Σχεδόν οι μισοί φαλακροί αετοί και χρυσαετοί που εξετάστηκαν σε όλες τις ΗΠΑ δείχνουν σημάδια χρόνιας έκθεσης στον μόλυβδο σύμφωνα με έρευνα.
Ενώ ο πληθυσμός του είδους έχει ανακάμψει από το χείλος της εξαφάνισης- από τη στιγμή που οι ΗΠΑ απαγόρευσαν το παρασιτοκτόνο DDT το 1972- επιβλαβή επίπεδα τοξικού μόλυβδου βρέθηκαν στα οστά του 46% των φαλακρών αετών που εξετάστηκαν σε 38 πολιτείες από την Καλιφόρνια ως τη Φλόριντα, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Science.
Παρόμοια ποσοστά έκθεσης σε μόλυβδο διαπιστώθηκαν σε χρυσαετούς, κάτι που σύμφωνα με τους επιστήμονες σημαίνει ότι τα αρπακτικά έφαγαν κουφάρια ή θηράματα μολυσμένα από πυρομαχικά ή εξοπλισμό ψαρέματος.
Το αίμα, τα οστά, τα φτερά και ο ιστός από το ήπαρ 1.210 αετών που ελέγχθηκαν από το 2010 έως το 2018 έδειξε ότι είχαν χρόνια και οξεία έκθεση σε μόλυβδο.
«Αυτή είναι η πρώτη φορά για οποιοδήποτε είδος άγριου ζώου που έχουμε μπορέσει να αξιολογήσουμε την έκθεση σε μόλυβδο και τις συνέπειες στον πληθυσμό, σε ηπειρωτική κλίμακα», επεσήμανε ο Τοντ Κάτζνερ, ένας από τους συγγραφείς της έρευνας και βιολόγος του άγριων ζώων στο US Geological Survey.
«Είναι κατά κάποιο τρόπο εντυπωσιακό το γεγονός ότι σχεδόν το 50% από αυτά εκτίθενται επανειλημμένα σε μόλυβδο», υπογράμμισε. Ο μόλυβδος είναι νευροτοξίνη που ακόμη και σε χαμηλές δόσεις βλάπτει την ισορροπία και την αντοχή ενός αετού, μειώνει την ικανότητά του να πετά, να κυνηγά και να αναπαράγεται. Σε υψηλές δόσεις προκαλεί κρίσεις, δυσκολίες στην αναπνοή και θάνατο.
Η μελέτη εκτίμησε ότι η έκθεση σε μόλυβδο μείωσε την ετήσια αύξηση του πληθυσμού των φαλακρών αετών κατά 4% και των χρυσαετών κατά 1%.
Οι φαλακροί αετοί βγήκαν το 2007 από την αμερικανική λίστα των ειδών που κινδυνεύουν με εξαφάνιση. Όμως, οι επιστήμονες λένε ότι τα υψηλά επίπεδα μολύβδου συνεχίζουν να προκαλούν ανησυχία. Πέρα από το ότι επηρεάζουν την αύξηση του πληθυσμού, η έκθεση σε μόλυβδο μειώνει την αντοχή τους απέναντι σε μελλοντικές δυσκολίες, όπως η κλιματική αλλαγή ή οι μεταδοτικές ασθένειες.
Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει υψηλή έκθεση σε μόλυβδο σε συγκεκριμένες περιοχές των ΗΠΑ, αλλά όχι σε όλη τη χώρα. Τα δείγματα αίματος ελήφθησαν από ζωντανούς αετούς που είχαν παγιδευτεί και μελετούνταν για άλλους λόγους. Εκείνα από τα οστά, τα φτερά και το ήπαρ προήλθαν από αετούς που σκοτώθηκαν έπειτα από συγκρούσεις με οχήματα, καλώδια ρεύματος ή από άλλες κακοτυχίες.
«Ο μόλυβδος υπάρχει στο τοπίο και είναι διαθέσιμος σε αυτά τα πτηνά σε μεγαλύτερο βαθμό από ότι πιστευόταν. Ποσότητα ίση με το κεφάλι μιας καρφίτσας αρκεί για να προκαλέσει τον θάνατο ενός αετού», επεσήμανε ο Βινς Σλέιμπ, από τους συγγραφείς της μελέτης, ερευνητής βιολόγος στη ΜΚΟ Conservation Science Global.
Επίσης, οι ερευνητές διαπίστωσαν αυξημένα επίπεδα έκθεσης στο μόλυβδο το φθινόπωρο και τον χειμώνα, κάτι που συμπίπτει με την κυνηγετική σεζόν σε πολλές πολιτείες. Κατά τη διάρκεια αυτών των μηνών οι αετοί αναζητούν την τροφή σε κουφάρια και εντόσθια που έχουν αφήσει πίσω τους κυνηγοί, τα οποία είναι συχνά γεμάτα με θραύσματα σφαιρών. Τα πυρομαχικά με μόλυβδο απαγορεύτηκαν για το κυνήγι υδρόβιων πουλιών το 1991, λόγω φόβων για μόλυνση των υδάτων. Όμως, ακόμη χρησιμοποιούνται συχνά στο κυνήγι άλλων ειδών.
Η Βικτόρια Χαλ, κτηνίατρος και εκτελεστική διευθύντρια του κέντρου αρπακτικών στο πανεπιστήμιο της Μινεσότα δήλωσε ότι το 85-90% των αετών που φτάνουν σε αυτό το νοσοκομείο έχουν κάποιο επίπεδο μολύβδου στο αίμα τους. Οι ακτινογραφίες συχνά αποκαλύπτουν θραύσματα σφαιρών μολύβδου στο στομάχι των πτηνών. Οι αετοί με σχετικά χαμηλά επίπεδα μπορούν να θεραπευτούν, συμπλήρωσε, αλλά αυτό δεν ισχύει για τα πτηνά με υψηλή έκθεση στον μόλυβδο.
Με πληροφορίες από Guardian
