Κάποιοι κατηγορούν την 'πορωμένη' Σάρα Πέιλιν για τον προεκλογικό χάρτη με τους στόχους, ένας εκ των οποίων ήταν και η βουλευτίνα-θύμα του οπλοφόρου στην Αριζόνα. Κάποιοι άλλοι βλέπουν το οξυμένο κλίμα αντιπαράθεσης που έχει προκληθεί από τις πρωτοφανείς για τα αμερικανικά δεδομένα επιχειρούμενες μεταρρυθμίσεις του Ομπάμα στην Υγεία και ζητούν εσπευσμένα να χαμηλώσουν οι τόνοι. Και θα υπάρξουν βεβαίως και αυτοί που θα ρίξουν το φταίξιμο αποκλειστικά στον σαλεμένο δολοφόνο που από τα χέρια του βρήκαν το θάνατο τόσοι αθώοι, μεταξύ τους κι ένα μικρό παιδί, σε ένα συμβάν που απ' αυτή την άποψη θυμίζει άλλα ανεξήγητα μακελειά σε πανεπιστήμια, σχολεία, κολέγια, με πρωταγωνιστές ψυχοπαθείς οπλοφόρους. Για πρώτη φορά, όμως, στο επίκεντρο του μακελειού βρέθηκε μια πολιτικός. Και, στο πρόσωπό της, έγινε στόχος η ίδια η πολιτική. Μια πολιτική που περνάει, παγκοσμίως, μια άνευ προηγουμένου κρίση νομιμοποίησης ως ανθρώπινη δραστηριότητα, ως λειτούργημα, ως οντότητα. Ποτέ άλλοτε στην ιστορία της ανθρωπότητας και της ίδιας της πολιτικής όπως την ξέρουμε τόσο πολλοί δεν μίσησαν τόσο λίγους, τους οποίους οι ίδιοι υποτιθέμενα εξέλεξαν για να τους κυβερνούν. Όπως ποτέ άλλοτε δεν έφτασαν οι πολλοί αυτοί σε ένα τόσο τραγικό, τόσο αποπνικτικό αδιέξοδο χωρίς καμία απολύτως διαφαινόμενη διέξοδο. Το συμβάν αυτό ανοίγει πολλά ερωτήματα, που μένουν να αιωρούνται αναπάντητα, στοιχειώνοντας την ίδια την ιδέα της λεγόμενης αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Θυμίζει, τηρουμένων των αναλογιών, τον πρόσφατο ξυλοδαρμό του Κωστή Χατζηδάκη. Και κάνει τους πολίτες των ΗΠΑ και όχι μόνο να μοιάζουν με μια βαθιά αποξενωμένη ανθρώπινη αγέλη που έχει ξεχάσει, που δεν ξέρει πώς θα έπρεπε να κυβερνάται, σαν ένα σώμα που έχει χάσει την επαφή με το ίδιο του το κεφάλι. Ναι, οι πολιτείες που μέλη τους πυροβολούν ή δέρνουν όσους επέλεξαν να τους κυβερνούν, είναι ακέφαλες, σαν σώματα που χάσκουν ανεξέλεγκτα, άβουλα, ακυβέρνητα, έρμαια των συγκυριών. Και το χειρότερο; Έχουν πια αρχίσει να μην αισθάνονται αυτή την ανατριχιαστική απώλεια, να μη νιώθουν ακέφαλες.
Το ποστ ειναι απο το μπλογκ memoryland.
