ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ

Όπως πάρα πολλοί άλλοι, είχα γράψει για τη Σα’Κάρι Ρίτσαρντσον ότι «ένα αστέρι γεννήθηκε». Με το 10,86 που είχε πετύχει στα προκριματικά των 100 μέτρων ήταν αναμφισβήτητα ένα από τα φαβορί για χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του Τόκιο.

 

Η Ρίτσαρντσον, όμως, δεν μπορεί να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς, διότι τιμωρήθηκε με έναν μήνα αποκλεισμό. Ο λόγος; Σε αντι-ντόπινγκ έλεγχο, βρέθηκε θετική σε κάνναβη στα προκριματικά για τους αθλητές που θα εκπροσωπήσουν τις ΗΠΑ στους Ολυμπιακούς. Δεν βρέθηκε θετική σε αναβολικά στεροειδή, είχε καπνίσει μαριχουάνα.

 

Η απόφαση είναι τυπικά έγκυρη. Σύμφωνα με τον κώδικα της Παγκόσμιας Υπηρεσίας Αντιντόπινγκ (WADA) «όλα τα φυσικά και συνθετικά κανναβοειδή» απαγορεύονται στους αγώνες, συμπεριλαμβανομένων «της κάνναβης (χασίς, μαριχουάνα) και των προϊόντων κάνναβης». Η Υπηρεσία Αντιντόπινγκ των ΗΠΑ (USADA) και η Ολυμπιακή & Παραολυμπιακή Επιτροπή των ΗΠΑ (USOPC) υπέγραψαν τον κώδικα της WADA και, συνεπώς, είναι αναγκασμένες να συμμορφωθούν στους κανόνες σχετικά με τις απαγορευμένες ουσίες.

 

Αυτό ακριβώς διευκρίνησε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, όταν ρωτήθηκε: «Οι κανόνες είναι κανόνες και καθένας γνωρίζει τους κανόνες που ισχύουν». 

 

Ωστόσο, η απαγόρευση συμμετοχής της Ρίτσαρντσον αναδείχθηκε σε cause célèbre.

 

Ο λόγος είναι ότι πάρα πολλοί ξαφνιάστηκαν που η κάνναβη θεωρείται βελτιωτικό της απόδοσης. Όπως έγραψε κάποιος, αν αθλητής που χρησιμοποιεί ένα κατεξοχήν «χαλαρωτικό» σαν την κάνναβη κερδίσει έναν αγώνα, πρέπει να πάρει δύο μετάλλια.

 

Ξεκινώντας από αυτό, οι συζητήσεις εστιάστηκαν στην ίδια την ουσία των κανόνων: «Αν πρέπει να διατηρηθούν οι κανόνες, είναι διαφορετικό ζήτημα, αλλά οι κανόνες είναι κανόνες» (Τζο Μπάιντεν). 

 

Η ουσία είναι ότι η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση σχιζοφρένειας. Από τη μια, η μαριχουάνα ουσιαστικά απαγορεύεται, διότι κατά την USADA θεωρείται «‘ουσία κακοποίησης’ επειδή συχνά χρησιμοποιείται στην κοινωνία εκτός του πλαισίου των σπορ». Με άλλα λόγια, απαγορεύεται επειδή απαγορεύεται γενικά, ενώ επιτρέπεται το αλκοόλ στους αθλητές, επειδή επιτρέπεται γενικά.

 

Από την άλλη, η Ρίτσαρντσον βρέθηκε θετική στο Όρεγκον, σε μία από τις 18 πολιτείες στις οποίες επιτρέπεται η χρήση της κάνναβης. Η καθηγήτρια αθλητικών μελετών, Amy Bass, επισημαίνει ότι επαγγελματικές ενώσεις, ανάμεσά τους το ΝΒΑ (μπάσκετ) και το NFL (αμερικανικό ποδόσφαιρο), έχουν καταργήσει ή χαλαρώσει τους ελέγχους για χρήση κάνναβης. Το παράδοξο αποτέλεσμα είναι, ενώ σε ομοσπονδιακό επίπεδο παραμένει παράνομη, σχεδόν οι μισές επαγγελματικές ομάδες παίζουν σε πολιτείες που επιτρέπουν τη χρήση της.

 

«Ο Έλον Μασκ μπορεί να καπνίσει δημοσίως έναν μπάφο και το SpaceX να πάρει εκατομμύρια από ομοσπονδιακές συμβάσεις, αλλά η Ρίτσαρντσον να βρεθεί θετική σε THC [ψυχοδιεγερτικό χημικό που εντοπίζεται στην κάνναβη] και να αποκλειστεί από τους Ολυμπιακούς;». Έτσι συνόψισε τη σχιζοφρενική υποκρισία στις ΗΠΑ ο καθηγητής και πρώην υπουργός, Ρόμπερτ Ράιχ, και δεν φαίνεται να βρίσκεται μακριά από την ουσία του προβλήματος.

 

Πηγή: CNN, Reason Magazine, Rolling Stone

 

Σα’Κάρι Ρίτσαρντσον
Η Σα’Κάρι Ρίτσαρντσον με τη γιαγιά της, αμέσως μετά τη νίκη της στα προκριματικά των 100 μέτρων γυναικών για τους Ολυμπιακούς του Τόκιο.

 

• • •

 

ΘΑΥΜΑ, ΘΑΥΜΑ!

Θέατρο Ιταλού ποδοσφαιριστή στο ματς Ιταλίας – Βελγίου. Ατύχησε, όμως. Η Ιταλία έβαλε γκολ, κι αυτός επέσπευσε την ανάρρωσή του. 

 

Οι Ιταλοί δεν είναι οι μόνοι θεατρίνοι στα γήπεδα. Αμφιβάλλω, μάλιστα, αν ποτέ είχαν κάποιον που να πλησιάζει στον δικό μας Καραγκούνη.

 

Ασφαλώς, ώρες-ώρες είναι εκνευριστικό να βλέπεις κάποιον να «σφαδάζει» από τους πόνους αδικαιολόγητα, αλλά και τα «πουριτανικά» λογύδρια περί υποκρισίας δεν πάνε παραπίσω.  

 

 

• • •

 

ΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Με αφορμή τη χθεσινή επέτειο της Ημέρας της Ανεξαρτησίας, ένα κείμενο του Χέρμπερτ Σάιμον (βραβείο Νόμπελ Οικονομικών 1978).

 

Αναλογισθείτε τώρα ένα εντελώς διαφορετικό παράδειγμα ανθρώπινου σχεδιασμού... Σχεδόν όλοι μας στον ελεύθερο κόσμο θεωρούμε αυτό το κείμενο [το Σύνταγμα] ως εντυπωσιακό παράδειγμα επιτυχίας του ανθρώπινου σχεδιασμού. Το θεωρούμε επιτυχία διότι το Σύνταγμα, αν και τροποποιήθηκε και ερμηνεύθηκε ποικιλοτρόπως, επιζεί ορίζοντας το πλαίσιο των πολιτικών μας θεσμών· και διότι η κοινωνία που λειτουργεί στο πλαίσιο αυτό πρόσφερε στους περισσότερους από εμάς μεγάλες ελευθερίες και υλική άνεση υψηλού επιπέδου.

 

federalist
Το εξώφυλλο της πρώτης έκδοσης του The Federalist (1788).

Και τα δύο επιτεύγματα — τα ταξίδια στη Σελήνη και η επιβίωση του Αμερικανικού Συντάγματος — είναι θρίαμβοι της περιορισμένης ορθολογικότητας. Μια αναγκαία, όχι όμως και ικανή, συνθήκη για την επιτυχία τους, ήταν ότι αξιολογήθηκαν ως προς περιορισμένους στόχους. Έχω ήδη επιχειρηματολογήσει γι' αυτό το σημείο όσον αφορά τη NASA.

 

Όσον αφορά τους θεμελιωτές του Συντάγματος είναι διδακτικό να εξεταστούν οι δικές τους απόψεις για τους στόχους τους, οι οποίες καθρεπτίζονται στο The Federalist και στις σωζόμενες καταγραφές από τη συντακτική συνέλευση. Το εντυπωσιακό σε αυτά τα ντοκουμέντα είναι το πρακτικό τους πνεύμα και η επίγνωση, που αποπνέουν, των ορίων της πρόβλεψης για τις μεγάλες ανθρώπινες υποθέσεις. Οι περισσότεροι από τους συντάκτες του Συντάγματος ενστερνίστηκαν πολύ περιορισμένους στόχους για το τέχνημά τους — κυρίως τη διατήρηση της ελευθερίας σε μια έννομη κοινωνία. Δεν θέλησαν, μάλιστα, οι νέοι θεσμοί να δημιουργήσουν έναν καινούργιο άνθρωπο, αλλά αποδέχθηκαν ως έναν από τους περιορισμούς του σχεδιασμού τους τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά του ανθρώπου, όπως τον ήξεραν, τον εγωισμό του καθώς και την κοινή του λογική. 

 

Με τα συνετά τους λόγια (The Federalist, no. 55): «Όπως υπάρχει κάποιος βαθμός εξαχρείωσης στο ανθρώπινο γένος, ο οποίος απαιτεί έναν ορισμένο βαθμό περίσκεψης και δυσπιστίας, έτσι υπάρχουν και άλλες ιδιότητες στην ανθρώπινη φύση που δικαιολογούν ένα μέρος εκτίμησης και εμπιστοσύνης».

 

[H. A. Simon, «Οι Επιστήμες του Τεχνητού», Εισαγωγή, Μετάφραση και Σημειώσεις: Κ. Π. Αναγνωστόπουλος, Εκδόσεις Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη, 2006 (μτφ. του The Sciences of the Artificial, MIT Press, 3η έκδ. 1996).]

 

• • •

 

MIA KAINOTOMIA

Την 1η Ιουλίου 1979, η Sony κυκλοφορεί την πρώτη φορητή συσκευή αναπαραγωγής ήχου, αποτέλεσμα μιας καινοτομίας της Philips (κασέτα), των μηχανικών της Sony, και του πάθους για τη μουσική τού συνιδρυτή της εταιρείας Masaru Ibuka, που ήθελε να ακούει την αγαπημένη του μουσική στα συχνά αεροπορικά ταξίδια του. Λέγεται πως ουδείς στο τμήμα μάρκετινγκ πίστευε ότι υπήρχε αγορά γι’ αυτό το γκάτζετ.

 

Μετά από κάποιους δισταγμούς για την ονομασία του, το Walkman θα αγοραστεί από εκατομμύρια ανθρώπους, και θα τους συντροφεύει στην εργασία τους, το τρέξιμο και το περπάτημα (και στα λεωφορεία των ΚΤΕΛ...). Η τεχνολογία βελτιώθηκε ραγδαία, και σύντομα φθάσαμε εδώ που είμαστε.

 

Walkman
Η πρώτη συσκευή Walkman του 1979.

 

• • •

 

ΕΥΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΣΕΒΑΣΤΗΚΕ ΤΗΝ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΤΟΥ

Ο Φραντς Κάφκα (3 Ιουλίου 1883 – 3 Ιουνίου 1924) συνδέθηκε φιλικά με τον συμφοιτητή του στη Νομική σχολή, Μαξ Μπροντ. 

 

Με προτροπή του Μπροντ διάβασαν τον «Πρωταγόρα» του Πλάτωνα στο αρχαιοελληνικό πρωτότυπο, και με δική του την «Αισθηματική αγωγή» και τον «Πειρασμό του Αγίου Αντωνίου» στα Γαλλικά.

 

Κανένας δεν θα μιλούσε για τον Κάφκα σήμερα, αν ο Μπροντ σεβόταν την τελευταία επιθυμία του αγαπημένου του φίλου να καταστρέψει τα χειρόγραφά του.

 

καφκα
Ο Φραντς Κάφκα με τον στενό του φίλο Μαξ Μπροντ.

 

• • •

 

ΤΟ ΡΗΤΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

Πιστεύω ότι πρέπει να αποκαταστήσουμε μια μοναστηριακή κουλτούρα, ότι κάποτε — πιθανόν θα έχω πεθάνει νωρίτερα — θα είναι αναγκαίο για όσους διαβάζουν ακόμη να αποσύρονται σε μεγάλα φαλανστήρια, ίσως στην εξοχή, όπως οι Άμις της Πενσυλβάνια.

— Ουμπέρτο Έκο