Δεκάδες νεκροί Αφρικανοί μετανάστες

Παιδιά, δε θέλω να το παίξω ευαίσθητος "προοδευτικούλης" που καταγγέλλει τη σάπια Δύση, αλλά είναι γεγονός πως ο θάνατος ανθρώπων που προέρχονται από τον λεγόμενο "Τρίτο Κόσμο", περνάει τελείως στο ντούκου, όχι μόνο από τα μίντια, αλλά και από τις συνειδήσεις μας. Το πολύνεκρο δυστύχημα στην Ισπανία, τα κανάλια (που ψοφάν για περιστατικά με μπόλικο αίμα), το κάναν σαπουνόπερα, όπως κι όλα τα αντίστοιχα συμβάντα. Δεν υπονοώ σε καμιά περίπτωση πως δεν αξίζει προσοχής το τραγικό αυτό συμβάν στην Ισπανία. Απλά ο πνιγμός μερικών δεκάδων μεταναστών, και γενικά ο θάνατος ανθρώπων από τον Τρίτο Κόσμο, δεν είναι ίσης αξίας στις συνειδήσεις μας με το θάνατο ανθρώπων του "πολιτισμένου" κόσμου. Βάζω και τον εαυτό μου μέσα, όσο κι αν η λογική μου καταδικάζει την πραγματική μου στάση, την αυθόρμητη. Νομίζω πως ο άνθρωπος από τη φύση του, ασυνείδητα, τείνει προς το πολιτισμικά οικείο, και θεωρεί αυθόρμητα υποδεέστερο το πολιτισμικά αλλότριο. Και δε μιλάω για λογικά επεξεργασμένες σκέψεις, αλλά για αυθόρμητες (το τονίζω) εντυπώσεις, την πραγματική στάση δηλαδή. Μόνο με μια άλλου τύπου παιδεία μπορεί να κατασκευαστούν άνθρωποι με διευρυμένους ορίζοντες, αλλά πάντα θα υπάρχουν οι φυγόκεντρες δυνάμεις μέσα μας. Και σκεφτείτε αυτό: Για τον μέσο δυτικό, είναι το ίδιο ο θάνατος 50 Γάλλων σε ένα τροχαίο, και το ίδιο ο θάνατος 100 ανθρώπων κάποιας αυτόχθονης φυλής κάπου στον Αμαζόνιο, από λοιμό; Γιατί βιώνουμε ως πιο θλιβερό το θάνατο ενός μικρού παιδιού από τον δυτικό κόσμο, από αυτόν, ενός παιδιού του Τρίτου Κόσμου; Και πάλι υπογραμμίζω πως μιλώ για το αυθόρμητο βίωμα, και όχι τα συλλυπητήρια στα λόγια. Γιατί στα λόγια και οι αρχηγοί κρατών όλο συντετριμμένοι παρουσιάζονται στις συλλυπητήριες επιστολές τους. Δε είμαι απόλυτος, αλλά σε αυτά τα συμπεράσματα οδηγούμαι.

Τα συγχαρητήριά μας στον Δυτικό πολιτισμό!