Τα παιδικά καλοκαίρια του Κωστή Παπαγιώργη

Τα παιδικά καλοκαίρια του Κωστή Παπαγιώργη Facebook Twitter
Φωτ.: Φρεντ Μπουασονά, Καϊάφας, περ. 1920.
0

Το παρόν δεν προλαβαίνεις να το ζήσεις, μπορείς όμως να το θυμάσαι. Γιατί ξεσηκωνόμασταν κάθε καλοκαίρι, εγώ, ο αδελφός μου και η μάνα μου, για να πάμε στο χωριό;

Μυστήριο. Πάντως θυμάμαι τρένα και επιβατικά λεωφορεία γεμάτα χαρτοκούτια με τρύπες (για να βγάζουν τα κεφάλια τους οι κότες), ηλικιωμένους να ρίχνουν νερά στο πρόσωπό τους και μωρά, τσίτσιδα, να κλαίνε μέχρι να τους βρούνε κάποιο ξυλάκι παγωτό. Τα σύκα ήταν άφθονα, αλλά προκαλούσαν δίψα και το κρύο νερό, τότε ακόμα, ήταν πολυτέλεια. Τα παιδιά τα έδερναν για ψύλλου πήδημα, τα χτυπούσαν αλύπητα, είναι περίεργο, αλλά κάθε παλαιά σκηνή έχει ως διάκοσμο κάποια παιδικά κλάματα, με κείνα τα αναφιλητά που καμιά φορά έφταναν σε κρίση μανίας.

Η ηλιοθεραπεία στο χωριό ήταν άγνωστο πράγμα. Ενίοτε και παρεξηγήσιμο.

Δεν έλειπαν και οι συγγενείς στη φυλακή, οπότε, κάθε φορά που ευτυχούσαμε, οφείλαμε να θυμηθούμε τους έγκλειστους που  «έλιωναν στον απάνω κόσμο». Αν γενικευόταν η συζήτηση, γινόταν λόγος για τα ορφανοτροφεία, για τα γηροκομεία, για τα νοσοκομεία, δηλαδή για ανθρώπους που είχαν «ξεχωρίσει» και ανέμεναν την τύχη τους. Δεν θυμάμαι να συνδύαζε κανείς το καλοκαίρι με τη χαρά και την απόλαυση. Λεφτά δεν υπήρχαν, αλλά και να υπήρχαν κανείς -στην τάξη μας- δεν τα σπαταλούσε σε ξενοδοχεία και ταξίδια. Ο Ιούνιος και ο Αύγουστος άλλωστε υποδήλωναν σκληρές αγροτικές εργασίες. Τα καλαμπόκια είχαν χάζι, καθώς τραγουδούσαν όλοι μαζί οι εργάτες στρωματσάδα την ώρα που αφαιρούσαν τα φύλλα από τον πεντακάθαρο καρπό και ένιωθαν φαγούρα σε όλο τους το κορμί. Η ηλιοθεραπεία στο χωριό ήταν άγνωστο πράγμα. Ενίοτε και παρεξηγήσιμο.

Δεν ξεχνιούνται οι αγρότες που δούλευαν στα χωράφια, με ψάθες στα κεφάλια και το κορμί καμένο σε όσα σημεία έμενε ακάλυπτο. Αλλά τη σαρκοφανέλλα κανείς δεν την έβγαζε. Οι περισσότεροι εργάτες στα χωράφια δεν είχαν ιδιαίτερη σχέση με τη θάλασσα, όσο για την ηλιοθεραπεία, μόνο στον κινηματογράφο της εποχής θα την είχαν δει.

Αξέχαστες παραμένουν οι γριές και οι γέροι τις ώρες της μεγάλης θερμοκρασίας. Η ευπρέπεια δεν τους επέτρεπε να γδυθούν, οι άνδρες έμεναν με κάτι πουκαμίσες, αλλά οι γυναίκες, με τόσα πάχια, με ρευματισμούς και πόνους σε όλο το κορμί, δεν ένιωθαν καλά ούτε ντυμένες ούτε γδυτές.

Προσπαθώ ματαίως να θυμηθώ τι έκαναν τα νέα κορίτσια· η αλήθεια είναι ότι δεν τα βλέπαμε γιατί η ηλικία μας έδενε με τους παππούδες και τις γιαγιάδες. Το καλοκαίρι είχε συνδυαστεί με τη γεροντική σάρκα, με το ξασπρουλιάρικο δέρμα και το βρεμένο λαγήνι στον ίσκιο. Και με κάτι στραβοπατημένα παπούτσια που δεν άλλαζαν χειμώνα καλοκαίρι.

Δημοσιεύτηκε στην έντυπη LIFO, τευχος 119. Ψηφιοποιείται πρωτη φορά

0

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Μετά την πανδημία του κορωνοϊού, η ανισότητα θα αυξηθεί»

Σωτήρης Ντάλης / «Μετά την πανδημία του κορωνοϊού, η ανισότητα θα αυξηθεί»

Ο αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου και επικεφαλής της Μονάδας Έρευνας για την Ευρωπαϊκή και Διεθνή Πολιτική σχολιάζει τον αντίκτυπο της πανδημίας και της εκλογής Μπάιντεν στην Ευρώπη.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
«Επί Τραμπ οι μειοψηφίες κατέστησαν πλειοψηφίες»

Σωτήριος Σέρμπος / «Επί Τραμπ οι μειοψηφίες κατέστησαν πλειοψηφίες»

Τι σηματοδοτεί η εποχή Μπάιντεν και τι αφήνει πίσω του ο απερχόμενος Πρόεδρος; Απαντά στη LiFO ο Σωτήριος Σέρμπος, αναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής στο Δημοκρίτειο Παν/μιο Θράκης και Ερευνητής στο ΕΛΙΑΜΕΠ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Θεοκλής Ζαούτης: «Είναι αρκετά πιθανόν να έχουμε τρίτο κύμα πανδημίας»

Ελλάδα / Θεοκλής Ζαούτης: «Είναι αρκετά πιθανόν να έχουμε τρίτο κύμα πανδημίας»

Ο καθηγητής Παιδιατρικής και Επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια και μέλος της Επιτροπής των Λοιμωξιολόγων του υπουργείου Υγείας μιλά για τα τελευταία δεδομένα της πανδημίας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ