσει στο μεσημέρι για το πρώτο ποτό.
Το παράδοξο είναι ότι χωρίς το αλκοόλ, ο Lloyd Webber είναι πιο παραγωγικός από ποτέ. Το Cats: The Jellicle Ball έλαβε τις καλύτερες κριτικές της καριέρας του, ενώ γράφει δύο νέα μιούζικαλ. «Δεν θα μπορούσα να τα καταφέρω αν δεν ήμουν νηφάλιος — δεν θα είχα την απαιτούμενη συγκέντρωση».
Αυτό που κατακτήθηκε πιο πολύ με τη νηφαλιότητα, είναι το ότι η οικογένειά του είναι πιο δεμένη από ποτέ. Πριν από τρία χρόνια, ο μεγαλύτερος γιος του, Nicholas, πέθανε από καρκίνο στα 43 του. «Ήταν αλκοολικός», λέει ο Lloyd Webber. «Ήταν σε τρομερό χάλι». Ο ίδιος φοράει πλέον δύο δερμάτινα βραχιόλια —ένα για τον Nicholas και ένα για τα άλλα τέσσερα παιδιά του— που του υπενθυμίζουν να μην πίνει.
Τα έσοδα από τη δημοπρασία της επόμενης εβδομάδας, που εκτιμώνται στις 300.000 αγγλικές λίρες, θα διατεθούν για τη μουσική εκπαίδευση σε σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
«Έχω πολλές ευχάριστες αναμνήσεις. Αγαπούσα τα κρασιά μου, αλλά θα έπαιρνα πάλι τον κατήφορο. Δεν πρέπει και δεν μπορώ να ξαναπιώ». Όπως λέει ο ίδιος, πρέπει να υπάρξεις αλκοολικός για να εκτιμήσεις τη χαρά του να είσαι νηφάλιος. «Όταν δεν πίνεις, σκέφτεσαι: "Θεέ μου, πόσο τυχερός είμαι;"»
