Ανακάλυψαν χλαμύδια στο βάθος του Αρκτικού Ωκεανού - «Τι στο καλό κάνουν εκεί;»

Μία μάλλον απρόσμενη ανακάλυψη έκανε ομάδα επιστημόνων που πραγματοποιούσε έρευνες στον βυθό του Αρκτικού Ωκεανού καθώς εντόπισε χλαμύδια. 

Οι επιστήμονες πραγματοποιούσαν έρευνες ανάμεσα στην Ισλανδία και στη Νορβηγία σε μία περιοχή υδροθεμικών αναβλύσεων γνωστή ως Loki's Castle. Οι έρευνες της ομάδας στην περιοχή, που χαρακτηρίζεται από τη χαμηλή περιεκτικότητα σε οξυγόνο και την υψηλή πίεση, είχαν επικεντρωθεί στο μικρόβια που επιβιώνουν εκεί. Αυτό που βρήκαν τους προκάλεσε έκπληξη: πολλαπλά στελέχη από χλαμύδια που μερικά από αυτά ήταν άγνωστα ως σήμερα. 

Τα χλαμύδια αποτελούν μια ποικιλόμορφη ομάδα βακτηριδίων, γνωστά για την chlamydia trachomatis, τη σεξουαλικά μεταδιδόμενη λοίμωξη που προκαλεί μια σειρά από δυσάρεστα συμπτώματα στους ανθρώπους. Τα χλαμύδια εξαρτώνται από άλλους οργανισμούς για την επιβίωση τους, καθώς ζουν μέσα σε ξενιστές. Τα βακτήρια που ανακαλύφθηκαν στον βυθό της Αρκτικής ήταν «άφθονα, ποικίλα και δραστικά», σύμφωνα με μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Current Biology ενώ δεν υπήρχαν εμφανή σημάδια ξενιστών στο ίζημα του ωκεάνιου δαπέδου.

«Το να βρούμε χλαμύδια σε αυτό το περιβάλλον ήταν εντελώς απροσδόκητο, και πυροδότησε το ερώτημα: "τι στο καλό κάνουν εκεί;"» αναφέρει η Jennah Dharamshi, μοριακή βιολόγος στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα και πρώτη συγγραφέας της έρευνας. Τα χλαμύδια εντοπίστηκαν μερικά μέτρα κάτω από τον βυθό του Ατλαντικού σε βάθος περίπου 3,2 χιλιομέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Οι ερευνητές ανέλυσαν το DNA από 68 δείγματα και ανακάλυψαν πως τα 51 από αυτά περιείχαν χλαμύδια. Μία ομάδα, σύμφωνα με τη Nicoletta Lanes του Live Science, μοιράζεται έναν κοινό πρόγονο με τα βακτήρια που προκαλούν ασθένειες στον άνθρωπο και σε ζώα. 

Οι ερευνητές δεν μπόρεσαν να καλλιεργήσουν τα μικρόβια σε εργαστήριο καθώς είναι δύσκολη η δημιουργία ενός περιβάλλοντος με συνθήκες ανάλογες με αυτές που επικρατούν στο βάθος του ωκεανού. Έτσι ήταν δύσκολο να μελετηθεί με ακρίβεια πώς επιβιώνουν τα χλαμύδια σε τέτοιο βάθος. Παράλληλα, καθώς απουσίαζε ξενιστής, οι ερευνητές υποψιάζονται ότι τα χλαμύδια χρειάζονται οργανικές ενώσεις από άλλα μικρόβια που ζουν στον βυθό της θάλασσας. Ωστόσο, δεδομένης της σχέσης τους με τα παθογόνα χλαμύδια, τα βακτήρια που ανακαλύφθηκαν πρόσφατα μπορούν να βοηθήσουν τους ερευνητές να καταλάβουν πώς εξελίχθηκε η γενεαλογία των ιδιοτήτων που προκαλούν ασθένειες.

Παράλληλα, η νέα μελέτη αμφισβητεί τις επικρατούσες επιστημονικές αντιλήψεις για το πού και πώς μπορούν να επιβιώσουν τα χλαμύδια καθώς ορισμένες από τις νέες ομάδες ήταν «εξαιρετικά άφθονες» στα ιζήματα των ωκεανών, γεγονός που υποδηλώνει ότι υπάρχει σημαντικός αντίκτυπος στα οικοσυστήματα βαθέων υδάτων. «Αυτή η ομάδα βακτηρίων μπορεί να έχει διαδραματίσει πολύ μεγαλύτερο ρόλο στη θαλάσσια οικολογία από όσο προηγουμένως πιστεύαμε», αναφέρει ο βιολόγος Daniel Tamarit, επίσης από το Πανεπιστήμιο της Ουψάλα, που συνυπογράφει τη μελέτη. 

Με πληροφορίες από smithsonia.com