Παρά τις αισιόδοξες προβλέψεις, το Eurogroup της Δευτέρας δεν κατέληξε σε συμφωνία για το ζήτημα της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους και ειδικότερα για την ελληνική περίπτωση, για αυτό και τώρα φημολογείται πως θα υπάρξει νέα συνάντηση την Παρασκευή.
Το πολυδιαφημισμένο γαλλικό σχέδιο είναι ουσιαστικά πολιτικά νεκρό-όπως το χαρακτήρισαν οι Financial Times- μιας και οι ιδιώτες το αγνόησαν επιδεικτικά παρά τις μαραθώνιες διαπραγματεύσεις των προηγούμενων εβδομάδων.
Καταλυτικό ρόλο στη αποτυχία αυτού του σχεδίου έπαιξε ο εκβιασμός των αγορών πως θα θεωρήσουν οποιαδήποτε συμμετοχή των ιδιωτών, επιλεκτική χρεοκοπία ενεργοποιώντας την τοξική βόμβα των ασφαλίστρων κινδύνου. Πίσω από το αόρατο χέρι των αγορών βρίσκονται η IIF, η διεθνής των χρηματοπιστωτικών ομίλων και το γραφείο των δημοσίων σχέσεων τους, οι οίκοι αξιολόγησης.
Οι δήθεν επικριτικές δηλώσεις σχεδόν ολόκληρης της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας κατά των οίκων αντικαταστάθηκαν από τη ρεαλιστική προσπάθεια να αναζητηθεί ένας συμβιβασμός με τις αγορές, αποδεικνύοντας ποιος κατέχει τελικά την πραγματική εξουσία, διαψεύδοντας τις αυταπάτες όσων έβλεπαν την επιστροφή της πολιτικής Ευρώπης.
Όσο οι ηγέτες της Ευρωζώνης διαπραγματεύονται με τον επικεφαλής του IIF και κινούνται ανάμεσα στο γαλλικό σχέδιο της εθελοντικής συμμετοχής και στο πιο επιθετικό σχέδιο της επιμήκυνσης ή και του κουρέματος των ομολόγων που προκρίνει το Βερολίνο, και όσο ο άλλος πόλος εξουσίας στην ευρωζώνη, η ΕΚΤ αρνείται να δεχτεί την καταστροφή κάποιων κεφαλαίων, τόσο οι αγορές που δεν πείθονται από την άγρια λιτότητα των κυβερνήσεων θα συνεχίζουν να ζητούν περισσότερα.
Η Ευρώπη αναζητά και θα αναζητά όλο το καλοκαίρι μια φόρμουλα λύσης που θα κατοχυρώνει τη διεθνή των πιστωτών, που θα εξασφαλίσει πως η ελεγχόμενη χρεοκόπία της Ελλάδας δε θα έχει συστημικές επιπτώσεις.
Πλέον όμως η κρίση χρέους, ανεξάρτητα από τις προσπάθειες της πολιτικής ελίτ μετατρέπεται σε δομική κρίση της ευρωζώνης και της ΕΕ, καθώς αυτό που διακυβεύεται δεν είναι τα 350 δις του ελληνικού χρέους, αλλά η ίδια η ύπαρξη του ευρώ. Η Ιταλία ήδη από την περασμένη Παρασκευή θεωρείται ο επόμενος αδύναμος κρίκος και το κόστος του βραχυπρόθεσμου δανεισμού της σε σχέση με τον περασμένο μήνα έχει αυξηθεί κατά 50%, ενώ το Βέλγιο είναι ο επόμενος υποψήφιος.
Ο συνδυασμός της ευρωπαϊκής κρίσης με την άλλη πλευρά του Ατλαντικού που επανέρχεται σε φάση καθόδου μετά την αναιμική ανάπτυξη και βλέπει το χρέος της να εκτινάσσεται, δείχνει πως το παγκόσμιο σύστημα θα κινηθεί στην αναζήτηση μιας λύσης (που θα περιλαμβάνει όμως την Ελλάδα;) που θα καταστρέψει ελεγχόμενα ένα μέρος από τον ωκεανό των τοξικών χρεών και αυτή η απόπειρα θα είναι το τελευταίο χαρτί πριν τη λογική του απομονωτισμό και του ο σώζων ευατόν σωθήτω.
σχόλια