Βρισκόμαστε πλέον αρκετές ώρες μετά το κλείσιμο της κάλπης, και οι καθυστερήσεις στην καταμέτρηση των ψήφων από πολλά εκλογικά κέντρα που ευνοούν την αντιπολίτευση καθώς και από τις κάλπες του εξωτερικού συνεχίζονται. Ωστόσο, είναι πλέον σχεδόν αναμφίβολο πως η αναμέτρηση θα οδηγηθεί στην δεύτερη Κυριακή, που θα πραγματοποιηθεί στις 28 Μαΐου, όπως άλλωστε επισήμαναν και οι δύο υποψήφιοι στα διαγγέλματα που έκαναν τα ξημερώματα.
Ο Ερντογάν κατάφερε μεν να επικρατήσει, αλλά όχι να κερδίσει την τουρκική προεδρία. Δεδομένης της παντοδύναμης κυριαρχίας του και του πλεονεκτήματος της εξουσίας που απολαμβάνει -χαρακτηριστικό είναι το γεγονός πως τα κρατικά μέσα του χάρισαν 48 τηλεοπτικές ώρες, συγκριτικά με τα μόλις 32 λεπτά που έδωσαν στον υποψήφιο της αντιπολίτευσης- η αποτυχία του να εκλεγεί από τον πρώτο γύρο φανερώνει την διάθεση για αλλαγή που επικρατεί σε ένα μεγάλο τμήμα της τουρκικής κοινωνίας. Παρά την εικόνα της αυτοπεποίθησης που έβγαλε προς τα έξω χθες ο Τούρκος πρόεδρος με το παθιασμένο διάγγελμά του, στα γραφεία του AKP σήμερα επικρατεί σχετική νευρικότητα, λόγω της χαοτικής βραδιάς που προηγήθηκε.
Στις δύο επόμενες εβδομάδες, η εθνικιστική ρητορική και των δύο επικρατέστερων υποψηφίων θα ενταθεί. Αναμένουμε εντονότερο αντιμεταναστευτικό λόγο, περισσότερες εθνικιστικές κορώνες, και πληθώρα επιθέσεων και νύξεων κατά των ξένων συμφερόντων.
Ωστόσο η απογοήτευση είναι ακόμα μεγαλύτερη στους κύκλους της αντιπολίτευσης, καθώς οι προσδοκίες των δημοσκοπήσεων που ήθελαν τον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου να διατηρεί ένα ξεκάθαρο προβάδισμα διαψεύστηκαν πανηγυρικά. Η δυσφορία στα γραφεία του CHP είναι σήμερα έντονη, καθώς είχαν γίνει αρκετές παραχωρήσεις στα υπόλοιπα κόμματα της εξακομματικής συμμαχίας με στόχο μια συσπείρωση που θα χάριζε την νίκη από την πρώτη Κυριακή. Η στρατηγική αυτή δεν απέδωσε, και πλέον δημιουργεί έναν νέο πονοκέφαλο στην παράταξη των Κεμαλιστών: από τους 167 βουλευτές της που κέρδισαν μια θέση στο τουρκικό κοινοβούλιο, οι 33 ανήκουν σε άλλα μικρότερα κόμματα.
Αν υπάρχει ένας ξεκάθαρος νικητής από την χθεσινή αναμέτρηση αυτός είναι ο εθνικισμός. Αυτό φαίνεται τόσο στα ποσοστά που απέσπασαν οι εθνικιστικές παρατάξεις MHP και IYI, που ξεπερνούν το 20%, καθώς και στο γεγονός πως ο υπερεθνικιστής υποψήφιος Σινάν Ογάν κατόρθωσε να κερδίσει το 5% των ψήφων. Ο Ογάν αναδεικνύεται, λοιπόν, σε ρυθμιστή της δεύτερης αναμέτρησης, και αναμένεται να ξεκινήσει ένα έντονο παζάρι μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης για το ποιος θα καταφέρει να τον φέρει με το μέρος του.
Αυτό σημαίνει πως στις δύο επόμενες εβδομάδες, η εθνικιστική ρητορική και των δύο επικρατέστερων υποψηφίων θα ενταθεί. Αναμένουμε εντονότερο αντιμεταναστευτικό λόγο, περισσότερες εθνικιστικές κορώνες, και πληθώρα επιθέσεων και νύξεων κατά των ξένων συμφερόντων.
Στον δρόμο για την δεύτερη Κυριακή, οι συνθήκες φαίνεται πως ευνοούν τον Ερντογάν, καθώς η επικράτησή του κυβερνητικού συνασπισμού στο τουρκικό κοινοβούλιο θα ωθήσει πολλούς ψηφοφόρους στο να τον προτιμήσουν στις 28 Μαΐου, για να αποφύγουν μια ασταθή διακυβέρνηση. Ταυτόχρονα, δεν χωρά αμφιβολία πως ο Τούρκος πρόεδρος βρίσκεται ιδεολογικά πιο κοντά στον Ογάν από τον μετριοπαθή Αλεβίτη αντίπαλό του, ενώ η απόσταση που πρέπει να διανύσει για να σπάσει το νήμα του 50% είναι μικρότερη.
Η νίκη Κιλιτσντάρογλου δεν είναι πέρα από την σφαίρα των πιθανοτήτων, αλλά είναι ένα αρκετά δύσκολο σενάριο. Ο ηγέτης της αντιπολίτευσης θα πρέπει να πετύχει μια ιδιαίτερα λεπτή ισορροπία για να προσελκύσει τους εθνικιστές ψηφοφόρους του Ογάν δίχως να χάσει την πολύτιμη στήριξη των Κούρδων, και να κατευνάσει τα πνεύματα στην εξακομματική συμμαχία που ήδη εμφανίζει ρωγμές.
Το μόνο σίγουρο έπειτα από μια κουραστική και χαοτική εκλογική βραδία που κράτησε άυπνους τους περισσότερους Τούρκους πολίτες είναι πως η εθνικιστική στροφή της τουρκικής κοινωνίας παγιώνεται, και πως οι επόμενες δύο εβδομάδες στην γειτονική μας χώρα θα είναι γεμάτες με εντάσεις και αστάθεια.
