Οι μαθηματικοί αμφισβητούν το γνωστό γνωμικό ότι ένας πίθηκος που πληκτρολογεί τυχαία σε μια γραφομηχανή για αρκετό χρόνο θα μπορούσε, τελικά, να αναπαράγει τα έργα του Σαίξπηρ.
Δύο Αυστραλοί μαθηματικοί χαρακτήρισαν αυτήν την ιδέα παραπλανητική. Υπολόγισαν ότι ακόμα και αν όλοι οι χιμπατζήδες του κόσμου είχαν στη διάθεσή τους όλη τη διάρκεια ζωής του σύμπαντος, «σχεδόν σίγουρα» δεν θα κατάφερναν να γράψουν τα έργα του βάρδου.
Η μελέτη τους δοκίμασε το «θεώρημα του άπειρου πιθήκου», ένα θεωρητικό πείραμα που υποδεικνύει ότι ένας άπειρος χρόνος θα μπορούσε να καταστήσει πιθανό το απίθανο, τοποθετώντας ωστόσο ρεαλιστικά όρια στους πιθήκους που πληκτρολογούν.
Οι υπολογισμοί βασίστηκαν σε έναν πίθηκο που θα πληκτρολογούσε ένα πλήκτρο ανά δευτερόλεπτο για 30 χρόνια, χρησιμοποιώντας ένα πληκτρολόγιο με 30 πλήκτρα – τα γράμματα της αγγλικής γλώσσας και κάποια σημεία στίξης. Σύμφωνα με τη μελέτη, ο χρόνος που θα χρειαζόταν ένας πίθηκος για να αναπαράγει τα έργα του Σαίξπηρ θα ήταν μεγαλύτερος από τη διάρκεια ζωής του σύμπαντος.
Υποθέτοντας ότι η "θερμική κατάρρευση" του σύμπαντος θα συμβεί σε περίπου ένα γκουγκολ χρόνια (δηλαδή ένας αριθμός με 100 μηδενικά), οι μαθηματικοί συμπέραναν ότι ένας πίθηκος έχει μόνο 5% πιθανότητα να πληκτρολογήσει τυχαία τη λέξη "μπανάνες" στη διάρκεια της ζωής του. Το σύνολο των έργων του Σαίξπηρ περιλαμβάνει 884.647 λέξεις – καμία από αυτές δεν είναι "μπανάνα".
Οι μαθηματικοί, για να διευρύνουν το πείραμα, στράφηκαν στους χιμπατζήδες, το πιο κοντινό συγγενικό είδος του ανθρώπου, θεωρώντας ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός των 200.000 χιμπατζήδων θα παραμείνει σταθερός μέχρι το τέλος του χρόνου. Ακόμα κι αυτός ο τεράστιος "στρατός" πιθήκων δεν πλησίασε το επιθυμητό αποτέλεσμα.
«Δεν είναι καν μία πιθανότητα στο εκατομμύριο», σχολίασε ο Stephen Woodcock, συν-συγγραφέας της μελέτης.
Με πληροφορίες από Guardian
