Η ρωσική δημοκρατία της Τσετσενίας, η οποία είναι υπό τον έλεγχο του Ραμζάν Καντίροφ, απαγόρευσε τη χορευτική μουσική που θεωρείται είτε πολύ γρήγορη είτε πολύ αργή, σε μια προσπάθεια να εξουδετερώσει μια «μολυσματική» επιρροή της Δύσης στη συντηρητική περιοχή που κατοικείται επί το πλείστον από μουσουλμάνους.
Ο Μουσά Νταντάγεφ, υπουργός Πολιτισμού, είπε ότι «όλα τα μουσικά, φωνητικά και χορογραφικά έργα θα πρέπει να αντιστοιχούν σε ρυθμό 80-116 κτύπων ανά λεπτό» για να κάνουν τη μουσική «σύμφωνη με την τσετσενική νοοτροπία και την αίσθηση του ρυθμού», σύμφωνα με το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Tass. «Ο δανεισμός της μουσικής κουλτούρας από άλλους λαούς είναι απαράδεκτος», είπε ο Νταντάγεφ. «Πρέπει να φέρουμε στους ανθρώπους και στο μέλλον των παιδιών μας την πολιτιστική κληρονομιά του λαού της Τσετσενίας. Αυτό περιλαμβάνει ολόκληρο το φάσμα των ηθικών προτύπων ζωής για τους Τσετσένους». Σύμφωνα με αναφορές σε ρωσικά μέσα ενημέρωσης, ο Νταντάγεφ έθεσε στους καλλιτέχνες της περιοχής προθεσμία την 1η Ιουνίου για να ξαναγράψουν οποιαδήποτε μουσική δεν συμμορφώνεται με τον κανόνα.
Ο νόμος της Τσετσενίας του Καντίροφ στην πραγματικότητα ποινικοποιεί τα περισσότερα σύγχρονα είδη χορευτικής μουσικής που παίζονται συνήθως σε κλαμπ σε όλο τον κόσμο, όπως house, techno, dubstep ή drum'n'bass. Κάποιο χιπ-χοπ και ραπ, που συνήθως παίζεται σε ταχύτητες μεταξύ 60 και 140 παλμών ανά λεπτό, θεωρητικά θα εξακολουθούσε να πληροί τις προϋποθέσεις για την παραδοσιακή τσετσενική «αίσθηση του ρυθμού» που θέλει να διατηρήσει το καθεστώς του αυταρχικού ηγέτη, Ραμζάν Καντίροφ.
Η παραδοσιακή τσετσενική μουσική περιλαμβάνει khalkaran yish - τραγούδια ορχηστρών που χρησιμοποιούνται για να συνοδεύσουν χορούς, πομπές και ιπποδρομίες - και ηρωικές επικές μπαλάντες γνωστές ως illi yish. Μπορούν να συνοδεύονται από το dechig - pondar, ένα τρίχορδο όργανο παρόμοιο με τη ρωσική μπαλαλάικα.
Η Τσετσενία, στην περιοχή του Βόρειου Καυκάσου της ανατολικής Ευρώπης, έχει τα τελευταία χρόνια επικριθεί επανειλημμένα από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων για τη βίαιη δίωξη των σεξουαλικών μειονοτήτων. Η κυβέρνηση της Τσετσενίας αρνήθηκε τέτοιους ισχυρισμούς, υποστηρίζοντας ότι δεν υπήρχαν ομοφυλόφιλοι στην Τσετσενία, και όσοι υπήρχαν θα ξεριζώνονταν από τις οικογένειές τους.
Με πληροφορίες από Tass, Guardian
