Όπως και οι άνθρωποι, έτσι και οι άγριοι χιμπατζήδες κάνουν γρήγορες συζητήσεις, όπου περιμένουν μόλις ένα κλάσμα του δευτερολέπτου για να «μιλήσουν» με τη σειρά τους.
Οι χιμπατζήδες επικοινωνούν κυρίως με χειρονομίες, συμπεριλαμβανομένων των κινήσεων των χεριών και των εκφράσεων του προσώπου.
Οι επιστήμονες που μελέτησαν λεπτομερώς τις συνομιλίες τους διαπίστωσαν ότι έπαιρναν «γρήγορες στροφές» όταν αντάλλασσαν πληροφορίες και επίσης περιστασιακά διέκοπταν ο ένας τον άλλον.
Η αποκάλυψη υποδηλώνει «βαθιές εξελικτικές ομοιότητες [με τους ανθρώπους] στον τρόπο με τον οποίο δομούνται οι συνομιλίες», δήλωσε στο BBC News η καθηγήτρια Cat Hobaiter από το Πανεπιστήμιο του St Andrews.
«Είναι καταπληκτικό να βλέπεις πόσο κοντά είναι οι χρόνοι επικοινωνίας των χιμπατζήδων και των ανθρώπων», είπε.
Οι χιμπατζήδες είχαν μεγαλύτερο εύρος στους χρόνους των συνομιλιών τους. «Τα κενά κυμαίνονταν από το να διακόπτουν τον «ομιλητή» 1.600 χιλιοστά του δευτερολέπτου πριν τελειώσει τη χειρονομία του, μέχρι το να χρειάζονται 8.600 χιλιοστά του δευτερολέπτου για να απαντήσουν», εξήγησε η καθηγήτρια Hobaiter.
Στο πλαίσιο της διερεύνησης της γνώσης γύρω από την εξελικτική προέλευση της επικοινωνίας, οι ερευνητές πέρασαν δεκαετίες παρατηρώντας και καταγράφοντας τη συμπεριφορά πέντε κοινοτήτων άγριων χιμπατζήδων στα δάση της Ουγκάντα και της Τανζανίας. Έχουν καταγράψει και μεταφράσει περισσότερες από 8.000 χειρονομίες από πάνω από 250 μεμονωμένα ζώα.
H επικεφαλής ερευνήτρια δρ Gal Badihi, επίσης από το Πανεπιστήμιο του St Andrews, εξήγησε ότι οι χειρονομίες επέτρεπαν στους χιμπατζήδες να αποφεύγουν τις συγκρούσεις και να συντονίζονται μεταξύ τους.
«Έτσι, ένας χιμπατζής θα μπορούσε να κάνει χειρονομία σε έναν άλλο ότι θέλει φαγητό, και ο άλλος θα μπορούσε να του δώσει φαγητό ή, αν νιώθει λιγότερο γενναιόδωρος, να απαντήσει κάνοντας χειρονομία για να φύγει.
«Μπορεί να συμφωνήσουν σχετικά με το πώς ή πού να περιποιηθούν ο ένας τον άλλο. Είναι συναρπαστικό και γίνεται με λίγες μόνο σύντομες ανταλλαγές χειρονομιών», είπε.
Η ίδια δήλωσε ότι μελλοντικές μελέτες που θα εξετάσουν την επικοινωνία σε άλλα είδη πρωτευόντων που έχουν πιο μακρινή συγγένεια με τον άνθρωπο, θα προσφέρουν μια πιο ολοκληρωμένη εξελικτική εικόνα για το γιατί υιοθετήσαμε αυτή τη γρήγορη εναλλασσόμενη συνομιλία.
«Θα είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να κατανοήσουμε καλύτερα πότε και γιατί εξελίχθηκαν οι κανόνες της συνομιλίας μας», πρόσθεσε.
Με πληροφορίες από BBC
