ΕΙΧΕ ΞΑΝΑΓΙΝΕΙ ΘΕΜΑ ΚΑΙ ΤΟ καλοκαίρι η ανάγνωση παραμυθιών που προβάλλουν τη διαφορετικότητα από drag queen υπό την αιγίδα του Thessaloniki Pride αλλά ήταν καλοκαίρι και οι τότε εκδηλώσεις ηθικού πανικού έλιωσαν στην κάψα και στη ραστώνη.
Τώρα όμως οι αντιδράσεις υπήρξαν πολύ πιο έντονες, μετά την επέμβαση της Κατερίνας Λάσπα (μα πού τις βρίσκει ή πού το βρίσκουν το ΠΑΣΟΚ όλες αυτές οι προσωπικότητες;) που αγανάκτησε με το συγκεκριμένο γιορτινό event, το οποίο χαρακτήρισε «αθλιότητα», σημειώνοντας ότι «καθένας ας κάνει ότι θέλει στον εαυτό του, κανένας όμως δεν έχει το δικαίωμα με πλάγιο τρόπο να επιβάλλει τέτοια πρότυπα σε παιδάκια».
Λες και ανάγκασαν τα παιδάκια να ανέβουν μαζί τους στη σκηνή και να συμμετάσχουν σε μεταμεσονύκτιο drag show (που και πάλι λιγότερο σοκαριστικό θα ήταν από το θέαμα των μικρών κοριτσιών που λικνίζονται χορεύοντας τσιφτετέλια σε διάφορες παραδοσιακές, οικογενειακές συνεστιάσεις).
Λες και συντελέστηκε κάποιο είδους βίαιο παιδομάζωμα εκ μέρους των drag queens για να στελεχώσουν το ανώμαλο κρυφό σχολειό τους. Λες και αφηγήθηκαν παραμύθια με ακατάλληλο περιεχόμενο. Λες και ανάγκασαν τα παιδάκια να ανέβουν μαζί τους στη σκηνή και να συμμετάσχουν σε μεταμεσονύκτιο drag show (που και πάλι λιγότερο σοκαριστικό θα ήταν από το θέαμα των μικρών κοριτσιών που λικνίζονται χορεύοντας τσιφτετέλια σε διάφορες παραδοσιακές, οικογενειακές συνεστιάσεις).
Λες και δεν απευθύνονται τέτοιες εκδηλώσεις κατ' αρχάς σε γονείς του ίδιου φύλου, που θέλουν να προσφέρουν στα παιδιά την ψευδαίσθηση έστω ενός κόσμου ανεκτικότητας και συμπερίληψης που οι ίδιοι δεν έζησαν. Λες και είναι λιγότερο τρομακτικοί κάποιοι κλόουν στα παιδικά πάρτι ή κάποιοι Αϊ-Βασίληδες ή κάποιοι μερακλήδες μπαμπάδες που ντύνονταν γυναίκες τις Απόκριες.
Αναμενόμενες εν τέλει οι αντιδράσεις, ακόμα κι από ανθρώπους που νόμιζαν ότι είναι προοδευτικοί και φιλελεύθεροι ανοιχτόμυαλοι, μόνο και μόνο επειδή δεν είναι απροκάλυπτα ρατσιστές και ομοφοβικοί. Αυτό όμως τους έβγαλε από τα ρούχα τους.
Πώς τολμά μια τέτοια περιθωριακή μειοψηφία να επιβάλλει το νοσηρό lifestyle της σ’ εμάς και τα παιδιά μας; Ωραία λοιπόν, αφού πρόκειται για κάτι τόσο σαθρό και αμελητέο, τι φοβάσαι σα να δέχεσαι προσωπική επίθεση από κάτι επιβλητικό και πανίσχυρο;
Τι να κάνουμε, είναι πολλοί οι συμπολίτες μας που όχι μόνο δεν αναγνωρίζουν πραγματικά τη διαφορετικότητα αλλά δεν αναγνωρίζουν και καμιά διαφορά σχεδόν ανάμεσα σε drag queens, τρανς άτομα, στριπτιζέζ, σεξεργάτριες και ένας Θεός ξέρει τι άλλο νομίζουν ότι τους απειλεί.
Στα μάτια τους, όλες αυτές οι ομάδες ανήκουν στην κατηγορία του γκροτέσκου, του έκφυλου, του ανώμαλου, του περιθωριακού, του παθολογικού. Και πρέπει πάση θυσία να παραμένουν μακριά από τα παιδιά τα οποία θα πρέπει να εξακολουθήσουν να μεγαλώνουν με σαφείς έμφυλους διαχωρισμούς και ρόλους, μακριά από queer παραδοξότητες και από ανώμαλες «αμερικανιές».
