Ένα ηχηρό "όχι", είπε η ελληνική δικαιοσύνη στο αίτημα ασφαλιστικών μέτρων που υπέβαλλε προς τους παρόχους Internet η Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Πνευματικής Ιδιοκτησίας (ΑΕΠΙ), το 2013, μέσω του οποίου ζητούσε το μπλοκάρισμα πρόσβασης σε αρχεία Torrent.
Από την δικαστική απόφαση, που αναδημοσιεύει από το σάιτ void.gr το ΒΗΜΑ, προκύπτει ότι το δικαστήριο έκρινε το αίτημα της ΑΕΠΙ ως υπερβολικό, αναφέροντας ότι "παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας".
Παράλληλα το δικαστήριο κρίνει τα μέτρα της ΑΕΠΙ ως αναποτελεσματικά, αφού οι υπηρεσίες torrent όπως το δημοφιλές Pirate Bay, αλλάζουν συχνά διευθύνσεις (IP) και παραμένουν προσβάσιμοι για τους χρήστες.
Τέλος, η απόφαση της ελληνικής δικαιοσύνης, κρίνει ότι τα μέτρα που προτείνει η ΑΕΠΙ "παραβιάζουν την ελευθερία της πληροφόρησης, το δικαίωμα συμμετοχής στην κοινωνία της πληφορορίας και το απόρρητο της επικοινωνίας", αλλά και τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ καθώς και "την αρχή διαδικτυακής ουδετερότητας, η οποία προβλέπει ότι όλες οι πληροφορίες πρέπει να διακινούνται χωρίς διακρίσεις".
Ακολουθεί απόσπασμα από το κείμενο 49 σελίδων της απόφασης του Δικαστηρίου:
[...] Τα αιτούμενα δε ασφαλιστικά μέτρα, ως μέτρα επιβολής και προάσπισης των παραβιαζομένων δικαιωμάτων των δικαιούχων και μελών των αιτούντων νομικών προσώπων (που αφορούν όλο και λιγότερο τους ίδιους τους δημιουργούς και περισσότερο τα συμφέροντα των ίδιων των εταιριών της πολιτιστικής βιομηχανίας), στο σύνολό τους, συνιστούν περιορισμούς των κατωτέρω αναφερομένων δικαιωμάτων, οι οποίοι, όμως, δεν είναι συμβατοί με την αρχή της αναλογικότητας και με το απαραβίαστο: (α) της ελευθερίας της πληροφόρησης (άρθρο 5 α παρ. 1 Σ), (β) του δικαιώματος συμμετοχής στην κοινωνία της πληροφορίας (άρθρο 5 α παρ. 2 Σ), ως αναγκαίας προϋπόθεσης για την ισότιμη συμμετοχή των ατόμων στην κοινωνική, πολιτική, και οικονομική ζωή καθώς και για την με ουσιαστικό τρόπο ενάσκηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους, (γ) του δικαιώματος προστασίας από τη συλλογή, επεξεργασία και χρήση των προσωπικών δεδομένων (άρθρο 9 α Σ), (δ) του απορρήτου της ελεύθερης ανταπόκρισης και επικοινωνίας (άρθρο 19 Σ), δεδομένου ότι μέσω αυτών καταστέλλονται, αδιακρίτως, όχι μόνον παράνομες αλλά και νόμιμες πράξεις και ως εκ τούτου συνιστούν ανεπίτρεπτη επέμβαση στις τελευταίες, που ενώ δεν σχετίζονται με την διακίνηση έργων (προστατευόμενων και μη), καταλήγουν να υποβαθμίζονται, και δεν πληρούν (τα αιτούμενα μέτρα) τα ειδικότερα κριτήρια της αναγκαιότητας και της καταλληλότητας για την έστω και εν μέρει επίτευξη του επιδιωκόμενου ως άνω σκοπού. Αυτό καθίσταται σαφές από τη στιγμή που όπως αναφέρεται οι συγκεκριμένες, ανωτέρω παρατιθέμενες, από τις επίμαχες ιστοσελίδες, λειτουργούν ήδη με άλλη IP. Επιπλέον, τα αιτούμενα ασφαλιστικά μέτρα αντιβαίνουν στο άρθρο 16 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, παραβιάζοντας το δικαίωμα των καθ' ων παρόχων στην επιχειρηματικότητα, αλλά και στην βασική αρχή της διαδικτυακής ουδετερότητας, που προβλέπει ότι όλες οι πληροφορίες πρέπει να διακινούνται χωρίς διάκριση, ανεξάρτητα της φύσης και του σκοπού τους από τους παρόχους σύνδεσης. Το κόστος δε που τα αιτούμενα ασφαλιστικά μέτρα συνεπάγεται για τα έννομα συμφέροντα των τελικών χρηστών και συνδρομητών των καθ' ων, είναι δυσανάλογο με την επιδιωκόμενη (και αμφισβητούμενη) από πλευράς των μελών των αιτούντων νομικών προσώπων ωφέλεια, ενόψει του σοβαρού περιορισμού θεμελιωδών δικαιωμάτων των πρώτων και των γενικότερων συνεπειών που έχουν οι αιτούμενες ρυθμιστικές επεμβάσεις στην εξέλιξη της κοινωνίας της πληροφορίας σε συνθήκες ελευθερίας και δικαιωσύνης. [...]
Ολόκληρη η απόφαση είναι διαθέσιμη σε μορφή PDF, σε αυτό το σύνδεσμο.
σχόλια