Ένα άρθρο για τους ηγέτες που ξεχώρισαν, εν μέσω της κρίσης του κορωνοϊού, μεταξύ των οποίων και ο Έλληνας πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, φιλοξενούν οι New York Times.

 

«Η άμεση δράση, η συμπόνια και η εμπιστοσύνη στην επιστήμη σηματοδοτούν τις πιο αποτελεσματικές απαντήσεις στον κορωνοϊό» ξεκινά το άρθρο των New York Times επισημαίνοντας ότι «Η ηγεσία μπορεί να είναι δύσκολο να προσδιοριστεί, αλλά σε περιόδους κρίσης είναι εύκολο να αναγνωριστεί».

 

Συνεχίζει δε ο αρθρογράφος λέγοντας «Καθώς η πανδημία έχει εξαπλώσει τον φόβο, την ασθένεια και τον θάνατο, οι εθνικοί ηγέτες σε όλο τον κόσμο έχουν δοκιμαστεί σοβαρά. Άλλοι έχουν πετύχει, άλλοι έχουν απογοητεύσει αλλά υπάρχουν επίσης εκείνοι οι ηγέτες που έχουν ανταποκριθεί στις περιστάσεις, επιδεικνύοντας αποφασιστικότητα, θάρρος, ενσυναίσθηση, σεβασμό στην επιστήμη και στοιχειώδη ευπρέπεια».

 

Στο άρθρο φιλοξενούνται διάφοροι ηγέτες που ξεχώρισαν ανά τον κόσμο για την δράση τους και τις ενέργειές τους κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Μεταξύ αυτών η καγκελάριος Μέρκελ και ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.

 

New York Times: «Στην κρίση, ξεχωρίζουν οι πραγματικοί ηγέτες» - Αναφορά στον Κυριάκο Μητσοτάκη

 

«Παραδείγματα χωρών που η άμεση και αποφασιστική δράση βοήθησαν στην αντιμετώπιση των επιπτώσεων της νόσου και ένωσαν το έθνος σημειώνονται από τη Νότια Κορέα και την Ταϊβάν στην Ασία έως τη Γερμανία, την Ελλάδα και την Ισλανδία στην Ευρώπη» αναφέρει χαρακτηριστικά.

 

«Η Ελλάδα, που θεωρείται συνήθως μεταξύ των πιο αδύναμων μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ήταν επίσης έκπληξη, ενεργώντας καλύτερα από ό, τι θα περίμενε κανείς. Με το πρώτο αναφερόμενο κρούσμα, στη Θεσσαλονίκη στις 26 Φεβρουαρίου, η κυβέρνηση υπό τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη κινήθηκε δραστικά για να κλείσει δημόσιους χώρους, να περιορίσει τα ταξίδια και να αυξήσει τις μονάδες εντατικής θεραπείας. Από αυτήν την εβδομάδα, η Ελλάδα είχε λιγότερα από 3.000 κρούσματα κορωνοϊού.

 

«Όλα αυτά τα επιτεύγματα φυσικά, φέρουν ορισμένες επιφυλάξεις» αναφέρει ο αρθρογράφος επισημαίνοντας πως «Το σχετικά χαμηλό ποσοστό θνησιμότητας της Γερμανίας, για παράδειγμα, μπορεί να αντικατοπτρίζει ένα πολύ υψηλότερο ποσοστό τεστ που έχουν γίνει, σε σχέση με άλλες χώρες. ..Αντίθετα, οι αριθμοί της Ελλάδας μπορεί να είναι χαμηλοί επειδή έχει ελεγχθεί λιγότερο από το 1% του πληθυσμού.» σημειώνει.

 

Στο κείμενο φιλοξενούνται ακόμη οι ηγέτες της Νέας Ζηλανδίας, Τζασίντα Άρντερν, ως εξαιρετικό παράδειγμα άμεσης αντίδρασης, η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, και οι ηγέτες της Φινλανδίας, της Δανίας και της Νορβηγίας ως γυναικείες φιγούρες, στην κεντρική πολιτική σκηνή, που αντέδρασαν άμεσα στην πανδημία.

 

Ωστόσο, αναφορά γίνεται και στο διαφορετικής προσέγγισης μοντέλο της Σουηδίας, που χαρακτηρίζεται ως έκπληξη. «Η μεγαλύτερη (έκπληξη) είναι η ηγεσία της Σουηδίας, η οποία ουσιαστικά έχει αφήσει τη χώρα να λειτουργεί σχεδόν κανονικά» αναφέρει για την υιοθέτηση της τακτικής της «ανοσίας της αγέλης» στη σκανδιναβική χώρα.

 

Στην περίπτωση της Ιταλίας, δε, της χώρας που επλήγη περισσότερο από την πανδημία, το άρθρο αποτίει φόρο τιμής στις ενέργειες του Τζουζέπε Κόντε αναφέροντας, ότι κέρδισε το σεβασμό για την λήψη αυστηρών μέτρων και την υπόσχεση ότι το κράτος θα φροντίσει τους ανθρώπους».

 

Με πληροφορίες από τους New York Times