And just like that, η επιτομή του hate watch

And just like that, η επιτομή του hate watch Facebook Twitter
Oι πρωταγωνίστριές μας είναι πλέον πενηνταπεντάρες και ζάπλουτες, συχνά με προβλήματα που φαίνονται αφύσικα, σαν να πρέπει να χωρέσουν όλοι οι κοινωνικοί προβληματισμοί σε μία σεζόν.
0


ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ είδα το 5ο επεισόδιο της τρίτης σεζόν «Αnd just like that». Πιθανόν να γράφω αυτό το κείμενο με την ελπίδα πως θα βρω κάποιον να το βλέπει επίσης, γιατί μέχρι τώρα δεν έχω βρει ούτε μισό άνθρωπο να την παρακολουθεί. Εικάζω πως τη σειρά, που αποτελεί μια άτυπη συνέχεια του «Sex and the city», τη βλέπουν κυρίως άνθρωποι σαν και μένα, θλιβεροί μεσήλικοι oπαδοί του «Sex and the city» που ξέρουν ότι είναι κάκιστη, αλλά επιμένουν. Koινό και κριτικοί μισούν αυτήν τη σειρά περίπου το ίδιο. «Ελάτε, ας ακολουθήσουμε το “Αnd just like that” στην άβυσσο όλοι μαζί», έγραψε πρόσφατα το «Vanity Fair».

Το «Sex and the city» ξεκίνησε ως στήλη που έγραφε η αρθρογράφος Candace Bushnell στην εφημερίδα «Νew York Observer» από το 1994 έως το 1996, περιγράφοντας τη δική της ζωή αλλά και αυτή των φίλων της ως single τριαντάρηδων στο Μανχάταν. Η στήλη κυκλοφόρησε ως βιβλίο και εκεί βασίστηκε εν μέρει η σειρά που ξεκίνησε το 1998, ή τουλάχιστον εκεί βασίστηκε το πρώτο της επεισόδιο.

Δεν μπορώ να σταματήσω να βλέπω και να μισώ και τη σειρά και τους χαρακτήρες σε ένα απολαυστικό hate watch. Τώρα, το μόνο που μου απομένει είναι να βρω κάποιον άλλον που το βλέπει για να το συζητήσουμε.

Οι τέσσερις ηρωίδες είναι ντυμένες στα μαύρα, μιλάνε στην οθόνη και λένε διάφορες δηλητηριώδεις ατάκες για τη ζωή στη Νέα Υόρκη και τη ζούγκλα της αναζήτησης ερωτικού συντρόφου. Τα επόμενα επεισόδια προφανώς δεν ήταν έτσι, αλλά εάν κάτι έκανε το «Sex and the city» μοναδικό, τουλάχιστον στις πρώτες σεζόν του, ήταν οι διάλογοι, που ήταν απολαυστικοί, και η απελευθερωμένη fun οπτική της γυναικείας σεξουαλικότητας. Δεν υπήρχαν μέχρι τότε σειρές στις οποίες οι γυναίκες μιλούσαν ανοιχτά για το σεξ και τις σχέσεις.

Επίσης, για να μην ξεχνιόμαστε, η σειρά ήταν ένας ενδυματολογικός παράδεισος. Χάρη σε αυτήν έγιναν διάσημα τα παπούτσια Manolo Blahnik, τα κολιέ με όνομα, οι μεγάλοι κρίκοι από κίτρινο χρυσό, τα υπερμεγέθη λουλούδια στα φορέματα. Ποιος μπορεί να ξεχάσει το Galliano φόρεμα-εφημερίδα της Κάρι έξω από το πάρτι αρραβώνων του Βig; Το look της καουμπόισσας στα Χάμπτονς και, φυσικά, το πιο ακραίο, όταν φόρεσε ένα παραδοσιακό βαυαρικό dirndl για να κάνει πικνίκ με τις φίλες της στο πάρκο;

Τέσσερα χρόνια μετά το τέλος της σειράς, το 2008, έκανα μια συνέντευξη με την ενδυματολόγο της σειράς, τη θρυλική Πατρίσια Φιλντ, μια τρομερή Ελληνοαμερικάνα κυρία με έντονα καροτί μαλλιά. Συναντηθήκαμε στο Alexander’s Bar της «Μεγάλης Βρετανίας». Ήταν, νομίζω, η πρώτη φορά που είδα κάποιον να πίνει ούζο με πάγο σε ψηλό ποτήρι ως μεσημεριανό απεριτίφ. 

Η πρώτη ταινία-άτυπο σίκουελ που βγήκε στις οθόνες το 2008 ήταν κατώτερη των περιστάσεων, όχι όμως τόσο κατώτερη όσο η δεύτερη ταινία που βγήκε δύο χρόνια μετά και ήταν πραγματικά ντροπιαστική. Oι τέσσερις φίλες ταξιδεύουν στο Άμπου Ντάμπι σε ένα από τα πιο σαχλά σενάρια που έχουν γραφτεί ποτέ, το οποίο μάλιστα βρίθει από ρατσιστικά στερεότυπα. Έχουν περάσει δεκατέσσερα χρόνια, αλλά είναι σίγουρα ό,τι χειρότερο έβγαλε ποτέ το συγκεκριμένο franchise. Και κάπως έτσι φτάσαμε στη σειρά που ξεκίνησε το 2021 και βρίσκεται πλέον στην τρίτη σεζόν της. Κανείς δεν ξέρει γιατί χρειαζόμαστε μια σειρά με τους ήρωες του «Sex and the city».

And just like that, η επιτομή του hate watch Facebook Twitter
Στο «And just like that» η Κάρι μοιάζει πιο αυτοαναφορική από ποτέ.

Oι πρωταγωνίστριές μας είναι πλέον πενηνταπεντάρες και ζάπλουτες, συχνά με προβλήματα που φαίνονται αφύσικα, σαν να πρέπει να χωρέσουν όλοι οι κοινωνικοί προβληματισμοί σε μία σεζόν: η Μιράντα χωρίζει, ανακαλύπτει ότι είναι λεσβία και τα φτιάχνει με μία από τις χειρότερες stand-up κωμικούς όλων των εποχών, η μία κόρη της Σάρλοτ είναι non-binary, ενώ η άλλη βρίσκεται σε polyamorous relationship κ.λ.π., κ.λ.π. Oι διάλογοι είναι μέτριοι, η πλοκή μπάζει από παντού.

Οι χαρακτήρες δεν είναι καν συμπαθητικοί: η Κάρι μοιάζει πιο αυτοαναφορική από ποτέ, η Μιράντα πάσχει από ξαφνική έλλειψη αυτοπεποίθησης, οι νέοι χαρακτήρες που έχουν προστεθεί για να αντισταθμίσουν την έλλειψη της Σαμάνθα είναι σχεδόν αδιάφοροι. Παρ’ όλα αυτά, δεν μπορώ να σταματήσω να βλέπω και να μισώ και τη σειρά και τους χαρακτήρες σε ένα απολαυστικό hate watch. Τώρα, το μόνο που μου απομένει είναι να βρω κάποιον άλλον που το βλέπει για να το συζητήσουμε.

And Just Like That Season 3 Trailer

Οπτική Γωνία
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Θα λειτουργήσει η απαγόρευση των social media σε νέους κάτω των 16;

Οπτική Γωνία / Θα λειτουργήσει η απαγόρευση των social media σε νέους κάτω των 16;

Οι απαγορεύσεις και τα ηλικιακά όρια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προβάλλονται ως μέτρο προστασίας της ψυχικής υγείας των νέων. Μπορούν, όμως, να αντιμετωπίσουν ένα τόσο σύνθετο ζήτημα; Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος Αντιγόνη Γινοπούλου εξηγεί.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Τι φάση με τα αθηναϊκά περίπτερα;

Ρεπορτάζ / Τι φάση με τα αθηναϊκά περίπτερα;

Από σύμβολα της γειτονιάς σε μικρά μίνι μάρκετ της νέας εποχής, τα περίπτερα αλλάζουν πρόσωπο και λιγοστεύουν. Πώς ξεκίνησαν, πόσο δημόσιο χώρο μπορούν νόμιμα να καταλαμβάνουν και τι προβλέπει πλέον το νέο πλαίσιο λειτουργίας τους;
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
Ο Έπσταϊν και το σύστημά του

Οπτική Γωνία / Ο Έπσταϊν και το σύστημά του

Είναι αστείος ο ισχυρισμός οποιουδήποτε εμφανίζεται στα αρχεία του Έπσταϊν ότι δεν γνώριζε ποιος ήταν. Ανθρώπινο είναι, βέβαια, να υπερασπίζεται τον εαυτό του, αλλά αυτό δεν κάνει λιγότερο αξιολύπητη την επιπέδου νηπιαγωγείου επικαλούμενη άγνοια.
ΚΩΣΤΑΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΠΑΝΘΡΩΠΟΠΟΙΗΣΗ / Γιατί δεν τους πάμε στη Μακρόνησο ή στη Γυάρο;

Λοξή Ματιά / Γιατί δεν τους πάμε στη Μακρόνησο ή στη Γυάρο;

Η μετριοπάθεια απέναντι σε όσα λέγονται και συμβαίνουν, και χτίζουν τη φασιστική συμπεριφορά, δεν αρκεί, ούτε το να στεκόμαστε στην ηθική. Πρέπει να καταλάβουμε τι κινεί όσους την  υιοθετούν.
ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗΣ
Η συνάντηση στην Αγκυρα και η Ευρωπαϊκή στρατηγική 

Οπτική Γωνία / Η συνάντηση στην Άγκυρα και η ευρωπαϊκή στρατηγική 

Η συνάντηση Μητσοτάκη - Ερντογάν πραγματοποιήθηκε σε μια περίοδο που οι τουρκικές παραβιάσεις και οι NAVTEX επανέρχονται στο προσκήνιο, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση επιδιώκει νέα στρατηγική προσέγγιση με την Άγκυρα για λόγους ασφάλειας και άμυνας.
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ
Δημήτρης Χούλης: «Η Ελλάδα σίγουρα θα καταδικαστεί στο ΕΔΔΑ για παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας του κατηγορούμενου ως διακινητή»

Οπτική Γωνία / Δημήτρης Χούλης: «Δεν είμαι μέλος καμιάς ΜΚΟ»

Ο δικηγόρος του οικονομικού μετανάστη ο οποίος κατηγορείται ως διακινητής και οδηγός της λέμβου που συγκρούστηκε με σκάφος του Λιμενικού στο ναυάγιο στη Χίο μιλάει για την υπόθεση με αφορμή τη στοχοποίησή του.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Γιατί ο Καραγάτσης πουλάει ακόμη τόσο πολύ;

ΒΙΒΛΙΑ / Γιατί ο Καραγάτσης πουλάει ακόμη τόσο πολύ;

Η εκδοτική έκρηξη των βιβλίων του Μ. Καραγάτση, μετά και την επιτυχία της «Μεγάλης Χίμαιρας» στην ΕΡΤ, επαναφέρει ένα βασικό ερώτημα: γιατί συνεχίζει να μας γοητεύει; Ο κριτικός λογοτεχνίας Δημοσθένης Κούρτοβικ και ο συγγραφέας Φοίβος Οικονομίδης απαντούν.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Ο κ. Λαζόπουλος βρίσκει ακόμη χαριτωμένα τα αστεία με τους χοντρούς

Οπτική Γωνία / Ο κ. Λαζόπουλος βρίσκει ακόμη χαριτωμένα τα αστεία με τους χοντρούς

Σε ένα ακόμη κρεσέντο ευκολίας, ο «εθνικός μας διασκεδαστής» βάφτισε τη σαχλαμάρα «σάτιρα» και εξέφρασε απροκάλυπτα τη χονδροφοβία του, ανασύροντας νοοτροπίες άλλων εποχών, τότε που όλα βαφτίζονταν αθώο πείραγμα.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
«Αν το διαβάζετε αυτό, σημαίνει ότι έχω πεθάνει»: Η διαθήκη ενός δημοσιογράφου στους αναγνώστες του

Οπτική Γωνία / «Αν το διαβάζετε αυτό, σημαίνει ότι έχω πεθάνει»

Πρόσφατα έφυγε από τη ζωή ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Κάρλος Χερνάντεζ ντε Μιγκέλ. Στο τελευταίο του κείμενο, που δημοσιεύτηκε μετά θάνατον, μας υπενθυμίζει ότι η ελευθερία, η ζωή και η δημοκρατία δεν είναι ποτέ δεδομένες.
THE LIFO TEAM
Καταγράφοντας τα θύματα στο Ιράν

Νέος Άγνωστος Κόσμος / Καταγράφοντας τα θύματα στο Ιράν

Η πλειοδοσία των θυμάτων από τη βίαιη καταστολή στο Ιράν εξυπηρετεί πολιτικές σκοπιμότητες, ιδίως τη δημιουργία εξτρεμιστικής ατμόσφαιρας προκειμένου να διευκολυνθεί η στρατιωτική επέμβαση.
ΚΩΣΤΑΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
Άστεγοι της Αθήνας: Ποιοι είναι και ποιος νοιάζεται;

Ρεπορτάζ / Άστεγοι της Αθήνας: Ποιοι είναι και ποιος νοιάζεται;

Το προφίλ των αστέγων αλλάζει διαρκώς, καθώς το κόστος ζωής και στέγασης συνεχώς αυξάνεται. Αρκούν οι δομές και οι πολιτικές για την αστεγία που αναπτύχθηκαν στην Αθήνα; Πώς λειτουργεί στην πράξη η στήριξή τους; Μιλήσαμε με αστέγους και μας περιέγραψαν τον καθημερινό τους αγώνα.
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ