Το γέλιο του παράφρονα

 

μια συνέντευξη της αμερικανίδας φιλοσόφου Avital Ronell στη Libération

 

 

Γερμανοί αξιωματικοί πίνουν και αστειεύονται με ένα σφυρί σε ένα μπαρ της Νορβηγίας τον Ιούλιο του 1942, λίγο πριν ξεκινήσουν εκεί οι σφαγές των Εβραίων. Φωτ. BNPS.CO.UK.
Γερμανοί αξιωματικοί πίνουν και αστειεύονται με ένα σφυρί σε ένα μπαρ της Νορβηγίας τον Ιούλιο του 1942, λίγο πριν ξεκινήσουν εκεί οι σφαγές των Εβραίων. Φωτ. BNPS.CO.UK.

 

Avital Ronell : "Μετά τη 13η Νοεμβρίου, το φαντασιακό της καταστροφής εισέβαλε παντού".

'Ενα απόσπασμα από τη συνέντευξη που έδωσε στη Sonya Faure και την Anastasia Vécrin (23.11.2015)

 

'Εχετε δουλέψει πάνω στο θέμα της εξουσίας. Μπορούμε να αποδώσουμε τα γεγονότα σε μια απώλεια εξουσίας για τους νέους τρομοκράτες ;


Υπάρχει ένα είδιος απόγνωσης στην απώλεια της εξουσίας, η οποία είναι επικίνδυνη και απελπιστική για όλους μας. Οι τρομοκράτες απαντούν σε ένα κάλεσμα που προέρχεται από δεν ξέρω που. Θα χρειαζόταν πράγματι μία εξουσία -αλλά όχι ψεύτικες εξουσίες όπως οι αστυνομικές δυνάμεις- μία ηθική, μεγαλόψυχη, διαυγής εξουσία, ικανή να σταματήσει αυτήν την ψυχωσική τρέλα.

 

Από που μπορεί να προέλθει αυτή η ηθική αρχή ;

 

Εκεί βρίσκεται όλο το πρόβλημα. Θα μπορούσε να πει κανείς, από φιλοσοφική άποψη, ότι ακριβώς μετά το θάνατο του Θεού προέκυψαν τα μασκαριλίκια ενός πιο κακού και αδυσώπιτου Θεού. Τα γεγονότα αυτά είναι πιθανόν να απορρέουν από το θανάτο του Θεού, να αποτελούν τους τελευταίους σπασμούς ενός χαμένου Θεού. Ο υποτιθέμενος ηγέτης αυτής της ομάδας [ο Abdelhamid Abaaoud] εμφανίζεται γελαστός στις φωτογραφίες : είναι στο τιμόνι του αυτοκινήτου του και σέρνει πίσω του κορμιά, λέγοντας γελώντας ότι τώρα μπορεί να πάρει διακοπές. Είναι ένα "μικρολογικό" θέμα πολύ ενδιαφέρον. Τότε με τους Ναζί, υπήρχαν αυτοί που γελούσαν τόσο πολύ στη διάρκεια μιας συνεδρίασης που χρειαζόταν να τη διακόψουν. Γιατί γελάνε αυτοί οι άνθρωποι ; Είναι ένας τρόπος να διώξουν το κοινωνικό και πολιτικό υπερεγώ ; Παρ' ότι εμείς τα θεωρούμε όλα αυτά πολύ σοβαρά, υπάρχει στο προσωπό τους ένα είδος ελαφρότητας μπροστά στη θυσία που θα άξιζε να διερευνήσουμε.

 

 

Ο Abdelhamid Abaaoud.
Ο Abdelhamid Abaaoud.