Μπορεί τα ψηφιακά βιβλία να είναι μια εύκολη λύση, αλλά σίγουρα δεν μπορούν να αντικαταστήσουν ούτε τη μυρωδιά ούτε το κλασικό ξεφύλλισμα των «αναλογικών» βιβλίων. Παίρνοντας, λοιπόν, έμπνευση από αυτήν τη σαγηνευτική μυρωδιά, ερευνητές του University College London βρήκαν το μυστικό που κάνει τα παλιά βιβλία τόσο δελεαστικά. 

 

Το 2017, η υποψήφια διδάκτωρ του University College London, Cecilia Bembibre, μαζί με τον ακαδημαϊκό της υπεύθυνο, Matija Strlič, επισκέφθηκαν τη βιβλιοθήκη του Dean & Chapter στον Καθεδρικό ναό του Αγίου Παύλου στο Λονδίνο. Εκεί, ζήτησαν από τους επισκέπτες να περιγράψουν τη μυρωδιά που αισθάνονταν στον συγκεκριμένο χώρο με μερικές από τις ακόλουθες λέξεις: ξύλο, καπνός, γη και βανίλια. 

 

Οι απαντήσεις που έλαβαν στη συνέχεια από τους επισκέπτες ήταν 100% για το ξύλο, 86% για τον καπνό, 71% για τη γη και 41% για τη βανίλια. Φυσικά, η μυρωδιά αυτή είναι αρκετά υποκειμενική και μπορεί να διαφέρει σημαντικά από άτομο σε άτομο και γι'αυτό τον λόγο πήραν την απόφαση να εξετάσουν το συγκεκριμένο «φαινόμενο» με επιστημονικά κριτήρια. 

 

Αυτό που πρακτικά έκαναν ήταν να «παγιδεύσουν» τα μόρια της μυρωδιάς των παλιών βιβλίων τοποθετώντας τα σε καθαρές πλαστικές σακούλες με σφουγγάρια άνθρακα, προκειμένου να απορροφήσουν τις οργανικές, χημικές ουσίες.

 

Στη συνέχεια, η Bembibre ζήτησε από συναδέλφους της στην εταιρία Odournet να εξετάσουν αυτά τα σφουγγάρια άνθρακα και έτσι, από κοινού εντόπισαν εκείνα τα στοιχεία, που συνθέτουν την περιβόητη μυρωδιά των παλιών βιβλίων. 

 

 

 

Με πληροφορίες από το Design Taxi