Μεταφέρεστε σ’ ένα βράδυ του 1977. Σε ποιο νυχτερινό κέντρο της Αθήνας επιλέγετε να πάτε;

Μεταφέρεστε σ’ ένα βράδι του 1977. Σε ποιο νυχτερινό κέντρο της Αθήνας επιλέγετε να πάτε; Facebook Twitter
Το 1977 ο Γιάννης Πουλόπουλος τραγουδούσε στον «Διογένη».
0

ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ να έχω αναπτύξει αντισώματα στη λατρεία του παρελθόντος και στη ρετροφιλική κουλτούρα που μας κυκλώνει από παντού ως αντίδοτο και ως αναλγητικό στα ζόρια του σήμερα, κολλάω όμως κάθε φορά σχεδόν που πέφτω σε κάποιο νοσταλγικό clickbait που περιφέρεται στο ίντερνετ και στα social media.

Είτε πρόκειται για κάποιο απόκομμα τηλεοπτικού προγράμματος της δεκαετίας του ’80 είτε για αυτόν τον κατάλογο που πέτυχα πρόσφατα να περιφέρεται και παρουσιάζει με αλφαβητική σειρά τα ονόματα των ερμηνευτών στα νυχτερινά μαγαζιά της Αθήνας πριν από σαράντα πέντε χρόνια σχεδόν, θέτοντας στον σύγχρονο αναγνώστη του το εξής ερώτημα: «Μεταφέρεστε σ’ ένα βράδυ του 1977. Πού επιλέγετε να πάτε;» 

Πάνω απ’ όλα όμως, ίσως περισσότερο να άξιζε αυτό το ταξίδι στον χρόνο για την ευκαιρία να προλάβει κανείς τη νυχτερινή Πλάκα, λίγο πριν από το τέλος. Λίγο προτού «καθαρίσει» και λίγο προτού «σωθεί» η περιοχή διά της μετατροπής της σε τουριστικό μαυσωλείο.

Αν κάνεις το λάθος να αναλογιστείς σοβαρά το ερώτημα διαλέγοντας ένα και μόνο μέρος, γρήγορα θα οδηγηθείς στην απελπισία και θα νιώθεις το μυαλό σου να παραλύει από την απίστευτη πληθώρα ιδανικών επιλογών και τη μοναδική ευκαιρία να δεις από κοντά προσωπικότητες που έχουν καταστεί μυθικές και αναντικατάστατες – από τον Μανώλη Αγγελόπουλο και την Πόλυ Πάνου στο «Δέλτα» μέχρι τον Γιώργο Μαρίνο στη «Μέδουσα» και ένα σωρό από θρυλικούς και σε πολλές περιπτώσεις, αείμνηστους ερμηνευτές, ενδιάμεσα.

Προλαβαίνεις τον Νίκο Ξυλούρη! Τον Τσιτσάνη και την Μπέλλου στο «Χάραμα»! Την Καίτη Γκρέυ! Τον Γιώργο Ζαμπέτα και τον Πάνο Γαβαλά! Την Τζένη Βάνου, έστω και στα «κάτω» της, να τραγουδά στο κέντρο «Καρουσάκης» μαζί με τον ομώνυμο λαϊκό τραγουδιστή. 

Μεταφέρεστε σ’ ένα βράδι του 1977. Σε ποιο νυχτερινό κέντρο της Αθήνας επιλέγετε να πάτε; Facebook Twitter

Αλλά και η «ελαφρολαϊκή συμφωνία» Λευτέρη Μυτιληναίου και Κώστα Καφάση στο CAN-CAN δεν μοιάζει καθόλου κακή ιδέα. Ο Πάνος Τζαβέλας από την άλλη, στη «Λήδρα», εγγυάται μια θερμή εμπειρία πρώιμης μεταπολίτευσης. Ο Σπύρος Ζαγοραίος να τραγουδά σε ένα μέρος που λεγόταν (ήδη από τότε) «Νοσταλγία» και στην άλλη άκρη του φάσματος, ο Τώνης Μαρούδας σε ένα άλλο που είχε το όνομα «Μύθος».

Το ρετρό της εποχής εκπροσωπούν επίσης ιερά τέρατα του είδους όπως η Νάντια Κωνσταντοπούλου που εμφανιζόταν στο «Πλακιώτικο Σαλόνι» (πού αλλού;) και ο Σώτος Παναγόπουλος σε κάτι που λεγόταν «Λαλεούσα». 

Εκτός αν θέλεις να το πας πιο σίγουρα, οπότε απλά θα πρέπει να επιλέξεις ανάμεσα στα «εμβληματικά» μαγαζιά με τα μεγάλα ονόματα να συνωστίζονται στην μαρκίζα: Γαλάνη, Αλεξίου, Καλογιάννης στον «Ζυγό», Μαρινέλλα με Δάκη στο «Ζουμ», Στράτος Διονυσίου, Δούκισσα, Καλατζής στη «Νεράιδα», Πουλόπουλος με Φίλιππο Νικολάου στον «Διογένη», Μητροπάνος, Μητσιάς και Ελπίδα στα «Δειλινά», Πάριος, Μενιδιάτης, Διαμάντη στη «Φαντασία». Είναι φανερό ότι η εποχή του Λε-Πα και της Άντζελας δεν είχε ανατείλει ακόμα.

  

Και δεν είναι μόνο οι τραγουδιστές. Μπορείς να δεις σε υβριδικό ρόλο «διασκεδαστή» / performer / stand up κωμικού, τον Χάρρυ Κλυνν («Δειλινά), τον Σωτήρη Μουστάκα («Διογένης») και τον Θανάση Βέγγο στο «Βαριετέ», σ’ ένα αγρίως εκλεκτικό πρόγραμμα που περιλαμβάνει επίσης τον Λογό (Γιάννη Λογοθέτη), τον Ρόμπερτ Ουίλιαμς (μετά το «Μάθημα Σολφέζ» και πριν από τα τραγούδια της γαλάζιας γενιάς) και την ελκυστικά «αινιγματική» (όπως μου φαινόταν όταν ήμουν μικρός) Αλεξάνδρα.

Μήπως όμως τελικά η σωστή επιλογή θα ήταν ένας άλλος περίεργος (σύμφωνα ειδικά με τα σύγχρονα «διαχωριστικά» κριτήρια) και ως εκ τούτου ελκυστικός συνδυασμός όπως αυτός του Γρηγόρη Μπιθικώτση, της Χριστιάνας και του Πασχάλη σ’ ένα μέρος που λεγόταν «Νοτούρνο»; 

Πάνω απ’ όλα όμως, ίσως περισσότερο να άξιζε αυτό το ταξίδι στον χρόνο για την ευκαιρία να προλάβει κανείς τη νυχτερινή Πλάκα (εκεί βρίσκονταν κάποια από τα κέντρα και τις μπουάτ που αναφέρονται στον κατάλογο, μαζί με πολλά άλλα νυχτερινά μαγαζιά), λίγο πριν από το τέλος. Λίγο προτού «καθαρίσει» και λίγο προτού «σωθεί» η περιοχή διά της μετατροπής της σε τουριστικό μαυσωλείο.

Daily
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Κάφκα: Εκατό χρόνια μοναξιά

Daily / Κάφκα: Εκατό χρόνια μοναξιά

Στις 3 Ιουνίου συμπληρώνεται ένας αιώνας από τον θάνατο του μεγάλου συγγραφέα και μια νέα γερμανική σειρά μυθοπλασίας με θέμα το πέρασμά του από τον μάταιο και παράξενο τούτο κόσμο λειτουργεί ως «επετειακή» προβολή.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Η Άλις Μανρό και το υστερόγραφο μιας σχέσης

Απώλειες / Η Άλις Μανρό και το υστερόγραφο μιας σχέσης

Η απώλεια της σπουδαίας Καναδής διηγηματογράφου έφερε στη μυαλό μια αριστουργηματική ταινία που είχε βασιστεί σε διήγημά της, με θέμα το λυκόφως της άνοιας και πρωταγωνίστρια την Τζούλι Κρίστι.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Και οι Bon Jovi έχουν ψυχή

Daily / Και οι Bon Jovi έχουν ψυχή

Πέρα από το νοσταλγικό χρονικό της μετεωρικής ανόδου του συγκροτήματος στα ασυνάρτητα ‘80s, το ντοκιμαντέρ «Thank You, Goodnight: The Bon Jovi Story» εστιάζει δραματικά στον αγώνα του Τζον Μπον Τζόβι να διατηρήσει κάτι από τη νεανική φωνή του.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Conan O’Brien Must Go: Ταξίδι στην άκρη του γέλιου

Daily / Conan O’Brien Must Go: Ταξίδι στην άκρη του γέλιου

Η σειρά των σπαρταριστών περιηγήσεων ανά τον πλανήτη του διάσημου κωμικού, νυν podcaster και πρώην βασιλιά των νυχτερινών talk show, ξεφεύγει με ξεκαρδιστικό τρόπο από τα αβάσταχτα κλισέ των ταξιδιωτικών ντοκιμαντέρ.  
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
The Sympathizer: Όλοι οι πόλεμοι διεξάγονται δύο φορές, μία στο πεδίο της μάχης και μία  στη μνήμη

Daily / The Sympathizer: Όλοι οι πόλεμοι διεξάγονται δύο φορές, μία στο πεδίο της μάχης και μία στη μνήμη

Σατιρικό δράμα και περιπέτεια κατασκοπίας συγχρόνως, η νέα φιλόδοξη σειρά του HBO διαθέτει, ανάμεσα στα άλλα σημαντικά της ατού, τον Παρκ Τσαν-γουκ στη σκηνοθεσία και τον Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ σε τέσσερις διαφορετικούς ρόλους.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Η Παλαιστίνη, η Αμερική και όλοι εμείς: Το κατά Ράμι Γιούσεφ ευαγγέλιο

Daily / Η Παλαιστίνη, η Αμερική και όλοι εμείς: Το κατά Ράμι Γιούσεφ ευαγγέλιο

Ο νεαρός, πολυσχιδής και εξαιρετικά ταλαντούχος ηθοποιός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης που πολλοί πρωτογνώρισαν στο Poor Things, λέει τα πράγματα με το όνομα τους στο “More Feelings”, το δεύτερο stand up comedy special που γύρισε για λογαριασμό του ΗΒΟ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Baby Reindeer: Ποτέ η φράση “sent from my iPhone” δεν έμοιαζε πιο τρομακτική

Daily / Baby Reindeer: Ποτέ η φράση «sent from my iPhone» δεν έμοιαζε πιο τρομακτική

Ισορροπώντας ανάμεσα στο θρίλερ, το κοινωνικό δράμα και τη μαύρη κωμωδία, η αυτοβιογραφική σειρά του Netflix αφηγείται με συνταρακτικό τρόπο μια αληθινή ιστορία κακοποίησης, μαζοχισμού και τραύματος.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ