ΤΙΠΟΤΑ ΤΕΛΙΚΩΣ δεν μπορεί να γίνει σε αυτήν τη χώρα αν δεν βάλουν το χέρι τους οι ξένοι. Ακόμη και τα σκάνδαλα, όσα έχουν αποκαλυφθεί, ήταν «εισαγόμενα»: η Siemens ξεκίνησε όταν κάποιο πουλί στη Γερμανία άρχισε να κελαηδάει και το ίδιο έγινε με την υπόθεση Τσοχατζόπουλου- υποβρυχίων, για τα οποία άρχισαν να μαλώνουν δυο γερμανικές εταιρείες. Τελευταίο περιστατικό, τα στημένα παιχνίδια για τα οποία χρειάστηκαν 2 παρεμβάσεις της ΟΥΕΦΑ, προκειμένου η ελληνική Δικαιοσύνη να πάρει μπρος.

Λες και δεν υπήρχαν ήδη οι αποκαλύψεις για τη παράγκα Νο1, λες και δεν παρουσιάζονται δεκάδες περιστατικά, σχεδόν κάθε Κυριακή, τα οποία κάνουν μπαμ ότι τα ελληνικά πρωταθλήματα είναι σάπια. Όχι μόνο της Α’ Εθνικής, που μετονομάστηκε, τρομάρα της, σε Super League. Αλλά και της δεύτερης, της –όλα τα 'χε η Μαριορή- Football League, της τρίτης, της τέταρτης και δεν συμμαζεύεται.

Σε κάθε ελληνική ποδοσφαιρική διοργάνωση στην οποία εμπλέκονται το χρήμα και η εξουσία, έστω κι αν πρόκειται για τη βλαχοπροεδρία μιας άσημης επαρχιακής ομάδας, υπάρχει εκταταμένη διαφθορά. Δηλητηριάζοντας, καθώς το ποδόσφαιρο είναι το πιο δημοφιλές σπορ, ολόκληρη την ελληνική κοινωνία με την κουλτούρα του νόμου του ισχυρότερου, της μπαγαμποντιάς και της γκλαμουριάς, της ανομίας και της ατιμωρησίας.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΣΕ τόσα χρόνια και φωτογραφιζόταν με μια πουράκλα ο νυν καταζητούμενος μεγαλοπαράγοντας Ψωμιάδης που είχε καταδικαστεί σε 10 χρόνια φυλάκιση, αλλά είχε απελευθερωθεί λόγω του προβλήματος που είχε στα... πνευμόνια του. Και δεν είχε βρεθεί τόσο καιρό ούτε ένας,έστω ένας εισαγγελέας που να έχει τα κότσια ν’ ασχοληθεί με την υπόθεση. Οι πολιτικοί έκαναν τα στραβά μάτια για να μη χάσουν καμιά ψήφο, να πάρουν καμιά προεκλογική «χορηγία» ή να έχουν ενημερωτική ασυλία, αν ο πρόεδρος της ΠΑΕ είχε λεφτά ή κανένα κανάλι.

Τα τελευταία καμώνονται κάθε Κυριακή βράδυ ότι μελετούν τις φάσεις των αγώνων με τη βοήθεια διαιτητών, αντί να προβάλλουν σε συνεχείς επαναλήψεις τον Νονό του Κόπολα για να τον εμπεδώσουμε. Και ξαφνικά καμωνόμαστε ξανά, ως έθνος, ότι έχουμε πέσει από τα σύννεφα. Όπως έγινε ακριβώς τον Οκτώβρη του 2009, όταν ο Παπανδρέου δήλωνε ότι το έλλειμμα ήταν υπερδιπλάσιο απ’ αυτό που ανακοίνωνε ο Καραμανλής, τότε που συνειδητοποιήσαμε ότι η χώρα γιόρταζε για χρόνια σ’ ένα μεγάλο πάρτι, αλλά με δανεικά. Δεν καταγόμαστε απ’ τους αρχαίους Έλληνες: από τις στρουθοκαμήλους ερχόμαστε, κατευθείαν.

ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΑΓΗ δεν μπορεί να κάνει η χώρα από μόνη της. Το αδυσώπητο συμπέρασμα είναι ότι πρέπει να την αναλάβουν ξένοι μάνατζερ, με μνημόνιο ή χωρίς έχει μικρή σημασία. Να φτιάξουν από τη δημόσια διοίκηση και το φορολογικό μέχρι το ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα και το πολιτικό σύστημα, κι ύστερα να παραδώσουν την εξουσία σε μια νέα γενιά που δεν θα είναι τόσο βαθιά διαποτισμένη από τη μιζέρια, την ανομία και τον επαρχιωτισμό μιας χώρας που φλερτάρει ξανά με την ιδέα να επιστρέψει στη δραχμή και να κλειστεί στον εαυτό της, όπως η παλιά γειτονική Αλβανία του Εμβέρ Χότζα.

Παρότι εισαγόμενες και με αβέβαιο μέλλον, οι συλλήψεις των μεγαλοπαραγόντων, διαιτητών και λοιπών εμπλεκομένων είναι θετικό γεγονός. Αν μάλιστα η κυβέρνηση θέλει να αποδείξει ότι πράγματι εννοεί όσα λέει και δεν παίζει ενημερωτικά παιχνίδια λόγω ψήφισης Μεσοπρόθεσμου και πολιτικής αναταραχής, θα πρέπει να κηρύξει άκυρα το φετινό και τα προηγούμενα πρωταθλήματα και να στείλει τις εμπλεκόμενες ομάδες στη Football League, όπως έκαναν οι Ιταλοί, υποβιβάζοντας την πιο ιστορική τους ομάδα στη β’ κατηγορία.

Την ίδια στάση θα έπρεπε να είχε ακολουθήσει και στο χώρο της πολιτικής. Αν είχε στείλει στη φυλακή κάποιους απ’ αυτούς που τόσα χρόνια διασπάθισαν το δημόσιο χρήμα και χρεοκόπησαν τη χώρα, ίσως σήμερα δεν θα κυνηγούσαν τους υπουργούς στις ταβέρνες. Τώρα που τα πράγματα έχουν ζορίσει, αποφάσισε να παραπέμψει για την προμήθεια των γερμανικών υποβρυχίων τον Άκη Τσοχατζόπουλο στο Δικαστικό Συμβούλιο, που με τη σειρά του θα αποφασίσει αν ο πρώην υπουργός πρέπει να δικαστεί από την τακτική δικαιοσύνη και όχι από ειδικό δικαστήριο, αλλά και αν έχουν παραγραφεί τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται, κλπ κλπ. Πολύ μικρή τιμωρία, αν υπάρξει, για τα μεγάλα εγκλήματα που έχουν διαπραχθεί σε βάρος της χώρας. Και πολύ αργά.

 

Δημοσιεύτηκε στο tvxs.gr