ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ανάμεσα σε δύο μεσήλικες φίλους που έχουν κάνει την πρώτη δόση και μόλις πληροφορήθηκαν τον θάνατο του 81χρονου Ουίλιαμ (Μπιλ) Σαίξπηρ, του πρώτου άνδρα στον κόσμο που εμβολιάστηκε κατά του Covid.
— Το είδες; Πέθανε ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ.
Σαν σήμερα;
— Τι σαν σήμερα; Σήμερα. Όχι ο Βάρδος ρε, εκείνος ο παππούς στην Αγγλία με το ίδιο όνομα. Ο πρώτος άνδρας στον κόσμο που έκανε το εμβόλιο.
Ο πρώτος άνθρωπος εννοείς…
— Ο πρώτος άνδρας. Ο πρώτος άνθρωπος ήταν γυναίκα, στο ίδιο νοσοκομείο.
Εκείνη ζει;
— Νομίζω ναι.
Ηλικία;
— Ποιανού από τους δύο; Εκείνη 91, ο Σαίξπηρ 81.
Έλα ρε. Για πιο μεγάλο τον είχα. Από τι πέθανε;
— Από Covid. Καμιά ελπίδα τελικά.
Έλα, λέγε…
— Από εγκεφαλικό, διάβασα. Νοσηλευόταν στο ίδιο νοσοκομείο που είχε κάνει και τον εμβολιασμό. Ε ρε τι θα λένε οι ψέκες…
Κρίμα. Θυμάμαι τις επικεφαλίδες με έργα του συνονόματού του, τότε που είχε κάνει το εμβόλιο.
— Ναι. Τέλος καλό όλα καλά.
Και τώρα;
— Να ζει κανείς ή να μη ζει;
Να μη ζει, προφανώς.
— Όνειρο θερινής νυκτός.
Πολύ κακό για το τίποτα.
— Όπως σας αρέσει.
Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε.
— Αυτό είναι Πιραντέλο.
Α ναι, σωστά. Δε μου λες επ’ ευκαιρία, τον Σαίξπηρ πώς τον γράφεις;
— Όπως παλιά. Με αι και η, το αι ειδικά δεν το διαπραγματεύομαι με τίποτα. Δεν αντέχω να βλέπω ‘Σέξπηρ’ ή ‘Σέξπιρ’, μου κάνει χυδαίο και πορνογραφικό. Φαντάσου το αντίστοιχο στα αγγλικά. ‘Sexpeare’. Μεγάλη ανωμαλία.
Αλήθεια, ποιο εμβόλιο είχε κάνει;
— Πφάιζερ.
Αμάν, το δικό μας;
— Λες να το ξανασκεφτούμε πριν από την δεύτερη δόση ή είναι αργά;
Δηλαδή, είχε κάνει το πρώτο τον Δεκέμβριο και τώρα κοντεύει Ιούνιος… Ένα εξάμηνο ζωής μας μένει [αμήχανο χαχανητό]. Προλαβαίνουμε να πάμε διακοπές τουλάχιστον.
— Πού λες για φέτος;
Ξέρω ‘γω, κάτσε να δούμε πώς θα πάει η φάση.
— Ποια φάση;
Η πανδημία.
— Πού τη θυμήθηκες;
Λες να την πατήσουμε ανάμεσα στις δόσεις;
— Σώπα ρε, χτίζουμε αντισώματα. Μέχρι τον Αύγουστο θα ‘μαστε θεοί. Απλά, κλείσε άμεσα δωμάτιο γιατί σε λίγο δεν θα υπάρχει ούτε κοτέτσι ελεύθερο.
