ΤΑ ΞΗΜΕΡΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ ξεκίνησε ο πόλεμος. Σχεδόν συγχρόνως όμως είχε αρχίσει να εξαπλώνεται «σαν πυρκαγιά» στο διαδίκτυο ένα άλλο ζήτημα, το οποίο συνέχισε να μονοπωλεί τις επόμενες μέρες το ενδιαφέρον ενός μεγάλου κοινού, παρά την κλιμάκωση μιας πολεμικής σύρραξης που απειλεί να τινάξει τη Μέση Ανατολή (αν όχι ακόμα τον πλανήτη) στον αέρα. Με κάποιον τρόπο είχε διαδοθεί στα πέρατα του ψηφιακού σύμπαντος ως «έγκυρη» (ή εξαιρετικά πιθανή) η αντίληψη (η βεβαιότητα) ότι ο Τζιμ Κάρεϊ, ο φετινός κάτοχος του τιμητικού βραβείου Σεζάρ για τη συνολική του προσφορά στον κινηματογράφο, είχε αντικατασταθεί στην τελετή από έναν κλώνο που παρέλαβε το βραβείο και απηύθυνε ευχαριστήριο λόγο (στα γαλλικά) για λογαριασμό του. Τη φήμη πυροδότησε o make-up/performance artist Alexis Stone με μια ανάρτησή του στο Instagram, όπου δήλωνε ότι ήταν αυτός που «αντικατέστησε» τον 64χρονο ηθοποιό και καλλιτέχνη (για μένα τουλάχιστον, ο Τζιμ Κάρεϊ, μεταξύ άλλων, είναι και μεγάλος καλλιτέχνης).
Παρότι όλο αυτό δεν ήταν τίποτε άλλο από μια «επιτελεστική» φάρσα εκ μέρους του Stone, ένα μεγάλο κοινό, μαριναρισμένο καθώς είναι στην παράνοια και την καχυποψία, αποδείχτηκε για άλλη μια φορά ικανό να πιστέψει οτιδήποτε. Ακόμα κι εκείνοι/-ες που δεν το πίστεψαν, βρέθηκαν να σχολιάζουν αδιακρίτως το «μεταλλαγμένο» πρόσωπό του και να αναρωτιούνται τι είδους επεμβάσεις μπορεί να έχει κάνει. Αυτό είναι το ίντερνετ. Αυτά είναι τα social media. Αυτοί είμαστε. Και δεν βγάζω καθόλου τον εαυτό μου απ’ έξω. Είχα κι εγώ άποψη επί του (μη) ζητήματος, και μάλιστα έντονη, ως θαυμαστής κυρίως.
Ήταν ένα μικρό σοκ να τον βλέπεις ξαφνικά με «πειραγμένο» πρόσωπο. Και μάλιστα αυτό το πρόσωπο – το πιο ελαστικό και ευέλικτο πρόσωπο στον κόσμο, ένα μοναδικό εκφραστικό εργαλείο που τον έκανε διάσημο. Γιατί;!
Τα τελευταία χρόνια ο Τζιμ Κάρεϊ έμοιαζε να έχει αποτραβηχτεί από το Χόλιγουντ και το πανηγύρι της διασημότητας, έχοντας καλλιεργήσει μια σχεδόν ασκητική περσόνα (με τα ανάλογα μακριά γένια και τη ζεν προδιάθεση). «Μου αρέσει πραγματικά η πνευματική ζωή και το να ζωγραφίζω», έλεγε το 2022. «Είναι κάτι που μπορεί να μην ακούσετε ποτέ από μια διασημότητα στον αιώνα τον άπαντα, αλλά εγώ το λέω. Έχω αρκετά. Έχω κάνει αρκετά. Είμαι "αρκετά"». Ήταν συνεπώς ένα μικρό σοκ να τον βλέπεις ξαφνικά με «πειραγμένο» πρόσωπο. Και μάλιστα αυτό το πρόσωπο – το πιο ελαστικό και ευέλικτο πρόσωπο στον κόσμο, ένα μοναδικό εκφραστικό εργαλείο που τον έκανε διάσημο. Γιατί;!
Εν τέλει, όμως, δεν θα έπρεπε να μου πέφτει λόγος, όπως ορθώς προτείνει ένα σχετικό άρθρο που δημοσιεύτηκε στο «Slate» με τον γλαφυρό τίτλο «Πολύ προσωπικά παίρνετε το πρόσωπο του Τζιμ Κάρεϊ» («You’re taking Jim Carrey’s face way too personally»), σημειώνοντας μεταξύ άλλων και τα εξής:
«Το διεθνές ενδιαφέρον γι' αυτή την ανύπαρκτη ιστορία αναδεικνύει την ιδιόμορφη φύση της διασημότητας. Οικειοποιούμαστε τα πρόσωπα των ξένων σαν να μας ανήκουν, με αποτέλεσμα η ξαφνική μεταμόρφωσή τους να μας φαίνεται σαν προσωπική προσβολή... Οι άνθρωποι που έχουν δημιουργήσει τέχνη η οποία μένει χαραγμένη στο μυαλό και στην καρδιά μας –ειδικά μέσω των ακροβασιών του προσώπου στην υποκριτική– κατέχουν μια ιδιαίτερη θέση στις αναμνήσεις μας... Αυτό βάζει ειδικά τους ηθοποιούς σε ένα δίλημμα: να προσπαθήσουν να συντηρήσουν τη διάσημη μορφή τους με ιατρικά/τεχνητά μέσα ή να μας εκθέσουν σταδιακά τα πρόσωπά τους καθώς μεγαλώνουν, δίνοντάς μας χρόνο να ενσωματώσουμε αυτή την γερασμένη εκδοχή τους στις νεότερες που θυμόμαστε;»
