Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη, ο Βασίλης Τσιατσιάμης, ο οποίος ζει με διαβήτη τα τελευταία 25 χρόνια της ζωής του, έκανε μια αναδρομή στο παρελθόν και τη στιγμή που έμαθε ότι έχει ζάχαρο.
Από το «μεγάλο σοκ» και το «σκοτάδι», στο σήμερα, ο Βασίλης Τσιατσιάμης περιγράφει πώς πέρασε στις ημέρες όπου χαμογελά και μοιράζεται όσα έμαθε μέσα από τη δική του εμπειρία με τον διαβήτη.
«Κάπου στα 18 μου, η αναμελιά της εφηβείας κόπηκε απότομα. Μου είπαν "έχεις ζάχαρο" και ότι πρέπει να ζήσεις με αυτό» ξεκινά στο βίντεο και συνεχίζει:
«Στην αρχή όλα μαύρα, σκοτάδι. Να πρέπει να παλέψω με το άγνωστο και να παλέψω με τον ίδιο μου τον εαυτό.
Έβαλα τα δυνατά μου και είπα "θα τα καταφέρω". Υπήρχαν στιγμές που θύμωσα, κουράστηκα και είπα "γιατί σε μένα;". Αλλά ποτέ δεν σταμάτησα να ζω. Τα κατάφερα, κοίταξα τη ζωή με αισιοδοξία και συμφιλιώθηκα με τον διαβήτη. Ξε-έμαθα πολλές συνήθειες, αλλά έμαθα ότι κάθε ημέρα είναι διαφορετική. Κάθε δόση ινσουλίνης είναι μια μικρή νίκη και ένα "μπράβο" που λέω στον εαυτό μου. Έμαθα να υπολογίζω, να προσαρμόζομαι, να επιλέγω και, κυρίως, να μη φοβάμαι».
Ο Βασίλης Τσιατσιάμης συνεχίζει λέγοντας:
«Ο διαβήτης δεν είναι μόνο αριθμοί και μετρήσεις. Είναι κάτι περισσότερο: οι στιγμές που προσπαθείς και κανείς δεν το βλέπει, οι βραδιές που ξυπνάς ιδρωμένος από την υπογλυκαιμία, το χαμόγελο όταν όλα πάνε καλά κι ας το ξέρεις μόνο εσύ. Είμαι ο Βασίλης Τσιατσιάμης και ζω με διαβήτη 25 χρόνια. Αλλά δεν είμαι ο διαβήτης μου. Είμαι αυτός που τον αντιμετωπίζει κάθε ημέρα. Είμαι αυτός που συνεχίζει, που τρέχει, γελά και ονειρεύεται» και τέλος, κατέληξε με το μήνυμα: «14 Νοεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη. Αφορμή να θυμάσαι ότι ο διαβήτης δεν είναι μια ημέρα, είναι κάθε ημέρα».
