Για τις επτά βασικές δεξιότητες που αυξάνουν τις πιθανότητες ενός παιδιού να επιτύχει σε αυτά που επιθυμεί αλλά και να ξεχωρίσει, μίλησε η εκπαιδευτική ψυχολόγος, Μισέλ Μπόρμπα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η κα Μπόρμπα ξεκίνησε την καριέρα της διδάσκοντας σε παιδιά που είχαν υποστεί κακοποίηση, ζούσαν σε φτώχεια ή είχαν μαθησιακές δυσκολίες. Ας δούμε αναλυτικά αυτές τις επτά δεξιότητες:
Αυτοπεποίθηση
Οι περισσότεροι γονείς εξισώνουν την αυτοεκτίμηση με την αυτοπεποίθηση. Λένε στα παιδιά τους «Είσαι ξεχωριστός» ή «Μπορείς να γίνεις ό,τι θέλεις». Ωστόσο, υπάρχουν ελάχιστα στοιχεία ότι η τόνωση της αυτοεκτίμησης αυξάνει την ακαδημαϊκή επιτυχία ή ακόμα και την πραγματική και σε βάθος ευτυχία.
Η πραγματική αυτοπεποίθηση προκύπτει από τις καλές αποδόσεις και από την αντιμετώπιση εμποδίων. Τα παιδιά που έχουν αυτοπεποίθηση ξέρουν ότι μπορούν να αποτύχουν αλλά και να ανακάμψουν.
Ενσυναίσθηση
Αυτή η δεξιότητα έχει τρεις διαφορετικούς τύπους: όταν το παιδί συναισθάνεται την κατάσταση ενός άλλου, όταν οδηγείται σε πράξεις αλτρουισμού και όταν αντιλαμβάνεται τα αισθήματα του άλλου μπαίνοντας στη θέση του.
Οι γονείς μπορούν να αναπτύξουν αυτές τις πτυχές του χαρακτήρα του παιδιού, κατονομάζοντας τα συναισθήματα στην καθημερινή ζωή (π.χ. «φαίνεται αναστατωμένος»), κάνοντας ερωτήσεις για εμβάθυνση, λέγοντας τα δικά σας συναισθήματα ή παρατηρώντας άλλους.
Αυτοσυγκράτηση
Άμεσα συνδεδεμένη με την επιτυχία είναι η δυνατότητα συγκράτησης προσοχής, συναισθημάτων, σκέψεων, δράσεων και επιθυμιών.
Ένας τρόπος για να διδάξετε τον αυτοέλεγχο είναι να δίνετε «σήματα». Μερικά παιδιά δυσκολεύονται να εστιάσουν αλλού μεταξύ των δραστηριοτήτων. Γι' αυτό οι δάσκαλοι χρησιμοποιούν τα λεγόμενα «σήματα προσοχής», όπως το χτύπημα ενός κουδουνιού ή λεκτικές ενδείξεις όπως «μολύβια κάτω, μάτια ψηλά».
Ακεραιότητα
Η ακεραιότητα είναι ένα σύνολο πεποιθήσεων, ικανοτήτων, στάσεων και δεξιοτήτων που δημιουργούν μια «ηθική πυξίδα» την οποία μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα παιδιά για να γνωρίζουν τι είναι σωστό.
Μπορείτε να αναγνωρίζετε ανοιχτά στο παιδί την σημασία της ακεραιότητας, τονίζοντας και την αιτία λέγοντας π.χ. «έδειξες ακεραιότητα, γιατί τήρησες την υπόσχεσή σου και πήγες στον φίλο σου παρότι ήθελες να πας στην παιδική χαρά».
Περιέργεια
Όταν είναι κανείς φιλοπερίεργος έχει ανοίξει την πύλη για την εξερεύνηση νέων εμπειριών. Για να βοηθήσετε τα παιδιά να αναπτύξουν την περιέργεια, δώστε τους μπογιά, νήματα και μπαστουνάκια για να δημιουργήσουν κατασκευές.
Μια άλλη μέθοδος είναι η μοντελοποίηση της διερεύνησης. Αντί να πείτε «Αυτό δε θα λειτουργήσει», δοκιμάστε «Ας δούμε τι θα συμβεί!» Αντί να δίνετε απαντήσεις, ρωτήστε: «Τι πιστεύεις;».
Επιμονή
Η επιμονή βοηθά τα παιδιά να συνεχίσουν όταν όλα τα άλλα προτιμούν να εγκαταλείψουν. Μερικά παιδιά τα παρατάνε επειδή νιώθουν ότι κατακλύζονται με «όλα τα προβλήματα». Ο τεμαχισμός των εργασιών σε μικρότερα μέρη βοηθά τα παιδιά που δυσκολεύονται να εστιάσουν ή να ξεκινήσουν κάτι.
Αισιοδοξία
Τα αισιόδοξα παιδιά βλέπουν τις προκλήσεις και τα εμπόδια ως προσωρινά και θεωρούν ότι μπορούν να ξεπεραστούν. Επομένως, είναι πιο πιθανό να πετύχουν.
