Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
Ζωγραφική

Η ιστορία πίσω από τον διάσημο πίνακα του Χόκνεϊ που έγινε προχθές το πιο ακριβό έργο εν ζωή καλλιτέχνη

Πώς ο μεγάλος Βρετανός ζωγράφος έφτασε στην ολοκλήρωση του εμβληματικού έργου του «Πορτραίτο ενός καλλιτέχνη (Πισίνα με δύο φιγούρες)»

Η ιστορία δύο διαφορετικών συνθέσεων βρίσκεται πίσω από το έργο που έσπασε προχθές το ρεκόρ του πιο ακριβοπληρωμένου πίνακα εν ζωή καλλιτέχνη καθώς πουλήθηκε αντί του ποσού των 90,3 εκατ. δολάρια μέσω δημοπρασίας του οίκου Christie's.

 

Η πρώτη, που ξεκίνησε το 1971, ήταν εμπνευσμένη από την συγκυριακή αντιπαράθεση δύο φωτογραφιών στο πάτωμα του ατελιέ του Χόκνεϊ. «Η μία έδειχνε μια φιγούρα να κολυμπά κάτω από την επιφάνεια του νερού και συνεπώς φαινόταν κάπως διαστρεβλωμένη...η άλλη απεικόνιζε ένα αγόρι που κοιτούσε κάτι στο έδαφος», θυμόταν χρόνια μετά ο Χόκνεϊ. «Η ιδέα να ζωγραφίσω δύο φιγούρες με διαφορετική τεχνοτροπία για την καθεμιά μου φάνηκε τόσο ελκυστική ώστε ξεκίνησα να ζωγραφίζω αμέσως».

 

Το αρχικό έργο καταστράφηκε από τον ίδιο τον καλλιτέχνη μετά από μήνες δουλειάς, αλλά τον Απρίλιο του 1972 ο Χόκνεϊ αποφάσισε να επιστρέψει στην ιδέα ενόψει μιας έκθεσής του στην André Emmerich Gallery της Νέας Υόρκης που ήταν προγραμματισμένη να ξεκινήσει τέσσερις μόλις εβδομάδες αργότερα.

 

Οι πίνακες με την πισίνα είχαν να κάνουν με την επιφάνεια του νερού, το πολύ λεπτό στρώμα, τη δισδιάστατη υφή του φωτός που τρεμοπαίζει

 

Οπλισμένος με μια φωτογραφική κάμερα Pentax, ταξίδεψε σε μια βίλα έξω από το Σαιν – Τροπέ, στην πισίνα της οποίας «έστησε» εκατοντάδες λήψεις με βάση την αρχική εκείνη σύνθεση χρησιμοποιώντας ως μοντέλο έναν φίλο και βοηθό του. Επιστρέφοντας στο στούντιο του στο Λονδίνο, ο Χόκνεϊ συνδύασε τις φωτογραφίες από την πισίνα με μια επιλογή φωτογραφιών που τράβηξε στον πρώην εραστή του Πίτερ Σλέσινγκερ, πάντα με το ίδιο ροζ σακάκι και με φόντο τον λευκό τοίχο του ατελιέ.

 

David Hockney (b. 1937)
Portrait of an Artist (Pool with Two Figures)
David Hockney (b. 1937) Portrait of an Artist (Pool with Two Figures)

 

Ακολούθως, έπεσε με τα μούτρα στη δουλειά, εργαζόμενος στον πίνακα 18 ώρες κάθε μέρα για δύο εβδομάδες, ολοκληρώνοντας τελικά το έργο αργά τη νύχτα πριν το πρωινό που αναμένονταν οι μεταφορείς για να το στείλουν στη Νέα Υόρκη. «Πρέπει να παραδεχτώ ότι λάτρευα να δουλεύω σ΄ εκείνον τον πίνακα», θα έλεγε μετά καθώς αναπολούσε εκείνο το δεκαπενθήμερο, «εκείνη η ένταση, ήταν ένα μοναδικό, συναρπαστικό συναίσθημα».

 

Το εμβληματικό μοτίβο της πισίνας προέκυψε επίσης από ατύχημα, τρόπον τινά. «Ήρθα στις Ηνωμένες Πολιτείες για δύο λόγους», θα έλεγε το 2009. «Ο πρώτος ήταν η φωτογραφία του Julius Shulman, "Case Study House #21" [1959], και ο άλλος ήταν ένα τεύχος του Physique Pictorial». Το σπίτι που απαθανάτισε σε διάφορες λήψεις ο Shulman είναι ένα υπόδειγμα μοντερνισμού των μέσων του περασμένου αιώνα, μια αρχιτεκτονική σύνθεση από γυαλί κι ατσάλι που βρίσκεται στους Λόφους του Χόλιγουντ. Το Physique Pictorial ήταν μια περιοδική έκδοση διάσημη κυρίως για την ομοερωτική εικονογραφία της.

 

Δείγμα από τις προπαρασκευαστικές φωτογραφίες που τράβηξε ο καλλιτέχνης στο Σαιν Τροπέ.
Δείγμα από τις προπαρασκευαστικές φωτογραφίες που τράβηξε ο καλλιτέχνης στο Σαιν Τροπέ.

 

«Καθώς το αεροπλάνο πετούσε πάνω από τον προορισμό μου, κοίταξα κάτω και είδα πισίνες παντού, συνειδητοποιώντας έκθαμβος ότι η πισίνα δεν ήταν εδώ το σπάνιο είδος πολυτελείας που ήταν πίσω στην Αγγλία». Αυτό που δεν είχε συνειδητοποιήσει ακόμα εκείνη τη στιγμή ήταν ότι είχε βρει το μόνιμο σκηνικό για πολλά από τα έργα του στις επόμενες δεκαετίες.

 

Ο Χόκνεϊ καθώς φωτογραφίζει τον πρώην εραστή του Πίτερ Σλέσινγκερ στους Κήπους του Κένσινγκτον στο Λονδίνο.
Ο Χόκνεϊ καθώς φωτογραφίζει τον πρώην εραστή του Πίτερ Σλέσινγκερ στους Κήπους του Κένσινγκτον στο Λονδίνο.
18 ώρες εντατικής εργασίας αφιέρωνε για δύο εβδομάδες στον πίνακα, ολοκληρώνοντας τον τελικά αργά τη νύχτα πριν το πρωινό που αναμένονταν οι μεταφορείς για να το στείλουν στην έκθεσή του στη Νέα Υόρκη.
18 ώρες εντατικής εργασίας αφιέρωνε για δύο εβδομάδες στον πίνακα, ολοκληρώνοντας τον τελικά αργά τη νύχτα πριν το πρωινό που αναμένονταν οι μεταφορείς για να το στείλουν στην έκθεσή του στη Νέα Υόρκη.

 

Στην αρχή όμως, είχε προβλήματα στον τρόπο ζωγραφικής αναπαράστασης αυτών των πισίνων που έμοιαζαν να υπάρχουν παντού στις πίσω αυλές του Λος Άντζελες: «Είναι ένα πρόβλημα, ένα πρόβλημα φόρμας, το πώς να αναπαραστήσεις το νερό, πώς να το περιγράψεις, από τη στιγμή που μπορεί να είναι τα πάντα, μπορεί να είναι οποιοδήποτε χρώμα και δεν υπάρχει κάποια δεδομένη οπτική περιγραφή. Οι πίνακες με την πισίνα είχαν να κάνουν με την επιφάνεια του νερού, το πολύ λεπτό στρώμα, τη δισδιάστατη υφή του φωτός που τρεμοπαίζει».

 

Τελικά βρήκε τον τρόπο και στις δεκαετίες του '70 και του '80 φιλοτεχνούσε ακόμα και τον πάτο της δικής του πισίνας στο Λος Άντζελες, δημιουργώντας τοιχογραφίες με τα μοτίβα ροζ και μπλε κυματισμών σε σχήμα αποστρόφων, για τα οποία είχε γίνει διάσημος με τα έργα του. Φιλοτέχνησε επίσης και την πισίνα του Ξενοδοχείου Roosevelt στο Χόλιγουντ, παρέχοντας την ευκαιρία στην λαμπερή πελατεία του να ζήσει για λίγο ως χαρακτήρας μιας ζωγραφικής πισίνας του Ντέιβιντ Χόκνεϊ.

 

Με στοιχεία από το christies.com

 

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Τι θα συνέβαινε αν αύριο δεν υπήρχε το Ίντερνετ;
Πόσο δυστοπική μπορεί να φαντάζει μια καθημερινότητα χωρίς Διαδίκτυο, ειδικά σήμερα, που έχει καταστεί βασική ανθρώπινη ανάγκη; Μια συζήτηση με τους καλλιτέχνες της έκθεσης «Imagine you wake up and there is no Internet», που δυστυχώς αναβλήθηκε λόγω της πανδημίας.
Τα πρωτότυπα, «εξωγήινα» γλυπτά κεραμικά της Ναταλίας Μαντά
Η 26χρονη εικαστικός μάς άνοιξε το εργαστήριό της και αφηγήθηκε τη 10χρονη εμπειρία της στη Σχολή Καλών Τεχνών.
Tέχνη απ' όλο τον κόσμο στο ποντίκι σου
Tα μεγάλα μουσεία του κόσμου συνεχίζουν, έστω και online, να προσφέρουν απλόχερα τις συλλογές τους στο κοινό.
Ρενέ Μαγκρίτ: «Οι πίνακές μου δεν σημαίνουν κάτι, επειδή και το μυστήριο δεν σημαίνει κάτι – είναι απλά άγνωστο»
Σαν σήμερα, γεννιέται στη Λεσίν του Βελγίου ο μεγάλος Βέλγος σουρεαλιστής ζωγράφος
42 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου ζωγράφου Τζόρτζιο ντε Κίρικο
Μια δύστροπη και νευρική συνέντευξή του από το 1966, στην οποία μιλάει ελεύθερα, σκληρά, συχνά όμως και με αλήθειες, για τη σύγχρονη ζωγραφική
Αυτά είναι τα εκπληκτικά καινούρια έργα του Φίκου
O Φίκος εξελίσσει το εικαστικό του ταξίδι, χωρίς να χάσει την καλλιτεχνική του ταυτότητα. Η νέα του ενότητα έχει επιρροές από την αρχαία Ελλάδα, την Ελληνιστική περίοδο και την Αίγυπτο.
Τα δύο αριστουργηματικά έργα του Ανρί Ματίς που δεν ήταν πίνακες
Σαν σήμερα το 1954 πεθαίνει ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους του εικοστού αιώνα
14 πίνακες χάρμα οφθαλμών από το επερχόμενο Greek Sale του οίκου Bonhams
Ο βρετανικός οίκος Bonhams δημοπρατεί 120 ξεχωριστά έργα των πιο σημαντικών Ελλήνων ζωγράφων του 19ου και του 20ού αιώνα, με τις τιμές εκκίνησης να ανέρχονται σε δεκάδες χιλιάδες λίρες.
Ας πάμε μια βόλτα στον κήπο και το σπίτι του Μονέ
Δείτε το αγαπημένο σπίτι του μεγάλου ιμπρεσιονιστή στο οποίο πέρασε τα τελευταία 40 χρόνια της ζωής του.
Οι απόφοιτοι της Σχολής Καλών Τεχνών εκθέτουν
«Απόφοιτοι 2017-2018 & 2018-2019»: Μέσα από την έκθεση δίνεται η ευκαιρία στο κοινό να γνωρίσει από κοντά το έργο δημιουργών που τώρα ξεκινούν την εικαστική τους σταδιοδρομία.
Ο Ιρανός Αli Βanisadr εκθέτει τα έργα του στο Μουσείο Μπενάκη
Ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της σύγχρονης νεοϋορκέζικης εικαστικής σκηνής, ο Αli Βanisadr, με εκθέσεις σε διάσημες γκαλερί και μεγάλα μουσεία, όπως αυτή που έγινε πρόσφατα στο Μετροπόλιταν, έρχεται στο Μπενάκη με μια σειρά έργων υπό τον τίτλο «Ultramarinus - Beyond the Sea / Πέρα από τη θάλασσα».
Ο Πικάσο τις ώρες που γινόταν υποχόνδριος
Μια πλούσια αναδρομή στο έργο και στην προσωπικότητα του σημαντικότερου εικαστικού καλλιτέχνη του 20ού αιώνα, που γεννήθηκε σαν σήμερα, το 1881.
«Το κυνήγι της ευτυχίας»: Η νέα ατομική έκθεση του Εμμανουήλ Μπιτσάκη
Από τις 24 Οκτωβρίου στην Can Gallery.
Οι φιγούρες στους πίνακες του Κώστα Λάβδα ασφυκτιούν και σε προκαλούν να τις κοιτάξεις
«Θέλω τα έργα μου να λειτουργούν ως αφορμές προσωπικής και συλλογικής αυτογνωσίας»: Ο ζωγράφος Κώστας Λάβδας μιλά στη LiFΟ με αφορμή τη νέα του ατομική έκθεση «Άτη».
Ubuntu σημαίνει ανθρωπιά: Η Συλλογή Χάρη Δαυίδ στο ΕΜΣΤ
Μία αποπλανητική περιπλάνηση στην έκθεση έργων σύγχρονης Αφρικανικής τέχνης από την Συλλογή Χάρη Δαυίδ στο ΕΜΣΤ.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή