Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

Το δημοκρατικό νέο πρόσωπο του γκέι πορνό

Πιο εύκολο, εντελώς ερασιτεχνικό και homemade, σαν προέκταση των social media: Πλέον ο καθένας μπορεί να εξελιχθεί σε εν δυνάμει πορνοστάρ.
Ο Έλληνας John Strap έχει ανεβάσει σχεδόν 30 βίντεο στο προφίλ του στο onlyfans. «Θέλει τρέξιμο βέβαια. Ειδικά στην Ελλάδα μου έχει τύχει να τραβήξω το βίντεο με κάποιον και μετά να μου ζητήσει να το σβήσω, επειδή η δουλειά του είναι περίεργη. Μα, τώρα το θυμήθηκες;». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO

Κομβικό σημείο στην εξέλιξη της πορνογραφίας είναι η έκρηξη του γρήγορου Ίντερνετ. Μέχρι την εποχή των dial up συνδέσεων, το πορνό νοικιαζόταν από τα ειδικά sections των βίντεο/DVD κλαμπ ή αγοραζόταν από τα περίπτερα της Ομόνοιας. Το γκέι πορνό, επίσης (για τους λιγότερο θαρραλέους τα μηχανήματα αυτόματης ενοικίασης των μεγάλων αλυσίδων ήταν σωτήρια – προσυπογράφω).

 

Οι γρήγορες ταχύτητες του Διαδικτύου άλλαξαν ραγδαία το τοπίο. Πλέον η παγκόσμια πορνογραφία βρισκόταν διαθέσιμη για κατέβασμα ή για επί τόπου θέαση στα διάφορα σχετικά sites, ακριβώς όπως και οι τηλεοπτικές σειρές και οι κινηματογραφικές ταινίες, είτε μιλάμε για σκηνές ή για ολόκληρα φιλμ, επαγγελματικά ή ερασιτεχνικά.

 

Καθώς οι κάμερες των spartphones βελτιώνονται και το σπιτικό «μοντάζ» γίνεται όλο και πιο εύκολο, με την πάροδο των ετών, στα sites τύπου Pornhub, YouPorn, Xtube κ.λπ. ανεβαίνουν όλο και περισσότερες ερασιτεχνικές προσπάθειες, με λογική αντίστοιχη με αυτή του YouTube: κατά βάση αναρίθμητα σόλο βίντεο ή σκηνές σεξ όπου δεν φαίνονται πρόσωπα.

 

Βρισκόμαστε πλέον σε ένα δεύτερο κομβικό σημείο και το σκηνικό της πορνογραφίας αλλάζει και πάλι γοργά. Η βασική διαφορά πλέον είναι ότι ο καθένας μπορεί να εξελιχθεί σε εν δυνάμει «πορνοστάρ». Είναι τέτοια η υπερέκθεση του εαυτού μας και της καθημερινότητάς μας στα social media και τόσο εκτεταμένη η ανταλλαγή γυμνών φωτογραφιών μέσω των dating apps, που τα homemade videos είναι απλά το επόμενο στάδιο.

 

Η δημιουργία σελίδων όπως το onlyfans που τον τελευταίο χρόνο κάνει θραύση στο εξωτερικό είναι απλά το επισφράγισμα. Η λειτουργία τους απλούστατη. Έναντι μίας μηνιαίας συνδρομής που καθορίζει ο κάθε χρήστης κατά το δοκούν (συνήθως γύρω στα 10 δολάρια τον μήνα), δίνει πρόσβαση σε private περιεχόμενο στους «ακολούθους» του, το οποίο μπορεί να περιλαμβάνει από απλές γυμνές φωτογραφίες μέχρι sex videos όλων των ειδών.

 

Πιο εύκολο

Η δημιουργία σελίδων όπως το onlyfans που τον τελευταίο χρόνο κάνει θραύση στο εξωτερικό είναι απλά το επισφράγισμα. Η λειτουργία τους απλούστατη. Έναντι μίας μηνιαίας συνδρομής που καθορίζει ο κάθε χρήστης κατά το δοκούν (συνήθως γύρω στα 10 δολάρια τον μήνα), δίνει πρόσβαση σε private περιεχόμενο στους «ακολούθους» του, το οποίο μπορεί να περιλαμβάνει από απλές γυμνές φωτογραφίες μέχρι sex videos όλων των ειδών.

 

Μέχρι πριν από μερικά χρόνια, τα sex tapes των διασήμων, όπως της Πάρις Χίλτον ή της Κιμ Καρντάσιαν ή η κυκλοφορία των ταινιών της Τζούλιας Αλεξανδράτου στη Sirina ήταν πραγματικά γεγονότα. Όταν ο Σειρηνάκης άρχισε να επιστρατεύει Έλληνες στις ταινίες του, το επαγγελματικό πορνό επέστρεψε στην Ελλάδα μετά από χρόνια απουσίας. Το να μπει όμως κάποιος στη διαδικασία να δηλώσει ενδιαφέρον και να περάσει από κάστινγκ είναι τελείως διαφορετικό και σίγουρα αποτρεπτικό για τους περισσότερους, σε σχέση με την απλούστατη δημιουργία μιας προσωπικής συνδρομητικής σελίδας.

 

«Όταν είσαι ελεύθερος να κάνεις πράγματα, το αποτέλεσμα βγαίνει πιο φυσικό. Ο κόσμος έχει βαρεθεί το στημένο των στούντιο, που έχουν για σκηνικό ένα κρεβάτι και γυρίζουν δέκα σκηνές στο ίδιο κρεβάτι. Αυτό που μας φτιάχνει στο amateur είναι ότι τίποτα δεν είναι επινοημένο από πριν». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO
«Όταν είσαι ελεύθερος να κάνεις πράγματα, το αποτέλεσμα βγαίνει πιο φυσικό. Ο κόσμος έχει βαρεθεί το στημένο των στούντιο, που έχουν για σκηνικό ένα κρεβάτι και γυρίζουν δέκα σκηνές στο ίδιο κρεβάτι. Αυτό που μας φτιάχνει στο amateur είναι ότι τίποτα δεν είναι επινοημένο από πριν». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO
 

 

Από θεατής, επαγγελματίας

Ο John Strap μεγάλωσε στην Αθήνα. Έχει σπουδάσει λογοθεραπεία, έχει δουλέψει σε μαγαζί με ρούχα, έχει παίξει στο θέατρο, γνωρίζει βιολί και έχει κάνει λάιβ ως τραγουδιστής.

 

«Το είχα προχωρήσει το πράγμα με το πορνό, ως θεατής» θα μου πει. «Έφτιαχνα φακέλους ανάλογα με το είδος και τον πρωταγωνιστή, είχα τεράστιο υλικό, σαν να έκανα μεταπτυχιακό. Είχα φωτογραφίες με τον καθένα τους για να βλέπω ποιος είναι και ταξινομημένα τα βίντεο που μου άρεσαν. Είμαι πολύ εγκεφαλικός και αν απλά έψαχνα τυχαία σε ένα site, μπορεί να μην τελείωνα ποτέ, γι' αυτό ήθελα να ξέρω συγκεκριμένα ότι θα δω αυτό που θα με φτιάχνει».

 

Η μετάβαση του John στην άλλη πλευρά ήταν θέμα χρόνου, όμως εκείνος ξεκίνησε από τα επαγγελματικά στούντιο. «Πέρσι το καλοκαίρι που μαλακιζόμουν (κυριολεκτικά και μεταφορικά) σκέφτηκα ότι θα ήθελα να είμαι ένας από αυτούς – οι άλλοι πώς το κάνουν; Έστειλα σε μερικές εταιρείες, λέω σιγά μη μου απαντήσουν.

 

Εν τω μεταξύ, εγώ δεν έστελνα καν πολύ αποκαλυπτικές φωτογραφίες στα apps, όταν μιλούσα με κόσμο, πάντα σκεφτόμουν ότι κάποιος θα θέλει να έρθει μαζί μου επειδή του αρέσω, όχι για το πόσο μεγάλο τον έχω. Και ερεθισμένος να ήμουν, όταν πήγαινα να βγάλω τέτοιες φωτό ξενέρωνα, το έβλεπα σαν κρεοπωλείο, ειδικά όταν κάποιος μου τις ζητούσε.

 

Έτσι και σε αυτές τις εταιρείες δεν έστειλα πολύ γυμνό και δεν περίμενα ανταπόκριση. Μου ήρθε μήνυμα το ίδιο βράδυ από Αγγλία και είπα ότι θα το κάνω, αφού μου απάντησαν. Έστειλα περισσότερο υλικό και μετά δεν είχα θέμα, αφού με δέχτηκαν, το είδα εξαρχής διαφορετικά, ως δουλειά.

 

Στην αρχή κάπως με χάλαγε όταν έπρεπε να πάρω συγκεκριμένες θέσεις για να φαίνεται η στάση στην κάμερα, ήθελα επαφή με τον άλλον. Πλέον και μόνος μου να τραβάω βίντεο, κάνω περισσότερο αυτά που πρέπει για το βίντεο παρά αυτά που θέλω».

 

Business as usual, μέσα σε έναν χρόνο, λοιπόν. Ο John έχει συνεργαστεί ως τώρα με 8 διαφορετικά στούντιο. Για μια σκηνή έχει πληρωθεί από 150 μέχρι 500 ευρώ ως τώρα και το γύρισμα μπορεί να κρατήσει από 1μιση μέχρι 3-4 ώρες, ανάλογα το κόνσεπτ.

 

«Στην αρχή κάπως με χάλαγε όταν έπρεπε να πάρω συγκεκριμένες θέσεις για να φαίνεται η στάση στην κάμερα, ήθελα επαφή με τον άλλον. Πλέον και μόνος μου να τραβάω βίντεο, κάνω περισσότερο αυτά που πρέπει για το βίντεο παρά αυτά που θέλω». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO
«Στην αρχή κάπως με χάλαγε όταν έπρεπε να πάρω συγκεκριμένες θέσεις για να φαίνεται η στάση στην κάμερα, ήθελα επαφή με τον άλλον. Πλέον και μόνος μου να τραβάω βίντεο, κάνω περισσότερο αυτά που πρέπει για το βίντεο παρά αυτά που θέλω». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO

 

Ερασιτεχνικό vs. στούντιο πορνό

Ο John είχε ανοίξει προφίλ στο onlyfans αλλά σκοπεύει να φτιάξει δική του σελίδα όπου θα πουλά τις ταινίες ανά κομμάτι και όχι ανά συνδρομή – μιλάμε μόνο για τα ερασιτεχνικά, γιατί στα επαγγελματικά δεν έχει τα δικαιώματα. Είχε ανεβάσει σχεδόν 30 βίντεο, αλλά, όπως μου λέει περήφανα, «τα δούλευα, να βγαίνουν μισάωρα, τα επεξεργαζόμουν, δεν ήθελα να κοροϊδεύω τους συνδρομητές μου με δίλεπτες ή πεντάλεπτες ξεπέτες».

 

Στην αρχή τα γύριζε με φωτογραφική κάμερα, αλλά στην πορεία συνειδητοποίησε ότι οι περισσότεροι τραβάνε απλά με το κινητό τους που είναι πιο εύκολο στο ερασιτεχνικό μοντάζ. Δύο άτομα συνήθως τοποθετούν δύο κινητά από διαφορετικές πλευρές και ανταλλάσσουν υλικό για τα προφίλ τους, ώστε να προκύπτει ένα τρόπον τινά «δικάμερο».

 

«Θέλει τρέξιμο βέβαια. Ειδικά στην Ελλάδα μου έχει τύχει να τραβήξω το βίντεο με κάποιον και μετά να μου ζητήσει να το σβήσω. Μου λέει ο άλλος ότι η δουλειά του είναι περίεργη. Μα, τώρα το θυμήθηκες; Τόση ώρα που κάναμε ό,τι κάναμε δεν ήταν περίεργη η δουλειά σου;

 

Άλλες φορές μου το έχουν ακυρώσει τελευταία στιγμή. Γενικά, άνθρωποι που θαυμάζουν ή γουστάρουν έναν πορνοστάρ με ερασιτεχνική σελίδα, τον προσεγγίζουν για σεξ κι εκείνος, ως αντάλλαγμα, ζητά να τραβήξουν βίντεο για το προφίλ του. Πάντως μου κάνει εντύπωση πόσος κόσμος μου στέλνει "μπράβο σου, κι εγώ θα ήθελα να το κάνω αλλά δεν έχω τα αρχίδια"».

 

Συνήθως, όμως, η μετάβαση είναι αντίστροφη από αυτή του John για κάποιον που θέλει να ασχοληθεί σοβαρά: «Οι περισσότεροι πλέον ξεσκίζονται στα amateur και μετά προχωρούν στα επαγγελματικά στούντιο». Στο τέλος της μέρας ωστόσο, οικονομικά και πάλι το επαγγελματικό πορνό είναι πιο επικερδές. «Ένας exclusive πορνοστάρ έχει σταθερό μισθό ακόμα και τους μήνες που δεν γυρίζει ταινίες. Αλλά είναι δύσκολο και θέλει κυνηγητό» μου εξηγεί.

 

Σε διάστημα 3 μηνών ο John έχει βγάλει από τη σελίδα του στο onlyfans περίπου 600 ευρώ, με συνδρομή των 10 ευρώ από την οποία η πλατφόρμα κρατά «προμήθεια» 2 ευρώ ανά συνδρομή. «Κάποιοι συνδρομητές είναι πολύ απαιτητικοί. Οι Έλληνες ειδικά το παίρνουν πατριωτικά. Το βίτσιο των περισσότερων ήταν το μπινελίκι στα ελληνικά, αυτό ζητούσαν με μηνύματα να κάνω στα επόμενα βίντεο. Μου έχουν ζητήσει ακόμα και να στείλω χρησιμοποιημένο εσώρουχό μου. Μου έδιναν 50 ευρώ, αυτό παίζει πολύ στο εξωτερικό, τα πουλάνε κανονικά».

 

Αυτοπεποίθηση ή ναρκισσισμός;

Ο John και το αγόρι του, ο Pan Bash, με καταγωγή από την Τουρκία, που ζει κι εργάζεται σε μεγάλη εταιρεία στην Αθήνα, έκαναν την πρώτη τους ταινία το βράδυ που γνωρίστηκαν – για τον Pan ήταν η πρώτη φορά και ήταν πολύ σημαντικό το γεγονός ότι κατάφερε να κάνει κάτι τέτοιο, ενώ προέρχεται από μια συντηρητική μουσουλμανική χώρα. «Το έχω δει ακτιβιστικά κι ευτυχώς η οικογένειά μου με στηρίζει. Έχω κάνει βίντεο μόνο με τον Γιάννη προς το παρόν. Δεν περίμενα τόσο θερμά σχόλια, βέβαια, θα το προχωρήσω αλλά περισσότερο προς την ομοερωτική τέχνη, όχι το αμιγές πορνό. Εννοείται πως νιώθω μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση τώρα».

 

Έχουν μάλιστα γυρίσει και μια short art porn, το «Welcome to Athens», σε σκηνοθεσία του Μενέλα, η οποία θα συμμετέχει στο Berlin Porn Film Festival. To art porn εξάλλου είναι η άλλη μεγάλη τάση της εποχής, με σούπερ σταρ του γκέι πορνό όπως ο Φρανσουά Σαγκά και ο Κόλμπι Κέλερ να πρωτοστατούν σε αυτό το μίγμα τέχνης και σκληρού πορνό.

 

Ο John παραδέχεται πως «τρώει φρίκες» ανά περιόδους. «Σκέφτομαι το μέλλον, ήδη με ξέρουν. Γνώρισα κάποιον στην Κύπρο που ήθελε να με βάλει στην τηλεόραση, αλλά ένιωθα ότι το πορνό με δεσμεύει. Σκέφτηκα τότε, όμως, ότι καλύτερο είναι να βγω ως πορνοστάρ προς τα έξω, παρά να το κρύψω και να το βγάλουν μετά από έναν μήνα: "νεαρός ηθοποιός που έκανε πορνό...". Να βγαίνω ως χαμηλών τόνων, για να έχω το προφίλ του ηθοποιού; Δεν γίνεται, είναι ψεύτικο».

 

 

Η ανάγκη για οικειότητα στο πορνό και η υπερέκθεση στα social media

Τα βίντεο μεταξύ τους που έχουν ανεβάσει ο John και ο Pan λένε ότι έχουν περισσότερα views και σχόλια από τα υπόλοιπα, επειδή είναι πιο intimate, πιο fun, δείχνουν μια προέκταση της καθημερινότητάς τους. «Ανεβάζω σκηνές που του κάνω πλάκα, σαν backstage, και ο κόσμος γουστάρει τρελά. Ο αυθορμητισμός πουλάει» εξηγεί ο John. «Όταν είσαι ελεύθερος να κάνεις πράγματα, το αποτέλεσμα βγαίνει πιο φυσικό. Ο κόσμος έχει βαρεθεί το στημένο των στούντιο, που έχουν για σκηνικό ένα κρεβάτι και γυρίζουν δέκα σκηνές στο ίδιο κρεβάτι. Αυτό που μας φτιάχνει στο amateur είναι ότι τίποτα δεν είναι επινοημένο από πριν. Και βέβαια, τα περισσότερα amateur, όπως και πολλά επαγγελματικά πλέον, γίνονται χωρίς προφυλακτικό – αυτό ζητάει το κοινό».

 

Το ζήτημα, λοιπόν, της οικειότητας είναι αυτό που έχει φέρει τη σαρωτική αλλαγή στην πορνογραφία, σε μια πραγματικότητα όπου τα όρια ανάμεσα στο τι είναι δημόσιο και τι ιδιωτικό, τι έκθεση και τι υπερέκθεση, γίνονται όλο και πιο θολά: ακολουθείς κάποιον στο Instagram, βλέπεις τη ζωή του και ξαφνικά σου πλασάρει ένα προφίλ όπου μπορείς να τον δεις να κάνει σεξ, να ακολουθήσεις και τη σεξουαλική του καθημερινότητα. Ή μπορεί να σε προσκαλέσει να κάνετε σεξ μαζί, αρκεί να είσαι εντάξει με το να το κινηματογραφήσει, καθώς αυτές οι σελίδες για να είναι επιτυχημένες πρέπει να ανανεώνουν συνεχώς περιεχόμενο.

 

Γενικά πάντα με έφτιαχνε ο εαυτός μου στην οθόνη του κινητού. Ξεκίνησα στα 17 να βγάζω πρώτα δικές μου φωτογραφίες κι έπειτα βίντεο να κάνω σεξ. Το ανέβαζα στο Xtube, ήταν ακόμα πιο ερεθιστικό να βλέπω τον εαυτό μου σε βίντεο που μπορούσαν να δουν και άλλοι

 

 

Το «μη κερδοσκοπικό πορνό»

Ο 22χρονος Δημήτρης ξεκίνησε να βλέπει πορνό σε προεφηβική ηλικία, όταν ήδη το γρήγορο Ίντερνετ ήταν γεγονός. «Γενικά πάντα με έφτιαχνε ο εαυτός μου στην οθόνη του κινητού. Ξεκίνησα στα 17 να βγάζω πρώτα δικές μου φωτογραφίες κι έπειτα βίντεο να κάνω σεξ. Το ανέβαζα στο Xtube, ήταν ακόμα πιο ερεθιστικό να βλέπω τον εαυτό μου σε βίντεο που μπορούσαν να δουν και άλλοι».

 

Ο Δημήτρης έχει έκτοτε τραβήξει αρκετά βίντεο για προσωπική χρήση και ανταλλαγή στα social apps, με ή χωρίς πρόσωπο. Έχει σελίδα και στο tumblr όπου ανεβάζει δικό του υλικό, περισσότερο σαν διασκέδαση, όπως λέει, και όχι με στόχο κάποια συνάντηση, όπως συμβαίνει και με το αντίστοιχο υλικό που ανεβάζει για μια κλειστή λίστα από followers στο Instagram.

 

«Νομίζω πως όλα αυτά λειτουργεί περισσότερο σαν teaser για τις ορέξεις της στιγμής. Έχεις την ανάγκη να σου στείλει κάποιος, να μιλήσεις, να «καυλαντίσεις» εκείνη την ώρα και να εκτονωθείς, με την ανταλλαγή εικόνας και βίντεο. Μπορεί να μη σκεφτώ καν τη συνάντηση. Αντί να βάλω μια τσόντα, κάνω αυτό που με φτιάχνει περισσότερο».
Βέβαια έχει τύχει «στραβή», να ανεβάσει άλλος υλικό με το πρόσωπο του Δημήτρη στο tumblr χωρίς τη συγκατάθεσή του, αλλά βρέθηκε τρόπος να κατέβει, έπειτα από αναφορές.

 

Το βιομηχανικό πορνό θεωρεί πως είναι εντελώς ψεύτικο γιατί δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, με τη συγκεκριμένη ανατομία των πρωταγωνιστών, τα γυμνασμένα κορμιά, τη μόνιμη στύση και την προκαθορισμένη κινησιολογία. «Όλο και περισσότερος κόσμος ψάχνει και ερεθίζεται με το homemade πορνό, και στρέιτ και γκέι. Με φτιάχνει και ένα στρέιτ ζευγάρι που είναι στο σπίτι του και τραβάει βίντεο για το Xtube, ανεξάρτητα από το σεξουαλικό μου προσανατολισμό».

Ο Αλέξανδρος Διακοσάββας είναι αρχισυντάκτης της LiFO. Γεννήθηκε το 1987 και μεγάλωσε στη Ρόδο. Σύντομη θητεία στους Ηλεκτρολόγους Μηχανικούς της Πολυτεχνικής Σχολής Πάτρας και συνέχιση σπουδών στη Βιολογία του ίδιου Πανεπιστημίου τον οδήγησαν τελικά στο να θέλει να ασχοληθεί με τη δημοσιογραφία.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Τα νέα σύνορα του σεξ: ρευστότητα φύλου, εθισμοί, φοβίες, απελευθέρωση
Μια διεισδυτική συζήτηση με τον ειδικευμένο στη σεξολογία κλινικό ψυχίατρο Γιώργο Φλούδα για τις σεξουαλικές εξαρτήσεις, το ChemSex, την ταυτότητα φύλου και όλα τα φλέγοντα ζητήματα της σύγχρονης σεξουαλικότητας
 Ποια είναι χημική «tina» και γιατί έχει γίνει τόσο δημοφιλής στην γκέι κοινότητα;
Η crystal meth, ή αλλιώς «tina» όπως είναι ευρέως γνωστή, είναι αυτή τη στιγμή ένα από τα πιο δημοφιλή ναρκωτικά στους γκέι και έχει συνδεθεί με τη μετα-AIDS εποχή
Υπάρχει μέθοδος πρόληψης για τον ιό HIV, αλλά λίγοι τη γνωρίζουν στην Ελλάδα
Ο προϊστάμενος των Checkpoint και ένας άνδρας που λαμβάνει το χάπι Truvada, το οποίο όμως δεν είναι διαθέσιμο επίσημα στην Ελλάδα, εξηγούν
Chemsex parties: Ομαδικό γκέι σεξ με χρήση ναρκωτικών στην Αθήνα
Γιατί το φαινόμενο του chemsex έχει αρχίσει να γίνεται τόσο δημοφιλές στην γκέι κοινότητα; Δύο άτομα με σχετική εμπειρία και δύο ειδικοί εξηγούν.
Jim French: Ο άνθρωπος που άλλαξε για πάντα το ανδρικό γυμνό (ΝSFW)
O φωτογράφος, εικονογράφος και εκδότης που επηρέασε όσο λίγοι τον τρόπο που απεικονίζεται το ανδρικό γυμνό σώμα και συγκαταλέγεται ανάμεσα στους καλλιτέχνες που «έχτισαν» τη σύγχρονη γκέι κουλτούρα
Τι γίνεται στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών;
Πάνω από 40 περφόρμανς, ακαδημαϊκές παρουσιάσεις και προβολές συνθέτουν το πυκνό πρόγραμμα του «The Garden of Dystopian Pleasures», ενός 7ήμερου φεστιβάλ με θέμα τη μετα-αλήθεια και με δράσεις που παρουσιάζονται πολύ σπάνια στην Αθήνα

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η ιστορία των πρώτων καλλιστείων τραβεστί στη Θεσσαλονίκη, μέσα από βίντεο και φωτογραφίες
Όταν η Αλόμα μοίρασε πορνοταινίες, ανακοίνωσε την ίδρυση κόμματος και έστεψε τις νικήτριες
Τα πρώτα θύματα του AIDS στην Ελλάδα
Η ελληνική ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα βρέθηκε στα ’80s αντιμέτωπη με την «αρρώστια που μίσησε τον έρωτα», απειλώντας τόσο τις εύθραυστες ελευθερίες που είχε μόλις αρχίσει να απολαμβάνει όσο και την υπόστασή της καθαυτή.
Στέφανος Δημουλάς: «Η αντίθεση μαύρου και άσπρου κύκνου μέσα μου με κρατά σε ισορροπία»
Ο Βολιώτης χορευτής που φωτογραφήθηκε με τον πατέρα του στο υπέροχο εξώφυλλο του περιοδικού Attitude, συμμετέχει σε παραγωγές της Βασιλικής Όπερας του Λονδίνου, δουλεύει σε γκέι μπαρ του Σόχο και προετοιμάζεται για την καλύτερη σεζόν της καριέρας του (μέχρι τώρα).
Μύκονος- Μια μυθολογία
Ένας βετεράνος dj του νησιού από τα 70s της απόλυτης ανεμελιάς και ελευθεριότητας (πριν το aids, το νεοσυντηρητισμό, την τρύπα του όζοντος και τη glamorous πόζα), περιγράφει το ατέλειωτο πάρτυ του στην Ναταλί Χατζηαντωνίου και προδημοσιεύει αποσπάσματα από το βιβλίο του.
Η «συνωμοσία» των ομάδων: Πόσο εύκολο είναι να αλλάξουμε γλώσσα;
Μια εισήγηση του Φώτη Σεργουλόπουλου με αφορμή τα καλιαρντά, τη γλώσσα που προέκυψε από την ανάγκη της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας να χτίσει έναν μικρόκοσμο.
Μια πρωτοφανής «επιχείρηση αρετής» σε ιδιωτικό πάρτι, την περίοδο της Χούντας
«Ο σκοτεινός κόσμος του τρίτου σεξ»: ένα από τα πρώτα άρθρα για την ομοφυλοφιλία που δημοσιεύτηκε σε ελληνικό περιοδικό
Ένα κείμενο του Γιάννη Λάμψα στις «Εικόνες» του 1968 σχετικό με την ομοφυλοφιλία, που θα προκαλέσει το κλείσιμο του περιοδικού μετά τη βίαιη επέμβαση του διαβόητου συνταγματάρχη Λαδά.
Η ιστορία των αθηναϊκών gay bars  από τα '60s μέχρι την έλευση του millennium
Πολύ πριν το Γκάζι μετατραπεί σε «γκέι χωριό της Αθήνας», η ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα σύχναζε σε θρυλικά αθηναϊκά στέκια
Μια Τουρκάλα φωτογράφος καταγράφει την κρυφή underground σκηνή της Κωνσταντινούπολης
Η Cansu Yildiran συμπάσχει με τους ανθρώπους που φωτογραφίζει και τους γνωρίζει όλους προσωπικά αποκαλώντας τους μάλιστα την "οικογένεια που επέλεξε" όταν μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη.
Το Pride αποτελεί ακόμη πολιτικό γεγονός;
"Queer Liberation, not Rainbow Capitalism"
Αβέλεις ετρούσκα; Τα καλιαρντά ως γλωσσικός κώδικας της ελληνικής ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας
Η κρυφή, συνθηματική «γλώσσα» των ομοφυλόφιλων είναι ένα ευφάνταστο κατασκεύασμα με πολλές επιρροές
Η εξέλιξη του queer κινηματογράφου στην Ελλάδα
Από τη Φτερού και τους «κραγμένους» χαρακτήρες του Παράβα μέχρι τις ταινίες του Γιάνναρη και τη Στρέλλα, το ελληνικό queer cinema εξελίχθηκε παράλληλα με τους αγώνες του ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος
Το βράδυ που άνοιξαν οι Κούκλες
Σε μια κάθετη της Συγγρού ένα μαγαζί με drag show καταφέρνει εδώ και 25 χρόνια να συνταιριάζει το πιο ετερόκλητο κοινό της Αθήνας
Μια κυρία στα μπουζούκια,  ένας μάγκας  στα σαλόνια: έμφυλες αναπαραστάσεις στο ελληνικό σινεμά
Μια σύντομη αναδρομή σε έμφυλες αναπαραστάσεις και queer προσδοκίες στο ελληνικό εμπορικό σινεμά και την τηλεόραση της περιόδου 1950-1980
Ο Έλληνας χορευτής Στέφανος Δημουλάς φωτογραφίζεται με τον πατέρα του στο εξώφυλλο του γκέι περιοδικού Attitude
Ο χορευτής Στέφανος Δημουλάς με τον πατέρα του στο εξώφυλλο του γκέι περιοδικού Attitude για το Pride Issue
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή