Η έλευση της Τεχνητής Νοημοσύνης και ευκολία στη διαχείριση των εργαλείων της δεν φέρει πάντα θετικά αποτελέσματα.
Για τον ακαδημαϊκό χώρο, η Τεχνητή Νοημοσύνη ισούται με ένα μεγάλο ρίσκο. Δεν είναι λίγοι οι εκπαιδευτικοί που έχουν εκφράσει ανησυχίες για την προσφυγή πολλών σπουδαστών σε εργαλεία αναζήτησης πληροφοριών, όπως το Chat GPT, αποφεύγοντας τη διαδικασία να «κουράσουν το μυαλό τους».
Εκτός από τη διεκπεραίωση εργασιών μέσω AI, σήμερα, παρατηρείται έντονα και το φαινόμενο της ολοένα και αυξανόμενης αδυναμίας των φοιτητών να διαβάσουν, να συγκεντρωθούν και να αφομοιώσουν εκτενή λογοτεχνικά κείμενα.
Όσο η AI αναπτύσσεται, δημιουργείται παράλληλα, ένας φαύλος κύκλος που εντείνει την αδυναμία των φοιτητών να καταπιαστούν με μακροσκελή κείμενα, αφού πλέον για οποιαδήποτε απορία, μια συχνή πρώτη αντίδραση, είναι «ρώτα το Chat GPT».
Ιδίως στις ανθρωπιστικές επιστήμες, τα εργαλεία της Τεχνητής Νοημοσύνης είναι απαγορευτικά ή πιο ορθά, χρησιμοποιούνται συχνά με λάθος τρόπο, με τους καθηγητές να έχουν καταφύγει σε εφαρμογές, που «ανιχνεύουν» τις εργασίες που πραγματοποιήθηκαν από τα «ρομπότ» του Διαδικτύου.
Τεχνητή Νοημοσύνη: Η συνδρομή της στην εκμάθηση
Από την άλλη, η AI, θα μπορούσε να συνδράμει ως σύμμαχος των σπουδαστών, όταν χρησιμοποιείται σωστά. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η χρήση ων εργαλείων της στη βελτίωση της Γραμματικής. Εργαλεία που εντοπίζουν τη χρήση παθητικής φωνής, χωρίς να διορθώνουν αυτόματα τα λάθη, προσφέρουν μια ευκαιρία πραγματικής εξοικείωσης των μαθητών με τους κανόνες της Γραμματικής.
Όσο για τις σπουδές στον τομέα της Λογοτεχνίας, η AI θα μπορούσε να βοηθήσει στην κατανόηση κειμένων, παρέχοντας ορισμούς δύσκολων όρων ή υποδείξεις για περαιτέρω ανάγνωση, χωρίς να αντικαθιστά την ουσιαστική ανάγνωση.
Λίγους μήνες πριν, μια εκπαιδευτικός εξήγησε στο περιοδικό TIME, ότι παραιτήθηκε των καθηκόντων της ως καθηγήτρια Γλώσσας και Λογοτεχνίας, κυρίως «εξαιτίας των μεγάλων γλωσσικών μοντέλων (LLM) όπως το ChatGPT»..
«Το φετινό φθινόπωρο είναι το πρώτο μετά από σχεδόν 20 χρόνια που δεν επιστρέφω στην τάξη» είπε η Βικτόρια Λίβινστον. «Η γραφή είναι μια διαδικασία στενά συνδεδεμένη με τη σκέψη». Αυτό υποστηρίζουν πολλοί από τους ακαδημαϊκούς που λένε, ότι μια εργασία, γραμμένη μέσω ChatGPT, είναι κάτι που μπορεί να λειτουργήσει αρνητικά, για τους μαθητές ή φοιτητές.
«Στο μεταπτυχιακό, πέρασα μήνες προσπαθώντας να συναρμολογήσω κομμάτια της διατριβής μου, στο μυαλό μου και τελικά διαπίστωσα ότι μπορούσα να λύσω το παζλ μόνο μέσω της γραφής. Το γράψιμο είναι σκληρή δουλειά. Μερικές φορές είναι τρομακτική. Με τον εύκολο πειρασμό της Τεχνητής Νοημοσύνης, πολλοί -ίσως οι περισσότεροι- από τους μαθητές μου δεν ήταν πλέον πρόθυμοι να περάσουν την ταλαιπωρία» συνέχισε η εκπαιδευτικός στο TIME.
Επομένως, η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν κωλύει, αλλά ούτε συνδράμει σε διαδικασίες συγκέντρωσης, εκμάθησης και πνευματικής καλλιέργειας από μόνη της. Η πρόκληση είναι, να γίνει σωστά η διαχείριση των εφαρμογών της έτσι ώστε η AI να διευκολύνει και όχι να προσπαθεί να αντικαθιστά.
Με πληροφορίες από Tufts Daily
