ΠΟΛΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ από την Αρχή για την Καταπολέμηση της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες είχε αυτή η εβδομάδα, με δύο πανίσχυρους φιλανθρωπικούς οργανισμούς με μορφή ΜΚΟ, την Κιβωτό του Κόσμου και τη HumanRights360 να μπαίνουν στο στόχαστρο των ελεγκτικών αρχών.
Και οι δύο αυτές ΜΚΟ κατάφεραν μέσα σε λίγα χρόνια να στήσουν ένα μεγάλο δίκτυο και να προσελκύσουν τεράστιους πόρους και δωρεές πολλών εκατομμυρίων ευρώ. Στο όνομα του ανθρωπισμού πάντα. Κατά πόσο ήταν νόμιμη και χρηστή η διαχείριση των διοικήσεών τους είναι κάτι που περιμένουμε να το απαντήσει η δικαστική έρευνα, μόλις ολοκληρωθεί η διερεύνηση των καταγγελιών.
Δεν υπάρχει αμφιβολία, όμως, ότι τόσο ο ιερέας Αντώνιος Παπανικολάου όσο και το γνωστό στον χώρο της λεγόμενης Κοινωνίας των Πολιτών επιχειρηματικό στέλεχος Επαμεινώνδας Φαρμάκης είναι δύο ταλαντούχοι μάνατζερ, της ίδιας γενιάς που, αν και με διαφορετικό υπόβαθρο, κατάφεραν να χτίσουν ο καθένας τους μια μικρή αυτοκρατορία.
Ο ταπεινής καταγωγής πατήρ Αντώνιος και ο αριστοκράτης Επαμεινώνδας Φαρμάκης βρήκαν πεδίο δόξης λαμπρό εκεί που το κράτος απουσιάζει, προσφέροντας με τις ΜΚΟ τους υπηρεσίες τις οποίες θα έπρεπε να καλύπτει η πολιτεία.
Αυτό που λέει στους ψηφοφόρους του ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ότι δεν τα πήγε σε όλα καλά, αλλά αν δεν κερδίσει τις εκλογές αυτός, τη χώρα θα την κυβερνήσει ο Τσίπρας, τον οποίο παρουσιάζει στο κοινό του ως «μπαμπούλα».
Τα υπόλοιπα θα τα βρει η Δικαιοσύνη τώρα, αν και δημοσκόπηση της εταιρείας ALCO που δημοσιεύτηκε πριν από λίγες μέρες κατέδειξε ότι οι πολίτες πιστεύουν πως η Δικαιοσύνη, όπως και οι κοινωνικές υπηρεσίες, δεν λειτουργούν με την ταχύτητα και την αποτελεσματικότητα που απαιτείται.
Μετά τη δημοσιοποίηση των καταγγελιών για την Κιβωτό του Κόσμου, ο πρωθυπουργός συγκάλεσε μια έκτακτη σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου, της οποίας το αποτέλεσμα ήταν να κινηθούν οι νόμιμες διαδικασίες που θα έπρεπε να είχαν κινηθεί χωρίς να χρειάζεται απόφαση πρωθυπουργού για αυτό, όπως η αντικατάσταση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΜΚΟ και ο ορισμός προσωρινής διοίκησης.
Η κυβέρνηση όμως έχει μπει για τα καλά σε προεκλογική προετοιμασία από τώρα και έτσι ό,τι κάνει έχει και επικοινωνιακή στόχευση, και σε μερικές περιπτώσεις μόνο τέτοια. Με την προεκλογικού χαρακτήρα ομιλία του, ο πρωθυπουργός στην Πάτρα ήταν σαν να έδωσε και το σήμα για την έναρξη της προεκλογικής περιόδου, όπως επισήμαναν σχεδόν όλοι οι πολιτικοί αναλυτές, ενώ και ο Αλέξης Τσίπρας του απάντησε σαν έτοιμος από καιρό. Το κλίμα είναι ήδη πολωμένο έτσι κι αλλιώς, με την ένταση να μην έχει υποχωρήσει από το πολιτικό προσκήνιο, πράγμα που βολεύει πάντα τα δύο μεγάλα κόμματα και ενισχύει τη συσπείρωσή τους, γι’ αυτό και ξέρουν να παίζουν πολύ καλά το παιχνίδι αυτό.
Αν προσέξει κανείς τις δημοσκοπήσεις, θα διαπιστώσει ότι παρά την απογοήτευση των πολιτών για χειρισμούς της κυβέρνησης σε σημαντικά θέματα και παρότι έχει εκτεθεί επανειλημμένα το τελευταίο διάστημα με τις παρακολουθήσεις και την υπόθεση Πάτση, τα ποσοστά της έχουν ελάχιστη πτώση αναλογικά. Αυτό σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στο πολύ έντονο κλίμα πόλωσης μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ, που αυξάνει τον βαθμό της συσπείρωσής της.
Τα δύο μεγαλύτερα κόμματα, πάντως, δεν επιδεικνύουν καμία ιδιαίτερη δημιουργική φαντασία και δεν φαίνεται να έχουν τίποτα καινούργιο να προτείνουν. Αυτό που λέει στους ψηφοφόρους του ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ότι δεν τα πήγε σε όλα καλά, αλλά αν δεν κερδίσει τις εκλογές αυτός, τη χώρα θα την κυβερνήσει ο Τσίπρας, τον οποίο παρουσιάζει στο κοινό του ως «μπαμπούλα». Από την άλλη πλευρά, ο Αλέξης Τσίπρας απευθύνεται σε όσους θέλουν να καταψηφίσουν τον Μητσοτάκη, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως τη μόνη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.
Αυτός που μοιάζει να την έχει πατήσει από το κλίμα πόλωσης μεταξύ των δύο και να πιέζεται, όπως αναμενόταν, είναι ο Νίκος Ανδρουλάκης, που είδε το θέμα των υποκλοπών να αλλάζει γήπεδο και χάρη στον επιτυχή σχεδιασμό του ΣΥΡΙΖΑ να γίνεται δικό του προνομιακό θέμα, από εκεί που όταν ξεκίνησε έπαιζε μόνος του, με τον Τσίπρα να παρακολουθεί από την εξέδρα. Οι τακτικές κινήσεις του ΣΥΡΙΖΑ όμως κατάφεραν να το αντιστρέψουν αυτό.
Η πιο σοβαρή φωνή στο θέμα των υποκλοπών, πάντως, και η πιο αρμόδια, είναι αυτή της ΑΔΑΕ, η οποία με ανακοίνωσή της έκανε γνωστό ότι τους τελευταίους μήνες όχι μόνο δεν έχει ενημερωθεί αρμοδίως, αλλά δεν της ζητήθηκε θεσμικά, όπως έπρεπε, η γνώμη της για το νομοσχέδιο.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
