ΤΟ 2022 ΗΤΑΝ η τρίτη χρονιά πανδημίας και η ελληνική κυβέρνηση ήταν αποφασισμένη από την αρχή του έτους να ποντάρει στο θετικό σενάριο του τέλους της, ό,τι κι αν παρουσίαζαν οι δείκτες. Ο στόχος ήταν η επιστροφή στην «κανονικότητα» για να μην πληγεί κι άλλο η οικονομία και να μη χρειαστούν ξανά περιοριστικά μέτρα, τα οποία δεν επιθυμούσε ούτε η πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας.
Ο Ιανουάριος του 2022, όμως, βρήκε τις ΜΕΘ γεμάτες και το δημόσιο σύστημα υγείας υπερφορτωμένο, τόσο που καμία αισιοδοξία δεν ήταν δικαιολογημένη.
Παρ’ όλα αυτά, η κυβέρνηση έκρυψε την πανδημία «κάτω από το χαλί», σαν να μην υπήρχε, σχεδόν με διακομματική συναίνεση, αφού η κριτική στην οποία εστίαζε η αντιπολίτευση ελάχιστα ενοχλούσε την κυβέρνηση και όλοι μαζί ήταν αντίθετοι σε μέτρα.
Η χρονιά κλείνει με 150 απώλειες εβδομαδιαίως, γεγονός που δεν επιτρέπει στην πολιτική ηγεσία να μιλάει για επιτυχή διαχείριση. Το 2022 φεύγει, αλλά ο Covid-19 παραμένει. Μπορούμε να πούμε όμως ότι ο πολιτικός στόχος της «επιστροφής στην κανονικότητα» το 2022 επετεύχθη, αφού και ο κορωνοϊός έγινε μέρος της.
Το 2022 μας θύμισε ότι το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, μπορεί να μην είναι ενωμένο και δυνατό, αλλά εξακολουθεί να βρίσκεται παντού. Στη Νέα Δημοκρατία και στον ΣΥΡΙΖΑ επίσης.
Όμως το 2022 υπήρξε και μια γενικότερη επιστροφή στην ελληνική πολιτική κανονικότητα, έτσι όπως την ξέραμε πριν από την κρίση: επέστρεψε το ΠΑΣΟΚ ως τίτλος δίπλα στο μεταλλαγμένο από την κρίση ΚΙΝ.ΑΛ. και τώρα έχουμε το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛ., επέστρεψαν τα σκάνδαλα, οι υποκλοπές και όλα όσα ζούσαμε πριν από την κρίση, αν και στην πραγματικότητα δεν σταμάτησαν ποτέ και κανένας δεν πήρε το μάθημά του.
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι το 2022 πολιτικά ξεκίνησε με την ανάδειξη του Νίκου Ανδρουλάκη στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛ. Κάποια στιγμή φάνηκε να απειλεί τον δικομματισμό και το παιχνίδι να γίνεται για τρεις.
Η δυναμική που πήγε να αποκτήσει στην πορεία, όμως, κόλλησε. Η αποκάλυψη της παρακολούθησής του τον έκανε για λίγο πρωταγωνιστή στην κεντρική πολιτική σκηνή και έστρεψε τα φώτα πάνω του. Και αυτή η ευκαιρία όμως χάθηκε, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να τον στριμώξει και να πάρει το παιχνίδι των υποκλοπών πάνω του, φέρνοντάς το στα δικά του μέτρα.
Οι υποκλοπές επέστρεψαν στο γήπεδο του δικομματισμού με συμψηφισμούς και ελεγχόμενες αποκαλύψεις. Προς το τέλος της χρονιάς είχαμε την αποκάλυψη του σκανδάλου με την Εύα Καϊλή που ανάγκασε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ να τη διαγράψει, αλλά η εκ των υστέρων διαγραφή της δεν απέτρεψε την κριτική ούτε τις κακές εντυπώσεις που άφησε αυτή η ιστορία.
Την ώρα που το ΠΑΣΟΚ προσπαθούσε να πείσει ότι έμαθε από τα λάθη του παρελθόντος και επιστρέφει ανανεωμένο, οι Έλληνες διαπίστωσαν πόσο ευάλωτο παρέμεινε στη διαφθορά. Η σχέση της Καϊλή με το λόμπινγκ ήταν κοινό μυστικό και στις Βρυξέλλες και στην πολιτική και κομματική ηγεσία, όπως και ο πλουτισμός της. Αλλά όλα αυτά ήταν ανεκτά απ’ όλους αυτούς που πριν από λίγες μέρες έπεφταν από τα σύννεφα.
Το 2022, πάντως, άνοιξε με το ΠΑΣΟΚ και με το ΠΑΣΟΚ κλείνει, ξεκίνησε με ένα αισιόδοξο νέο και τελειώνει με μια απαισιόδοξη είδηση. Μας θύμισε, όμως, ότι το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, μπορεί να μην είναι ενωμένο και δυνατό, αλλά εξακολουθεί να βρίσκεται παντού. Στη Νέα Δημοκρατία και στον ΣΥΡΙΖΑ επίσης.
