Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

Φόλκσμπυνε: Ένας από τους σημαντικότερους θεατρικούς οργανισμούς της Ευρώπης έρχεται στην Αθήνα

Μasterclasses, συζητήσεις, προβολές, εικαστικά και πάρτι δίνουν μία ιδέα για τη βερολινέζικη πρωτοποριακή σκηνή
Μουρμουρητό του Ντίτερ Ροτ. Φωτο: Thomas Aurin

Ένας από τους σημαντικότερους θεατρικούς οργανισμούς διεθνώς, η βερολινέζικη Φόλκσμπυνε μετράει περισσότερο από έναν αιώνα ιστορίας. Η ίδρυσή της πάει πίσω στο 1890, όταν τρεις ομάδες προοδευτικών διανοούμενων, αστών, αλλά και ανθρώπων από την εργατική τάξη συνέδραμαν στη δημιουργία της Freie Volksbühne με στόχο το ανέβασμα σύγχρονων έργων. Έτσι μπήκαν τα θεμέλια, δημιουργώντας μια θεατρική παράδοση η οποία έμελλε να δώσει ακόμα περισσότερα μέσα στον 20ό αιώνα και να παίξει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του ευρωπαϊκού θεάτρου.


Στη μορφή που το γνωρίζουμε σήμερα, το κτίριο το οποίο στεγάζει τη Φόλκσμπυνε χτίστηκε το 1914 από τον αρχιτέκτονα Όσκαρ Κάουφμαν. Στην πρόσοψή του τοποθετήθηκε η επιγραφή «Die Kunst dem Volke» («Η τέχνη στον λαό»). Με αυτό τον τρόπο σηματοδοτούσε ένα κέντρο πολιτισμού για τους εργάτες, οι οποίοι, μέσω ετήσιας συνδρομής, εξασφάλιζαν φτηνότερα εισιτήρια για τις θεατρικές παραστάσεις που ανέβαιναν εκεί.


Πρώτος καλλιτεχνικός διευθυντής, το 1915, υπήρξε ο σημαντικός σκηνοθέτης Μαξ Ράινχαρτ, ο οποίος έφερε στο θέατρο μερικούς από τους διασημότερους ηθοποιούς της εποχής του. Εκείνος που έδωσε, όμως, πραγματική αίγλη στη Φόλκσμπυνε ήταν ο αμέσως επόμενος διευθυντής της, ο Έρβιν Πισκάτορ, μέγας ανανεωτής της θεατρικής φόρμας και ρηξικέλευθος σκηνοθέτης, ο οποίος έδρασε στη δεκαετία του '20 και όρισε το θέατρο του προλεταριάτου, βαφτίζοντάς το «επικό θέατρο» – πρόκειται για έναν όρο που αργότερα υιοθέτησε ο Μπέρτολτ Μπρεχτ. Ο Πισκάτορ ήταν ο πρώτος διεθνώς που κατάργησε τα όρια μεταξύ του θεάτρου και των υπόλοιπων τεχνών, επαναπροσδιορίζοντάς τα και εισάγοντας πολυμέσα: σλάιντς, προβολή ταινιών, εικαστικές τέχνες. Το «ολοκληρωτικό» θέατρο!

 

Πρόκειται για ένα αφιέρωμα κατά το οποίο θα έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε μερικούς από τους σημαντικότερους θεατρανθρώπους της Ευρώπης να θέτουν ζητήματα που έχουν να κάνουν με τον ρόλο που διατηρεί το θέατρο ως μορφή τέχνης, αλλά και ως θεσμός.


Την περίοδο του ναζισμού η Φόλκσμπυνε άλλαξε χέρια και μετονομάστηκε σε Theater am Horst Wessel Platz προς τιμήν ενός ναζί συνδικαλιστή. Με το τέλος του πολέμου το κτίριο είχε την τύχη των υπολοίπων της βομβαρδισμένης πόλης – καταστράφηκε ολοσχερώς. Μεταξύ 1950 και 1954 χρειάστηκε να δραστηριοποιηθεί στο Μπερλίνερ Ανσάμπλ μέχρι να ξαναχτιστεί εκ νέου ως ένα από τα εμβληματικά κτίρια του Ανατολικού Βερολίνου στην πλατεία Ρόζα Λούξεμπουργκ. Έκτοτε διανύει μια θαυμαστή πορεία, προωθώντας το «θέατρο του δημιουργού» με πρωτοποριακές παραστάσεις σκηνοθετών όπως ο Μπένο Μπεσόν, ο Μάνφρεντ Κούργκε, ο Ματίας Λάγκχοφ και ο Χάινερ Μίλερ.


Το 1992 τη διεύθυνση ανέλαβε ο Φρανκ Κάστορφ, ένας πρώην σιδηροδρομικός υπάλληλος που επέστρεψε στο πανεπιστήμιο για να σπουδάσει Θεατρολογία και έγινε ένας από τους σημαντικότερους Γερμανούς θεατρικούς σκηνοθέτες. Εμπνευστής του «μεταδραματικού» θεάτρου, είναι ο άνθρωπος που έχει καθορίσει την αισθητική και τη δραματουργία της βερολινέζικης πρωτοποριακής σκηνής τα τελευταία 25 χρόνια με αιρετικές παραστάσεις και τολμηρά ανεβάσματα κλασικών έργων που συχνά προκαλούσαν. Κι ενώ σύντομα θα παραδώσει τη διεύθυνση στον Βέλγο επιμελητή τέχνης Κρις Ντέρκον (πρώην διευθυντή της Tate Gallery του Λονδίνου), έρχεται στο Φεστιβάλ Αθηνών για να γιορτάσει την αποχώρησή του από τη θέση του διευθυντή με ένα πανηγυρικό αφιέρωμα στη Φόλκσμπυνε. Πρόκειται για ένα αφιέρωμα κατά το οποίο θα παρουσιαστούν τρεις σπουδαίες παραστάσεις, ενώ θα συμπεριλαμβάνει masterclasses και ενδιαφέρουσες ανοιχτές συζητήσεις, όπου θα έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε μερικούς από τους σημαντικότερους θεατρανθρώπους της Ευρώπης να θέτουν ζητήματα που έχουν να κάνουν με τον ρόλο που διατηρεί το θέατρο ως μορφή τέχνης αλλά και ως θεσμός. Επίσης, θα παρακολουθήσουμε προβολές, θα δούμε εικαστικές εγκαταστάσεις και, τέλος, θα στηθεί ένα μεγάλο πάρτι με γερμανική μπίρα!

 

Ο Κάστορφ παρουσιάζει μία από τις πιο πετυχημένες παραστάσεις του των τελευταίων ετών, τη θεατρική διασκευή του Παίκτη του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. Φωτο: Thomas Aurin
Ο Κάστορφ παρουσιάζει μία από τις πιο πετυχημένες παραστάσεις του των τελευταίων ετών, τη θεατρική διασκευή του Παίκτη του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. Φωτο: Thomas Aurin


Ο Κάστορφ παρουσιάζει μία από τις πιο πετυχημένες παραστάσεις του των τελευταίων ετών, τη θεατρική διασκευή του Παίκτη του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, ενός συγγραφέα έργα του οποίου έχει ανεβάσει επανειλημμένως στο παρελθόν. Ο σπουδαίος Ρώσος συγγραφέας έγραψε το εν λόγω έργο μέσα σε είκοσι έξι ημέρες, όταν βρέθηκε άφραγκος στη Γερμανία, όπου και απέδρασε για να αποφύγει τους δανειστές του. Λίγο πριν είχε επιστρέψει από χρόνια εξορία σε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας στη Σιβηρία, βρίσκοντας τη γυναίκα του βαριά άρρωστη. Παράλληλα, έχασε σε σύντομο χρονικό διάστημα και πρόωρα τον αδελφό του και τον καλύτερό του φίλο. Στη Γερμανία έχασε και τα τελευταία του χρήματα, μαζί με τα δικαιώματα των βιβλίων του, λόγω χαρτοπαιξίας. Τότε αναγκάστηκε να γράψει τον Παίκτη. Ο Κάστορφ εμπνεύστηκε από τη σπαραχτική του ζωή κι έστησε μια παράσταση με ζωντανή κινηματογράφηση των ερμηνευτών, ενώ το προσωπικό σκηνοθετικό στυλ του απογειώνει το ντοστογιεφσκικό μανιφέστο για τον εθισμό στα τυχερά παιχνίδια ως «ένα μεγαλειώδες, ζωηρό, δυναμικό πυροτέχνημα στασιμότητας και ακινησίας».


Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Χέρμπερτ Φριτς, πνευματικό τέκνο κι αυτός της Φόλκσμπυνε, πήρε τη νουβέλα Μουρμουρητό του Ντίτερ Ροτ, ένα βιβλίο του 1974 στου οποίου τις 178 σελίδες επαναλαμβάνεται η λέξη «Murmel», και τη μετέτρεψε σε μια απολαυστική και ξεκαρδιστική παράσταση. Με ιδιαίτερη έφεση στις μαύρες κωμωδίες, ο Φριτς, που είχε πάρει τα δικαιώματα του βιβλίου από τον ίδιο τον Ροτ ήδη από τη δεκαετία του '80, ανεβάζει στη σκηνή δεκατέσσερις ηθοποιούς που μουρμουρίζουν με μια υπνωτιστική ψυχεδελική επαναληπτικότητα τη μοναδική λέξη του ιδιότυπου αυτού βιβλίου.

 

Ο Πόλλες έρχεται στην Αθήνα με την παράσταση "Σ' αγαπώ, αλλά επέλεξα την αποδραματοποίηση". Φωτο: Lenore Blievernicht
Ο Πόλλες έρχεται στην Αθήνα με την παράσταση "Σ' αγαπώ, αλλά επέλεξα την αποδραματοποίηση". Φωτο: Lenore Blievernicht


Ο ακάματος Ρενέ Πόλλες, δραματουργός και σκηνοθέτης, δεν έχει πάψει σε όλη την καλλιτεχνική του πορεία να πειραματίζεται και να αναζητάει μια νέα θεατρική γλώσσα. Ο Πόλλες έρχεται στην Αθήνα με την παράσταση Σ' αγαπώ, αλλά επέλεξα την αποδραματοποίηση, η οποία αποτελεί ακόμα ένα δείγμα δουλειάς του που βασίζεται συχνά σε κείμενα κοινωνιολόγων τα οποία θίγουν πολιτικά και κοινωνικά θέματα της εποχής μας. Η προβληματική της παράστασής του αυτής, που θα παρουσιαστεί επίσης στο πλαίσιο του αφιερώματος του Φεστιβάλ Αθηνών στη Φόλκσμπυνε, αγγίζει έννοιες όπως το σπίτι και μη-σπίτι, η επικοινωνία και η αποτυχία επικοινωνίας, το μέλλον. Μήπως δεν υφίστανται οι έννοιες «σπίτι» και «μέλλον»; Είναι δυνατόν να εξηγηθεί η ιδέα του βιοτικού και βιώσιμου χώρου; Η καυστική και ιδιαίτερα αστεία παράσταση διαδραματίζεται μέσα σε φορτηγά του «Rollende Road Show».


Συμπληρωματικά, ο σημαντικός θεωρητικός του θεάτρου Χανς-Τις Λέμαν, συγγραφέας της μελέτης-ορόσημο του 1999 Μεταδραματικό Θέατρο, θα παραδώσει διάλεξη-masterclass στη νέα βιβλιοθήκη της ΑΣΚΤ με θέμα «Το μεταδραματικό θέατρο και η βερολινέζικη Φόλκσμπυνε». Στο Προαύλιο της Πειραιώς 260 θα παρουσιαστεί η περφόρμανς Σούμαν. Ο έρωτας του ποιητή ή η επιστροφή των έφιππων πτωμάτων, όπως και η βιντεο-εγκατάσταση «Ο Μπέργκμαν στην Ουγκάντα» του Μάρκους Ερν, ενώ θα προβληθεί και η ταινία του Ρενέ Πόλλες Bad Decisions. Τέλος, θα διεξαχθεί συναυλία των Goshawk.

 

ΑΓΟΡΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

 

Δείτε όλο το πρόγραμμα του αφιερώματος

Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών - Βιβλιοθήκη

Σε συνεργασία με το Goethe-Institut Athen

Μasterclass με τον Χανς-Τις Λέμαν

«Το μεταδραματικό θέατρο, ο Ρενέ Πόλλες και η βερολινέζικη Φόλκσμπυνε»

17 Ιουνίου, 19:00

 

Πειραιώς 260 — προαύλιο

Ρενέ Πόλλες, Σ' αγαπώ, αλλά επέλεξα την αποδραματοποίηση

17-18 Ιουνίου, 22:00

Πάρτι με DJ set από τους DJs Duo Portobello

17 Ιουνίου, 23:30

Συζήτηση για τη Φόλκσμπυνε

18 Ιουνίου, 19:00-20:30

Σούμαν - Ο έρωτας του ποιητή ή η επιστροφή των έφιππων πτωμάτων

Based on Robert Schumann Dichterliebe

18 Ιουνίου, 23:45

19 Ιουνίου, 23:00

Μάρκους Ερν

Ο Μπέργκμαν στην Ουγκάντα

Video installation

19 Ιουνίου, 21:15

20 Ιουνίου, 23:00

Goshawk

Unlimited World Tour IX: 1. Aegean Micro Disk

Συναυλία

19 Ιουνίου, 24:00

Ρενέ Πόλλες, Bad Decisions

Ταινία

20 Ιουνίου, 21:15


Πειραιώς 260, χώρος Δ

Φρανκ Κάστορφ, Ο Παίκτης

του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι

19-20 Ιουνίου, 19:00

Συζήτηση με τον Φρανκ Κάστορφ μετά την παράσταση 19 Ιουνίου, 24:00


Θέατρο Ολύμπια

Χέρμπερτ Φριτς, Murmel Murmel / Μουρμουρητό

του Ντίτερ Ροτ

23-24 Ιουνίου, 21:00

 

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO

Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασα στο Bard College της Νέας Υόρκης θέατρο και κινηματογράφο. Έχω γράψει για τα περιοδικά SL, Πρόσωπα, 01, Εικόνες του Κόσμου, Symbol του Επενδυτή, όπως και για τις σημαντικότερες ελληνικές εφημερίδες.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Αυτές είναι οι 10 διεθνείς παραγωγές του Φεστιβάλ Αθηνών 2017
Πριν σταθούμε αναλυτικά στο σύνολο του προγράμματος που καταρτίστηκε για φέτος το καλοκαίρι, ρίχνουμε μία χορταστική ματιά στις διεθνείς παραγωγές και συνεργασίες με διάσημες θεατρικές ομάδες, σκηνοθέτες και σημαντικές καλλιτεχνικές φωνές της εποχής μας
Μουσική στον Κήπο της Πειραιώς 260: όλα τα events του Ιουνίου
Συναυλίες που ενώνουν την ελληνική μουσική με τις μουσικές του κόσμου, αλλά και πρωτότυπα ελληνικά σχήματα κάτω από τα αστέρια.
Άνοιγμα στην πόλη: Το Φεστιβάλ Αθηνών βγαίνει στους δρόμους με δράσεις πέρα από τη θεατρική σκηνή
Όλα τα θεατρικά events που περιμένουμε σε «ευαίσθητες» περιοχές, υπαίθριους χώρους, εργατικές γειτονιές, προσφυγικές κατοικίες, ιστορικούς λόφους και ταβέρνες, με στόχο να βρεθεί και πάλι στο επίκεντρο η πόλη
H μουσική αποθεώνεται φέτος στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού
Όπερα, κλασικά, παραδοσιακά και ξένα έργα που θα δούμε το καλοκαίρι στο Ηρώδειο
Τι θα δούμε φέτος στο Φεστιβάλ Αθηνών 2017 και τι θεσμούς εισάγει ο Β. Θεοδωρόπουλος
Το Λύκειο Επιδαύρου, το άνοιγμα του Φεστιβάλ στη διαφορετικότητα, οι παραστάσεις, οι συνεργασίες, τα πρόσωπα

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Hotel Éternité» του Γ. Καλαβριανού: Μια ουτοπία όπου βασιλεύει η ψευδαίσθηση του αέναου παρόντος
Το «Hotel Éternité» του Γιάννη Καλαβριανού στο Εθνικό Θέατρο είναι μια φρέσκια, δυνατή απόπειρα να καταπιαστεί κανείς με το θέμα του χρόνου.
Είδα την παράσταση «O Γιος» στο Θέατρο του Νέου Κόσμου
Εφηβεία, οικογενειακές σχέσεις, ψυχική υγεία, κοινωνία, είναι μερικές από τις θεματικές που πραγματεύεται η θεατρική παράσταση O Γιος, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου.
Ο Γιώργος Βάλαρης σκηνοθετεί την «Όμορφη Πόλη»  του Μίκη Θεοδωράκη
Η θρυλική παράσταση ζωντανεύει (σ)την Αθήνα του σήμερα.
Είδα τον «Θείο Βάνια» της Μαρίας Μαγγανάρη στο Bios
Εντυπώσεις από μία εξαιρετική παράσταση.
Ρομαντική ασάφεια: Κριτική για την παράσταση «Ο Λάμπρος» της Σοφίας Μαραθάκη
Η Σοφία Μαραθάκη ανεβάζει το ποίημα του Διονύσιου Σολωμού στο Θέατρο του Νέου Κόσμου.
Τάσης Χριστογιαννόπουλος: «Ο Βότσεκ υπήρξε μεγάλο απωθημένο»
Ο διεθνώς αναγνωρισμένος βαρύτονος της ΕΛΣ αναλαμβάνει το ρόλο του Βότσεκ στο ομώνυμο έργο του Άλμπαν Μπεργκ που σκηνοθετεί ο Ολιβιέ Πι.
Οι «Τρεις Αδελφές» του Δημήτρη Καραντζά μεγάλωσαν κι ακόμα νοσταλγούν το παρελθόν
Ο ταλαντούχος και παραγωγικός σκηνοθέτης επιλέγει τον αγαπημένο του Τσέχοφ για να ανοίξει μια νέα δεκαετία δημιουργίας, λίγο πριν κατασταλάξει σε έναν νέο, δικό του θεατρικό χώρο.
Όλα τα βλέμματα στραμμένα σε 11 νέες παραστάσεις που ετοιμάζονται
Αξιόλογα δείγματα κλασικού και σύγχρονου θεάτρου κάνουν πρεμιέρα στα αθηναϊκά θέατρα το προσεχές διάστημα.
Το φάντασμα του πατρός: Κριτική για τον «Άμλετ» σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάτου
«Άμλετ» by the book στο Αμφι-θέατρο Σπύρου Α. Ευαγγελάτου, σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάτου.
Άκις Βλουτής: Έργα από όνειρο και παιδικές μνήμες
Ο Άκις Βλουτής γίνεται φέτος ο «Πατέρας» του Στρίντμπεργκ. Άνθρωπος χαμηλών τόνων, αλλά υψηλών απαιτήσεων, σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί σε ένα έργο φτιαγμένο από όνειρο και παιδικές μνήμες.
Το «Καινούργιο Σπίτι» του Γκολντόνι σε ένα ρηξικέλευθο ανέβασμα διά χειρός Γιάννη Σκουρλέτη
Ο Γιάννης Σκουρλέτης προσεγγίζει το έργο του Γκολντόνι με έναν μη αναμενόμενο τρόπο και φτιάχνει μια παράσταση που δεν θυμίζει καμία προηγούμενη.
10 θεατρικές παραστάσεις που αγαπήσαμε τη δεκαετία 2010-2019
Η θεατρική κριτικός της LiFO επιλέγει τις 10 παραστάσεις που έμειναν ανεξίτηλα χαραγμένες στη μνήμη της από τη δεκαετία που φεύγει.
Clock Tick: Η Pavlina Styl και ο Χρήστος Κωνσταντόπουλος ερμηνεύουν ιστορίες για την «αθέατη θέα» μιας ζωής
Το «Clock Tick» είναι μια ιδιαίτερη παράσταση.
Ευθύμης Μπαλαγιάννης: «Η απόσταση και η ταύτιση με έναν ρόλο είναι ένα λεπτό σχοινί»
Ο Ευθύμης Μπαλαγιάννης αποδεικνύει συνεχώς πως το «μικρόβιο» του ηθοποιού εξελίχθηκε σε ταλέντο που έχουμε απολαύσει ήδη στις θεατρικές αλλά και τηλεοπτικές του εμφανίσεις.
«Ρίττερ, Ντένε, Φος» στο Θέατρο Τέχνης: Δύσκολη αποστολή, αξιοθαύμαστη παράσταση
«Ένα θεατρικό διαμάντι»: Κριτική για την παράσταση «Ρίττερ, Ντένε, Φος» του Τόμας Μπέρνχαρντ στο Θέατρο Τέχνης, σε σκηνοθεσία Μαρίας Πρωτόπαππα.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή