ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΑΣ με τη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα συνίσταται σε απλές σχέσεις καλής γειτονίας, σχέσεις συναδελφικές και επαγγελματικές, σχέσεις με φίλους δικούς μας και των παιδιών μας, σχέσεις εκπαιδευτικού και μαθητή έως και στενές φιλικές σχέσεις. Η γκάμα είναι μεγάλη όχι γιατί εμείς το έχουμε επιδιώξει αλλά γιατί ΛΟΑΤΚΙ+ άνθρωποι υπάρχουν παντού κι ας είναι αόρατοι για κάποιους άλλους συμπολίτες μας, συχνά και για την Πολιτεία την ίδια.
Μεγαλώνοντας τις δεκαετίες του ’70 και του ’80 σε μια κοινωνία πολύ συντηρητική στο μεγαλύτερο κομμάτι της και συνακόλουθα ομοφοβική, εκτεθήκαμε σε όλο το «σεντόνι» των στερεοτύπων της εποχής.
Η καθημερινή επαφή με φίλους μας, το γεγονός ότι μεγαλώσαμε μαζί με ανθρώπους που ανήκουν στη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα καθώς και με οικογένειες του «ουράνιου τόξου» κάνει καθημερινά σαφές πόσο λάθος είναι τα στερεότυπα που κρατούν ακόμα φοβισμένους, επιφυλακτικούς ή και εχθρικούς απέναντί της πολλούς συνανθρώπους μας.
Μερικοί άνθρωποι δεν είναι έτοιμοι να ανοίξουν την αγκαλιά τους σε άλλους ανθρώπους, να τους παρέχουν ίσα δικαιώματα και συγχρόνως να διακανονίζουν την πίστη σε θρησκείες οι οποίες διακηρύττουν ότι η πεμπτουσία τους είναι η αγάπη, η ισότητα και η αλληλεγγύη.
Αυτό που δεν ξέραμε και μας ξενίζει είναι ότι δυστυχώς μερικοί άνθρωποι δεν είναι έτοιμοι να ανοίξουν την αγκαλιά τους σε άλλους ανθρώπους, να τους παρέχουν ίσα δικαιώματα και συγχρόνως να διακανονίζουν την πίστη σε θρησκείες οι οποίες διακηρύττουν ότι η πεμπτουσία τους είναι η αγάπη, η ισότητα και η αλληλεγγύη.
Η αναγνώριση του δικαιώματος στον γάμο και την τεκνοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια είναι, πιστεύουμε, πάρα πολύ σημαντική επειδή είναι απαράδεκτο το 2024 α) να υπάρχουν ακόμα ζητήματα ίσων δικαιωμάτων, β) να μη δίνουμε σε μια οικογένεια όλα τα απαραίτητα νομικά εφόδια ώστε να τη διευκολύνουμε στην πάρα πολύ σημαντική αποστολή της, γ) να μη στηρίζουμε με όλη μας τη δύναμη δυο ανθρώπους που αποφασίζουν να προσφέρουν την αγάπη και τη φροντίδα τους σε παιδιά, δ) τα παιδιά αυτών των οικογενειών να νιώθουν οποιασδήποτε μορφής διάκριση ή αποκλεισμό, ε) με το δημογραφικό στη χώρα μας να είναι στο κόκκινο, να μη στηρίζονται όσοι άνθρωποι αποφασίζουν να δημιουργήσουν οικογένεια, ανεξάρτητα από το φύλο και τον ερωτικό τους προσανατολισμό, στ) να βάζουμε, γενικότερα, οποιαδήποτε εμπόδια στην αγάπη των ανθρώπων.
Σε όσους έχουν αντίθετη άποψη, θα λέγαμε ότι η αγάπη είναι μέσα τους και είναι ό,τι πιο δυνατό έχουν, ας την αφήσουν ελεύθερη και θα δουν την αλήθεια.
Αναφορικά με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι ΛΟΑΤΚΙ+ άνθρωποι, δεν θα σταθούμε στη λεκτική ή και σωματική βία που συχνά αντιμετωπίζουν, στα δεκάδες περιστατικά που από νεαρή ηλικία, προερχόμενα από ομοφοβικό περιβάλλον, δεν αποδέχονται τον εαυτό τους και έρχονται σε εσωτερική σύγκρουση, ή στο ομοφοβικό μπούλινγκ που γίνεται στα σχολεία – αυτά είναι ευρύτερα γνωστά.
Θα παραθέσουμε εδώ κάτι απλό και καθημερινό: η πολιτεία μεριμνά για τους πολύτεκνους, όπως εμείς, με κάποιες πενιχρές διευκολύνσεις, όπως το να μην πληρώνουμε τέλη ταξινόμησης προκειμένου να αγοράσουμε αυτοκίνητο ή το μειωμένο εισιτήριο σε μέσα μαζικής μεταφοράς, θέατρα, σινεμά κ.λπ. Αντίστοιχα πολύτεκνο ομόφυλο ζευγάρι, όπως ένα φιλικό μας, όπου κάθε γονέας έχει δύο παιδιά, σύνολο τέσσερα, δεν δικαιούται καν αυτές τις στοιχειώδεις διευκολύνσεις.
Ο Νίκος Κατσούλης και η Μαρία Πολίτη είναι πολύτεκνοι εκπαιδευτικοί και οικογενειακοί φίλοι ομόφυλου ζευγαριού με παιδιά.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
