ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ ότι το θέμα των ημερών ήταν η αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν. Μια κίνηση με σαφή μηνύματα προς τον Ταγίπ Ερντογάν, αλλά και σημαντικό συμβολισμό. Την αναγνώριση της γενοκτονίας την είχε υποσχεθεί στο αμερικανο-αρμενικό λόμπι και ο Μπαράκ Ομπάμα, αλλά αθέτησε την υπόσχεσή του, καθώς δεν ήθελε να δημιουργήσει εντάσεις με την Τουρκία, η οποία πίεζε για το αντίθετο.
Σίγουρα ο Τζο Μπάιντεν δεν το έκανε μόνο για να τηρήσει την υπόσχεσή του στο αμερικανο-αρμενικό λόμπι των ΗΠΑ, για τα ανθρώπινα δικαιώματα και γιατί αυτό ήταν το σωστό. Η σχέση του Ερντογάν με τον Πούτιν, οι S-400 και η απόκλιση από τα αμερικανικά συμφέροντα ήταν καθοριστικά.
Ο Ταγίπ Ερντογάν, ένας ηγέτης που εξακολουθεί να παραβιάζει κατάφωρα τόσο το διεθνές δίκαιο και τα κυριαρχιακά δικαιώματα άλλων χωρών όσο και τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία, έχαιρε ασυλίας τα προηγούμενα χρόνια και είχε κάθε λόγο να αισθάνεται πανίσχυρος και να κάνει ό,τι θέλει λόγω των ειδικών σχέσεών του με τους Τραμπ, Μέρκελ και Πούτιν. Με την αποχώρηση του Τραμπ όμως, που ενδιαφερόταν περισσότερο για τα προσωπικά του συμφέροντα παρά γι’ αυτά των ΗΠΑ, τα πράγματα φαίνεται ότι άλλαξαν.
Πέρα από τις σκοπιμότητες άλλων χωρών στο προσφυγικό, είναι γεγονός ότι η Ελλάδα έχει λάβει σημαντικά κονδύλια, τα οποία ουδείς γνωρίζει πού ακριβώς πήγαν, καθώς όλα αυτά τα ποσά τα έχουν διαχειριστεί με εντυπωσιακή αδιαφάνεια, χωρίς καθόλου λογοδοσία.
Η διοίκηση του Τζο Μπάιντεν μοιάζει αποφασισμένη να τον στριμώξει μέχρι να «επανέλθει στην τάξη», αλλά κανείς δεν γνωρίζει πόσο είναι διατεθειμένη να τραβήξει το σχοινί. Οι άλλοι δύο σύμμαχοί του, Πούτιν και Μέρκελ, εξακολουθούν να τον καλύπτουν, αλλά υπάρχει και το θέμα του αγωγού, που κάνει τα πράγματα ακόμα πιο περίπλοκα.
Ο αγωγός του ρωσικού φυσικού αερίου Nord Stream 2, που η καγκελάριος Μέρκελ υπερασπίζεται, καθώς θα αυξήσει κατά πολύ τις δυνατότητες προμήθειας ρωσικού φυσικού αερίου στη Γερμανία, διχάζει ακόμα και τη γερμανική κυβέρνηση. Ο Nord Stream 2 είναι ένα από τα μεγαλύτερα αγκάθια στις σχέσεις της Γερμανίας με τις ΗΠΑ, με πολύ έντονο παρασκήνιο, καθώς πρόκειται για ένα τεράστιο γεωπολιτικό και οικονομικό παιχνίδι. Είναι γνωστό ότι οι ΗΠΑ δεν επιθυμούν την εξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό αέριο και προσπαθούν να τον εμποδίσουν, παρότι η Γερμανία έχει αποφασίσει υπέρ της κατασκευής του.
Οι σχέσεις του Ερντογάν με τη Μέρκελ εξακολουθούν να είναι πολύ καλές και αυτή την περίοδο, που βρίσκονται σε εξέλιξη (και) οι διαπραγματεύσεις για το νέο ευρωπαϊκό Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου και που η Τουρκία προσπαθεί να ασκήσει επιρροή, καθώς το μεταναστευτικό είναι το βασικό της εργαλείο (και άλλοθι) για να παίρνει αυτά που θέλει από την Ευρώπη.
Ο ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΟΥ ΚΙΝ.ΑΛ. Γιώργος Καμίνης, που ενημερώθηκε πρόσφατα από τον αρμόδιο υπουργό Νότη Μηταράκη για το περιεχόμενο του υπό διαβούλευση Συμφώνου Μετανάστευσης, διέψευσε τον επίτροπο Μαργαρίτη Σχοινά, που ισχυρίζεται ότι όλες οι χώρες έκαναν ένα βήμα πίσω. Ο Γ. Καμίνης, μετά την ενημέρωσή του, υποστήριξε ότι στην πραγματικότητα το νέο σύμφωνο δεν εξυπηρετεί τους σκοπούς για τους οποίους συντάχθηκε και ότι είναι ετεροβαρές. «Η Ελλάδα, με βάση το σχέδιο αυτό, παραμένει ένας χώρος εγκλωβισμού μεταναστών και προσφύγων» είπε, για να τον επιβεβαιώσει τις προηγούμενες μέρες το ίδιο το Βερολίνο.
Σύμφωνα με τον γερμανικό Τύπο, η κυβέρνηση Μέρκελ έχει προτείνει στην κυβέρνηση Μητσοτάκη να επιστρέφει στην Ελλάδα πρόσφυγες που έχουν πάρει άσυλο και να πληρώνει τη διαμονή τους εδώ, ακόμα και σε ξενοδοχεία, όπως έγραψε η «Welt», επικαλούμενη πηγές του γερμανικού υπουργείου Εσωτερικών. Πρόκειται για τους πρόσφυγες που έχουν αναγνωριστεί στην Ελλάδα και στη συνέχεια ταξιδεύουν στη Γερμανία, που ήταν ο αρχικός τους προορισμός. Τα άτομα αυτά η γερμανική κυβέρνηση τα υπολογίζει στα χίλια τον μήνα και φαίνεται ότι δεν είναι καλοδεχούμενα από τη γερμανική κυβέρνηση, που θέλει να τα στείλει πίσω στην Ελλάδα. Τα γερμανικά ΜΜΕ αναφέρουν επίσης ότι από το 2016 μέχρι σήμερα η Ελλάδα έχει λάβει από ευρωπαϊκά ταμεία 3,3 δισεκατομμύρια ευρώ για τους πρόσφυγες.
Πέρα από τις σκοπιμότητες άλλων χωρών στο προσφυγικό, είναι γεγονός ότι η Ελλάδα έχει λάβει σημαντικά κονδύλια, τα οποία ουδείς γνωρίζει πού ακριβώς πήγαν, καθώς όλα αυτά τα ποσά τα έχουν διαχειριστεί με εντυπωσιακή αδιαφάνεια, χωρίς καθόλου λογοδοσία.
ΣΤΗ ΒΑΛΚΑΝΙΚΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ μας η είδηση των ημερών ήταν οι αλβανικές εκλογές της περασμένης Κυριακής, με τον σοσιαλιστή πρωθυπουργό Έντι Ράμα να διεκδικεί την τρίτη του θητεία και αντίπαλο τον κεντροδεξιό πρώην δήμαρχο των Τιράνων Λουλζίμ Μπάσα. Οι εκλογές αυτές ήταν επεισοδιακές, εν μέσω αλληλοκατηγοριών (βάσιμων, όπως αποδείχθηκε) για απόπειρες εξαγοράς ψήφων και με ένα περιστατικό που είχε ακόμα και νεκρό, τη διερεύνηση του οποίου έχει ζητήσει η αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Μέρος της προεκλογικής καμπάνιας, ως ρουσφέτι, έγινε και ο εμβολιασμός, με τις προμήθειες του κινεζικού εμβολίου που έστειλε ο Ερντογάν (και ένα εμβολιαστικό κέντρο που φτιάχτηκε επίσης με τουρκικά χρήματα) για να βοηθήσει τον φίλο του Έντι Ράμα.
Στα δικά μας και στην πανδημία, η χώρα ξεπέρασε τους 10.000 νεκρούς αυτή την εβδομάδα, με τις απώλειες να αυξάνονται καθημερινά κατά δεκάδες, διαψεύδοντας οριστικά όσους πέρσι μιλούσαν για «γριπούλα». Οριστικά, όμως, έχει εγκαταλείψει και η κυβέρνηση τη γραμμή Τσιόδρα που ακολουθούσε πέρσι, η οποία ήταν υπέρ μιας αυστηρής πολιτικής προστασίας της δημόσιας υγείας που δεν θα επέτρεπε αυτούς τους μακάβριους αριθμούς. Ακόμα και σήμερα, ωστόσο, κορυφαίοι επιστήμονες, όπως ο ερευνητής-γιατρός από τις ΗΠΑ Γ. Παυλάκης, επιμένουν ότι το άνοιγμα είναι λάθος επιστημονικά και ότι «θα το πληρώσουμε με χιλιάδες θανάτους ακόμα», εκτιμώντας ότι η κυβέρνηση προφανώς το έχει υπολογίσει.
Οι δημοσκοπήσεις που δημοσιεύτηκαν αυτή την εβδομάδα παρουσιάζουν την κυβέρνηση χωρίς απώλειες και τον ΣΥΡΙΖΑ να μην μπορεί να κερδίσει από τα λάθη της. Αυτό φαίνεται να την ικανοποιεί.
Εκείνο που μοιάζει να την ανησυχεί κάπως είναι η μικρή απήχηση στις νεότερες ηλικίες. Οι νέοι δεν έχουν δει καμία βελτίωση ως τώρα ούτε στα σχολεία, ούτε στα πανεπιστήμια, ούτε στην εργασία τους, όσοι εργάζονται. Αντιθέτως, κάποιοι νόμοι της κυβέρνησης μοιάζουν τιμωρητικοί. Όπως αυτός που θα μειώσει φέτος κατά πολύ τους εισακτέους, λόγω των βάσεων, οι οποίες θα ανέβουν, ενώ οι μαθητές της Γ’ Λυκείου θα δώσουν Πανελλήνιες σε δυσμενέστερες συνθήκες από τους περσινούς (με δύο χρονιές καραντίνας και τηλεκπαίδευσης).
Εξίσου τιμωρητική θεωρήθηκε από τους φοιτητές και η θέσπιση του ανώτατου ορίου φοίτησης στα ΑΕΙ, χωρίς να έχουν αντιμετωπιστεί οι αιτίες που καθυστερούν την αποφοίτηση, για τις οποίες το υπουργείο Παιδείας δεν φάνηκε να ενδιαφέρεται. Έτσι, οι νέοι, που ήταν τα μεγαλύτερα θύματα των συνεπειών της πανδημίας, η οποία ανέστειλε βίαια τη ζωή τους, βλέπουν την κυβέρνηση να τους τιμωρεί, κάνοντας τη ζωή τους δυσκολότερη, χωρίς να τη διευκολύνει (ως τώρα) πουθενά. Αυτοί είναι μερικοί βασικοί λόγοι και ο λόγος του μεγάλου τους θυμού, που εν πολλοίς οδηγούν και στη ριζοσπαστικοποίησή τους, πράγμα που φάνηκε από την πρωτοφανή συμμετοχή στις διαδηλώσεις που έγιναν το προηγούμενο διάστημα.
H ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ γηροκομείου στα Χανιά και όσα ήρθαν στη δημοσιότητα για τη μεταχείριση των ηλικιωμένων τροφίμων ήταν ίσως η πιο συγκλονιστική είδηση στη χώρα μας την περασμένη εβδομάδα, καθώς αποκάλυψε και την ευθύνη μιας τεράστιας αλυσίδας. Άλλη μια υπόθεση για την οποία αρκετοί ήξεραν, κανείς δεν μιλούσε και η πολιτεία, απούσα από κάθε έλεγχο, αδιαφορούσε για το έγκλημα που συντελούνταν. Οι παθογένειες που βγήκαν στο φως, πολλές: οικογένειες αδιάφορες για το τι συνέβαινε στους δικούς τους ανθρώπους, εργαζόμενοι που φοβήθηκαν να καταγγείλουν, γιατροί που συνταγογραφούσαν φάρμακα και υπέγραφαν πιστοποιητικά θανάτου, δικηγόροι και συμβολαιογράφοι που συνεργάζονταν και ελεγκτικοί μηχανισμοί που είτε έκλειναν τα μάτια είτε συνεργούσαν.
Η υπόθεση του ελέγχου των οίκων ευγηρίας είναι μια πολύ παλιά ιστορία. Εδώ και δεκαετίες αποκαλύπτονται κάθε τόσο παρόμοιες καταστάσεις, οι κυβερνήσεις δηλώνουν κάθε φορά ότι θα τους ελέγξουν, μέχρι να ανακαλυφθεί μια νέα υπόθεση κακοποίησης ή εκμετάλλευσης ηλικιωμένων.
Γι’ αυτό οι κυβερνήσεις κρίνονται για όσα κάνουν και όχι για όσα λένε. Παράδειγμα πρόσφατο, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ο οποίος, μετά τις απίθανες αποκαλύψεις για την αστυνομική φύλαξη περιθωριακών και λούμπεν τηλεπαρουσιαστών αλλά και ένα σερί αποτυχιών (από την απόδραση του χρυσαυγίτη Παππά μέχρι τη Νέα Σμύρνη), ανακοίνωσε ότι ανοίγει ο φάκελος Marfin, καθώς, όπως ισχυρίστηκε, βρέθηκαν νέα στοιχεία. Με την ανακοίνωση αυτή πέτυχε να αλλάξει η ατζέντα και δημοσιεύματα να μιλούν, κατόπιν διαρροών, για συλλήψεις που έρχονται.
Από τότε έχει περάσει ένας μήνας, χωρίς να έχει ξαναμιλήσει ο υπουργός για τη Marfin και χωρίς καμία νέα ανακοίνωση. Γιατί, λοιπόν, βιάστηκε τόσο να ανακοινώσει κάτι για το οποίο προφανώς δεν είχε τίποτα χειροπιαστό; Τι νομίζουν ότι κερδίζουν οι πολιτικοί με αυτά τα παλιά επικοινωνιακά κόλπα; Μπορεί να πετυχαίνουν μερικά πρόσκαιρα κέρδη, αλλά πλήττουν και τη δική τους αξιοπιστία και της κυβέρνησης.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
