Το κόμμα Σαμαρά

ΕΠΕΞ Το κόμμα Σαμαρά Facebook Twitter
Ο Σαμαράς έχει ήδη μια μεγάλη πορεία και έχει ικανοποιήσει όλες τις φιλοδοξίες του, ιδιαίτερα τη μεγαλύτερη, να γίνει πρωθυπουργός.
0


ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ που προέκυψαν μετά την απρόσμενη διαγραφή Σαμαρά από τον Μητσοτάκη είναι αν ο πρώτος θα προχωρήσει στη δημιουργία νέου κόμματος, όπως έκανε το μακρινό 1993. Δεκάδες σχετικά σενάρια είδαν το φως της δημοσιότητας, ιδιαίτερα με αναφορές στην Πολιτική Άνοιξη, η οποία δημιουργήθηκε από τον Σαμαρά μετά την πτώση της κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη από βουλευτές της επιρροής του Μεσσήνιου πολιτικού αλλά και, όπως έντονα φημολογoύνταν εκείνη την εποχή, από ισχυρούς επιχειρηματίες που είχαν έντονες αντιπαραθέσεις με την κυβέρνηση.

Η Πολιτική Άνοιξη άρχισε να καταρρέει λίγα χρόνια αργότερα και έμεινε εκτός Βουλής και Ευρωβουλής μέχρι να διαλυθεί γρήγορα και οριστικά, αφήνοντας τον Αντώνη Σαμαρά σε μια οκτάχρονη προσωπική πολιτική μοναξιά με μεγάλο κόστος, ιδιαίτερα για έναν τόσο φιλόδοξο πολιτικό.

Ο πρώην πρωθυπουργός είναι ήδη 73 χρόνων. Σε αυτή την ηλικία ακόμα και ένας ιδιαίτερα φιλόδοξος και χωρίς φραγμούς πολιτικός αντικειμενικά δεν δικαιούται να έχει ιδιαίτερες επιδιώξεις και όνειρα για το μέλλον το οποίο δεν είναι μεγάλο.

Οι πιθανότητες να επαναληφθεί μια ανάλογη ιστορία όπως αυτή της Πολιτικής Άνοιξης, ενός κόμματος με εντελώς ευκαιριακό και θολό ιδεολογικό στίγμα (ξεκινούσε από το περίφημο Μακεδονικό, επάνω στο οποίο φτιάχτηκαν πολιτικές καριέρες από εθνοκάπηλους, και έφτανε μέχρι το ιστορικό στέλεχος της αριστεράς Ανδρέα Λεντάκη), είναι ελάχιστες έως μηδαμινές. Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται ακόμα και αν πολλοί ισχυρίζονται το αντίθετο. Αυτή η εκτίμηση δεν είναι προϊόν πληροφόρησης αλλά στηρίζεται στη γνώση και στον τρόπο σκέψης και λειτουργίας του συγκεκριμένου πολιτικού.

Συνηγορούν όμως και οι αντικειμενικές συνθήκες σε αυτή την πρόβλεψη. Ο πρώην πρωθυπουργός είναι ήδη 73 χρόνων. Σε αυτή την ηλικία ακόμα και ένας ιδιαίτερα φιλόδοξος και χωρίς φραγμούς πολιτικός αντικειμενικά δεν δικαιούται να έχει ιδιαίτερες επιδιώξεις και όνειρα για το μέλλον το οποίο δεν είναι μεγάλο. Συνήθως του αρκεί να πιστεύει ότι αποτέλεσε ένα πολύ σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο για τη χώρα και προσπαθεί να υποδύεται τον σοφό, επιχειρώντας να διατηρήσει την όποια φήμη και επιρροή, που αντικειμενικά μειώνονται, σταδιακά και αναπόφευκτα.

Επίσης, σίγουρα δεν κάνεις κόμμα, όταν μάλιστα έχεις περάσει από μια αποτυχημένη εμπειρία, η οποία δικαίωσε τον πολιτικό σου πατέρα (Ευάγγελο Αβέρωφ-Τοσίτσα) που έλεγε ότι όποιος φεύγει από το μαντρί τον τρώει ο λύκος. Δεν τον άκουσε ο Σαμαράς το 1993, δεν πρόκειται να τον παρακούσει δεύτερη φορά. Όμως υπάρχει ένα άλλο δεδομένο που αφορά την κινητήρια δύναμη των πολιτικών σχετικά μεγάλης ηλικίας, η οποία λέγεται υστεροφημία. Ο Σαμαράς, που στην εποχή του ήταν από τους νεότερους σε ηλικία που μπήκαν στην πολιτική και εκλέχτηκε πολύ νέος βουλευτής, έχει ήδη μια μεγάλη πορεία και έχει ικανοποιήσει όλες τις φιλοδοξίες του, ιδιαίτερα τη μεγαλύτερη, να γίνει πρωθυπουργός.

Όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι επειδή ο Σαμαράς δεν θα κάνει κόμμα μετά τη διαγραφή του η περίοδος θα είναι σχετικά ανώδυνη για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, και με χαμηλό κόστος, κάθε άλλο. Δεν διέγραψε τον Σαλμά ή κάποιον αντίστοιχο πολιτικό με μικρό ειδικό βάρος αλλά έναν πρώην πρωθυπουργό, γέννημα-θρέμμα της παράταξης, με μεγάλη επιρροή όχι τόσο σε επίπεδο βουλευτών και στελεχών όσο σε ένα μεγάλο ακροατήριο της Νέας Δημοκρατίας που ομνύει στο τρίπτυχο «πατρίς - θρησκεία - οικογένεια» και με έναν τρόπο εκφράζει τον μέσο «νοικοκυραίο» νεοδημοκράτη που έχει γαλουχηθεί με αυτό το ιδεολόγημα. Ο Σαμαράς είναι ο κύριος εκφραστής όλων αυτών.

Η διαγραφή του Σαμαρά από την πλευρά Μητσοτάκη ήταν μια φοβική κίνηση, σίγουρα αναποτελεσματική και με μεγάλο κόστος. Από μια άποψη ο Σαμαράς λειτουργούσε ως φράχτης στις ακόμα μεγαλύτερες διαρροές ψηφοφόρων προς τα δεξιότερα της Νέας Δημοκρατίας πολιτικά μορφώματα, τα οποία ήδη αθροίζουν ποσοστά που φτάνουν  στο 20%. Οι μεγάλες συγκριτικά με το 2019 και ακόμα μεγαλύτερες από τις τελευταίες Ευρωεκλογές απώλειες της ΝΔ δεν κατευθύνονται προς τα αριστερά αλλά προς τα δεξιά της. Ο Σαμαράς, υπενθυμίζοντας κάθε τόσο τις «αξίες» της παράταξης, σε έναν βαθμό συγκρατούσε τις ακόμα μεγαλύτερες διαρροές.

Μπορεί, λοιπόν, ο Αντώνης Σαμαράς να μη φτιάξει αυτήν τη φορά ένα δικό του κόμμα αλλά είναι ικανός να λειτουργεί με έναν τρόπο ως η συνείδηση της παράταξης και με τις παρεμβάσεις του να προκαλεί πολλαπλάσια πολιτική ζημιά στον Μητσοτάκη. Και πλέον θα μιλάει ως στέλεχος που βρίσκεται εκτός κόμματος, άρα χωρίς κανέναν περιορισμό. Όσοι είδαν στην απόφαση Μητσοτάκη μια έξυπνη κίνηση πρέπει να το ξανασκεφτούν: απλώς πρόσθεσε ένα ακόμα πρόβλημα στη δεξιά πολυκατοικία.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.

Το νέο τεύχος της LiFO δωρεάν στην πόρτα σας με ένα κλικ.

Οπτική Γωνία
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Τα καμένα του καλοκαιριού και οι κίνδυνοι του χειμώνα

Οπτική Γωνία / Τα καμένα του καλοκαιριού και οι κίνδυνοι του χειμώνα

Η φετινή αντιπυρική περίοδος άφησε πίσω της σημαντικές ανθρώπινες και οικολογικές απώλειες, παρά τη μείωση των καμένων εκτάσεων. Τι χάθηκε, ποιες αδυναμίες παραμένουν και με ποια προβλήματα μπαίνουν στον χειμώνα οι πυρόπληκτες περιοχές;
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
Μα γιατί κυβερνά τον κόσμο αυτή η «γελοία εξουσία»;

Εν Ψυχρώ / Να γιατί κυβερνά τον κόσμο αυτή η «γελοία εξουσία»

Τι συμβαίνει όταν η πολιτική παύει να προσφέρει απαντήσεις και οι πολίτες σταματούν να πιστεύουν ότι μπορούν να αλλάξουν τη ζωή τους; Με αφορμή το βιβλίο του Κόουλ Στάνγκλερ «Μπροστά στον καθρέφτη της Αμερικής», μια ανάγνωση της πολιτικής φθοράς του Τραμπ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Mogging: Το βαρέλι της σύγκρισης δεν έχει πάτο/ Από το maxxing στο mοgging και να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα.

Οπτική Γωνία / Στην εποχή του mogging δεν αρκεί να ξεχωρίζεις. Πρέπει να τρώνε τη σκόνη σου

Η λέξη της χρονιάς σύμφωνα με το λεξικό Collins γίνεται ο καθρέφτης μιας κουλτούρας που έχει μετατρέψει τη ζωή σε ατελείωτο διαγωνισμό υπεροχής. Το βαρέλι της σύγκρισης, όπως φαίνεται, δεν έχει πάτο.
ΕΙΡΗΝΗ ΓΙΑΝΝΑΚΗ
Πλατεία Συντάγματος: Για τα πανηγύρια

Ρεπορτάζ / Πλατεία Συντάγματος: Για τα πανηγύρια

Είναι αυτή εικόνα για την πιο ιστορική πλατεία της Αθήνας; Από τις τέντες που πωλούν λουκάνικα μέχρι τις τεχνητές αμμουδιές για τουρνουά μπιτς βόλεϊ, οι χρήσεις της πληθαίνουν και ολοένα εξαθλιώνουν την εικόνα της. Με ποια κριτήρια τις εγκρίνει ο δήμος;
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
Φαμπιάν Περιέ: «Η ακροδεξιά ιδεολογία σκοτώνει»

Οπτική Γωνία / Φαμπιάν Περιέ: «Η ακροδεξιά ιδεολογία σκοτώνει»

Ο ανταποκριτής της «Libération» αναλύει την κοινωνική έκρηξη στη Γαλλία, την οργή της νέας γενιάς και προειδοποιεί ότι η πολιτική του Εμανουέλ Μακρόν έχει κανονικοποιήσει την ακροδεξιά και ενδέχεται να ανοίξει τον δρόμο για μια αυταρχική προεδρία της Μαρίν Λεπέν.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Τα μούτρα των «Σαμαράδων», το θράσος Κασιδιάρη και οι κινήσεις απελπισίας του ΠΑΣΟΚ

Πολιτικό επταήμερο / Τα μούτρα των «Σαμαράδων», το θράσος Κασιδιάρη και οι κινήσεις απελπισίας του ΠΑΣΟΚ

Ποιος Τραμπ, άραγε, μας ξημερώνει, οι τραγωδίες που ανέδειξαν την απόλυτη γελοιότητα του πολιτικού διαλόγου και ποιους κάλεσε το ΠΑΣΟΚ για να του πουν «και του χρόνου».
ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΔΕΣΠΟΤΟ
Τζέιμς Ταλαρίκο - Αμπντούλ Ελ Σαγιέντ: Οι δύο νέοι γερουσιαστές των Δημοκρατικών που είναι ήδη «talk of the town»

Οπτική Γωνία / Τζέιμς Ταλαρίκο - Αμπντούλ Ελ Σαγιέντ: Οι δύο νέοι σταρ των Δημοκρατικών

Οι δύο γερουσιαστές ήταν από τα ονόματα που συζητήθηκαν περισσότερο σε αυτές τις ενδιάμεσες εκλογές, κατά τις οποίες η δημοκρατική Αμερική κατάφερε να βάλει ένα κάποιο «φρένο» στον Ντόναλντ Τραμπ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Πώς έγινα ολιγαρκής, χωρίς να με πει κανείς τσιγκούνα

Ρεπορτάζ / Πώς έγινα ολιγαρκής, χωρίς να με πει κανείς τσιγκούνα

Μετά από κάποιες οικονομικές αναποδιές, η Μίνα Καλογερά άρχισε να μετράει τρεις το λάδι, τρεις το ξίδι. Αυτό, περιέργως, δεν την έκανε μίζερη ή τσιγκούνα. Άρχισε να αγοράζει μόνον αυτά που χρειάζεται πραγματικά, απολαμβάνοντας περισσότερα με λιγότερα χρήματα.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Παρακμάζει η Αμερική;

Νέος Άγνωστος Κόσμος / Παρακμάζει η Αμερική ή απλώς δεν παίζει πια χωρίς αντίπαλο;

Μια τεράστια χορωδία επαναλαμβάνει το αφήγημα της αμερικανικής παρακμής, πασπαλισμένη με μπόλικη νοσταλγική χρυσόσκονη για έναν απολεσθέντα παράδεισο. Είναι όμως πράγματι έτσι;
ΚΩΣΤΑΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
Ηλίας Ντίνας: «Δεν χρειάζεται πραξικόπημα για να διαλυθεί μια δημοκρατία»

Ενδιάμεσες εκλογές ΗΠΑ / Ηλίας Ντίνας: «Δεν χρειάζεται πραξικόπημα για να διαλυθεί μια δημοκρατία»

Ο καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο της Φλωρεντίας μιλά στη LiFO για τη φθορά του Ντόναλντ Τραμπ, τις ενδιάμεσες εκλογές και την κρίση στο κόμμα των Δημοκρατικών.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ