"Α ρε, δεν φοβάμαι. τράβα έχω ήδη φάκελο απο το '80, τότε που λέγαμε ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ"

 

"Είμαι εδώ απο το 1961...και ακόμα εδώ, με τον εγγονό. Τι να κάνουμε με τα χαράτσια, τι άλλο να κάνουμε... Τα πράγματα έχουν αλλάξει"

 

 

" Από το '91. Όλα έχουν αλλάξει. Ο κόσμος... η κίνηση"


"Απο το '58..τους θυμάμαι όλους Και τους γονείς τους, όταν ήταν μικροι" (Φωνή από ένα διπλανό πάγκο:  "Α ρε Τάσο γίγαντα!")


"Μήν με βγάλεις, θα σου καεί το φιλμ"


"Johnny, ή Γιάννης. Απο το Πακιστάν είμαι. Εφτά χρόνια στήν Ελλάδα. Πρίν ήταν καλά, τώρα είναι σαν το Πακιστάν χαχαχα... Θα μου φέρεις την φωτογραφία φίλε;"


"Είμαι 34, τελείοφοιτος Πολυτεχνείου.

(-Τάσο, ο κοντός, ή χοντρή φωνή, ή χοντρή ....."

Ο Tάσος απέναντι: " Eγώ τα έχω και τα δύο!!")

"Δύσκολο για τα μηχανηλίκια. Άρα συνεχισα την δουλειά της οικογένειας. Έρχομαι απο τα 17 μου. Και εδώ δύσκολα -πού να βγάλεις μεροκάματο. Αλλά είμαι καλύτερα απο τα παιδιά που σπούδασαν μαζί μου"


"Πατάτες....έλα πἀρεεεεε"


"Θα με πληρώσεις για την φωτογραφία;"


"Ναι, ρε παλληκάρι, βγάλε με ...σιγά-σιγά"

 

 

"30 χρόνια εδώ. Έχει αδειάσει η γειτονιά, οι παλιοί πελάτες πηγαν ΒΠ. Τώρα άλλαξε ο κόσμος. Χάλασε"


"Εάν δεν κάτσει η δουλειά, να γίνω μοντέλο;"


"Ψαράς. 21 χρόνια στο ίδιο μέρος"