Αν κάθε εμφάνιση της Κιμ Καρντάσιαν γίνεται είδηση στα εγχώρια αμερικανικά και διεθνή μέσα ενημέρωσης, η παρουσία της στο Met Gala στις αρχές Μαΐου με την ιστορική custom made τουαλέτα της Μέριλιν Μονρόε προκάλεσε ακόμη εντονότερη δημόσια συζήτηση.
Ήταν το εμβληματικό φόρεμα που φορούσε η Μονρόε στο Madison Square Garden, στις 19 Μαΐου του 1962 όταν τραγούδησε το περίφημο «Happy Birthday» στον πρόεδρο Τζον Φ. Κένεντι, λίγους μήνες προτού αφήσει την τελευταία της πνοή.
«Τα ιστορικά ρούχα δεν πρέπει να φοριούνται από κανέναν, δημόσιο ή μη πρόσωπα» ανέφερε σε ανακοίνωσή του την Πέμπτη το ICOM.
Επικαλούμενος τον κώδικα των μουσείων και τις οδηγίες περί προστασίας ιστορικών αντικειμένων, ο διεθνής αυτός οργανισμός ανέφερε πως τα εμβληματικά αυτά ενδύματα θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται όσο το δυνατόν λιγότερο, στο πλαίσιο της ασφαλούς συντήρησής τους.
Μάλιστα, το Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων συνόψισε και τους λόγους που θα έπρεπε να έχει αποφευχθεί η χρήση του συγκεκριμένου φορέματος στο ιβέντ του Μητροπολιτικού Μουσείου, κατονομάζοντας μεταξύ άλλων το άρωμα, τον φωτισμό, τα φωτογραφικά φλας.
«Η πρόληψη είναι καλύτερη από τη θεραπεία. Ο κακός χειρισμός θα καταστρέψει για πάντα ένα αντικείμενο» σημειωσε το ICOM.
Ο διεθνής αυτός φορέας κάθε άλλο παρά ο πρώτος είναι που καταδίκασε την επιλογή της Καρντάσιαν.
Η Σάρα Σκατούρο, πρώην επικεφαλής συντήρησης στο Costume Institute και επιμελήτρια στο Cleveland Museum of Art, εξέφρασε το φόβο πως η κίνηση τής Καρντάσιαν θα έχει μιμητές.
Η επιλογή της Καρντάσιαν σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως στα social media, με πολλούς να την επαινούν κι άλλους να την επικρίνουν.
Ωστόσο, φαίνεται πως, για την εμφάνιση Καρντάσιαν αν όχι τον πρώτο, σίγουρα τον πιο τεκμηριωμένο λόγο έχουν οι επαΐοντες, ιστορικοί και επιμελητές μόδας, οι οποίοι στέκονται επικριτικά απέναντι στην τηλεπερσόνα.
Μετά από μεμονωμένες φωνές ιστορικών και λογής ειδικών, στο «χορό» επικρίσεων μπήκε και το Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM). «Τη δεκαετία του 1980, μια σειρά ειδικών ενδυματολογίας συνασπίστηκαν στη συμφωνία πως τα ιστορικά κοστούμια δε θα έπρεπε να φοριούνται. Οπότε, η ανησυχία μου είναι πως οι συνάδελφοι στις συλλογές ιστορικών ενδυμάτων θα αρχίσουν να πιέζονται από σημαντικούς ανθρώπους για να τους επιτρέψουν να φορέσουν ιστορικά κοστουμια» λέει η ίδια στους Los Angles Times.
«Το να φοράς ιστορικά ρούχα είναι ανήθικο» διαμηνύει η Madelief Hohé, Ολλανδή επιμελήτρια μόδας. Όμως, η οργή ξεπερνά τα όρια της προστασίας των ρούχων.
Κάποιοι υποστηρίζουν πως το nude φόρεμα ήταν κυριολεκτικά κομμένο και ραμμένο για το σώμα της Μονρόε, μια ιστορική αποκλειστικότητα που για κανέναν λόγο δε θα έπρεπε να διαταραχθεί.
Ο Γάλλος σχεδιαστής Ζαν Λουί, δημιουργός του εμβληματικού αυτού ρούχου, είχε βάψει το ύφασμα σε χρώμα nude τέτοιο ώστε να ταιριάζει με το χρώμα του δέρματος της σταρ και το είχε ράψει πάνω στο γυμνό κορμί της, με αφορμή για γενέθλια του προέδρου Κένεντι. Στόχος ήταν το φόρεμα να δημιουργεί την ψευδαίσθηση, όσο γινόταν, μιας γυμνότητας σε μια εποχή που οι ταινίες και οι τηλεοπτικές παραγωγές λογόκριναν το γυμνό. Ενδεχόμενη ζημιά στο ύφασμα από soufflé silk, είναι μη επανορθώσιμη, λένε οι γνωρίζοντες.
«Η Μονρόε έκανε αυτό που κάνει η μόδα καλύτερα: Διάλογο με την ιστορία ενώ την ανυψώνει» σημειώνει η ενδυματολόγος Chaédria LaBouvier μέσω Intagram.
«Το Met Gala είναι, σ'αυτή την φθίνουσα πορεία και το τέλος μιας αυτοκρατορίας, μια πραγματική αντανάκλαση της αδιαφορίας που κυβερνά τη φαντασία μας» σημειώνει η Λαμπουβιέ, επικρίνοντας το μουσείο για το ρόλο του στην «παραβίαση» όπως το θέτει μιας πολιτιστικής δημιουργίας που καθ'αυτή μπορεί να μας πει πολλά για τη λογοκρισία, την αυτονομία του σώματος και την πολιτική της φυλής.
«Το όλο θέαμα αποκάλυψε την αποτυχία του μουσείου στην ηθική του ευθύνη να προστατεύσει ένα ένδυμα που είναι αναντικατάστατο» συνέχισε η ίδια.
Στο κόκκινο χαλί, η Καρντάσιαν παραδέχτηκε πως χρειάστηκε να χάσει πάνω από επτά κιλά για να φορέσει το ρούχο, το φερμουάρ του οποίου, σύμφωνα με διεθνή μέσα, δεν κατέστη δυνατόν να κλείσει εντελώς, με αποτέλεσμα η 41χρονη να καλύπτει την πλάτη της με ένα γούνινο μαντό.
Αυτό, μάλιστα, ενίσχυσε τους φόβους των ειδικών πως ο τρόπος που κάποιος φορά ένα παλιό ένδυμα, ίσως επηρεάζει με τρόπο ανεπανόρθωτο την ακεραιότητά του. «Είναι έργα τέχνης του υλικού πολιτισμού της εποχής τους και πρέπει να συντηρηθούν για τις μελλοντικές γενιές» διαμηνύει το ICOM.
Σημειώνεται πως η διάσημη αυτή δημιουργία πουλήθηκε προς 1,26 εκατομμύρια δολάρια σε δημοπρασία το 1999, σχεδόν διπλάσια από την εκτιμώμενη τιμή, σύμφωνα με το Vintage News, ενώ το 2016, το μουσείο Ripley's δαπάνησε 4,8 εκατομμύρια δολάρια για να το αποκτήσει.
Με πληροφορίες από ArtNews
