Από τη στιγμή που αποφασίστηκε πως η αντιμετώπιση του ελληνικού χρέους χρειάζεται αναδιάρθρωση με τη συμμετοχή ιδιωτών και υπό το φόβο των οίκων αξιολόγησης, βρέθηκε η μαγική συνταγή της εθελοντικής συμμετοχής.
Η εθελοντική συμμετοχή εγγυάται ουσιαστικά στις τράπεζες και στα λοιπά ευαγή ιδρύματα τα συμφέροντα τους, παρέχοντας τους τα απαραίτητα ανταλλάγματα.
Τόσο στις Ήπα, όσο κυρίως στην ευρωζώνη πραγματοποιούνται συνεχείς διαβουλεύσεις με εκπροσώπους των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, ώστε να δεχτουν να συμμετάσχουν στο σχέδιο εθελοντικής διακράτησης-ανταλλαγής των ελληνικών ομολόγων που έχει προτείνει ο Σόιμπλε.
Σε κάθε ευρωπαϊκή πρωτεύουσα τα υπουργεία οικονομικών προσπαθούν να εξασφαλίσουν το οκ από όσο το δυνατόν περισσοτερες τράπεζες, αλλά και ασφαλιστικά ταμεία, πριν την έκτακτη σύνοδο που θα πραγματοποιηθεί στις 3 Ιουλίου.
Τότε αναμένεται να παρθούν συγκεκριμένες αποφάσεις για το ελληνικό χρέος, αφού αφενός θα έχει υπάρξει πολιτική δέσμευση των ηγετών της ΕΕ για στήριξη στην Ελλάδα, αφετέρου θα έχει ψηφιστεί (ή όχι) το μεσοπρόθεσμο.
Στα πλαίσια της "ικεσίας" προς τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, εντάσσεται και η χθεσινή συνάντηση Παπανδρέου-Βενιζέλου με τον Τσαρλς Νταλάρα, επικεφαλής του IIF, του Διεθνούς Ινστιτούτου Χρηματοοικονομικής (Institute of International Finance) που εκπροσωπεί πάνω από 400 τράπεζες μεταξύ των οποίων η Deutsche Bank και η Goldman Sachs.
Ο στόχος είναι να διασφαλιστεί ο εθελοντικός χαρακτήρας της συμμετοχής των ιδιωτών, να αποκλειστεί κάθε πιθανότητα πειθαναγκασμού που θα τρομάξει τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και που οι οίκοι αξιολόγησης θα θεωρήσουν χρεοκοπία. Η ειρωνία είναι πως οι οίκοι αξιόλογησης, τα hedge funds και οι κάτοχοι CDS είναι πολλές φορές ένα και το αυτό νομικό πρόσωπο.
Εθελοντική συμμετοχή λοιπόν, κανένας πειθαναγκασμός μην τυχόν και τρομάξουν αυτοί που δυο χρόνια πριν θεωρούνταν υπαίτιοι της κρίσης, είναι ακριβώς η ίδια ευγενική συμπεριφορά που έχουν οι κυβερνήσεις και η ελληνική απέναντι στην κοινωνία όταν επιβάλλουν μέτρα λιτότητας.
