Η πανδημία Covid – 19 και τα αλλεπάλληλα lockdown επηρέασαν διαφορετικά την κάθε μία κοινωνική ομάδα και ούτε οι έφηβοι βγήκαν αλώβητοι από αυτό.
Σύμφωνα με έρευνα του Εθνικού Ινστιτούτου Κατάχρησης Ναρκωτικών των ΗΠΑ, η οποία δημοσιεύτηκε στο Journal of Adolescent Health, μεταξύ των προεφήβων και εφήβων ηλικίας 10 έως 14 ετών, διαπιστώθηκε πως το συνολικό ποσοστό χρήσης ναρκωτικών ουσιών παρέμεινε σχετικά σταθερό κατά το πρώτο εξάμηνο της πανδημίας και η κατανάλωση αλκοόλ μειώθηκε, αλλά αυξήθηκε ιδιαίτερα η χρήση νικοτίνης και συνταγογραφημένων φαρμάκων.
Όπως αναφέρει ο William Pelham, μεταδιδακτορικός υπότροφος στο Κέντρο Ανθρώπινης Ανάπτυξης του Σαν Ντιέγκο, η πανδημία προκάλεσε διαταραχές σε διάφορους τομείς της ζωής των εφήβων, συμπεριλαμβανομένων της χρήσης αλκοόλ και ναρκωτικών, γεγονός που ανάγει την επιτήρηση χρήσης ουσιών από τους εφήβους σε προτεραιότητα για την δημόσια υγεία.
Για την διεξαγωγή της έρευνας, οι ερευνητές παρακολούθησαν 7.842 εφήβους και τις οικογένειές τους, σε 21 πόλεις στις Ηνωμένες Πολιτείες για έξι μήνες, μετά την ανακοίνωση της πρώτης καραντίνας. Οι έρευνες προσπάθησαν να αξιολογήσουν την ένταση της ανησυχίας των νέων για τον κορωνοϊό και κατέγραψαν στρεσογόνους παράγοντες, οι οποίοι προκλήθηκαν εξαιτίας της καραντίνας, η στέρηση των εκπαιδευτικών εκδρομών, οι δυσκολίες στο οικογενειακό περιβάλλον κ.α.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, ζητήθηκε από τους συμμετέχοντες να περιγράψουν την εμπειρία τους από τη χρήση ουσιών, συμπεριλαμβανομένου του αλκοόλ, του καπνού και των μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων.
Η χρήση ουσιών μεταξύ των ερωτηθέντων εφήβων ήταν σταθερή κατά τους πρώτους έξι μήνες της πανδημίας: το 8% ανέφερε ότι χρησιμοποίησε κάποια ουσία τις τελευταίες 30 ημέρες, το 3,4% ανέφερε ότι έκανε χρήση αλκοόλ και το 3,6% ανέφερε ότι έκανε χρήση νικοτίνης.
Συγκριτικά με τη συμπεριφορά των νέων πριν από την πανδημία, η χρήση αλκοόλ μειώθηκε ωστόσο αυξήθηκε η χρήση νικοτίνης και φαρμάκων. Σε οικογένειες που αντιμετώπισαν απώλεια εισοδήματος ή υλικές δυσκολίες κατά τη διάρκεια της πανδημίας, η χρήση ουσιών στους νέους ήταν υψηλότερη, καθώς το αυξημένο στρες, η κατάθλιψη και το άγχος ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκοί παράγοντες.
Τα ευρήματα της έρευνας υπογραμμίζουν την δυσανάλογη επιβάρυνση των νέων και των οικογενειών, με προϋπάρχοντα προβλήματα, από την πανδημία. Σύμφωνα με τον Pelham, η παροχή υλικής υποστήριξης σε αναξιοπαθούντες οικογένειες και η σύνδεση των ψυχικά δοκιμαζόμενων νέων με την υποστήριξη μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο μετριασμού του κινδύνου, τόσο στο παρόν, όσο και κατά τη διάρκεια παρόμοιων γεγονότων στο μέλλον.
