Αυτή την εβδομάδα, η Κορνουάλη, έγινε η πιο πρόσφατη πόλη  στον πλανήτη που παραδέχτηκε ότι ήταν θύμα της δικής του επιτυχίας στην προσέλκυση τουριστών.

 

Είναι τόσο μεγάλος ο αριθμός των τουριστών που είναι πλέον σχεδόν αδύνατον να απλώσει κανείς πετσέτα στην άμμο της παραλίας Porthcurno ή στην ακτή Kynance Cove.

 

Το τοπικό τουριστικό συμβούλιο αναγκάστηκε να παρακαλέσει τους ανθρώπους να μείνουν μακριά. Χωρίς αμφιβολία, το μακρύ καυτό καλοκαίρι έστειλε πολλούς ανθρώπους να χαλαρώσουν στην ακτή. Ωστόσο, το πρόβλημα της Κορνουάλης υπογραμμίζει μια σειρά γνωστών τάσεων, όπως σημειώνει στο άρθρο της η εφημερίδα Guardian.

 

Πρώτον, το πώς η κοινωνία βλέπει τώρα την ίδια τη φύση ως απλώς ένα ακόμα αγαθό που πρέπει να καταναλωθεί. Δεύτερον η σύγχρονη ανάγκη να παρουσιαστεί στο Instagram μια ζωή ελεύθερη από την τυραννία της εργασίας στο γραφείο. Τέλος, η εισροή των "set-jetters", που αναζητούν τις τοποθεσίες αγαπημένων τηλεοπτικών σειρών ή ταινιών.

 

Στην περίπτωση της Κορνουάλης, οι οπαδοί του «Poldark» του BBC έφτασαν σε τέτοιους αριθμούς που απειλούσαν ό, τι τους προσέλκυσε αρχικά: το ήρεμο μεγαλείο της περιοχής, που για πολλούς είναι η Καραϊβική της χώρας.

 

Άλλοι έκαναν πιο δραστικά βήματα για να περιορίσουν την ανεπιθύμητη προσέλκυση επισκεπτών.

 

Το Ντουμπρόβνικ της Κροατίας, το οποίο χρησιμοποιείται ως σκηνικό του «Game of Thrones», έχει περιορίσει τον ημερήσιο αριθμό επισκεπτών  που μπορούν να εισέλθουν στην ιστορική παλιά πόλη.

 

Το Maya Bay της Ταϊλάνδης, τοποθεσία όπου γυρίστηκε το φιλμ «The Beach», απέκλεισε τους τουρίστες που το επισκέφτηκαν σε τόσο μεγάλο αριθμό ώστε να προκαλέσουν καταστροφές.

 

Πόλεις σε ολόκληρη την Ευρώπη αντιμετωπίζουν συχνά πολίτες στους δρόμους οι οποίοι διαμαρτύρονται για τα πάντα, από τον θόρυβο και τα απορρίμματα μέχρι την Airbnb που επηρεάζει τις τιμές των κατοικιών.

 

Την ίδια ώρα, η απελευθέρωση των νόμων για τα ταξί έχει προκαλέσει ακμή στις υπηρεσίες όπως οι Uber ενώ ο δήμαρχος της Βαρκελώνης απάντησε καθιστώντας δυσκολότερη την παραμονή των επισκεπτών στην πόλη, θεσπίζοντας κανόνες.

 

Η κατάσταση είναι πλέον μη βιώσιμη καθώς η αυθεντική εμπειρία που υποτίθεται πως προσφέρουν οι ντόπιοι δεν μπορεί να προσφερθεί.

 

Άλλοι λένε ότι τα τουριστικά κέρδη θα έπρεπε να αντισταθμιστούν από ένα νομοσχέδιο για τις ζημίες που προκλήθηκαν.

 

Η απάντηση σε τέτοια ερωτήματα βασίζεται στο αν υπάρχει ένα οικολογικά και κοινωνικά βιώσιμο μοντέλο για το πώς αντιμετωπίζουμε τον κόσμο.

 

Επίσης, βασίζεται στις κυβερνήσεις που θα πρέπει να λάβουν σοβαρότερα μέτρα για την οικονομία του τουρισμού.

 

Ίσως το πιο σημαντικό είναι για τους ταξιδιώτες να κατανοήσουν πώς η συμπεριφορά τους μπορεί να εξαντλήσει την γοητεία ενός προορισμού ταχύτερα από ό, τι μπορεί αυτή να αναπληρωθεί και αν αλλάξει μόνιμα τον χαρακτήρα ενός τόπου.