Τα ξανθά γκρίζα μαλλιά του ήταν γνώριμα. Το ίδιο και το μπλε κοστούμι, το λευκό πουκάμισο και η κόκκινη γραβάτα. Το ίδιο και τα δυναμικά σκισίματα του σακακιού.
Αλλά ο Ντόναλντ Τραμπ που μπήκε στην αίθουσα 22 του δικαστηρίου την Πέμπτη ήταν ένας Τραμπ που το κοινό δεν βλέπει ποτέ - ταπεινός, συρρικνωμένος, απογυμνωμένος από τον τσαμπουκά και κάθε αίσθηση ελέγχου. Και, πολύ πιθανόν, φοβισμένος.
Στην υπόθεση Ηνωμένες Πολιτείες εναντίον Ντόναλντ Τραμπ, ο πρώην πρόεδρος οδηγήθηκε υπό κράτηση (από την κυβέρνηση την οποία προσπάθησε να ανατρέψει) σε ένα δικαστήριο της Ουάσινγκτον που βρίσκεται σκαρφαλωμένο ανάμεσα στους τόπους του εγκλήματος: τον Λευκό Οίκο και το Καπιτώλιο των ΗΠΑ. Ήταν η τρίτη φορά μέσα σε τέσσερις μήνες που ο Τραμπ στέκεται ενώπιον δικαστή και δηλώνει "αθώος" (και κάθε φορά δεν είναι παρόντα τα μέλη της οικογένειάς του).
Σε μια ημέρα που είναι βέβαιο ότι θα αποτελέσει σημείο αναφοράς για τις μελλοντικές γενιές, ο Τραμπ παραπέμφθηκε σε δίκη για τέσσερις ποινικές κατηγορίες που απορρέουν από τις προσπάθειές του να παραμείνει στην εξουσία μετά τις εκλογές του 2020. Πρόκειται για έναν άνθρωπο που ανέκαθεν του άρεσε να χτυπάει το στήθος του, να αναγράφει το όνομά του σε κτίρια, να οργανώνει στρατιωτικές παρελάσεις και να καλοπιάνει δικτάτορες. Αλλά την Πέμπτη, μακριά από τις τηλεοπτικές κάμερες, αυτός ο wannabe Αμερικανός ισχυρός άνδρας ήρθε στα κυβικά του με έναν εξαιρετικό συμβολισμό.
Κατηγορούμενος επί μακρόν για σεξισμό, ρατσισμό και ξενοφοβία, αναγκάστηκε να σκύψει το κεφάλι στην δικαστή Moxila Upadhyaya, μια γυναίκα που γεννήθηκε στο Γκουτζαράτ της Ινδίας. Τη μελλοντική του δίκη θα επιβλέπει η δικαστής Τάνια Τσούτκαν, μια γυναίκα που γεννήθηκε στο Κίνγκστον της Τζαμάικα και διορίστηκε στην έδρα από τον Μπαράκ Ομπάμα.
Επί τέσσερα χρόνια, ο Τραμπ έμπαινε σε αίθουσες υπό τους ήχους του "Hail to the Chief" και όλοι σηκώνονταν όρθιοι. Τώρα η δυναμική της εξουσίας αντιστράφηκε: στην κραυγή "Όλοι όρθιοι!", ήταν εκείνος που αναγκάστηκε να σηκωθεί.
Η Upadhyaya έκανε τον Τραμπ να βράσει από το κακό του, καθώς έφτασε με καθυστέρηση περίπου 15 λεπτών. Πέρασε αυτόν τον χρόνο καθισμένος σε ένα μακρύ τραπέζι που είχε πάνω μια μαύρη οθόνη υπολογιστή, ένα μικρόφωνο και φύλλα χαρτιού. Δίπλωνε και ξεδίπλωνε τα χέρια του, έπαιρνε ένα έγγραφο και το πετούσε, γύριζε και ψιθύριζε στους δικηγόρους του. Έξυνε τη μύτη του, έγραφε σε ένα χαρτί και φούσκωνε τα μάγουλά του. Σαν παιδί, που δεν μπορεί να κάτσει ακίνητο.
Οι μέρες που μπορούσε να πατήσει ένα κόκκινο κουμπί στο Οβάλ Γραφείο για να παραγγείλει μια Diet Coke σε ασημένιο δίσκο είχαν περάσει ανεπιστρεπτί. Το λάλον στόμα που συγκαλούσε στρατιές υποστηρικτών στο κοντινό Καπιτώλιο στις 6 Ιανουαρίου ή που εκφωνούσε πολεμοχαρείς ομιλίες σε προεκλογικές συγκεντρώσεις, είχε σωπάσει. Όταν η Upadhyaya, σταθερή αλλά ευγενική, πήρε τη θέση της, τον αποκάλεσε "κ. Τραμπ" αντί για "πρόεδρο Τραμπ" - έναν πολίτη, ούτε λιγότερο ούτε περισσότερο.
Ήταν μια ταπείνωση αντάξια του Ριχάρδου Β' του Σαίξπηρ που παραδίδει το στέμμα του στον Μπόλινγκμπροκ: "Το στέμμα μου είμαι, αλλά ακόμα οι θλίψεις μου είναι δικές μου. Μπορείτε να καταργήσετε τη δόξα μου και την πολιτεία μου, αλλά όχι τις θλίψεις μου- εξακολουθώ να είμαι βασιλιάς τους".
Εκθρονισμένος, ο Τραμπ αναγκάστηκε να υποβληθεί στις ίδιες νομικές διαδικασίες με οποιονδήποτε άλλο κατηγορούμενο. Όταν ένας δικαστικός αντιπρόσωπος διάβασε δυνατά το όνομα της υπόθεσης - "Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής κατά Ντόναλντ Τζ. Τραμπ" - κούνησε το κεφάλι του με αποδοκιμασία.
Ο Τραμπ σήκωσε το δεξί του χέρι και ορκίστηκε. Υπήρξε μια φευγαλέα σύγχυση όταν σηκώθηκε για να πει το όνομά του, για να του πουν ότι και καθιστός να μείνει, θα ήταν μια χαρά. "Μάλιστα, κυρία πρόεδρε... Ντόναλντ Τζ. Τραμπ", είπε και πρόσθεσε: "Τζον". Δήλωσε 77 ετών.
Στην ερώτηση αν είχε πάρει κάποιο φάρμακο ή ουσία τις τελευταίες 24 ώρες που θα τον δυσκόλευε να απαντήσει, ο Τραμπ απάντησε: "Όχι, δεν έχω πάρει".
Ίσως το πιο απογοητευτικό από όλα ήταν η απαρίθμηση από την Upadhyaya των κατηγοριών και της "ποινής φυλάκισης" που θα μπορούσε να αντιμετωπίσει ο Trump "εάν καταδικαστεί". Έγειρε προς τα εμπρός στην καρέκλα του, ακούγοντας με προσοχή. Φανταζόταν τον εαυτό του πίσω από τα κάγκελα, με την πόρτα του κελιού να χτυπάει δυνατά; Θα μπορούσε κάτι να τον τρομοκρατήσει περισσότερο;
Η Upadhyaya ζήτησε την απολογία του Τραμπ. "Not guilty", είπε, με έμφαση στο "Not".
H δικαστής συμφώνησε να αφήσει ελεύθερο τον Τραμπ υπό όρους, μεταξύ των οποίων να μην έχει επαφή για την υπόθεση με κανέναν μάρτυρα, εκτός αν είναι παρόντες οι δικηγόροι του. Με εγκάρδιο τόνο που διέψευδε τη σοβαρότητα των λόγων της, είπε: "Εάν δεν συμμορφωθείτε με οποιονδήποτε όρο της αποφυλάκισής σας, μπορεί να εκδοθεί ένταλμα σύλληψής σας".
Νομικοί εμπειρογνώμονες πρότειναν ότι αυτό είναι ασυνήθιστο - αλλά ίσως απαραίτητο για έναν άνθρωπο που έχει παραπεμφθεί δύο φορές σε δίκη και του έχουν απαγγελθεί τρεις φορές κατηγορίες.
Κάθε τόσο ο Τζακ Σμιθ, ο ατσάλινος ειδικός σύμβουλος που ερεύνησε τόσο αυτή την υπόθεση όσο και τον κακό χειρισμό απόρρητων εγγράφων από τον Τραμπ, κοιτούσε τον Τραμπ από απόσταση περίπου 5 μέτρων στην πρώτη σειρά.
Ο Τραμπ έχει κάνει καριέρα με το να μετατρέπει την προσωπική καταστροφή σε δημόσιο θέαμα. Συνήθιζε να πηγαίνει με αυτοκινητοπομπή στο μπριζολάδικο του ξενοδοχείου του στη λεωφόρο Πενσυλβάνια ή στο γκολφ κλαμπ του στη Βιρτζίνια. Τώρα έχει γίνει ρουτίνα να πηγαίνει στις δικαστικές αίθουσες -στη Νέα Υόρκη, το Μαϊάμι και την Ουάσινγκτον- με τις τηλεοπτικές κάμερες στο κατόπι του.
Έξω από το κτίριο, πέρα από έναν δακτύλιο από ατσάλι, υπήρχαν για άλλη μια φορά τηλεοπτικά συνεργεία και δορυφορικά βαν, περίεργοι περαστικοί και μια μικρή ομάδα υποστηρικτών του Τραμπ. Ένας από αυτούς, φορώντας ένα καπέλο με το σύνθημα "Make America great again", κούνησε μια γιγαντιαία σημαία που έγραφε: "Τραμπ ή θάνατος. 1776-2024."
Ο Τραμπ, ο οποίος αντιμετωπίζει 78 ποινικές κατηγορίες σε τρεις δικαστικές υποθέσεις, ξέρει ότι το να ξανακερδίσει τον Λευκό Οίκο το 2024 θα μπορούσε να είναι η τελευταία ελπίδα του να αποφύγει τη φυλακή. Κάθε γύρος ποινικών κατηγοριών έχει δώσει ώθηση στις προκριματικές εκλογές των Ρεπουμπλικάνων. Την Πέμπτη ο Τραμπ έγραψε στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης Truth: "Χρειάζομαι ακόμα μία κατηγορία για να εξασφαλίσω την εκλογή μου"!
Πράγματι, η μοναδική του μεγάλη πολιτική διορατικότητα - "Θα μπορούσα να σταθώ στη μέση της Πέμπτης Λεωφόρου και να πυροβολήσω κάποιον και δεν θα έχανα κανέναν ψηφοφόρο, εντάξει;". - ήταν μια υποτίμηση. Τα πρόσφατα γεγονότα δείχνουν ότι μάλλον θα κέρδιζε ψηφοφόρους.
Μια λύση είναι η διαφάνεια. Εκτός από μερικές δεκάδες δημοσιογράφους και δικαστές που παρακολούθησαν την ακρόαση της Πέμπτης, το κοινό δεν είχε την ευκαιρία να δει τον Τραμπ να παίρνει το μάθημά του μετά από δεκαετίες ατιμωρησίας. Αν μπορούσαν να δουν τη μικρότητα του Τραμπ, κάποιοι ίσως να αισθάνονταν διαφορετικά.
Ο ιστορικός της προεδρικής ιστορίας Michael Beschloss έχει υποστηρίξει ότι, δεδομένου του σπασμένου και παραμορφωτικού φακού των μέσων ενημέρωσης της Αμερικής, η δίκη του Ντόναλντ Τραμπ θα έπρεπε να μεταδοθεί ζωντανά από την τηλεόραση, ώστε κάθε ψηφοφόρος να μπορεί να δει πώς κανείς, ούτε καν ένας πρόεδρος, είναι υπεράνω του νόμου. Τότε ο άνθρωπος που υποσχέθηκε να κάνει την Αμερική μεγάλη ξανά, ίσως τελικά να την κάνει μεγάλη πραγματικά.
Τα στοιχεία από τον Guardian.
