Τι είναι η πατρίδα μας (η Ελβετία);

ελβετία euro Facebook Twitter
Σημασία έχει ότι η Ελβετία απέκλεισε την πανίσχυρη θεωρητικά και πολυδύναμη Γαλλία επειδή λειτούργησε περισσότερο ως ομοιογενές σύνολο που αρνείται να το βάλει κάτω. Φωτ.: ΕΡΑ
0



ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΒΕΤΙΑ; Λεφτά, καταθέσεις, ουδετερότητα, ακριβά ρολόγια, σαλέ, λίμνες, σανατόρια; Η πατρίδα του Γουλιέλμου Τέλλου, του Καρλ Γιουνγκ (δεν ήμουν απολύτως βέβαιος, το γκούγκλαρα καλού κακού), της Ούρσουλα Άντρες, του Μπρούνο Γκανζ και των Yello (ή των Young Gods για τους πιο ψαγμένους); Και πώς μπορεί να μοιάζει φυσιογνωμικά ένας χαρακτηριστικός Ελβετός με τα παλιά, καλά, ρατσιστικά, εθνοφυλετικά κριτήρια; Η απάντηση ήταν εξαιρετικά δύσκολη και τα παλιότερα χρόνια (ακόμα και οι Βέλγοι έμοιαζαν πιο εύκολοι να τους φορέσεις μια στερεοτυπική εικόνα ή απλά τους χώριζες σε ‘Γάλλους’ και ‘Ολλανδούς’) πριν από την ενίσχυση της πολυπολιτισμικής σύνθεσης των ευρωπαϊκών πληθυσμών. 

Πόσο μάλλον στις μέρες μας, με την Εθνική της χώρας να παίζει στο Euro (όπως είχε κάνει και στο Παγκόσμιο Κύπελο) με μια πανσπερμία δεύτερης ή και πρώτης γενιάς Ελβετών με καταγωγή από το Κόσοβο (και την Αλβανία συνολικότερα), την Βόρεια Μακεδονία, την Βοσνία, το Καμερούν, την Χιλή, τη Νιγηρία και άλλες χώρες από την Ευρώπη και την Αφρική. Οι «Βαλκάνιοι» μάλιστα έχουν εκδηλώσει κατά καιρούς και μέσα στο γήπεδο την σύνδεσή τους με την μητέρα πατρίδα παρότι αγωνίζονται με άλλο εθνόσημο, η Ελβετική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου όμως είναι «ελβετικά» υπεράνω και δεν το έκανε ποτέ θέμα, ρισκάροντας να χάσει τους καλύτερους παίκτες της εθνικής ομάδας.  

Όπως κι εμείς το 2004, και πάλι με την Γαλλία, απέδειξαν ότι ο χαρακτήρας νικά την υπεροψία. Κι αυτό είναι πάντα ωραίο όταν συμβαίνει, και στο ποδόσφαιρο και στην ζωή.  

Δεν είναι φυσικά η μόνη εθνική ομάδα που κατεβάζει «πολυπολιτισμική» σύνθεση (παρότι οι ποδοσφαιριστές τόσο υψηλού επιπέδου ανήκουν σε μια δική τους τάξη και φυλή ασχέτως από πού προέρχονται), δεν είναι καινούρια ιστορία αυτό, απλά μοιάζει να είναι η πιο ακραία αλλά και η πιο ενδιαφέρουσα ίσως περίπτωση, ακριβώς επειδή είναι η Ελβετία. Μόνο στο βιογραφικό του Γιαν Σόμερ – του Ελβετού τερματοφύλακα που έγινε στο φινάλε ο ήρωας του απείρως συναρπαστικού και θριαμβευτικού για την χώρα του χθεσινού αγώνα ενάντια στην Γαλλία – κατάφερα να πετύχω κάποια στοιχεία οικογενειακού background που συνάδουν ίσως με μια αόριστη και αφηρημένη ιδέα για το τι θα πει Ελβετός: Ο πατέρας του ήταν επίσης επαγγελματίας ποδοσφαιριστής αλλά εγκατέλειψε νωρίς για να γίνει καλλιτέχνης, η μαμά του εξασκεί φυσικοθεραπεία σιάτσου σε άλογα και ο ίδιος είναι αρρωστάκι με τη μουσική. Οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους παίκτες είναι παιδιά μεταναστών.  

     

Καμία σημασία όμως δεν έχουν εν τέλει όλα αυτά – ούτε φυσικά και το γεγονός ότι ο προπονητής της ομάδας είναι Σέρβος – ούτε και όλα αυτά που ξέραμε για τα εθνικά φρονήματα, τα φιλότιμα και τα «πάντσερ». Πρόοδος είναι αυτό, φυσιολογική εξέλιξη, όσο κι αν νοσταλγούμε τις εποχές που όλα ήταν πιο «ξεκάθαρα» και μπορούσαμε να διασκεδάζουμε με τα εθνικά στερεότυπα στις μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις. Σημασία έχει ότι η Ελβετία απέκλεισε την πανίσχυρη θεωρητικά και πολυδύναμη Γαλλία επειδή λειτούργησε περισσότερο ως ομοιογενές σύνολο που αρνείται να το βάλει κάτω.  

Ξέρουμε ποιους εννοούσε γενικά ο Πανούσης με τον όρο «Ελβετόψυχοι» (όχι τους Ελβετούς πάντως) ο οποίος επικράτησε να σημαίνει ψυχρό, υπολογιστικό, αδέκαστο άτομο, οι παίκτες της Ελβετίας χθες όμως έδειξαν όλα εκείνα τα μυθικά χαρακτηριστικά που είχαμε συνδέσει με την ελληνική «ψυχάρα» όταν πήραμε το Euro, κι ας μην είναι τόσο «αμιγείς» εθνικώς. Όπως κι εμείς τότε όμως, και πάλι με την Γαλλία, απέδειξαν ότι ο χαρακτήρας νικά την υπεροψία. Κι αυτό είναι πάντα ωραίο όταν συμβαίνει, και στο ποδόσφαιρο και στην ζωή.  

Daily
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

bourdain argento

Daily / Τι να σκεφτούμε μετά τις νέες αποκαλύψεις για το τραγικό τέλος του Άντονι Μπουρντέν;

Τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατό του, το κοινό παραμένει ακόρεστο στη δίψα του να μάθει τι ακριβώς μεσολάβησε και ο άνθρωπος με την πιο ζηλευτή δουλειά στον κόσμο αποφάσισε να δώσει τέλος στη συναρπαστική ζωή του.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Φόβος και παράνοια στην Ευρώπη του μεταφασισμού

Δημήτρης Πολιτάκης / Φόβος και παράνοια στην Ευρώπη του μεταφασισμού

Το χειρότερο με τη φαινομενικά ακάθεκτη άνοδο της ακροδεξιάς είναι ότι κάθε φορά που αυτή η εξέλιξη πιστοποιείται τόσο θεαματικά και τόσο δυσοίωνα, όπως προχθές στην Ιταλία, σε βάζει σε μια διαδικασία ενοχικής περίσκεψης και άστοχης ενδοσκόπησης.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Athena: Πυροτεχνική λιτανεία εξέγερσης και καταστολής

Daily / «Athena» στο Netflix: Πυροτεχνική λιτανεία εξέγερσης και καταστολής

Η νέα ταινία του Ρομέν Γαβρά με φόντο την πυριτιδαποθήκη των παρισινών προαστίων έκανε πρεμιέρα στο Netflix, τον δημιουργό της όμως φαίνεται να τον ενδιαφέρει η αισθητική της κλιμακούμενης σύγκρουσης μάλλον παρά οποιοδήποτε πολιτικό μανιφέστο.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Νέιθαν Φίλντερ

Daily / «The Rehearsal»: Η πιο κουλή τηλεοπτική σειρά της χρονιάς ίσως είναι και η πιο ιδιοφυής

Ψεύτικο ή αληθινό; Κωμωδία ή δράμα; Παραβολή ή φάρσα; Πειραγμένο ριάλιτι ή εξεζητημένο κοινωνικό πείραμα με χορηγό το HBO; ‘Ένα ιδεοψυχαναγκαστικό όργιο; Το meta στα όρια του; Το μόνο βέβαιο είναι ότι δεν έχεις ξαναδεί τέτοια τηλεόραση.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Οι άνδρες προτιμούν την Μάρθα Καραγιάννη

Daily / Οι άνδρες προτιμούν τη Μάρθα Καραγιάννη

Είναι κάτι στιγμές στις ταινίες της που μοιάζει σα να βρίσκεται εκεί για να χλευάζει τα μονότονα κλισέ των ανδρών, υπενθυμίζοντάς τους ότι αν πράγματι ισχύει το δόγμα «οι κύριοι προτιμούν τις ξανθές», τότε κακό του κεφαλιού τους.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Τζον Μάκενρο

Daily / Τζον Μάκενρο υπεράνω (και εναντίον) όλων

Το νέο ντοκιμαντέρ «McEnroe» είναι μια στιλάτη και διεισδυτική προσωπογραφία του πιο εκρηκτικού σταρ του τένις όλων των εποχών, που στα 63 του μοιάζει να βρίσκεται σε διάθεση αναστοχασμού, παραμένοντας συγχρόνως εκείνο «το κωλόπαιδο από τη Νέα Υόρκη» που όλοι αγαπήσαμε κάποτε.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Δικαίωμα στον θάνατο

Δημήτρης Πολιτάκης / Δικαίωμα στον θάνατο

Η «υποβοηθούμενη αυτοκτονία» του 91χρονου Ζαν Λικ Γκοντάρ έφερε στο προσκήνιο για άλλη μια φορά τα τελευταία χρόνια μια κρίσιμη συζήτηση που συχνά παγιδεύεται σε ποικίλης μορφής ηθικά και υπαρξιακά αδιέξοδα.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Πίστη, ελπίδα, μακελειό: Το Κατά Nick Cave Ευαγγέλιο και οι μηχανισμοί του πένθους

Daily / Πίστη, ελπίδα, μακελειό: Το Κατά Nick Cave Ευαγγέλιο και οι μηχανισμοί του πένθους

«Το να ανάψεις ένα κερί στην εκκλησία είναι μια έμπρακτη δήλωση προσμονής και λαχτάρας» λέει ο Cave σ’ ένα νέο βιβλίο που καταγράφει, μεταξύ άλλων, τους τρόπους με τους οποίους επιχείρησε να διαχειριστεί το πιο βαρύ πένθος.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
figo

Daily / Ξύνοντας παλιές πληγές μετά από 22 χρόνια: Το ντοκιμαντέρ του Netflix για την «Υπόθεση Φίγκο»

Για τους οπαδούς της Μπαρτσελόνα ήταν ασύλληπτη η ιδέα ότι ο Λούις Φίγκο θα μπορούσε κάποτε να τους εγκαταλείψει, και μάλιστα για τον απόλυτο εχθρό, τη Ρεάλ Μαδρίτης. Κι όμως συνέβη, και μάλιστα υπό τις πιο αμφιλεγόμενες και σκιώδεις συνθήκες.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Τότε που η Έλεν Μίρεν παραλίγο να μας κάνει φιλομοναρχικούς 

Daily / Τότε που η Έλεν Μίρεν παραλίγο να μας κάνει φιλομοναρχικούς

Η Ελισάβετ ήταν προϊόν της Ιστορίας και σύμβολο μιας κληρονομικής (αιμομικτικής σχεδόν) τελετουργίας που συγκινεί ακόμα τα πλήθη, παρά τη νοσηρή, κλειστοφοβική ατμόσφαιρα που αναδύει η βασιλική οικογένεια της Βρετανίας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Mo: Γέλιο, συγκίνηση και η εμπειρία του να είσαι Άραβας στην Αμερική

Daily / «Mo»: Γέλιο, συγκίνηση και η εμπειρία τού να είσαι Άραβας στην Αμερική

Αυτοβιογραφικό σε σημαντικό βαθμό, το δημιούργημα του 41χρονου κωμικού Μο Αμέρ αφηγείται με χιούμορ αλλά και με πάθος τους μπελάδες, τους καημούς και τα βάσανα ενός Παλαιστίνιου στη σύγχρονη Αμερική, και μάλιστα στο Χιούστον του Τέξας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Ήταν αυτό το τελευταίο καλοκαίρι των διακοπών όπως τις ξέραμε;  

Daily / Ήταν αυτό το τελευταίο καλοκαίρι των διακοπών όπως τις ξέραμε;

Κόκκινο χτύπησε φέτος η γκρίνια και η διαμαρτυρία και η αγανάκτηση με το gentrification της εμπειρίας των διακοπών, η οποία έχει αποκτήσει ξεκάθαρα πλέον τα πιο αντιπαθή μητροπολιτικά χαρακτηριστικά, ακόμα και στα μικρά νησιά, ή μάλλον ειδικά σ’ αυτά.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ

σχόλια

Δεν υπάρχει δυνατότητα σχολιασμού

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ