«Σε καιρούς έκτακτης εθνικής ανάγκης, ο πολεμιστής-ήρωας, ο χαρισματικός οπλαρχηγός, ο βασιλιάς Αρθούρος ή ο Μπαρμπαρόσα, θα βγει από τον τάφο του και θα οδηγήσει τον λαό του στη δόξα. Αυτό το μοτίβο δεν ξεθώριασε με την νεωτερικότητά και την προσφυγή σε επιστημονικά κριτήρια. Εκατομμύρια άνθρωποι είναι πεπεισμένοι ότι ο Έλβις Πρίσλεϊ και ο Μάικλ Τζάκσον θα σηκωθούν από τα κιτς μαυσωλεία τους και θα κυκλοφορήσουν και πάλι ανάμεσά μας».
— Τζώρτζ Στάινερ.
ΤΟ ΠΑΡΑΛΟΓΟ, ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΕΣ και διαφορετικές αιτίες, δεν γνωρίζει σύνορα, δεν έχει πατρίδα, πολιτικές αναφορές, ιδεολογήματα και πολιτικά συστήματα διακυβέρνησης, συμβαίνει παντού και διαχρονικά ακόμα και όταν η επιστήμη το καταρρίπτει με εύκολα νοητό τρόπο.
Η ποσοτική μοιρασιά του, σε ποιες χώρες απλώνεται περισσότερο ή όχι δηλαδή, συνδέεται με το πολιτισμικό επίπεδο των κατοίκων κάθε χώρας αλλά κυρίως με τον βαθμό επηρεασμού μεγάλων ομάδων πληθυσμού από τις θρησκείες και για την ακρίβεια από παρα-θρησκευτικές κάθε τύπου επιρροές. Οι ειδικοί θα έλεγαν πως ο φόβος του θανάτου και η μεγάλη άγνοια είναι οι βασικές ρίζες του αλλά ας αφήσουμε τους ειδικούς να τα πουν μόνοι τους.
Τον τελευταίο καιρό έχει εμφανιστεί πάλι το κίνημα στη χώρα μας που δεν θέλει τις νέες ταυτότητες, εδώ και πολλές εβδομάδες σε αστυνομικά τμήματα όλης της χώρας συνωστίζονται πολίτες κάθε ηλικίας –και αυτό είναι ανησυχητικό– που ζητάνε να εκδώσουν νέες ταυτότητες παλαιού τύπου για να αποφύγουν τις καινούργιες που θα ισχύουν από τον Σεπτέμβριο και θα έχουν …τσιπάκια επάνω τους.
Τα ρεπορτάζ δείχνουν ότι αυτοί οι άνθρωποι πηγαίνουν από τις έξι το πρωί περιμένοντας να πάει οκτώ, να ανοίξουν τα αστυνομικά τμήματα για να τους εξυπηρετήσουν. Τα κάνουν όλα αυτά για να προλάβουν το κακό.
Για τις νέες ταυτότητες και τους κινδύνους από αυτές δεν αναφέρονται μόνο εκπρόσωποι γραφικών ή ακροδεξιών κομμάτων με δεδομένες καλές σχέσεις με την εκκλησία και ιδιαίτερα με παραθρησκευτικές οργανώσεις, αλλά και πολιτικοί οι οποίοι αφού καλλιέργησαν ανάλογες θεωρίες μετά βρέθηκαν στην εξουσία και σε εξαιρετικά ψηλές θέσεις.
Το φαινόμενο δεν είναι καινούργιο, αν το παρατηρήσει κάποιος θα διαπιστώσει ότι έχει αποκτήσει σχεδόν διαχρονικά χαρακτηριστικά. Και πριν δέκα, είκοσι ή περισσότερα χρόνια το ίδιο συνέβαινε. Με τις ίδιες ή παρόμοιες αφορμές. Οι νέες ταυτότητες με τα …τσιπάκια, είναι μόνο μια έκφραση του παράλογου το οποίο όπως αποδεικνύεται καμμιά επιστήμη με τον ορθολογισμό της δεν μπορεί να αντιμετωπίσει. Οι επιστήμονες άλλωστε, στις σκέψεις όλων αυτών των ανθρώπων, υπηρετούν συνήθως κάποια απροσδιόριστα συμφέροντα τα οποία σκοπό έχουν να υποτάξουν τα έθνη και τις κοινωνίες.
Είναι χαρακτηριστικό ότι σε όλες τις παράλογες θεωρίες που βρίσκουν πρόσφορο έδαφος σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου, τα τελευταία χρόνια η βασική θεωρία που τις στηρίζει είναι η παγκοσμιοποίηση. Αυτή η τρισκατάρατη παγκοσμιοποίηση που κάποτε ήταν ζητούμενο γιατί γκρέμιζε σύνορα και έφερνε τους ανθρώπους πιο κοντά, τώρα έχει τον χαρακτήρα ενός δαίμονα που τα ισοπεδώνει όλα. Προφανώς, οι οικονομικές παράμετροι της οικονομικής παγκοσμιοποίησης που είναι πολλές και αρνητικές, αποτελούν μια καλή βάση για να αναπτύσσονται τέτοιες παράλογες θεωρίες.
Σε όλες ή σχεδόν σε όλες τις θεωρίες συνωμοσίας –γιατί περί τέτοιων θεωριών πρόκειται– υπάρχει από πίσω μια ή περισσότερες θρησκευτικές αναφορές στις οποίες στηρίζονται. Στο θέμα των ταυτοτήτων υπάρχει ο Παΐσιος που «από νωρίς είχε μιλήσει για όλα αυτά», κάποιοι ξεχασμένοι μοναχοί που βρίσκουν βήμα σε παρακμιακού τύπου μέσα ενημέρωσης αλλά –επίσης ανησυχητικό– και σε κάποιους πολιτικούς οι οποίοι εμπορεύτηκαν ή εμπορεύονται τους φόβους των ανθρώπων.
Για τις νέες ταυτότητες και τους κινδύνους από αυτές δεν αναφέρονται μόνο εκπρόσωποι γραφικών ή ακροδεξιών κομμάτων με δεδομένες καλές σχέσεις με την εκκλησία και ιδιαίτερα με παραθρησκευτικές οργανώσεις, αλλά και πολιτικοί οι οποίοι αφού καλλιέργησαν ανάλογες θεωρίες μετά βρέθηκαν στην εξουσία και σε εξαιρετικά ψηλές θέσεις. Ο Άδωνις Γεωργιάδης που το 2011 ζητούσε τον σεβασμό όσων ανησυχούσαν από τις νέες, τότε, ταυτότητες, είναι σήμερα κορυφαίος υπουργός και αντιπρόεδρος του κόμματος που κυβερνά. Τότε ΛΑΟΣ, σήμερα Ν.Δ αλλά αυτό μικρή σημασία έχει για τον πολίτη που στα λόγια του έβρισκε τότε δικαίωση.
Τα αναθέματα ή η ειρωνική αντιμετώπιση για ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας που άλλοτε βλέπει ότι μας ψεκάζουν (μια έρευνα είχε δείξει ότι υιοθετεί αυτή την θεωρία το 1/3 του πληθυσμού), άλλοτε ότι με τα εμβόλια για τον κορονοϊό μας φυτεύουν ένα τσιπάκι στο δέρμα για να μας ελέγχουν, δεν είναι η κατάλληλη αντιμετώπιση. Ιδιαίτερα όταν λόγω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης οι θεωρίες αυτές (κύριο στοιχείο στις οποίες είναι η συνωμοσία), απλώνονται με ταχύτητα και σε ολοένα και περισσότερους ανθρώπους.
Γνώση και ορθολογισμός χρειάζονται αν και αυτό γίνεται εξαιρετικά δύσκολο για να μεταφερθεί σε ανθρώπους που ετοιμάζονται να συμμετάσχουν σε συλλαλητήρια που μπλέκουν συνθήματα για τις νέες ταυτότητες, την παράδοση του Αιγαίου στους Τούρκους, τους νεκρούς από τα εμβόλια και την ηλεκτρονική σκλαβιά. Σε αυτό το κοκτέιλ η λογική τα παρατάει και πάει σπίτι της…
