Η selfie ως παγκόσμιο φαινόμενο, η selfie ως μέθοδος πώλησης και προώθησης κάθε λογής προϊόντων στο διαδίκτυο, η selfie ως επιδράστικος τρόπος επικοινωνίας που ξεπερνά το φάσμα των social media. Μέχρι εδώ όλα κατανοητά. Η selfie, όμως, ως μορφή τέχνης μπορεί να υπάρξει; Και κυρίως μπορεί να «γεμίσει» και να κρατήσει το ενδιαφέρον μίας πρωτότυπης έκθεσης στο Λονδίνο; Εξαρτάται. Αν ο θεατής της αντιμετωπίσει ως αυτό που είναι -φωτογραφίες, δηλαδή, που εξυπηρετούν τη φιλοδοξία, έχεις καλώς. Αν αντιμετωπιστούν ως μέσο που επικοινωνεί ιδέες, ο βαθμός δυσκολίας ανεβαίνει και ίσως χρειαστούμε ακόμη αρκετά χρόνια «προπόνησης» για να φτάσουν οι selfies μας σ' αυτό το σημείο. Κι όταν λέμε «προπόνηση», εννοούμε στην επικοινωνία μηνυμάτων, ιδεολογιών κ.λπ. Όχι στις πόζες και στο duckface.
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ
Λυκαβηττός: To σχολείο-μνημείο του Δημήτρη Πικιώνη καταρρέει
Πρωτομαγιά: Ακινητοποιημένα πλοία και ΜΜΜ - Αναλυτικά όσοι απεργούν
Ζοχράν Μαμντάνι: Σκοπεύει να ζητήσει από τον βασιλιά Κάρολο «να επιστρέψει το Koh-i-Noor»
Ζιακόπουλος: Προ των πυλών μία από τις πιο ψυχρές Πρωτομαγιές των τελευταίων δεκαετιών
D4vd: Αγόρασε εργαλεία από το διαδίκτυο για να διαμελίσει το σώμα της 14χρονης
σχόλια