Τι θέλει να μας πει δηλαδή το «Tar»;

tar Facebook Twitter
Δεν είναι περίεργο που έχει προκαλέσει τόσες έντονες αντιδράσεις και αντιπαραθέσεις το Tar, μια ταινία που ενδεχομένως μπορεί να μη σε «πιάσει» όχι στα δέκα αλλά ούτε και στα πενήντα πρώτα λεπτά της.
0

ΕΧΩ ΑΚΟΥΣΕΙ ΚΑΤΑ ΚΑΙΡΟΥΣ διάφορους ανθρώπους να δηλώνουν ότι αν μια ταινία δεν τους «κάτσει» στα πρώτα δέκα, δεκαπέντε, είκοσι το πολύ λεπτά, δεν ήταν γραφτό να συμβεί. Το έχω πει κι εγώ. Προσπαθήσαμε, αλλά δεν μας κράτησε.

Αυτό έχει ενισχυθεί σαφώς στην εποχή της διάσπασης προσοχής και της ανεξάντλητης πρόσβασης (άμα δεν σου «κάθεται» το ένα, το σταματάς και βλέπεις το άλλο) με αποτέλεσμα πολύς κόσμος να είναι μονίμως προετοιμασμένος να βαρεθεί, να εκνευριστεί ή να προσβληθεί ακόμα, και μάλιστα σε προσωπικό επίπεδο, με μια «πολυαναμενόμενη» ταινία, εάν αυτή δεν του χαϊδεύει με υποτακτικό σχεδόν τρόπο τις αισθητικές και, κυρίως, τις ιδεολογικές του βεβαιότητες. 

Δεν είναι διατριβή, ούτε παραβολή, ούτε αλληγορία. Δεν είναι καν κοινωνικό δράμα, αλλά κάτι ανάμεσα σε ψυχολογικό θρίλερ και μαύρη κωμωδία που όσο κυλάει γίνεται όλο και πιο αινιγματικό, αλλόκοτο και, αναπόφευκτα, «αμφιλεγόμενο».

Με αυτά τα δεδομένα λοιπόν, δεν είναι περίεργο που έχει προκαλέσει τόσες έντονες αντιδράσεις και αντιπαραθέσεις το Tar, μια ταινία που ενδεχομένως μπορεί να μη σε «πιάσει» όχι στα δέκα αλλά ούτε και στα πενήντα πρώτα λεπτά της, αν συνεχίσεις όμως και επιτρέψεις στο τέμπο, που αλλάζει κάθε τόσο, να σε παρασύρει, θα συνειδητοποιήσεις ότι εκείνο το πρώτο κομμάτι που δεν ήξερες πώς ακριβώς να το εκλάβεις ήταν όπως θα έπρεπε να είναι. 

Μπορεί να μοιάζει εκ των υστέρων να ανήκει σε άλλο είδος ή ακόμα και σε άλλη ταινία, αποτελεί όμως ένα αναπόσπαστο μέρος μιας πολύ ξεχωριστής, εν τέλει, κινηματογραφικής εμπειρίας όπου το mood είναι υπεράνω όλων, κι αν το αφήσεις να σε πάρει μαζί του, τελείωσε.

Τα 160 λεπτά θα σου φανούν λίγα (βοηθάει προφανώς η φωτογραφία, η μουσική και η μεγαλειώδης και ψυχρά αισθησιακή ερμηνεία της Κέιτ Μπλάνσετ) και θα θέλεις να το ξαναδείς. Όχι για να ανακαλύψεις ίχνη και εργαλεία επίλυσης της πλοκής ή του φινάλε, αλλά για να την «ακούσεις» ξανά και με διαφορετικό τρόπο ίσως, όπως ακούει κανείς την ίδια μουσική με διαφορετικό τρόπο κάθε επόμενη φορά, ανακαλύπτοντας καινούριες ιδιότητες και αποχρώσεις. 

Όλα αυτά βέβαια υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα περιμένεις από την ταινία να πάρει σαφή και ξεκάθαρη θέση στα «καυτά» ζητήματα που θίγονται στη μυθοπλασία της. Ναι, έχει να κάνει και με την καλούμενη cancel culture και με τη διαφθορά και την κατάχρηση εξουσίας και με τη σεξουαλική εκμετάλλευση και με τις περιπέτειες του φύλου στη σύγχρονη κουλτούρα και με τις «ανταλλακτικές» σχέσεις, αλλά δεν έχει καμιά διάθεση να προσφέρει απαντήσεις ή υποδείξεις. Δεν είναι διατριβή, ούτε παραβολή, ούτε αλληγορία. Δεν είναι καν κοινωνικό δράμα, αλλά κάτι ανάμεσα σε ψυχολογικό θρίλερ και μαύρη κωμωδία που όσο κυλάει γίνεται όλο και πιο αινιγματικό, αλλόκοτο και, αναπόφευκτα, «αμφιλεγόμενο».

Μοιάζει απλά να θέτει κάποια μεγάλα (σαν συμφωνία του Μάλερ) ερωτήματα που δεν μπορεί να έχουν εύκολη απάντηση, ακόμα κι αν νομίζουμε ότι έχουν.

Daily
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Τοντ Φιλντ

Τοντ Φιλντ / Ο σκηνοθέτης του «Τar» μιλά στη LIFO

Ο υποψήφιος για Όσκαρ σκηνοθέτης και σεναριογράφος του «Tar» Τοντ Φιλντ μιλά στη LiFO για τις «σκανδαλώδεις» πτυχές της ταινίας του και για τη συνεργασία του με την Κέιτ Μπλάνσετ, που παραδίδει μια μεγαλειώδη ερμηνεία.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η Άλις Μανρό και το υστερόγραφο μιας σχέσης

Απώλειες / Η Άλις Μανρό και το υστερόγραφο μιας σχέσης

Η απώλεια της σπουδαίας Καναδής διηγηματογράφου έφερε στη μυαλό μια αριστουργηματική ταινία που είχε βασιστεί σε διήγημά της, με θέμα το λυκόφως της άνοιας και πρωταγωνίστρια την Τζούλι Κρίστι.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Και οι Bon Jovi έχουν ψυχή

Daily / Και οι Bon Jovi έχουν ψυχή

Πέρα από το νοσταλγικό χρονικό της μετεωρικής ανόδου του συγκροτήματος στα ασυνάρτητα ‘80s, το ντοκιμαντέρ «Thank You, Goodnight: The Bon Jovi Story» εστιάζει δραματικά στον αγώνα του Τζον Μπον Τζόβι να διατηρήσει κάτι από τη νεανική φωνή του.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Conan O’Brien Must Go: Ταξίδι στην άκρη του γέλιου

Daily / Conan O’Brien Must Go: Ταξίδι στην άκρη του γέλιου

Η σειρά των σπαρταριστών περιηγήσεων ανά τον πλανήτη του διάσημου κωμικού, νυν podcaster και πρώην βασιλιά των νυχτερινών talk show, ξεφεύγει με ξεκαρδιστικό τρόπο από τα αβάσταχτα κλισέ των ταξιδιωτικών ντοκιμαντέρ.  
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
The Sympathizer: Όλοι οι πόλεμοι διεξάγονται δύο φορές, μία στο πεδίο της μάχης και μία  στη μνήμη

Daily / The Sympathizer: Όλοι οι πόλεμοι διεξάγονται δύο φορές, μία στο πεδίο της μάχης και μία στη μνήμη

Σατιρικό δράμα και περιπέτεια κατασκοπίας συγχρόνως, η νέα φιλόδοξη σειρά του HBO διαθέτει, ανάμεσα στα άλλα σημαντικά της ατού, τον Παρκ Τσαν-γουκ στη σκηνοθεσία και τον Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ σε τέσσερις διαφορετικούς ρόλους.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Η Παλαιστίνη, η Αμερική και όλοι εμείς: Το κατά Ράμι Γιούσεφ ευαγγέλιο

Daily / Η Παλαιστίνη, η Αμερική και όλοι εμείς: Το κατά Ράμι Γιούσεφ ευαγγέλιο

Ο νεαρός, πολυσχιδής και εξαιρετικά ταλαντούχος ηθοποιός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης που πολλοί πρωτογνώρισαν στο Poor Things, λέει τα πράγματα με το όνομα τους στο “More Feelings”, το δεύτερο stand up comedy special που γύρισε για λογαριασμό του ΗΒΟ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Baby Reindeer: Ποτέ η φράση “sent from my iPhone” δεν έμοιαζε πιο τρομακτική

Daily / Baby Reindeer: Ποτέ η φράση «sent from my iPhone» δεν έμοιαζε πιο τρομακτική

Ισορροπώντας ανάμεσα στο θρίλερ, το κοινωνικό δράμα και τη μαύρη κωμωδία, η αυτοβιογραφική σειρά του Netflix αφηγείται με συνταρακτικό τρόπο μια αληθινή ιστορία κακοποίησης, μαζοχισμού και τραύματος.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Παθός αλλά μη μαθός: Αυλαία χθες για το Curb Your Enthusiasm μετά από 25 χρόνια γέλιου 

Daily / Παθός αλλά μη μαθός: Αυλαία χθες για το Curb Your Enthusiasm μετά από 25 χρόνια γέλιου 

Το κωμικό δημιούργημα του Λάρι Ντέιβιντ μας συντρόφεψε εδώ κι ένα τέταρτο του αιώνα, εκδηλώνοντας ό,τι πιο ανάρμοστο μπορεί να φανταστεί κανείς, με σπαρταριστά –και απελευθερωτικά για εμάς τους θεατές– αποτελέσματα.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ