Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ

Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

Θα ξανάρθουν

Οι μεγάλες συναυλίες

Θα ξανάρθουν

Τα μικρά κλαμπάκια

Θα ξανάρθουν

Τα ιδρωμένα σώματα κoλλητά το ένα στο άλλο

Θα ξανάρθει

Η ζεστή αίσθηση ότι ολόκληρη η πόλη γίνεται ένα

Φωτιά στα Σαββατόβραδα

Ποτέ μου δεν κατάφερα να σνομπάρω την μεγάλη μαζική έξοδο του σαββατόβραδου με την πεποίθηση και το σθένος και το savoir faire που το έκαναν πολλοί φίλοι και γνωστοί. Θυμάμαι πολλές σαββατιάτικες νύχτες να είμαι στο σπίτι, η ώρα να είναι ήδη προχωρημένη σε σημείο που μόνο μπελάδες και περιπέτειες με κακή (ή αμφιλεγόμενη πάντως) κατάληξη μπορείς να συναντήσεις αν ξεμυτίσεις εκεί έξω πάνω στην κορύφωση της γιορτής.

Ποτέ μου δεν κατάφερα να σνομπάρω την μεγάλη μαζική έξοδο του σαββατόβραδου με την πεποίθηση και το σθένος και το savoir faire που το έκαναν πολλοί φίλοι και γνωστοί. Θυμάμαι πολλές σαββατιάτικες νύχτες να είμαι στο σπίτι, η ώρα να είναι ήδη προχωρημένη σε σημείο που μόνο μπελάδες και περιπέτειες με κακή (ή αμφιλεγόμενη πάντως) κατάληξη μπορείς να συναντήσεις αν ξεμυτίσεις εκεί έξω πάνω στην κορύφωση της γιορτής.

Παρ' όλα αυτά, συχνά το έκανα (ύστερα από κάποιο μήνυμα ή μια επίμονη προτροπή από το διαβολάκι που κατοικεί εντός) και όποιον πάρει ο χάρος. Ήταν σα να με καλούσε το βουητό της πόλης που δεν με άφηνε να κάτσω στ' αυγά μου, μαζί με μια αιφνίδια αίσθηση συλλογικότητας και καθήκοντος: Πώς μπορείς να απουσιάζεις από την εβδομαδιαία τελετουργία του πλήθους; Ποιος νομίζεις ότι είσαι;

Η αλήθεια είναι ότι δεν χάνεται ποτέ - ακόμα κι αν έχει προ πολλού στήσει κανείς σπίτι και οικογένεια – αυτή η ιδέα του να βγεις με την προσμονή να συμβεί «κάτι συναρπαστικό», σαν αυτό που περιμένουν από τη νύχτα τα κορίτσια που ξενυχτάνε με ένα μυστικό στο γνωστό στοιχειωμένο τραγούδι της Αλέξιας. Τι λες ρε μπάρμπα, θα μου πεις, ακόμα να βάλεις μυαλό; Κοροϊδεύετε όσο θέλετε αλλά αν είμαστε ειλικρινείς τέτοιες εφηβικές / νεανικές προσμονές δεν σβήνουν ποτέ εντελώς – παραμένουν ζωντανές (ακόμα κι αν είναι αδρανείς) ως μέρος της συναισθηματικής μας σύστασης.

Δεν είναι για ψυχανάλυση ούτε για ενοχές. Απλώς θέλεις να βγεις έξω για να καείς μαζί με τον κόσμο και την επόμενη μέρα να λουστείς τις συνέπειες με θάρρος αλλά χωρίς την καταραμένη ενδοσκόπηση της Κυριακής. Αυτή την ιδιοσυγκρασία του καμικάζι που μεταφέρει στην ατμόσφαιρα το Σαββατόβραδο δεν την έχει καταφέρει ποτέ η Παρασκευή, ειδικά όπως έχει συνδεθεί με "after work drinks" και συντήρηση δυνάμεων για την μακρά, σαββατιάτικη περατζάδα.

Είναι όπως το έλεγε ο Tom Waits στα σπαράγματα προσμονής των στίχων του τραγουδιού (Looking For) The Heart Of Saturday Night: «Χτενίζεσαι / ξυρίζεσαι / προσπαθείς να σβήσεις τα ίχνη της εβδομάδας...Το αποψινό βράδυ δεν θα έχει σχέση με ό,τι κι αν έχεις δει ποτέ...Γι' αυτό τριγυρνάς στον δρόμο, αναζητώντας την καρδιά του σαββατόβραδου ... Είναι ο ήχος από τις μπάλες στα μπιλιάρδα; Το βουητό από τις νέον λάμπες; Η μπαργούμαν που σου χαμογελά με την άκρη του ματιού της; Η μαγεία που σου προκαλεί ένα δάκρυ μελαγχολίας; Το ρίγος που νοιώθεις βαθιά καθώς ονειρεύεσαι όλα εκείνα τα Σάββατα που προηγήθηκαν; Μέχρι που επιτέλους σκοντάφτεις τώρα στην καρδιά του σαββατόβραδου...».

Δεν είναι τόσο ψυχολογικό το ζήτημα της αναζήτησης επαφής και σύμπλευσης στην καθιερωμένη μεγάλη γιορτή του σαββατόβραδου, αλλά οργανικό εν τέλει. Είναι επιθυμία και της ψυχής αλλά κυρίως είναι επιθυμία του σώματος η προσέγγιση του άτακτου συνωστισμού, της θερμότητας που αναβλύζουν τα χαλαρωμένα κορμιά, του αγγίγματος, του εναγκαλισμού. Όλων αυτών των πραγμάτων που αυτόν τον καιρό είναι απαγορευμένα, παραμένουν όμως απαραίτητα για την έκκριση ορμονών όπως η οξυκοτίνη («η ορμόνη της επαφής και της αγάπης» που λένε) αλλά και για την ίδια την επιβίωση των ανθρώπων, που χωρίς αυτά μαραζώνουν αργά, όσο αυτάρκεις και αυτόνομοι κι αν (νομίζουν ότι) είναι.

Παρότι έχουμε χάσει εντελώς τις μέρες, κάτι αδιόρατο και ξεχασμένο μοιάζει να μας το υπενθυμίζει σαν μακρινός απόηχος, κάτι πιο ισχυρό ακόμα κι από αυτήν την πανδημία που έχει ενσκύψει σαν άγγελος εξολοθρευτής πάνω από τις ζωές, τις συνήθειες, τις τελετουργίες, τον δεσμό μας με τους άλλους ανθρώπους.

Θα περιμένουμε μέχρι να χαθεί. Και τότε δεν θα σνομπάρουμε ποτέ ξανά τα σαββατόβραδα της πολυκοσμίας, της μέθης, της διέγερσης, της επαφής, της ζωής.

 

Θα ξανάρθουν

Τα φιλιά κάτω απ΄τα ντεκς τη στιγμή που παίζει το τραγούδι σου

Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
 

Θα ξανάρθουν

Και οι σκέτες αγκαλιές

Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
 

Θα ξανάρθουν

Τα χάδια που γίνονται τολμηρότερα στο πέμπτο

Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
 

Θα ξανάρθει

Το βλέμμα που σημαίνει, ο κύβος ερρίφθη, η νύχτα κρίθηκε

Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
 

Θα ξανάρθει

Ο τρόπος που γυρίζεις και δίνεις στον άλλον το φιλί που δεν περίμενε, αλλά το δέχεται σαν δώρο της νύχτας και της μοίρας και της μέθης του

Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
 

Θα ξανάρθουν

Οι ιαχές και τα ξεσπάσματα στους δρόμους του Κέντρου, οι υπερβολές, οι θρίαμβοι και τα δάκρυα

Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
 

Θα ξανάρθουν

Οι ουρές στη τουαλέτα που είναι ευκαιρία να τσεκάρεις το κινητό και για μια στιγμή -μια σύντομη στιγμή- να κάνεις επαναφορά στον εαυτό σου

Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
 

Θα ξανάρθουν

Τα τραγούδια που έλεγες έξω φωνή με κλειστά μάτια

Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
 

Θα ξανάρθουν

Οι μπάντες της πόλης, που τραγουδούσαν όσα νόμιζες ότι συμβαίνουν μόνο στο μυαλό σου

Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
 

Θα ξανάρθει

Αυτό το κύμα από σώματα που πάει κι έρχεται σα θάλασσα από τη δόνηση της μουσικής

Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
 

Θα ξανάρθει

Το χάσιμό σου μέσα στη μουσική

Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
 

Θα ξανάρθει

Το χάσιμο μέσα σου

Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
 

Θα ξανάρθει

Το χάσιμο μέσα στα τεχνητά όνειρα

Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
 

Θα ξανάρθουν

Τα κορίτσια που κρέμονται από ένα «διαβάστηκε»

Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
 

Θα ξανάρθουν

Τα κορίτσια που τίποτα δεν τα αγγίζει

Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
 

Θα ξανάρθουν

Τα αγόρια που αράξανε στις πίσω κάμαρες γιατί δεν ξέρουν πώς να διαχειριστούν την έξαψή τους

Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
 

Θα ξανάρθουν

Τα παιδιά που τα δίνουν όλα στο άνω διάζωμα

Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
 

Θα ξανάρθουν

Και εκείνοι που σε βλέπουν στο ποτήρι τους και πίνοντας σε πίνουν

Σπύρος Στάβερης/ LIFO
 

Θα ξανάρθουν

Τα κλαμπ της συνοικίας που όπως κι αν αρχίσουν, εντέλει ξεχύνονται στα λαϊκά

Σπύρος Στάβερης/ LIFO
 

Θα ξανάρθουν

Οι χίψτερ που απορείς πού κρύβανε τόσο τσιφτετέλι

Σπύρος Στάβερης/ LIFO
 

Θα ξανάρθουν

Κι οι καθαρόαιμοι που μένουν όλο το βράδυ πιστοί στο στιλ τους

Σπύρος Στάβερης/ LIFO
 

Θα ξανάρθουν

Όλα τα παιδιά, ασχέτως γούστου. Γιατί τα Σάββατα είναι ανεξίθρησκα κι η πόλη όλα τα χωράει.

Σπύρος Στάβερης/ LIFO
 

Θα ξανάρθουν

Ροκάδες, ξεχασμένα emo, γκοθ, παιδιά της καριέρας, καλλιτέχνες, αλητάμπουρες, νεαροί επιστήμονες, απλά παιδιά μιας απλής νύχτας

Σπύρος Στάβερης/ LIFO
 

Θα ξανάρθει

Η στιγμή που θα σε πάρει πάλι η νύχτα στα χέρια της. Και θα σε ανεβάσει.

Σπύρος Στάβερης/ LIFO

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η επιστροφή των μωσαϊκών στις πολυκατοικίες της Αθήνας
Πώς το μωσαϊκό, ένα στοιχείο που χαρακτήριζε την αθηναϊκή πολυκατοικία για δεκαετίες, πέρασε από την περίοδο της παρακμής και του ευτελισμού στην αναγέννηση.
Συντμήσεις και ιερογλυφικά σε moleskines
Οι αναμνήσεις μου είναι λίγο-πολύ σαν τις φωτογραφίες τους, ανύπαρκτες για τα πετυχημένα βράδια, θολές και κακές για τα βράδια που κάποιος ήταν αρκετά νηφάλιος για να πατήσει το κλικ.
Μια βραδιά στο Κey Βar, το στέκι του δικού μας μικρόκοσμου
Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια, αλλά το κέντρο της Αθήνας ήταν ένα άλλο μέρος. Όχι απαραίτητα καλύτερο, απλώς διαφορετικό.
Το τελευταίο μεγάλο πάρτι
Athens DJs for Athens Pride στο Ρομάντσο, ακριβώς μία εβδομάδα πριν ξεκινήσει το lockdown.
Russian Disco Meteorit: Tα πάρτι που αλλάξαν την Αθήνα
Στα θρυλικά πάρτι των Amateurbouyz χορεύαμε ασταμάτητα μέχρι το πρωί.
Aπόκριες του '88 στο Graffiti
Ένα από τα πρώτα γκέι κλαμπ της νέας εποχής βρισκόταν στην Ομόνοια, στο στενάκι της Ξούθου, σκαρφαλωμένο στους δύο τελευταίους ορόφους μιας παλιάς πολυκατοικίας.
Όταν ο Flying Lotus «γκρέμισε» το Bios
Λες και κατέβηκε ένα διαστημόπλοιο και μας πήρε όλους και μας σήκωσε.
Kolokotroni 9: Συναντήσεις στο καταφύγιο
Όταν ξαναβγούμε από τις φούσκες μας υπάρχει το ενδεχόμενο να έχει εξαφανιστεί αυτό που θεωρούμε κοινωνική ζωή, μαζί με πολλά άλλα.
Νύχτα, στάσου!
Είναι ειρωνικό το ότι αν κάτι περιγράφει καλύτερα τη σχέση μου με το clubbing είναι ο τίτλος ενός λαϊκού άσματος.
Rock’n’Roll: Κίτρινη τεκίλα με φέτα πορτοκάλι
Μια αξέχαστη παραμονή Πρωτοχρονιάς στο Rock'n'Roll.
Όταν η Καίτη Γαρμπή τραγούδησε στο Shamone
Τότε που τα χνότα και ο ιδρώτας ανταλλάσσονταν χωρίς ενοχή.
Επιστροφή στην ανυπέρβλητη φάση του Bee
Η Ελένη Ψυχούλη θυμάται το εμβληματικό μαγαζί στου Ψυρρή, όπου για μερικά χρόνια διασκέδαζαν ανέμελα οι πάντες.
Είδα όνειρο ότι είχε ανοίξει το Γκάλαξι και ήμασταν όλοι εκεί
Να βρεθούμε ξανά στο αγαπημένο μας στέκι θέλουμε, που το ξέρουμε και μας ξέρει όσο κανείς, συντροφιά με αγαπημένα πρόσωπα, στο ασφαλές πλαίσιο μιας γνώριμης τελετουργίας.
Η Αθήνα που έρχεται: Τα νέα μεγάλα projects στην πόλη
Ανακαινίσεις, επιχειρηματικές πρωτοβουλίες, αναπλάσεις, επενδυτικές δραστηριότητες, ξενοδοχειακές αφίξεις, μουσεία και αξιοποιήσεις κτιρίων αναμένεται να δώσουν μια νέα πνοή στην πρωτεύουσα το επόμενο χρονικό διάστημα.
Οδός Αιόλου: «Αυτή η στενή, η ακάθαρτος σχεδόν οδός με τον βόρβορον και τον κονιορτόν της...»
Από την «Εφημερίδα» της 23ης Δεκμβρίου 1891
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή